Piąta Aleja, piąta rano

"Niebo bez ptaków" Danuty Brzosko-Mędryk to już klasyka literatury obozowej i jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Majdanka. Relacja kobiety, która przeżyła piekło na ziemi, staje się nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale również ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń. Danuta Brzosko-Mędryk miała dwadzieścia dwa lata, kiedy trafiła na Majdanek za działalność konspiracyjną. Na samym początku była sprzątaczką, a później pielęgniarką w obozowym szpitalu. Bardzo szybko zaczęła ryzykować własnym życiem, aby przekazywać notatki o obozowej rzeczywistości na zewnątrz. Były one dostarczane robotnikom, którzy posyłali je dalej. Dzięki temu w przypadku tej książki mamy do czynienia z dokumentem pisanym w dużej mierze na żywo, wypełnionym szczegółami, które z czasem mogłyby się zagubić w zakamarkach pamięci. Świat okupacji z całą swoją bezwzględnością jest tutaj widziany oczami młodej, niewinnej osoby, która miała to nieszczęście, że trafiła do miejsca nieliczącego się z ludzkim życiem.

Len Howard uznano za ekscentryczkę, gdy w 1938 roku, w wieku 44 lat, porzuciła karierę skrzypaczki i zamieszkała na wsi w Sussex, aby studiować ptaki. Ale to tam napisała dwa międzynarodowe bestsellery i zadziwiła świat obserwacjami sikorek, rudzików i wróbli. Miłość do ptaków podsycał w Len charyzmatyczny ojciec poeta, który nie potrafił przejść obok rannego ptaka, nie ratując go. Energiczna i wrażliwa dziewczyna, najmłodsza z czworga rodzeństwa w bogatej, kulturalnej rodzinie, chciała samodzielności. Lecz kiedy w Londynie stała się sławna, a jej kariera nabrała tempa, tęskniła za oswojoną wroną bardziej niż za rodziną. Len doświadczała miłości i przyjaźni, ale żaden związek nie zbliżył się do więzi, którą tworzyła później z ptakami. Budki lęgowe pokrywały ściany jej domu wewnątrz i na zewnątrz. Ptaki siedziały jej na głowie i na ramionach. Uczyła się ich i dokonywała muzycznych transkrypcji ich pieśni. Eva Meijer natknęła się na prace upartej badaczki, które wyprzedzały swoją epokę i niesłusznie popadły w zapomnienie. W Domu ptaków szuka motywów, które kierowały Len Howard. Co sprawiło, że radykalnie zmieniła życie i odsunęła się od rodziny? Co życie bogatek mówi nam o człowieku? I czy można odciąć się od oczekiwań innych wobec siebie? A także co to znaczy mieć gdzieś swój dom?

Szósta część przygód dziennikarki Anniki Bengtzon. Gala wydana w sztokholmskim ratuszu z okazji wręczenia Nagrody Nobla oszałamia przepychem, lecz za woalem blichtru czai się zbrodnia. Na parkiecie Złotej Sali morderczyni w wieczorowej sukni strzela do przewodniczącego Komitetu Noblowskiego. Kula trafia prosto w serce, kobieta zaś znika w tajemniczy sposób. Annika Bengtzon zostaje wbrew woli wciągnięta w rozgrywający się dramat, tym razem nie jako dziennikarka, lecz jako świadek zdarzenia.

Gorący lipiec 1789 roku w Paryżu. Król poluje, królowa przebiera w damach dworu. Groźne pomruki paryskiego ludu zamieniają się w złość i pragnienie zemsty. Paryż głoduje, choruje i umiera z wycieńczenia. Wreszcie, jak już nie ma nic do stracenia, jak odchodzą dzieci, wściekłość zrywa się z kajdan zasad i prawa. Bastylia legnie w gruzach, zawiśnie każdy, kto zdradza arystokratyczne pochodzenie. Pitoux ogląda to na własne oczy, widzi tragedię nędzy i widzi rodzącą się nienawiść, która prowadzi do straszliwej przemocy… czy zło da się usprawiedliwić, czy Pitoux może spokojnie patrzeć, jak wieszają ludzi, których znał… ale przecież jest po stronie ludu… Kolejna książka Aleksandra Dumas, od której nie można się oderwać. Tak plastycznie napisana, że widzimy te zdarzenia, prawdziwe przecież, wzdragamy się zbrodniami, przeżywamy emocje, czujemy Rewolucję, która na naszych oczach się odbywa.

