Mr Gwyn

Osiemnastoletnia Tatum O'Shea jest naiwną, nieśmiałą, niezbyt zamożną dziewczyną. Dwudziestotrzyletni Jameson Kane to inteligentny i bogaty uwodziciel. Przeżywają wspólnie jedną noc, jedną falę namiętności. Był to jeden błąd, po którym Tate musi odnaleźć się w rzeczywistości bez rodziny, pieniędzy oraz Jamesona. Siedem lat później Jameson ponownie pojawia się w jej życiu. Tate, w której żyłach nie płynie już ani kropla naiwności czy nieśmiałości, jest w końcu gotowa na tę relację. Jameson równie

Zabawna i urocza powieść dla czytelników od lat nastu do stu. Pełna humoru i niezwykle wzruszająca historia o dojrzewaniu i wychodzeniu z szafy współczesnego nastolatka – opakowana w historię nieporadnej pierwszej miłości – to zwalający z nóg debiut Becky Albertalli. Jeżeli lubicie niebanalne, zabawne i lekkie historie z mądrym przekazem, jeżeli nie boicie się kontrowersyjnych

Poznaj historię ludzi, którzy musieli zmagać się z nieposkromionymi siłami natury... Sięgnij po "Wiatrom powierzone" - poruszającą opowieść o ludzkim harcie ducha i walce z nieuniknionym! 11 marca 2011 r. piękne uliczki jednego z japońskich miast nawiedziło przerażające tsunami. Woda nie tylko zniszczyła domy i odebrała mieszkańcom cenny dobytek, ale i przyczyniła się do śmierci niektórych z nich. Zjawiskowy gród zwany Bell Gardia był miejscem, które przyciągało rzesze turystów z całego świata. Zanim zniszczyło go tsunami, stała tam niepozorna budka telefoniczna. Mówiło się, że słowa wypowiedziane w niej do słuchawki dotrą tam, gdzie tylko się zechce - wystarczy poprosić o to wiatr. Oryginalna budka była często odwiedzana przez ludzi zmagających się z utratą bliskich, chcieli oni bowiem po raz ostatni przemówić do ukochanych osób. Miejsce to jest tak niezwykłe, że gdy rozniosła się wieść o nadciągającej tragedii, pewna kobieta udała się do ogrodu, by bronić niezwykłą budkę jako jej strażniczka... Czy jednak da się zwyciężyć z naturą? Tsunami na zawsze zmienia życie ludzi żyjących w pobliżu Bell Gardia. Muszą radzić sobie ze stratą miejsca do życia i osób, które były dla nich najważniejsze. Czy słowa szeptane do wiatru przyniosą ich duszy ukojenie?

"Stracone miliony" to piękna, niezwykle intymna historia dwóch braci o różnych charakterach, a zarazem znakomite studium pełnej niepokojów Ameryki z początków XX wieku. Stany Zjednoczone blisko 100 lat temu - kraj strajków oraz walki o równouprawnienie i wolność wypowiedzi. Bracia Dolan - Gig oraz Rye - wiodą tułacze życie. Obaj chwytają się dorywczych prac, żyją z dnia na dzień, zwykle śpiąc pod gołym niebem. Wieczna wędrówka prowadzi ich do miasta Spokane, gdzie dochodzi do licznych incydentów służb porządkowych ze związkami zawodowymi. Buntowniczy charakter Giga oraz jego idealistyczna, romantyczna natura skłania go do zaangażowania się w lokalne działania. Bierze udział w nielegalnych spotkaniach związkowców, czym przykuwa uwagę policji. Nastoletni Rye, młodszy z braci Dolanów, jest przeciwieństwem Giga. Nie są mu bliskie wzniosłe idee, nie interesują go też ruchy społeczne. Do szczęścia niewiele mu potrzeba, wystarczy, że ma gdzie spać i co zjeść. Powieść "Stracone miliony" przedstawia fikcyjną historię na tle autentycznych wydarzeń, jakie miały miejsce w Spokane. To znakomite źródło wiedzy o Ameryce XX wieku. W powieści znalazło się miejsce dla autentycznych środowisk (ruch Robotników Przemysłowych Świata) oraz postaci (Elizabeth Gurley Flynn).

