Wiem, że tu jesteś

Kameralna opowieść o dojrzewaniu osadzona w powojennej Sofii. Czy przedmioty mają pamięć? Jeśli tak, jakie wspomnienia przechowują skrzypce, którym wybitnie uzdolniony lutnik szeptał intymne wyznania? Heniga poznajemy przez pryzmat wspomnień dojrzewającego chłopca. Magiczna osobowość mistrza wypełnia cały świat Wiktora. W warsztacie starego lutnika powstają nie tylko skrzypce – to także schronienie przed mrocznym światem stalinizmu w Bułgarii. Droga Wiktora do dorosłości prowadzi przez niełatwe spotkania z przemijaniem i śmiercią, z niezrozumieniem i sąsiadami z kamienicy, którzy przywodzą na myśl bohaterów prozy Eleny Ferrante. Moralitet, który jest wolny od moralizowania, powieść historyczna bez opisu wielkich wydarzeń, trzyma w napięciu, nie będąc książką sensacyjną, wzrusza, choć nie ma w niej romantyzmu. Mimo niewielkich rozmiarów jest książką bardzo ważną.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

“Agonia. Lekarze i pacjenci w stanie krytycznym” to reportaż o absurdach toczących polską służbę zdrowia. Lekarze, ratownicy i personel medyczny opowiadają o tym, jak wygląda codzienna walka o ludzkie życie i jak bardzo system ją utrudnia. System ochrony zdrowia w Polsce kuleje, wiedzą o tym wszyscy. Jednak mało kto zdaje sobie sprawę z tego, jak bardzo. Z jednej strony ograniczone środki, z drugiej zaś ogromne potrzeby. Potrzeba personelu, sprzętu, leków. Ratowanie ludzkiego życia to ogromna odpowiedzialność. To praca pod nieustanną presją. A tymczasem co dostaje za nią ratownik medyczny? 2240,00 zł (dwa tysiące dwieście czterdzieści złotych, zero groszy). Oto wypłata za ponad 80 interwencji w miesiącu, w tym wyjazdy do czterech ciężkich wypadków samochodowych, pięć reanimacji i cztery osoby własnoręcznie skradzione śmierci. Paragon na ludzkie życie opiewa w Polsce na 14 złotych netto za godzinę. Na kartach tej książki ratownicy medyczni, lekarze, lekarze rezydenci, pielęgniarki, transplantolodzy, funkcjonariusze służby więziennej oraz sami pacjenci opowiadają o absurdach służby zdrowia. Mówią o realiach rodem z jakiegoś chorego filmu. Filmu, w którym przyszło im grać drugoplanową rolę. Bo rola pierwszoplanowa przypada tu systemowi. Dlatego bohaterowie “Agonii” oprócz tego, że codziennie ratują ludzkie życie, nieustannie starają się łatać systemowe luki. Robią to niekiedy naginając lub wręcz łamiąc obowiązujące zasady, ale prawda jest taka, że w tej walce priorytetem jest ludzkie życie.

„Myślę o tym, jak bardzo chciałbym cię pi*przyć i… Otwieram usta, nie dowierzając jego słowom, po czym łapię za klamkę drzwi. Dean jednak trzyma mnie za nadgarstek”. Dziewiętnastoletnia Josselin Hathaway właśnie rozpoczyna studia na Uniwersytecie Princeton. Niestety jej pierwszy dzień nie mógłby być gorszy: pada deszcz, a ona zapomina kluczy i w dodatku wpada pod motocykl. Cudem unika poważniejszych obrażeń. Motocyklista wie, że dziewczyna jest spóźniona, więc oferuje jej podwózkę, ale Josselin odmawia. Później jest trochę lepiej. Josselin, załatwiając sprawy w sekretariacie, poznaje niezłego przystojniaka, Connora Blake’a, który zaprasza ją na imprezę bractwa. Na imprezie oprócz Connora jest też motocyklista uczestniczący w porannym incydencie i to właśnie on przez przypadek dostaje w swoje ręce listę postanowień Joss, które ta chce zrealizować. Oferuje jej układ: pomoże jej z listą, jeżeli ona pomoże jemu, udając jego dziewczynę przed kuratorem sądowym. Chłopak stara się o opiekę nad młodszym bratem i liczy, że decyzja sądu będzie przychylniejsza, jeśli sprawi wrażenie kogoś, kto jest w stałym związku, a nie imprezowicza. Josselin się zgadza.

