Pomiędzy. Niezapomniane spotkania u kresu życia

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.

Zastanawiasz się, jak wygląda droga do szczęścia? Jeśli myślisz, że pojawiają się tam słowa takie jak: "awans", "premia" i "wygrana" - grubo się mylisz! Natalia Sosin-Krosnowska swoim poradnikiem "Poczuj się dobrze. 52 sposoby na poprawę jakości życia" udowadnia, że kluczem do codziennej satysfakcji jest wypracowanie pozytywnych nawyków. Media społecznościowe są zalane zdjęciami wysportowanych ciał, idealnych domów, luksusowych ubrań i rajskich wakacji. Może Ci się wydawać, że to obrazy szczęścia. Ale czy ciągłe treningi, utrzymywanie produktywnej rutyny i wspinanie się po szczeblach kariery przynosi spełnienie? Czy mając dużo pieniędzy lub wysokie stanowisko, będzie Ci się żyć lepiej? Ta książka pokazuje, że niekoniecznie. Ale co w takim razie robić, żeby czuć się dobrze? Odpowiedź zaskakuje! Powinieneś bowiem zadbać o wdrożenie prostych nawyków. To dzięki nim codzienność staje się piękniejsza, a Ty doceniasz ją niezależnie od tego, ile zarabiasz i gdzie się znajdujesz. W tej książce znajdziesz aż 52 sposoby, dzięki którym możesz zadbać o swój dobrostan. To przystępne i udowodnione naukowo techniki, które nie wymagają żadnych nakładów finansowych. Potrzebujesz jedynie chęci i odrobiny wolnego czasu w ciągu dnia. Wypróbuj choć kilka z nich i poczuj różnicę!

Tom 3 trylogii Dotknięcie Ciebie Od obietnicy do przekroczenia granic i spełnienia Dwudziestoośmioletni Matt Sky ma olbrzymi spadek, cztery bestsellery napisane pod pseudonimem M. Pierce i piękną – poznaną w internecie – Hannah. Ich namiętny, szalony związek trwa. Ale obsesje Matta ciągle wystawiają ich miłość na próbę… Hannah chce małżeństwa i gotowa jest przekroczyć wszelkie bariery, by spełnić fantazje Matt a. Ciągle jednak nie wie, czy jego pragnienia są prawdą, czy tylko grą. Plątaniną

Tragedia 63 dni to niepublikowany pamiętnik, który przenosi czytelnika w sam środek dramatycznych wydarzeń Powstania Warszawskiego. Autor, Janusz Patalong, dzieli się swoimi przeżyciami i obserwacjami z sierpnia i września 1944 roku, ukazując zawirowania życia w stolicy, które w czasie wojny nabrały zupełnie innego wymiaru. W książce znajdziemy zarówno osobiste refleksje, jak i relacje z kontaktów z żołnierzami oraz cywilami, co tworzy niezwykle autentyczny obraz tamtych dni. Przejmujący opis rzeczywistości W tym niezwykłym dziele autor przedstawia, jak wojna zmieniła oblicze codzienności. Warto zwrócić uwagę na jego zdolność do uchwycenia emocji, które towarzyszyły mieszkańcom Warszawy. Z jego opowieści wyłania się obraz miasta, gdzie normalność ustąpiła miejsca chaosowi i niepewności. „Zniknęło normalne dotąd życie” – te słowa doskonale oddają atmosferę tamtych czasów, kiedy życie ludzi skupiło się głównie w piwnicach i schronach, gdzie walczyli o przetrwanie. Unikalna perspektywa Pamiętnik Janusza Patalonga to nie tylko zapis wydarzeń, ale także głęboka refleksja nad ludzką naturą w obliczu kryzysu. Autor, jako współuczestnik wydarzeń, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat odwagi, determinacji oraz tragedii, które dotknęły miasto i jego mieszkańców. Jego styl pisania jest bezpośredni, co sprawia, że czytelnik czuje się, jakby był świadkiem opisywanych wydarzeń. Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? Głęboka analiza psychologiczna – autor bada, jak wojna wpływa na ludzi i ich zachowania w ekstremalnych warunkach. Wartościowe świadectwo historyczne – pamiętnik stanowi cenny dokument, który uzupełnia naszą wiedzę o Powstaniu Warszawskim. Osobista narracja – bliskość wypowiedzi sprawia, że czytelnik może lepiej zrozumieć emocje towarzyszące tamtym wydarzeniom. „Tragedia 63 dni” to książka, która nie tylko przybliża historię, ale także angażuje emocjonalnie, zmuszając do refleksji nad ludzkim losem w obliczu wojny. Sięgnij po tę pozycję, aby poznać nieznane oblicze Powstania Warszawskiego i zobaczyć, jak wyglądała codzienność w czasie jednego z najważniejszych momentów w historii Polski.