Nowy, intrygujący głos literatury izraelskiej A może by tak, jak Michael, rzucić wszystko i zamieszkać w Berlinie? Kuszące, zwłaszcza, że w czasach Instagrama nie musisz nawet ruszać się z Izraela. Każdy się nabierze. Ale czy na pewno? Jeśli nie Berlin, to może spróbuj zostać budowniczym snów... Gorzej, jeśli uwikłasz się w sieć koszmarów, jak Bruno. A skoro dręczą cię pytania bez odpowiedzi, szukasz swojej pasji i nie wiesz, kim chcesz zostać, kiedy dorośniesz - zapisz się na szkolenie zorganizowane przez firmę "Sens Życia" Sp. z o.o. To twoja szansa, by zostać szczęśliwym człowiekiem! Albo nie. Oto zdumiewający świat opowiadań Iddo Gefena. Te brawurowe historie, które dzieją się na granicy rzeczywistości realnej i wirtualnej, poruszają i zaskakują. I choć technologie i sztuczna inteligencja zdają się tutaj mieć receptę na wszystko, szybko okazuje się, że ludzkie potrzeby i emocje są niezmienne. Nic nie zastąpi zwykłego spojrzenia prosto w oczy drugiemu człowiekowi. To od niego zaczyna się przyszłość. Gefen wyjątkowo zręcznie łączy błyskotliwy humor z filozoficznym zacięciem i z czułością opisuje ludzką naturę, dostrzegając wszystkie jej sprzeczności i śmiesznostki. Jego niezwykły talent docenili jurorzy nagród literackich w Izraelu i USA, należy do najbardziej docenianych izraelskich debiutantów. Prawa do ekranizacji kupione m.in. przez studio producenckie Ryana Goslinga.

Len Howard uznano za ekscentryczkę, gdy w 1938 roku, w wieku 44 lat, porzuciła karierę skrzypaczki i zamieszkała na wsi w Sussex, aby studiować ptaki. Ale to tam napisała dwa międzynarodowe bestsellery i zadziwiła świat obserwacjami sikorek, rudzików i wróbli. Miłość do ptaków podsycał w Len charyzmatyczny ojciec poeta, który nie potrafił przejść obok rannego ptaka, nie ratując go. Energiczna i wrażliwa dziewczyna, najmłodsza z czworga rodzeństwa w bogatej, kulturalnej rodzinie, chciała samodzielności. Lecz kiedy w Londynie stała się sławna, a jej kariera nabrała tempa, tęskniła za oswojoną wroną bardziej niż za rodziną. Len doświadczała miłości i przyjaźni, ale żaden związek nie zbliżył się do więzi, którą tworzyła później z ptakami. Budki lęgowe pokrywały ściany jej domu wewnątrz i na zewnątrz. Ptaki siedziały jej na głowie i na ramionach. Uczyła się ich i dokonywała muzycznych transkrypcji ich pieśni. Eva Meijer natknęła się na prace upartej badaczki, które wyprzedzały swoją epokę i niesłusznie popadły w zapomnienie. W Domu ptaków szuka motywów, które kierowały Len Howard. Co sprawiło, że radykalnie zmieniła życie i odsunęła się od rodziny? Co życie bogatek mówi nam o człowieku? I czy można odciąć się od oczekiwań innych wobec siebie? A także co to znaczy mieć gdzieś swój dom?

Po wypadku w górach, który pogrążył ją w śpiączce, Elsa nie czuje już ani zimna, ani głodu, ani strachu. Dla kobiety wszystko jest już skończone. Nigdy się nie obudzi. Tymczasem Thibault nie może się pogodzić ze świadomością, że jego brat potrącił śmiertelnie dwie dziewczynki. Nie potrafi przekroczyć progu sali, w której ten leży. Pewnego dnia po odwiezieniu matki do szpitala Thibault