Witaj w domu

Są oskarżenia, przed którymi nie można się obronić Polska, końcówka lat 60. Nina Molska rozpoczyna pracę w TVP. Jej przełożoną zostaje żarliwa ideolożka i aparatczyk, Lidia Kowal. Między kobietami szybko pojawia się niepokojące napięcie, dotyczące nie tylko kwestii ideologicznych, ale nieżyjącej już, tajemniczej Loli, ciotki Niny, z którą Lidia pozostawała kiedyś w bliskich kontaktach. Gdy partia

"Jak to się stało" jest pytaniem, które zadaje sobie każdy w swoim życiu. Wiele zdarzeń wydaje się bezcelowych, niepewnych i niepotrzebnych. Nie zmienia to faktu, że mają miejsce, często zmieniając całe życie. Przypadek to zbieg okoliczności, którego nie rozumiemy. Zbieg ten dotknął szczególnie ujmująco Natalię i Urszulę, które zostały zamienione w szpitalu zaraz po swoim urodzeniu. Jak to wpłynęło na ich życie? Czym ta wiedza poskutkuje dziś? Poznaj Natalię i Urszulę. To kobiety, które wydają się sobie całkowicie obce. W teorii nic ich nie łączy, jednak prawda jest całkowicie odmienna. Obie są matkami, żonami i córkami, nie wyobrażając sobie, jak wiele zmieni jedna wiadomość. Ich zamiana zaraz po urodzeniu sprawia, że ich życia wydają się nagle znacząco inne, a nawet sztuczne. Czy żyją nie swoim życiem? Czy na pewno są tymi samymi osobami? Odnalezienie się w nowej sytuacji będzie się wiązać z wielką dawką emocji i psychologicznych zawirowań. Czy obie kobiety będą umiały się odnaleźć w nowej rzeczywistości? A co z rodzinami? Czy poczują się rozbite, niepełne i nie do końca szczere? Wszystko to w zmuszającej do rozmyślań powieści, która dostarczy czytelnikom wielu wrażeń.

Prawdziwa historia dwóch mężczyzn, architekta i seryjnego mordercy, których losy połączyła ze sobą największa wystawa w amerykańskiej historii: Kolumbijska Wystawa Światowa z 1893 roku, zorganizowana w Chicago i nazywana „Białym Miastem”. Daniel Hudson Burnham, wybitny dyrektor robót wystawy i twórca wielu ważnych budynków, takich jak Flatiron Building w

W pewnym wieku życie pozbawione jest piękna i uroku – tak przynajmniej myśleli Tina i Kristian. Oboje są po sześćdziesiątce, jedno straciło żonę, drugie najlepszą przyjaciółkę. Zapomnieli o pragnieniach i przestali żywić nadzieje na nowy początek. Do czasu… Gdy z pozoru nic nieznacząca korespondencja przeradza się w pragnienie bliskości i zrozumienia. Otwierają się przed sobą – opowiadając o swojej codzienności,

Dioniza Remańska to detektyw, która już od trzech tomów zaskarbiła sobie przychylne spojrzenie czytelników. W tomie "Miasto głupców" spotka ona pewną parę, której nie posłużyła wyprowadzka na wieś. Co więcej, spotkali się oni z klątwą, przez którą odwrócili się od nich wszyscy mieszkańcy wioski. Co tak naprawdę stało się na posesji i dlaczego klątwa wydaje się tak przerażać każdego mieszkańca? Magdalena i Krzysztof Witeccy dopiero co dowiedzieli się, że zostaną rodzicami. W związku z tym postanawiają spełnić swoje marzenie i przeprowadzić się na wieś. Po długich poszukiwaniach znajdują wreszcie upragniony domek, który, choć zaniedbany, bardzo przypadł im do gustu. Niestety, po pewnym czasie w trakcie prac remontowych dowiadują się oni o klątwie, która dotyczy tyłów ich posesji - podobno kiedyś doszło tam do brutalnego mordu. Od tego czasu każda ciężarna kobieta jest nawiedzana przez Białą Matyldę. Przyszli rodzice nie martwią się tym zbytnio, dopóki wszyscy mieszkańcy wioski nie odsuwają się od nich. Wtedy wracają do miasta i zatrudniają prywatnego detektywa - Dionizę Remańską. Czy niechęć mieszkańców faktycznie jest uzasadniona? Powieść "Miasto głupców" wyszła spod pióra Hanny Greń, która już od dłuższego czasu zaciekawia i zadziwia swoich czytelników wartką i trzymającą w napięciu prozą. Jej przygody związane z Dionizą Remańską zdążyły zjednać sobie wielu fanów, którzy z niecierpliwością czekają na kolejne tomy.

Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Ta książka to luźny katalog wspomnień, każdy rozdział jest odwołaniem do wydarzeń z kolejnych lat. Główny bohater wspomina swoje dzieciństwo, romanse, życie w czasach komunizmu , stan wojenny, blaski i cienie wolności, a w końcu zmagania się ze starością. Opowieść snuje się poprzez lata, od roku 1953, a kończy się w roku 2041, gdy bohater opowieści umiera. To okruchy życia, osobne, a jednak układają się w całość. Przeszłość to magazyn pamięci, jest w nim dzieciństwo i dojrzewanie, pomyłki, błędy, miłości mniejsze i większe, małżeństwo, zdrady, dzieci, wnuki, nadzieje i rozczarowania. W końcu kraina starości. Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Fascynująca, wciągająca historia życia, w której czas unicestwia wszystko, zataczając krąg. Aż do chwili, w której początek i koniec podają sobie ręce.

Morderstwo, które wstrząśnie małą społecznością, i ponura puszcza, która pożera ludzi żywcem. Pewnej nocy czwórka licealistów wyrusza na wyprawę do Puszczy Kampinoskiej. Kilka godzin później tylko troje z nich wraca szczęśliwie do swoich domów. Gdy ciało nastoletniej Hani zostaje znalezione na skraju lasu, jej rodzice – którzy zaledwie pół roku wcześniej przeprowadzili się z córką z Warszawy pod Kampinos w poszukiwaniu ciszy i spokoju – przeżywają swój najgorszy koszmar. Okoliczni mieszkańcy również są wstrząśnięci, zwłaszcza że wiele wskazuje na to, iż mordercą jest ktoś z nich. Co wydarzyło się tamtej nocy w samym sercu puszczy? I kto tak naprawdę jest winien tragedii, która wpłynie na życie wielu osób?

Holenderska odpowiedź na Millennium Stiega Larssona Tom 2 serii Heartland Dziennikarka Farah Hafiz jest poszukiwana przez służby specjalne całego świata za rzekomy udział w porwaniu zakładników w Moskwie. Cudem uniknęła śmierci i zdołała zbiec z fałszywym paszportem do Dżakarty. Tam chce kontynuować śledztwo w sprawie kryminalnej działalności