Śmierć słowika

Dla fanów Katów Hadesa Tillie Cole, Reapers MC Joanny Wylde i Wind Dragons MC Chantal Fernando! Drugi tom serii motocyklowej legendarnej Jamie Begley! Winter Simmons przeżyła największy szok w życiu, kiedy dowiedziała się, że Loker James, z którym spotyka się od dwóch lat, to Viper prezes klubu motocyklowego Last Riders. Kobieta jest dyrektorką w liceum i nie może pozwolić sobie na zrujnowanie reputacji, gdyby prawda wyszła na jaw. Ktoś taki jak ona nie powinien być widywany z potencjalnym przestępcą i człowiekiem, który zawiódł jej zaufanie. Loker ukrywał swoją prawdziwą tożsamość przed Winter, mając ku temu ważne powody. Teraz jednak już nie będzie mógł prowadzić podwójnego życia. Czy Winter zaakceptuje fakt, że jej mężczyzna nie jest takim poukładanym i kulturalnym człowiekiem, za jakiego go uważała, ale kieruje gangiem niebezpiecznych bikerów? Opis pochodzi od wydawcy.

Arabia Saudyjska to pozornie rozwinięty kraj, który chętnie otwiera się na turystów z Zachodu. Są jednak sprawy, które rządzą się własnym porządkiem... Jednym z nich jest władza mężczyzn nad swoimi żonami. Decydują oni o losie kobiet, a kartą przetargową często są wspólne dzieci. "Zaginiony arabski książę" to poruszająca historia kobiety, która straciła prawo do opieki nad dziećmi, a losu jednego z synów nigdy nie poznała. Książka to poruszająca opowieść kobiety, która utraciła swoje dziecko. Opowiada ona swoją historię autorowi książki, dziennikarzowi Marcinowi Margielewskiemu. Wydawałoby się, że kobieta będąca żoną saudyjskiego księcia Badr Al Sauda ma wszystko - jej jedynym "nieposłuszeństwem" okazało się urodzenie syna obciążonego wadą genetyczną. Książę nie był w stanie znieść rozczarowania, dlatego jego żona spędziła z synem jedynie kilka minut po narodzinach, a następnie została odesłana do Dar Al Reaya. Jest to ośrodek (tak naprawdę więzienie), do którego trafiają kobiety, które nie spełniają wymagań stawianych im przez społeczeństwo... "Zaginiony arabski książę" to pełna emocji opowieść, w której czytelnik może zmierzyć się z poruszającą historią - jest ona wręcz nieprawdopodobna, a jednak prawdziwa. Bohaterka opowiada o koszmarze Dar Al Reaya, jednocześnie stawiając sobie i byłemu mężowi pytanie - co zrobił z jej najmłodszym dzieckiem i czy kiedykolwiek będzie jej dane poznać prawdę.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

Irena Jarocka była niezwykła. Nie tylko koncertowała u boku takich gwiazd jak Charles Aznavour, Mireille Mathieu, Michel Sardou, Enrico Macias czy Michael Bolton, w Polsce zaś z zespołami Polanie, Czerwone Gitary i Budka Suflera, ale też cechowało ją wyjątkowo dobre serce. Włączyła się w działalność organizacji Echo International, promującej zdrowie kobiety. Wszyscy, którzy ją znali, mówią, że

Coś przerażającego. Coś, czego nie można zobaczyć. Jedno spojrzenie doprowadza do ataku śmiertelnej przemocy. Nikt nie wie, co to jest. Nikt nie wie, skąd się wzięło. Po pięciu latach, odkąd pojawiło się to coś, pozostała garstka ocalałych. Jednymi z nich są Malorie i dwójka jej małych dzieci. Mieszkając w opuszczonym domu nad rzeką, Malorie od dawna marzyła o ucieczce do miejsca,

Niech arteriami popłynie krew! Zaginięcie byłej dziewczyny, która najwidoczniej prowadziła podwójne życie, zapowiada początek koszmaru Szymona, trzydziestoletniego copywritera. Nagle piętrzą się dziwne przypadki, a nowi pracodawcy zdają się skrywać wiele sekretów. Szymon zdaje sobie sprawę, że uczestniczy w upiornej grze, gdy hasło reklamowe, którego jest autorem, zostaje wykorzystane przez terrorystów odpowiedzialnych za śmierć kilkunastu osób w warszawskim metrze. Od tego, czy w porę zrozumie

Trzeci tom bestsellerowej trylogii. Lekkie pióro autorki, barwne, charyzmatyczne i odważne bohaterki sprawiają, że lektura książki będzie z pewnością doskonałą rozrywką. Kobiety zmierzają naprzód wielkimi krokami. Nie sposób zgadnąć, co się wydarzy. Wstrzymujemy oddech, trzymamy kciuki. Viva kobiety! Stella i Joséphine, które wiedzą już, że są przyrodnimi siostrami, wreszcie się odnalazły. W Nowym Jorku, serce Gary’ego wciąż bije mocno, rozdarte między Hortense i Calypso.

Rozdzierająca serce, przerażająca prawdziwa historia, która wstrząsnęła Wielką Brytanią. Chłopiec jest torturowany przez matkę, braci i otoczenie. A świat pozostaje niemy... Ten chłopiec stracił mowę poddany niewyobrażalnej przemocy domowej. Kiedy Joe był mały, tata chronił go przed okrucieństwem matki, która biła go, wyzywała, raz przytknęła mu gorące żelazko do ręki, raz chciała wyrzucić go przez okno… Kiedy Joe miał pięć lat, ukochany ojciec zginął w płomieniach na jego oczach. I Joe stracił mowę. Odtąd matka mogła już być bezkarna… Kazała mu spać na podłodze w pokoju sadystycznych braci, jeść pod stołem resztki z podłogi. Niebawem wtrąciła go do ciemnej, zimnej, cuchnącej piwnicy. Głodny, niemyty i codziennie bity przez matkę spędził tam trzy lata… Kiedy Joe miał siedem lat, pojawił się przyjaciel matki. Mężczyzna gwałcił chłopca na jej oczach. Chłopiec krwawił, cierpiał, ale nie mógł ani mówić, ani nawet krzyczeć. Najgorsze miało jednak dopiero nastąpić… Wstrząsająca historia dzieciństwa Joego Petersa niesie pomimo wszystko nadzieję: katowany, molestowany chłopiec znalazł siłę, by przezwyciężyć niemożliwą wręcz podłość i obojętność ludzi, i odzyskał mowę. Teraz mówi w imieniu dzieci wykorzystywanych seksualnie, prowadząc własną fundację. Autobiografia Płacz niemymi łzami pozostawała przez wiele tygodni w Anglii bestsellerem numer 1.