NIEWIELU SPOTKAŁO SZCZĘŚCIE. MOŻE DLATEGO, ŻE NIEWIELU WIE, CZEGO SZUKAĆ. Czym jest szczęście? Od czego zależy – od naszych genów czy uśmiechu losu? Od czynników zewnętrznych czy od naszych starań? Czy to stan, który może trwać, czy tylko ulotne chwile? Jak znaleźć szczęście i jak je utrzymać? Na te pytania próbuje odpowiedzieć Frédéric Lenoir – francuski pisarz, filozof i religioznawca, który potrafi mówić prosto i pięknie o sensie i celu życia. Zaprasza nas w podróż w towarzystwie mędrców Wschodu i Zachodu. To inspirująca wędrówka: tu filozofia splata się z codziennością i najnowszymi odkryciami neurobiologii. Zgłębiamy różne aspekty szczęścia. Dowiadujemy się, co oznaczało dla różnych filozofów i co może oznaczać dla nas. Nie będziemy trzymać się utartych szlaków: przestrzegać porządku chronologicznego pojawiania się myślicieli czy narodzin koncepcji. Spotkamy Sokratesa, Jezusa i Kanta. Przejdziemy się po ogrodzie przyjemności z Epikurem. Usłyszymy mądry śmiech Montaigne’a i mistrza taoizmu Zhuangzi. Uspokoi nas uśmiech Buddy. Zasmakujemy radości Spinozy. To wyjątkowa książka: oferuje nam przystępne historyczne filozoficzne spojrzenie, a jednoczenie zaproszenie do łagodnego i radosnego wejrzenia w siebie, byśmy na końcu tej drogi mogli wybrać nasz własny przewodnik po szczęściu. By nauczyć się lepiej żyć. I byśmy nigdy nie pomyśleli jak francuski poeta Jacques Prévert: „Rozpoznałem szczęście po dudnieniu jego oddalających się kroków”.

Jak żyć szczęśliwie i stać się prawdziwie wolną? Pytanie to często zadają osoby w kryzysie podczas sesji terapeutycznej. W książce skupiliśmy się na sytuacji kobiet, gdyż to one najczęściej stają się ofiarami toksycznych relacji. Nierzadko pod maską pozorów wzorowej, niemal idealnej rodziny, w cieniu patriarchalnych nawyków, mężatki ulegają presji norm społecznych, które doskonale potrafi wykorzystać emocjonalny wampir. Przedstawiliśmy historie kobiet, które uzdrawiały się z traumatycznych doświadczeń i uwalniały z toksycznych związków. Opisaliśmy też, jak może przebiegać proces leczenia zranień i powrotu do wolności. Książka da Ci wiedzę i moc, jak dokonać zmiany życia na lepsze. Znajdziesz tu odpowiedzi na pytania: Kiedy związek staje się toksyczny? Kim jest wampir emocjonalny i jak uwolnić się z jego więzów?

Kraków, maj 2019 roku. Dzieci z trzeciej klasy podstawówki przygotowują się do pierwszej komunii, kiedy nad zalewem zostają znalezione zwłoki jednego z nich. Ślady świadczą o brutalnym zabójstwie – duszeniu i gwałcie. Wkrótce dochodzi do kolejnych zaginięć i morderstw chłopców w innych częściach miasta. W tym czasie odbywa się też premiera filmu braci Sekielskich Tylko nie mów nikomu i odżywa historia Gumisia, pierwszego terrorysty III RP. Policja musi rozstrzygnąć, czy to przypadkowy zbieg okoliczności, czy elementy perfidnej intrygi. I czy papierowa dziecięca zabawka „piekło-niebo” może stanowić klucz do rozwiązania zagadki? Funkcjonariusze wydziału kryminalnego Komendy Wojewódzkiej mają równie dużo problemów ze śledztwem, co ze sobą. Nikomu nie można ufać i każdy może się znaleźć w kręgu podejrzanych. Kryminał Pawła Fleszara piekło-niebo trzyma w napięciu do samego końca, a wiele zdarzeń, rzeczy i ludzi nie jest takich, jakimi się wydają.

Czy masz odwagę, by być sobą? Tak nie wypada, a tak trzeba. Bo tak się przyjęło. Tak należy. Musisz iść w tę stronę, tam czekają pieniądze, a w tamtym kierunku nie idź ... owszem, tam może czekać nagroda, ale najpewniej spotka Cię porażka. Każda kobieta powinna być matką, a każdy mężczyzna musi spłodzić syna i posadzić drzewo. I tak dalej. I tym podobne. Bla, bla, bla. Frazesy, wyświechtane mądrości i kontrola społeczna. A gdzie w tym wszystkim autentyczność? Gdzie odwaga do tego, by zapytać samego lub samą siebie: kim jestem? Jakie mam zdolności, możliwości, marzenia? Kim chcę się stać? Jakim człowiekiem pragnę być? Gdzie szansa na prawdziwą samorealizację? Nic się nie martw! Twoja odwaga gdzieś tam jest, uśpiona, przyczajona. Czeka, aż zdecydujesz się ją obudzić i stanąć oko w oko z własnymi strachami. Które ... pamiętaj! ... oczy mają co prawda wielkie, ale... wiesz co? Potraktowane zgodnie ze wskazówkami, jakie znajdziesz w książce Katarzyny Czyż, mogą Ci naskoczyć. W porównaniu z Tobą bowiem strachy są takie malutkie. O!