Dar krwi

Kara tu i teraz czy kara bez końca? Czwórka przyjaciół przyjeżdża na popularny festiwal muzyczny. Chcą odreagować traumatyczne wydarzenia z przeszłości i zamierzają bawić się tak, jakby jutra miało nie być. Gdy jedno z nich znika, pozostała trójka natychmiast staje się głównymi podejrzanymi w śledztwie. Zdesperowani przyjaciele postanawiają na własną rękę odnaleźć zaginioną. Okazuje się jednak, że ściągają na siebie śmiertelne niebezpieczeństwo. Dobrymi chęciami wybrukowane jest PIEKŁO. Jak zachowałbyś się na ich miejscu?

Projekt, jakiego jeszcze nie było! Jeżeli lubicie historie oparte na autentycznych wydarzeniach, to seria „Ja, Kobieta” z pewnością was zachwyci. Karolina Wilczyńska przedstawia prawdziwe historie kobiet, które opowiedziały jej o swoim życiu. W tych zwierzeniach nie zabraknie emocji. Znajdziecie w nich wzruszenia, dramaty i trudne wybory, ale także miłość, szczęście i kobiecą siłę. Klara, trzydziestoletnia malarka, niespodziewanie wyprowadza się z luksusowego domu rodziców i postanawia zamieszkać w swojej pracowni. Co popchnęło ją do tej decyzji i do kogo pisze wieczorami maile, których nie wysyła? Czy uda jej się zrealizować projekt nowej serii obrazów? Kim jest Łucja, której portret namaluje jako pierwszy, i jaką historię opowie malarce? „Ja, Kobieta” to portrety kobiet, które żyją wśród nas. Może bohaterką kolejnej części będziesz właśnie ty?

"Sanitariuszka" to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami opowieść o dziewczynie, która wraz z innymi młodymi kobietami i mężczyznami podjęła heroiczną walkę o wolną ojczyznę. Amelia Bogdańska była niezwykle uzdolnioną pianistką. Talent muzyczny odziedziczyła po swoim tacie. Jej marzenia o światowej karierze przerwał wybuch II wojny światowej. Po śmieci ojca, który zginął z rąk okupanta, dziewczyna musiała zatroszczyć się o rodzinę. Imała się różnych prac, aby utrzymać siebie i młodszych braci. Wciąż miała nadzieję, że wojna wkrótce się skończy, a ona nie straciła szansy, by wystąpić na największych scenach Europy. Gdy Amelia dowiedziała się, że jej bracia zamierzają przystąpić do powstania warszawskiego, obiecała sobie, że musi ich ochronić. Podjęła decyzję, która na zawsze odmieniła jej los. Jako "Sanitariuszka" o pseudonimie Alika niosła pomoc rannym, nieustannie narażając własne życie. Nie zabrakło jej odwagi i determinacji, by wypełniać swoje posłannictwo, mimo że przeszła przez piekło...

"Doktor Zosia" jest trzecią częścią cyklu powieściowego Ałbeny Grabowskiej "Uczniowie Hipokratesa". To połączenie beletrystyki, powieści obyczajowej, z historią polskiej medycyny. Ałbena Grabowska z zawodu jest lekarzem neurologiem. Jest już też znaną pisarką, a największą sławę przyniosła jej trzytomowa powieść przeniesiona na ekran - "Stulecie Winnych". Akcja dwu poprzednich tomów "Uczniów Hipokratesa" toczyła się w II połowie XIX wieku, w "Doktorze Zosi" natomiast pisarka umieściła akcję w wieku XX, przed pierwszą wojną światową oraz w trakcie jej trwania. Dzięki autorce czytelnik może zapoznać się z obrazami z życia przedwojennej i wojennej Warszawy, poznać historię Szpitala Ujazdowskiego. Właśnie tam, w wojskowym szpitalu, doktor Zosia dostała propozycję pracy. W szpitalu ma okazję przyglądać się wielu medycznym sławom. Doktor Zosia, po stażu na różnych oddziałach, decyduje się zostać pediatrą. Gdy nadchodzi wojna, rozpoczynają się aresztowania wśród personelu szpitala. Wielu z tych ludzi pracuje w konspiracji, los rzuca ich do obozów czy sowieckich więzień. Najgorsze chwile dla Warszawy nadchodzą wraz z wybuchem powstania. Jak zwykle w powieściach Grabowskiej fikcja miesza się z historią. Heroiczna praca lekarzy na tle płonącej Warszawy to obrazy tak bardzo realistyczne i prawdziwe. Czytelnik ma okazję poznać pracę lekarza w Warszawie w czasach najtrudniejszych, kiedy każdy dzień jest pełen lęku o los najbliższych, o los szpitala, pacjentów, los całego miasta.

