Życie według kota. Kocie zasady, jak być szczęśliwym na co dzień

Wyobraźnia i tworzone przez nią fantazje to coś, co pozwala nam ubarwić nieco szarą rzeczywistość. Lubimy korzystać z tej formy ucieczki od dnia codziennego i z rumieńcami na twarzy zatapiać się w pikantnych i kuszących wizjach. Co się stanie, gdy podzielimy się nimi z innymi osobami? Sięgnij po książkę pod tytułem "Sex/Love” autorstwa B.B. Easton i przekonaj się o tym! Na związek idealny składa się wiele aspektów. Podstawowymi fundamentami są zaufanie, zrozumienie, cierpliwość i czułość. Nie można także pominąć wzajemnej fascynacji i zgodności w wielu kwestiach. Brooke jest szczęśliwa w małżeństwie, ale w jej domowej sypialni zdecydowanie brakuje iskry. Stara się rozpalić większą namiętność w swoim mężu, jednak jej wysiłki nie przynoszą skutku. Brooke zaczyna więc wspominać wyjątkowo udane życie erotyczne, które wiodła ze swoimi poprzednimi partnerami, którzy byli niepokorni, odważni i pełni inicjatywy. Służy jej do tego sekretny dziennik, który jednak przestaje być tajemnicą, gdy nieoczekiwanie wpada w ręce męża. Można byłoby się spodziewać, że Brooke zdenerwuje się i zrobi mężowi awanturę dotyczącą braku poszanowania prywatności. Ta jednak postanawia uciec się do podstępu i wykorzystać swoją przewagę do tego, by zabawić się z ukochanym w pewną grę. W tym celu kontynuuje pisanie dziennika, wyraźnie koloryzując niektóre wydarzenia, aby dzięki temu rozgrzać męża i nakłonić do działania. Czy odniesie sukces? "Sex/Love” to książka z cyklu publikacji pod tytułem "44 Chapters”. Ukazały się w niej także następujące pozycje: "Sex/Skin”, "Sex/Speed”, "Sex/Star” oraz "Sex/Man”. Wszystkie opowiadają historie namiętnych związków z wyjątkowymi mężczyznami.

"Naila z Latającej Doliny" Mai Haber to porywająca powieść fantasy, która nie daje ani chwili wytchnienia i od pierwszych stron przenosi czytelników do niesamowitego świata. Jeśli masz ochotę na niesamowitą przygodę pełną emocji, już teraz dołącz do głównej bohaterki. Naila trafiła do Latającej Doliny, ale nie ma pojęcia, jak do tego doszło, i nie pamięta niczego, co wydarzyło się pięć lat temu. Nie rozumie, dlaczego musi ukrywać twarz kapeluszem z woalką, i nie wie, z jakiego plemienia pochodzi. Jednocześnie wciąż trwa wielka wojna między plemionami. Talingowie i Sigvarowie zdają się walczyć od wieków, odkąd na tym terenie pojawiło się Smocze Jajo, a w rezultacie również Smocze Matki. Dały one początek plemionom, które dziś tak bezwzględnie się zwalczają. Anashiri pojawiła się na cesarskim dworze jako mała dziewczynka marząca o zostaniu doragonką i noszeniu gorii. Przez długi czas wiodła szczęśliwe życie u boku księcia, ale pewnego razu zniknęła bez śladu. Kiedy książę Sian odwiedza Latającą Dolinę, Naila ma szasnę skonfrontować się z własną przeszłością. Czy istnieje szansa na to, że ma coś wspólnego z zaginioną dziewczynką? Spotkanie ze Sianem to dla niej okazja do uzupełnienia luk w pamięci.

"Piękne dni mojej młodości" Any Novac to, obok pamiętników Anne Frank czy Rutki Laskier, jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Holokaustu. Napisany przez nastoletnią dziewczynę pamiętnik cudem przetrwał zawieruchę wojenną, stając się dziś nieocenionym źródłem wiedzy historycznej i wzruszeń. Ana Novac urodziła się w Rumunii w 1929 roku, a po latach rozpoczęła naukę na Węgrzech w szkole żydowskiej. Miała dziesięć lat, kiedy wybuchła druga wojna światowa, i piętnaście, kiedy Niemcy zabrali się za tak zwane ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej na terenie Węgier. Egzekucje i transporty do najbliższych obozów śmierci nie miały końca, a w Budapeszcie do dzisiaj znajduje się mnóstwo pomników upamiętniających budapeszteńskich Żydów wymordowanych w tych dniach. W 1944 piętnastoletnia dziewczyna trafiła do obozu Auschwitz, a był to dopiero początek drogi, na której znalazł się również okryty złą sławą obóz w Płaszowie i szereg innych obozów, przez które przeszła czekając na wyzwolenie. Jej pamiętniki powstawały na przypadkowych skrawkach papieru i dzięki znalezionemu ołówkowi. Stanowią wstrząsający obraz Zagłady widzianej oczami wrażliwej dziewczyny, tym cenniejszy, że pisany na bieżąco. Ana Novac była jedyną osobą w rodzinie, której udało się przeżyć.