Jak budowaliśmy nasz kapitalizm? Mozolnie, czasem z przeszkodami, ale radośnie i z nadziejami. Błyskotliwe spostrzeżenia autorów i pieczołowicie dobrane fotografie decydują o wyjątkowym charakterze tej książki. Autorzy opisują najważniejsze zjawiska i postaci z lat 90. XX wieku, m.in.: Karierę polskich seriali: „»To są święte godziny« – mawiali Polacy, którzy rzucali wszystko, by o stałej porze zasiąść przed telewizorami. W polskich serialach każdy mógł znaleźć coś dla siebie”. Absurdalne działania urzędów: „W Łodzi zorganizowano konkurs na największy nonsens. Konkurencja była duża. Typowano np. uchwałę tamtejszej Rady Miejskiej w sprawie opłat za przewozy promowe, choć w Łodzi żaden prom nie kursował, postawienie słupa na środku jezdni czy parking z zakazem parkowania”.

Po wypadku w górach, który pogrążył ją w śpiączce, Elsa nie czuje już ani zimna, ani głodu, ani strachu. Dla kobiety wszystko jest już skończone. Nigdy się nie obudzi. Tymczasem Thibault nie może się pogodzić ze świadomością, że jego brat potrącił śmiertelnie dwie dziewczynki. Nie potrafi przekroczyć progu sali, w której ten leży. Pewnego dnia po odwiezieniu matki do szpitala Thibault

Książka idealna dla poszukiwaczy perełek literackich. Historia spod pióra kobiety, która szturmem wdarła się do świata literatury i niemal natychmiast udowodniła swój potencjał. "Zbieranie kości" nie bez powodu znalazła się na liście tych najgodniejszych uwagi - sięgnij po dzieło nagrodzone prestiżową nagrodą i daj się przekonać, że zdecydowanie nie był to przypadkowy wybór! Jak wygląda życie w sytuacji, gdy los rzuca Ci kłody pod nogi z każdej strony? Czy normalne funkcjonowanie w takim przypadku jest w ogóle możliwe? Gdy wali się świat, niesamowicie trudno jest się odbić od dna i stawić czoła problemom - szczególnie, gdy ma się zaledwie kilkanaście lat i żadnego autorytetu u boku. Północna Ameryka. Nad Zatoką Meksykańską właśnie rozpoczyna się kolejne piekło stworzone przez Matkę Naturę. Huragan, który jeszcze wygląda niepozornie, już niedługo stanie się powodem zmartwień mieszkańców tamtejszych krajów. Żywioł sieje panikę także w rodzinie Esch. Czternastoletnia dziewczynka musi sprostać sytuacji, w której z pewnością nikt nigdy nie chciałby się znaleźć. Huragan, który wkrótce ma strawić wszystko, co napotka na swojej drodze, nie jest największym problemem nastolatki. Wraz z trzema młodszymi braćmi musi zadbać o przetrwanie swojej rodziny - rodziny, która nigdy nie była symbolem bezpieczeństwa. Jak więc ma poradzić sobie dziecko, które nigdy wcześniej nie doświadczyło spokojnego życia? Nastoletnia Esch jest przerażona do granic możliwości, jednak wie doskonale, że liczyć może tylko i wyłącznie na siebie i młodsze rodzeństwo. Ojciec alkoholik nie widzi świata poza butelką piwa, a bezlitosny żywioł jest coraz bliżej. Na domiar złego, dziewczyna dowiaduje się, że nosi w sobie nowe życie... "Zbieranie kości" jest książką niesamowicie wciągającą - już sama fabuła i tło, na jakim rozgrywają się wydarzenia, stanowią spójną, intrygującą czytelnika całość. To jednak przede wszystkim historia o problemach, z jakimi zmagają się ludzie na całym świecie. Huragany i inne żywioły trawiące Ziemię od wielu lat stanowią ogromne zagrożenie dla ludzkości. Autorka porusza również nie mniej istotny temat, jakim jest patologia w rodzinie i uzależnienia. Jesmyn Ward urodziła się w 1977 roku. Pisarka pochodzi z Ameryki i z zawodu jest profesorem języka angielskiego. Jej największą życiową pasją jest jednak literatura, której poświęca zdecydowaną część swojego czasu. Debiutowała niemal dekadę temu, a jej potencjał już został doceniony dwukrotnie. Jesmyn jest laureatką prestiżowej nagrody National Book Award, co tylko potwierdza jej ogromny talent pisarski. Oprócz "Zbierania kości" jest autorką bestselleru "Śpiewajcie z prochów, śpiewajcie".