Guido i Costantino mieszkają w jednej kamienicy w samym sercu Rzymu. Choć żyją blisko siebie, ich charaktery i losy są całkowicie odmienne. Guido jest nieśmiały i wrażliwy. Pochodzi z dobrze sytuowanej rodziny, z którą mieszka na czwartym piętrze. Chłopiec wychowuje się pod czujnym okiem mamki, trzymającej go w izolacji od świata. Rodzice Guida nie uczestniczą w jego wychowaniu, a na co dzień jego towarzyszami są jedynie książki.

Książka "Wnuczka wariatki. Carmen" jest opowieścią o losach Carmen, wnuczki słynnej artystki wariatki. Książka porusza wiele tematów i wyzwań, które zazwyczaj towarzyszą ludzkim wyborom, autorka daje do zrozumienia, że nie należy klasyfikować ludzi jedynie po ich wyglądzie, warto dowiedzieć się o nich o wiele więcej. Książka "Wnuczka wariatki. Carmen" autorstwa Danuty Noszczyńskiej jest powieścią przeznaczoną nie tylko dla kobiet. Opowiada dalsze losy Carmen, jedni uważają ją za przemiłą staruszkę, a inni - za diabła wcielonego. Autorka niezwykle interesująco przedstawia losy trzech pokoleń kobiet. W trzeciej części oprócz losu Carmen jest przedstawiona dalsza historia Aliny i Poli. Po przeczytaniu dwóch pierwszych tomów nasuwa się pytanie, czy Alina powieli los swojej mamy i czy życie Poli będzie wyglądać podobnie jak życie matki i babki? Książka rozstrzyga również, czy Carmen jest rzeczywiście tą osobą, za którą się cały czas podaje. Powieść jest napisana w taki sposób, że można przeczytać tylko trzeci tom, ale warto również poznać poprzednie: "Wnuczka wariatki. Pola" oraz "Wnuczka wariatki. Alina".

Stijn i Carmen są młodzi, piękni, bogaci i zakochani. Mają świetnie prosperujące firmy, dom w Amsterdamie, mnóstwo przyjaciół i cudowną córeczkę. Czerpią z życia pełnymi garściami. Aż do chwili, kiedy u radosnej, beztroskiej Carmen zostaje zdiagnozowana niezwykle rzadka i agresywna odmiana raka piersi... Stijn jest z Carmen podczas zabiegów, pobytów w szpitalach. Wspiera ją

Świętowanie dnia urodzin przynosi wiele radości i skłania też do refleksji. Pragnie się, aby ten dzień się nie kończył, a mimo to ma się świadomość, że tak się stanie. "Gdzie się podział czwartek?" to wspaniała opowieść dla dzieci o przemijaniu i szukaniu odpowiedzi na istotne pytanie. Tym pytaniem jest tytuł tej książeczki. Nosek jest misiem, który w czwartek obchodzi urodziny. Jest bardzo szczęśliwy z tego powodu. To cudowny dzień pełen fantastycznych wrażeń. Tyle przyjemności spotkało go tego dnia. Niestety, powoli dobiega ON końca, a Nosek wcale nie chce, żeby się skończył. Tak bardzo kocha swoje urodziny, że sama myśl o tym, że jutro będzie inaczej, bardzo go smuci. Zniknie cała magia związana z tym dniem i urodzinami. Miś postanawia wyruszyć na poszukiwanie czwartku wraz ze swoim przyjacielem - ptaszkiem Dziubkiem. Mają oni zamiar dowiedzieć się czegoś ważnego - co dzieje się z czwartkiem, nim nadejdzie piątek? Czy oba zwierzątka znajdą odpowiedź na nurtujące ich pytanie? Czy odnajdą czwartek? Tego dzieci dowiedzą się z tej pięknej książeczki. Urzekająca opowieść dla najmłodszych napisana jest poetyckim stylem i została uzupełniona ładnymi ilustracjami. Tworzy to zachwycającą całość, czyniąc ją przyjemną i zachwycającą lekturą. Idealnie nadaje się do czytania przed snem. Książeczkę napisała Janeen Brian - australijska autorka publikacji dla dzieci i młodzieży. Wielokrotnie nagradzana, ma ponad 100 książek w swojej bibliografii. Lubi pisać książki obrazkowe, junior fiction, poezję, powieści i literaturę faktu - wymienić można m.in. "Little Chicken Chickabee", "Eddie Pipper", "Helen Keller: Living in Dark Silence". Ilustracje są dziełem Stephena Michaela Kinga - "Rainbow Bear", "A Boat of Stars", "Wandering Star".