Arcydzieło literatury światowej. Jądro ciemności to opowieść o podróży do kresu cywilizowanego świata i wytrzymałości własnej wyobraźni. Marlow, główny bohater powieści, tak jak sam Conrad przed laty, podróżuje rzeką, niewielkim parostatkiem, przez nieogarnioną, pełną niebezpieczeństw afrykańską dżunglę, by dotrzeć do legendarnego agenta kolonii, niejakiego Kurtza. Im bliżej celu, tym świat staje się mroczniejszy, wydarzenia coraz mnie zrozumiałe, a zło bliższe i niepokojąco wytłumaczalne. Podróż do serca dżungli, pełna okrutnych epizodów nieodwołalnie zmienia bohatera, stając się w istocie wyprawą do najmroczniejszych zakątków własnej duszy. A spotkanie z umierającym Kurtzem wieńczy dotyk obłędu, zbliżając bohatera do tytułowego jądra ciemności. „Mam wrażenie, że usiłuję wam opowiedzieć sen — a wysiłek mój jest daremny, ponieważ żadna relacja nie może dać pojęcia o sennych wrażeniach, o tej mieszaninie bez sensu, niespodzianki i oszołomienia wśród dreszczy walki i buntu — o tym poczuciu, że się jest we władzy niewiarygodnego — poczuciu, które stanowi prawdziwą istotę snu...”

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Książka "Cyngielki, gwardzistki, terrorystki. Polki, które zabijały dla sprawy" to biografie kobiet, których historia niekoniecznie stawiała na piedestale, a które postanowiły wziąć czynny udział w walce zbrojnej. W książce przedstawione są sylwetki kobiet, żyjących w czasach konfliktów zbrojnych toczących się na ziemiach polskich. Jednak zamiast strachu i rezygnacji wyzwoliło to w nich cechy, o które same zapewne by się nie podejrzewały. Przez niektóre osoby mogły być postrzegane jako postaci nieco kontrowersyjne oraz bezkompromisowe. Jedną z bohaterek biografii jest Wanda Gretz, biorąca czynny udział w obu wojnach światowych. W pierwszej walczyła ubrana w męski mundur. W drugiej natomiast zajmowała się szkoleniem kobiet w walce z wrogiem. W szeregach kontrwywiadu AK swoje działania prowadziła natomiast Izabella Horodecka, najskuteczniejsza wywiadowczyni, która przygotowała likwidację 23 zdrajców. Autor ukazuje też losy 25-letniej Niuty Tajtelbaum, która zajęła się organizacją kobiecego plutonu wojskowego w getcie warszawskim podczas II wojny światowej. Poznamy również historię Anny Szarzyńskiej-Rewskiej, zapomnianej autorki głośnego zamachu na generała SS - Franza Kutscherę, zwanego katem Warszawy.

W kraju, w którym rzekomo nikt nie czyta, jego książki rozchodzą się w milionach egzemplarzy. W wieku trzydziestu lat został najpopularniejszym współczesnym polskim pisarzem. Kim jest? Jak tworzy? W tej książce Remigiusz Mróz daje się poznać od dotychczas skrzętnie skrywanej strony. Opisuje swoją pisarską drogę i trzyma czytelnika w napięciu, niczym w jednym ze swoich najlepszych kryminałów. Odkrywa kulisy własnego warsztatu, a ostatecznie udowadnia, że każdy z nas nosi w sobie przynajmniej jedną nienapisaną książkę. Wszystko to robi na chłodno, ale także z przymrużeniem oka – dzięki czemu pozycja ta to nie tylko wyczerpujące kompendium pisarskie dla wszystkich, którzy myślą o stworzeniu własnej powieści, lecz porywająca, zabawna i momentami poruszająca lektura.

Jesienią 1191 roku Tomasz, syn Marty, pozbawiony złudzeń wraca z wyprawy krzyżowej. Ale w ojczyźnie także nie zaznaje spokoju, ponieważ w Marchii Miśnieńskiej panuje okrutny Albrecht. Książę atakuje swego brata Dytryka, u którego boku Tomasz walczył w Ziemi Świętej. W tej sytuacji nie pozostaje im nic innego, jak tylko ponownie sięgnąć po broń. Sytuacja nie rokuje szans na zwycięstwo, toteż Dytryk jest zmuszony zawrzeć taktyczny sojusz z landgrafem Turyngii. W zamian za jego wsparcie musi się zaręczyć z córką landgrafa. Jest to wysoka cena, bowiem Dytryk od dawna potajemnie kocha Klarę, córkę Marty… „Sabine Ebert mistrzowsko zakończyła cykl o znachorce. Jednak trudno będzie rozstać się z Martą, jej rodziną i przyjaciółmi.” Miroque „Saga o znachorce to oparta na rzetelnych badaniach opowieść o historii Niemiec pod koniec XII wieku, o odwadze zwykłych ludzi i o ich nadziei na lepsze życie”. Deutsche Presse-Agentur GmbH