Mr Gwyn

Trzeci tom monumentalnego dzieła o początkach polskiej państwowości. Powieść historyczna z czasów Mieszka I i początków panowania Bolesława Chrobrego. Wielkie już i potężne księstwo trzyma w garści Bolesław. Mocny to ksiądz i władyka. Gońce skaczą z Krakowa do Poznania, Gniezdna, Wrocławia, Kołobrzegu. Trzeba wiedzieć co się w księstwie dzieje i co na granicach. Drogi już wyrąbane, stróże w trzemach osadzone pilnują porządku, świątki w cyrkwiach modlą się i tłumaczą nową wiarę. Bolesław, pełny ottonowej misji pragnie zjednoczonej słowiańszczyzny. Do Pragi wjeżdża jako król, którego witają zielonymi gałązkami. Nie pogodzić się z tym Henrykowi – za duże to księstwo bolesławowe, za mocne . Musi mu część zabrać a może i całe….. Antoni Gołubiew we wspaniałej powieści, pełnej historycznych wydarzeń i historycznych postaci portretuje wszystkie warstwy społeczne – od pospolitego raba, po księcia Bolesława czy cesarza Ottona III. Splata losy bohaterów, tak jak splatała się polska państwowość, wytrwale, cierpliwie, w boju i politycznych rozgrywkach.

Zamieć odsłania losy trzech osób, które nagle przepadają bez śladu. Łączy je wspólna nić. Piotr wraz z policją i jasnowidzem poszukuje syna studenta, który nie wrócił z nocnej imprezy; kto ukrywa rzeczywisty przebieg wydarzeń? Po dwudziestu latach pogodnego małżeństwa, Basia tropi życie męża, odkrywając czyny i postawy, których przed jego zniknięciem nie podejrzewała. Janek, wnuk słynnego

"Idąca" autorstwa Samar Jazbek to niezwykle poruszająca opowieść o Rimie, młodej dziewczynie, która nie mówi, ale za to nieustannie chodzi. Główna bohaterka, od dzieciństwa uważana za "inną" przez społeczność, żyje wśród okropieństw wojny domowej w Syrii. Rima, urodzona i wychowana w Syrii, żyje w świecie słów i obrazów. Była świadkiem przerażających scen: punktów kontrolnych, tortur i ataków bombowych. Jedyne pocieszenie stanowiły dla niej książki, zwłaszcza "Alicja w Krainie Czarów" i "Mały Książę", które wkradły się do jej świadomości, zacierając granice między wyobraźnią a rzeczywistością. Ta niezwykła perspektywa przedstawia wojnę jako przerażający, niezrozumiały koszmar. Zanurzając się w wewnętrzny świat Rimy, Jazbek ukazuje piekło wojny cywilnej w Syrii. "Idąca" to próba zrozumienia niewyobrażalnej przemocy, która wybuchła w tym kraju, przez pryzmat jednej, niezwykłej dziewczyny. W swojej powieści autorka odważnie przedstawia wojnę, przekraczając tradycyjne ramy literatury i dotykając tego, co często jest trudne do wyobrażenia.

"Mam już dość. Jak pokonałam domowego hejtera" to historia kobiet, które dla uzyskania wolności musiały wiele poświęcić. Jak wiele trzeba przejść, żeby rozwieść się z socjopatą, manipulatorem lub alkoholikiem? Książka opisuje historie kilku kobiet. Jedna z nich - Alicja - była żoną socjopaty. Był on niezwykle zazdrosny i stosował wobec niej przemoc. Zdarzało się nawet, że gwałcił ją, gdy była pod wpływem środków nasennych. Kolejna kobieta, o imieniu Marta, miała męża alkoholika. Pomimo tego, że dość szybko uzyskała rozwód, to dojście do siebie po życiu w takich warunkach trwało bardzo długo. Mąż Julii był manipulatorem, przez którego prawie popełniła samobójstwo. Adela uważa, że rozwód to jej porażka. Kolejna kobieta - Diana - wciąż próbuje się podnieść, bo nie potrafi sobie poradzić z życiem po rozwodzie. Jest jeszcze Sylwia, która do dziś spłaca kredyt, który wzięła na pokrycie długów byłego męża. Dlaczego kobiety takie jak te powyżej społeczeństwo uważa za porażki? Jak wysoka jest cena wolności i czy ta wolność jest osiągalna pomimo papierka świadczącego o rozwodzie? Jak zacząć nowe życie z takim bagażem doświadczeń? Książka pokazuje kilka przykładów, jak wyżej opisane kobiety starają się poradzić sobie z trudami życia po rozwodzie i po traumie, jaką musiały przeżyć. Książka Danuty Awolusi i Joanny Warpas opowiada o tym, jak przeżyć piekło rozwodu i jak podnieść się, gdy jest już po, a rzeczywistość jest zupełnie inna niż oczekiwania.

