Witaj w domu

Holenderska odpowiedź na Millennium Stiega Larssona Tom 2 serii Heartland Dziennikarka Farah Hafiz jest poszukiwana przez służby specjalne całego świata za rzekomy udział w porwaniu zakładników w Moskwie. Cudem uniknęła śmierci i zdołała zbiec z fałszywym paszportem do Dżakarty. Tam chce kontynuować śledztwo w sprawie kryminalnej działalności

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Książka poświęcona historycznym władcom Polski, których poczet zapoczątkował Mieszko I. Wśród nich znalazło się miejsce dla Bolesława Zapomnianego (Okrutnego), którego istnienie przez wielu badaczy jest kwestionowane. Wspomniani zostali też carowie moskiewscy, Aleksander I i Mikołaj I, koronowani również na polskich królów. Książęta dzielnicowi zostali opisani na tle konfliktów zbrojnych oraz towarzyszących im procesów politycznych i społecznych.

Śmierć zwykle oznacza koniec. Nie tym razem. Dla Agaty przeszłość nie istnieje. Za to przyszłość nie ma przed nią tajemnic. Spogląda na karty i widzi w nich to, co może się wydarzyć. Każdą drogę, każdą ścieżkę. I wie, która z nich oznacza niebezpieczeństwo. Przynajmniej tak uważała do tego feralnego dnia, kiedy zwykły seans przerwała tragedia. Teraz, kiedy wróżka zamyka oczy, widzi tylko krew. Coś, co wcześniej uważała za dar, stało się przekleństwem. Jej życie zamieniło się w desperacką ucieczkę przed nieuchronnym fatum. Osaczona przez śmierć, policję, dziennikarzy i tropiącego ją mordercę Agata próbuje odkryć w swojej przeszłości coś, co przesądziło o jej losie – i dlaczego musi zginąć.

Jeśli jutra ma nie być to poruszająca powieść Jen St. Jude, w której pobrzmiewają echa książek Nasz ostatni dzień Adama Silvery czy Arystoteles i Dante odkrywają sekrety wszechświata Benjamina Alire Sáenza. Pierwsza queerowa miłość, zmagania z codziennością i... walka o przetrwanie w obliczu zbliżającego się końca świata. Avery Byrne skrywa wiele tajemnic. Jest zakochana w swojej najlepszej przyjaciółce Cass i cierpi na ciężką, niezdiagnozowaną depresję. Jednak kiedy podejmuje decyzję o odebraniu sobie życia, ludzkość dowiaduje się, że do końca świata zostało zaledwie dziewięć dni. Do Ziemi zbliża się asteroida i nikt nie może zapobiec katastrofie. Można jedynie odliczać czas… Chcąc oszczędzić swojej rodzinie i przyjaciółce dodatkowego cierpienia, Avery postanawia przetrwać jeszcze dziewięć dni. Desperacko próbuje wrócić z uczelni do rodzinnego domu, aby być ze swoją rodziną i dziewczyną, w której jest zakochana. Czas się kończy, sekrety stopniowo wychodzą na jaw, a Avery robi, co w jej mocy, by uratować tych, których kocha. Przede wszystkim zaś znajduje sposób, by ocalić samą siebie. Jeśli jutra ma nie być opowiada o poszukiwaniu własnej tożsamości, o queerowej miłości w obliczu końca świata, ale przede wszystkim zachęca do pochylenia się nad tematem depresji, zdrowia psychicznego i wstydu. Jest to historia, która daje czytelnikowi nadzieję i zostaje z nim na lata.

Jesteś fanem książek podróżniczych o rejonach świata, które są bardzo oddalone kulturowo i geograficznie od Polski? A może szukasz nietypowego prezentu dla kogoś, kto w niedługim czasie planuje ślub? "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna", napisana przez Ewelinę Wojdyło oraz Janusza Leona Wiśniewskiego, to dokładnie to, czego szukasz. "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" zdecydowanie nie jest typową książką podróżniczą. Mimo niezaprzeczalnych elementów związanych z ciekawostkami historycznymi i geograficznymi jest to przede wszystkim opowieść o życiu razem - w różnych okolicznościach. Autorami tej publikacji jest para, która pozornie pochodzi z dwóch całkowicie różnych i odmiennych światów. On jest poczytnym pisarzem i umysłem ścisłym, a ona humanistką afirmującą życie. Patrząc dokładnie w tę samą stronę, ona widzi fascynujący krajobraz, a ON rozkłada na czynniki pierwsze skład chemiczny błotnych basenów. Pomimo pozornego bycia skrajnymi przeciwieństwami, łączy ich podążanie wspólną drogą i patrzenie w tym samym kierunku. W książce "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" nietypowa para bohaterów proponuje innym zakochanym jeszcze bardziej nietypową przygodę we dwoje - podróż przedślubną w kraju, który powszechnie uznawany jest za jeden z najbardziej przyjaznych przyjezdnym, czyli w Nowej Zelandii. Bohaterzy opisują maoryskie legendy, fantastyczną przyrodę, niespotykaną w Europie kulturę i egzotyczny tradycyjny maoryski taniec haka. W publikacji "Nowa Zelandia. Podróż przedślubna" odnajdziesz też kwieciste opisy szczytów górskich zatopionych w chmurach czy tatuaży moko.

Cykl Mistrz ceremonii „Porażające i hipnotyzujące! Sharon Bolton zmienia oblicze literatury kryminalnej”. TESS GERRITSEN „Bolton pokazuje, dlaczego jej powieści są bestsellerami. Genialnie łączą nowoczesny mroczny thriller psychologiczny z tradycyjnym kryminałem”. „The Guardian” Zabiła wcześniej. Zabije znowu. Doświadczona policjantka Florence Lovelady wraca do Sabden, by spełnić obietnicę daną umierającemu