Pearl Pearce zaczyna pracę jako sprzątaczka w najdroższym hotelu w Nowym Jorku – Four Seasons. Zmusza ją do tego trudna sytuacja finansowa. Pierwszego dnia w pracy wylewa sok na właściciela hotelu, Masona Becketta, co sprawia, że mężczyzna zwraca na nią uwagę. Mason wraz z braćmi prowadzą interesy na całym świecie i właśnie planują przejęcie bankrutującego hotelu w Barcelonie. W dniu, kiedy ma dojść do spotkania z Hiszpanem, okazuje się, że tłumaczka Masona trafia do szpitala. Jednak jest ktoś, kto może pomóc. Czy tak dwa różne światy mogą się połączyć?

"Koliber", którego autorem jest Sandro Veronesi, to zupełnie wyjątkowa saga rodzinna, będąca po części medytacją nad życiem we współczesnym świecie. Wyjątkowy portret ludzkiej egzystencji został tutaj nakreślony na tle wydarzeń, których nie można określić inaczej niż jako zwykłe kaprysy losu. Marco Carrera prowadzi dość zwyczajne życie, ale nie można powiedzieć, że nie zdarzają się w nim niezwykłe rzeczy. Zdaje się wręcz, że mężczyzna egzystuje w oparach absurdu i w towarzystwie najbardziej niesamowitych ludzi. Jego neurotyczna żona jest odpowiedzialna za połowę tej atmosfery, ale ma przecież jeszcze córkę z wymyślonym sznurkiem wyrastającym z pleców, a także przyjaciela, który rzekomo przynosi wszystkim pecha. Marco Carrera ma jednak zdolność charakterystyczną dla kolibrów, to znaczy potrafi pozostać w bezruchu, nawet jeśli wokół panuje niewyobrażalny chaos. Potrafi cieszyć się życiem i nie marnować ani chwili. Książka ta zabierze czytelników w magiczną podróż do lat siedemdziesiątych XX wieku i stanie się inspirującą lekturą.

Kilka dni temu – długa rozmowa z Januszem Majewskim. Opowiedziałem mu, że Różewicz mnie namawiał, żebym napisał jakąś pogodną, może plotkarską powieść, wykorzystał w niej poczucie humoru, trzeba dać czytelnikom trochę przyjemności. Janusz się zgodził ze mną, że mój wspaniały przyjaciel trochę upraszczał. Czytelnik jest wdzięczny autorowi nie tylko, kiedy się roześmieje. Także kiedy się wzruszy. Kiedy zaleje się łzami. Król Stanisław August, w depresji (do której nieraz miał powody), z ostrym bólem głowy, poprosił o łagodną muzykę. Trio grało przez godzinę, a król cały czas płakał (wiemy o tym z jego pamiętników). Po godzinie żadnych bólów już nie odczuwał, nastrój się zmienił. „Muzyka mu pomogła” – twierdził Stanisław Mackiewicz. Nie, nie muzyka. Płacz! Ulgę przyniosły łzy. Popłaczmy sobie, czytelniku (i czytelniczko). Nie wstydźmy się. Zasłużyliśmy na słodycz łez. Warszawa 2018 Niezmiennie aktualne zapiski Józefa Hena cieszą się niesłabnącym od kilku dekad uznaniem czytelników. Ja, deprawator to kolejny diariusz autora. Publikacja zawiera spostrzeżenia i refleksje z bieżących wydarzeń lat 2016–2018.

Giorgio Saveri nie ma jeszcze czterdziestu lat, ale zdążył przeżyć tak wiele rozczarowań, że postanawia zaszyć się w rodzinnej posiadłości – zabytkowej luksusowej willi pełnej drogocennych dzieł sztuki, ukrytej na wzgórzach w okolicach Piacenzy. Jego jedynym łącznikiem ze światem jest Agnese, gosposia, która w dzieciństwie zastępowała mu matkę, która zginęła wiele lat temu w wypadku samochodowym ? i despotycznego ojca, który aż do dnia swojego samobójstwa nigdy nie przepuścił żadnej okazji, by publicznie upokorzyć syna. Wszystko zmienia się pewnej nocy, gdy Giorgio spotyka tajemniczą Giulię. Dziewczyna posiada dar rozumienia go, jak nikt inny przedtem. I mimo że sama niewiele o sobie mówi, zręcznie wciąga Giorgia w relację przepełnioną erotyzmem. Kiedy pewnego dnia Agnese znika bez śladu, Giorgio postanawia działać i rozpoczyna swoje prywatne śledztwo. Na jaw wychodzą kłamstwa Giulii. Okazuje się jednak, że nie jest ona jedyną osobą, która ma coś do ukrycia…