Mało kto jest tak naprawdę normalny, zwłaszcza że normalność trudno przecież zdefiniować! Na pewno nie pomoże w tym książka "Hotel Żaglowiec" Piotra Chojnowskiego, jednak da Ci szansę na świetne spędzenie czasu z książką pełną dziwactw i wariactw. Główny bohater - Piotr - jest dwudziestokilkuletnim włóczykijem. W pewnym momencie jego życie zaczyna przybierać bardzo niecodzienny obrót. Pociąg, którym jedzie, ma awarię i mężczyzna znajduje się nagle w małym miasteczku z hotelem Żaglowiec. Ta dziwaczna działalność hotelarska nie przynosi właścicielowi dużych zysków, ale mimo to oczekuje ON akurat na nowego pracownika. Gdy spotyka Piotra, jest pewien, że to właśnie ON nim jest. Piotr podejmuje decyzję i zostaje w hotelu Żaglowiec. Dzięki temu ma okazję poznać mnóstwo niesamowitych osobowości, które odwiedzają to miejsce. Spotyka na przykład Anastazję, aktywistkę pracującą w najstarszym zawodzie świata, Józefa, któremu bycie księdzem nie przeszkadza w byciu ateistą, czy generała Schmetterlinga, który na co dzień przebywa w okolicznej niezwykle tajnej bazie. Publikacja "Hotel Żaglowiec" porwie Cię swoim przyjaznym urokiem i figlarnym humorem. Przeniesie Cię do oryginalnego świata, w którym w pewnym momencie nic nie będzie w stanie Cię zdziwić.

Len Howard uznano za ekscentryczkę, gdy w 1938 roku, w wieku 44 lat, porzuciła karierę skrzypaczki i zamieszkała na wsi w Sussex, aby studiować ptaki. Ale to tam napisała dwa międzynarodowe bestsellery i zadziwiła świat obserwacjami sikorek, rudzików i wróbli. Miłość do ptaków podsycał w Len charyzmatyczny ojciec poeta, który nie potrafił przejść obok rannego ptaka, nie ratując go. Energiczna i wrażliwa dziewczyna, najmłodsza z czworga rodzeństwa w bogatej, kulturalnej rodzinie, chciała samodzielności. Lecz kiedy w Londynie stała się sławna, a jej kariera nabrała tempa, tęskniła za oswojoną wroną bardziej niż za rodziną. Len doświadczała miłości i przyjaźni, ale żaden związek nie zbliżył się do więzi, którą tworzyła później z ptakami. Budki lęgowe pokrywały ściany jej domu wewnątrz i na zewnątrz. Ptaki siedziały jej na głowie i na ramionach. Uczyła się ich i dokonywała muzycznych transkrypcji ich pieśni. Eva Meijer natknęła się na prace upartej badaczki, które wyprzedzały swoją epokę i niesłusznie popadły w zapomnienie. W Domu ptaków szuka motywów, które kierowały Len Howard. Co sprawiło, że radykalnie zmieniła życie i odsunęła się od rodziny? Co życie bogatek mówi nam o człowieku? I czy można odciąć się od oczekiwań innych wobec siebie? A także co to znaczy mieć gdzieś swój dom?

Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Ta książka to luźny katalog wspomnień, każdy rozdział jest odwołaniem do wydarzeń z kolejnych lat. Główny bohater wspomina swoje dzieciństwo, romanse, życie w czasach komunizmu , stan wojenny, blaski i cienie wolności, a w końcu zmagania się ze starością. Opowieść snuje się poprzez lata, od roku 1953, a kończy się w roku 2041, gdy bohater opowieści umiera. To okruchy życia, osobne, a jednak układają się w całość. Przeszłość to magazyn pamięci, jest w nim dzieciństwo i dojrzewanie, pomyłki, błędy, miłości mniejsze i większe, małżeństwo, zdrady, dzieci, wnuki, nadzieje i rozczarowania. W końcu kraina starości. Opiłki i okruszki wspomnień często są małe i pozornie nieistotne, a jednak zapamiętane, więc ważne. Fascynująca, wciągająca historia życia, w której czas unicestwia wszystko, zataczając krąg. Aż do chwili, w której początek i koniec podają sobie ręce.