Zatańczmy w słońcu

Publikacja, która przybliży Ci nieco fenomen ojca Johna Bashobory. Poznaj bliżej niezwykłego kaznodzieję i niecodzienne umiejętności, jakimi dysponuje. "Bashobora. Człowiek, który wskrzesza zmarłych" to książka przedstawiająca sylwetkę niesamowitego człowieka, potrafiącego w mgnieniu oka porwać tłumy i skłonić je, by słuchały. Autor skupia się na tej niezwykłej postaci, starając się zweryfikować, które z wiadomości na jego temat rzeczywiście są prawdą. Podążając za samym tytułem publikacji, bada, czy Bashobora rzeczywiście potrafi wskrzeszać zmarłych. Jako przykład przywołana zostaje historia, zgodnie z którą ksiądz wziął na ręce martwe dziecko i gdy kilkakrotnie powtarzał "I love you", ono ożyło. Dziennikarz jest także zainteresowany powodem popularności, jaką cieszy się kaznodzieja, podczas swoich wystąpień zbierający zawsze ogromną widownię (gdy głosił swoje nauki na Stadionie Narodowym w Warszawie, zgromadził na miejscu 58 tysięcy ludzi). John Baptist Bashobora jest katolickim kapłanem pochodzącym z Ugandy. Dał się ponadto poznać jako charyzmatyk i doktor teologii duchowości. Urodził się piątego grudnia 1946 roku w Bushenyi. Podobno gdy był dzieckiem, ciotka chciała go otruć poprzez podanie zatrutego posiłku, jednak miska rozpadła się, kiedy chłopiec odmawiał modlitwę. Po zdobyciu edukacji i związaniu się z katolickim Ruchem Odnowy Charyzmatycznej, Bashobora powrócił do rodzinnej diecezji, gdzie stał się założycielem dwóch szkół podstawowych, dwóch średnich oraz dwóch sierocińców. Dzięki temu udało mu się otoczyć opieką pięć tysięcy sierot. Aktualnie Bashobora cieszy się popularnością jako rekolekcjonista, który znany jest z przepełnionych charyzmą na spotkaniach modlitewnych. Polskę odwiedził po raz pierwszy w 2007 roku. Na swoim koncie ma takie publikacje książkowe, jak: "Jesteśmy obrazem Boga" (2012), "Jesteśmy ambasadorami Boga na ziemi" (2013) oraz "Uwierz Bogu sercem" (2013).

„Wciągająca historia pełna uczuć i namiętności”. Lori Foster Trzydziestoletnia Isobel Sørensen pracuje jako lekarz wojskowy i widziała już wszystko. Niezależnie od tego, co się wokół niej dzieje, potrafi zachować spokój, chłodną głowę i profesjonalizm. Ale kiedy dowiaduje się, że Medpax, organizacja pozarządowa, która jest jej oczkiem w głowie, ma problemy, zupełnie traci panowanie nad sobą.

Urocza geometryczna rymowanka dla najmłodszych, ułatwiająca dziecku wyłapywanie okrągłych kształtów w otaczającym je świecie. Wiele rzeczy w przyrodzie ma okrągły kształt: księżyc, słońce, bańka, ptasie gniazdo. Wiele jest okrągłych rzeczy, które można zjeść: gałka lodów, obwarzanek, tort. Wiele jest też ozdobnych przedmiotów w tym kształcie, na przykład korona, zegar czy bombka choinkowa. W niniejszej pełnej wdzięku książce, opublikowanej po raz pierwszy w latach 50. XX w., znajdziecie zaskakująco obszerny zbiór okrągłości. Olśniewające, barwne ilustracje Vladimira Bobri dodają humoru i ciepła tej pogodnej geometrycznej rymowance dla najmłodszych.

"Oddaj to nocy" autorstwa Agaty Czykierdy-Grabowskiej to opowieść o pewnym tajemniczym wypadku, który odwrócił życie głównej bohaterki do góry nogami. Gdy Twoja pierwsza miłość prosi o pomoc, jak wiele jesteś w stanie poświęcić? Czy dawne uczucia mają znaczenie w obliczu zbrodni i dusznych tajemnic małego miasteczka? "Oddaj to nocy" to kryminał śledzący losy Olgi - dziennikarki, która z małej wioski uciekła do Edynburga. Zostawiła za sobą dawne życie i relacje, gdy jednak jej dawny ukochany pisze z prośbą o pomoc, decyduje się zaangażować jeszcze raz. Kto jest winny wypadku, w którym zginęła rodzina, i dlaczego oskarżony o niego chłopak przypłacił go życiem w więzieniu? Prosta na pozór sprawa okazuje się pokryta grubym kurzem tajemnic. Miejscowi mieszkańcy mają swoje zdanie na temat winnych i nie dzielą się nim chętnie z obcą już Olgą. Czy prywatne śledztwo, jakie podejmuje kobieta, przyniesie oczyszczenie i rozwiązanie, czy stanie się przyczyną kolejnych dramatów?

Gdy byłam dzieckiem, pierwszy kęs robiłam z zamkniętymi oczami, by lepiej poczuć smak potrawy. Od zawsze uwielbiałam jeść, rozmawiać o jedzeniu, przygotowywać je, a z czasem zaczęłam też o nim pisać, a nawet je fotografować. Książka, którą napisałam, to właśnie taki pachnący, przepełniony smakami zbiór opowieści. Zaglądam w niej do kuchni mamy, piekę szarlotkę z babcią Marysią, idę na targ z babcią Anią, wygrzewam się na słońcu z prababcią Janinką, ale i szperam w spiżarni Lucyny Ćwierczakiewicz oraz piekę wielkanocną babę z Marią Disslową. Wszystkie moje wspomnienia mają konkretny smak, dlatego zależało mi, by każde z nich wieńczył przepis. Dzięki recepturom moja opowieść staje się kompletna, a książkę można traktować jako zbiór historii o przeszłości, ale również jako źródło inspiracji w kuchni.