Dolina przebudzenia

Jak bardzo niepozorny psiak może zmienić ludzkie życie? Dobitnie przekonają się o tym Connor i Dennie. On jest skupionym na karierze prawnikiem, ona - wolontariuszką w psim schronisku. Ich życia nie mogłyby bardziej się od siebie różnić, a jednak połączy je Max. Jak do tego dojdzie? Odkryj część drugą serii "Pine Hollow". Kiedy prawnik postanawia adoptować psiaka imieniem Max, nie zdaje sobie jeszcze sprawy z tego, jak bardzo czworonóg odmieni jego życie. Okazuje się bowiem, że pies kompletnie nie chce go słuchać - ma za to niezaprzeczalną słabość do Dennie, wolontariuszki z ośrodka adopcyjnego. Ponieważ zarówno Dennie, jak i Max zauważają, że mogą bardzo skorzystać na współpracy, wkrótce zawiązuje się między nimi nić porozumienia, pozwalająca na stworzenie wygodnego sojuszu. Szybko okazuje się, że mają ze sobą więcej wspólnego, niż mogłoby się wydawać, jednak czy z pomocą losu (i Maxa) uda im się pokonać dzielące ich przeciwieństwa i przenieść swoją znajomość na wyższy poziom? Czytelnik podczas lektury przekona się, co może się stać, gdy dwoje odmiennych pod każdym względem ludzi połączy niewinny czworonóg.

25 marca 1942 roku prawie tysiąc młodych niezamężnych dziewcząt wsiadło do pociągu, który miał je zawieźć do obozu Auschwitz. Były to słowackie Żydówki – przekonane, że przez kilka najbliższych miesięcy będą pracować w fabryce. Założyły na siebie najlepsze ubrania i z radością machały na pożegnanie zebranym na peronie bliskim. W rzeczywistości były przedmiotem transakcji pomiędzy słowackim rządem a Niemcami i jechały do niewolniczej pracy. Zaledwie kilku spośród nich udało się przeżyć. Pierwszy kobiecy transport do Auschwitz był przez długie lata zapomniany. Nie było w nim osób związanych z ruchem oporu ani jeńców wojennych. Były tylko bezbronne młode kobiety, przyzwyczajone do dobrych manier i wygodnego życia, które nagle znalazły się w piekle, w którym je bito, rozbierano do naga, golono, trzymano na wielogodzinnych apelach na mrozie, poddawano drakońskim karom i zaganiano do ciężkiej pracy, często prowadzącej do śmierci. Ta książka przypomina niezwykłą historię pierwszych 999 kobiet, które trafiły do Auschwitz, ich cierpienie, heroizm i wolę przetrwania.

Antonia Scott powraca z jedną z najważniejszych misji w jej karierze - uratowania Jona Guttiereza. Bohaterowie, których pokochali czytelnicy na całym świecie, sprawią, że od ostatniej, trzeciej części trylogii nie będzie można się oderwać. Antonia Scott, kobieta z ponadprzeciętnym umysłem, która zaangażowana jest w tajny projekt "Czerwona Królowa", i Jon Guttierez, z pozoru zwykły policjant - razem tworzą wyśmienity duet śledczych. W dwóch poprzednich częściach biorą udział w skomplikowanych sprawach z zabójstwem w tle, nieraz ryzykując życie swoje i swoich najbliższych. Te doświadczenia zbliżają ich do siebie, więc oprócz stosunków służbowych łączy ich również przyjaźń. "Mam nadzieję, że o mnie nie zapomniałaś. Zagramy?" - ta mrożąca krew w żyłach wiadomość jest początkiem walki, którą Antonia Scott musi stoczyć, aby ocalić życie Jona. Czy jedna z najinteligentniejszych osób na świecie da radę wygrać pojedynek i walkę z czasem? "Rey Blanco. Biały Król" to książka trzymająca w napięciu, z dynamiczną akcją, wyrazistymi postaciami i licznymi zwrotami akcji. Aby lepiej poznać wcześniejsze losy bohaterów, warto sięgnąć po poprzednie książki z tej trylogii: "Reina Roja. Czerwona Królowa" oraz "Loba Negra. Czarna Wilczyca".

W latach 1976–1983 wojskowa junta zamordowała w Argentynie około trzydziestu tysięcy osób. Młodzi ludzie, zaangażowani w opór wobec dyktatury czy po prostu z racji swych poglądów dla niej niewygodni, ginęli bez śladu – zrzucano ich z samolotów do rzeki, porywano z ulicy i wywożono samochodami bez numerów rejestracyjnych w nieznane miejsca kaźni. Narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Niewyobrażalne tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, oglądamy z perspektywy bezimiennego narratora, ceniącego sobie dyscyplinę, porządek i hierarchię młodego wojskowego, któremu – podobnie jak jego towarzyszom w zbrodni – łatwo przychodzi uprzedmiotowienie katowanych wrogów. Łatwo im również przychodzi odcięcie się od masakry, jaką przeprowadzają na szeroką skalę, za pomocą formalnego, urzędniczego języka. Kohan wnikając w okrutną, perfidną, wyrachowaną część ludzkiej natury, zmusza nas do oglądania scen, na które wolelibyśmy nie patrzeć. Najokrutniejszej przemocy doświadczają w Dwa razy czerwiec kobiety, ale też one stawiają jej największy opór, podczas gdy większość społeczeństwa tkwi w letargu. Terror rządów junty Kohan zderza ze zbiorową gorączką wywołaną mistrzostwami świata w piłce nożnej, z oglądania meczów, czyniąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności. Martin Kohan (ur. 1967) - jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy argentyńskich, przewrotny kontynuator tradycji Jorge Luisa Borgesa i Ricarda Piglii, autor jedenastu powieści, trzech tomów opowiadań i wielu esejów, w których rozlicza się z historią Argentyny. W 2007 roku uhonorowany prestiżową Premio Herralde za powieść "Ciencias morales", w której - podobnie jak w książce "Dwa razy czerwiec" - zastanawia się, co sprawia, że społeczeństwo potrafi zaakceptować usankcjonowaną przez państwo przemoc, a nawet w niej uczestniczyć. "Tę książkę chciałoby się po przeczytaniu jak najszybciej zapomnieć albo zakrzyczeć. Ale Martin Kohan nie daje zapomnieć o "dwóch czerwcach" ani nie daje ich zakrzyczeć, bo jego bezlitosne studium społecznej uległości, studium oschłe do bólu, intrygujące każdym zdaniem i każdą padająca w powieści liczbą jest właśnie o zapomnieniu i krzyku. O kibicowskim krzyku społeczności rozkochanej w piłce nożnej, która swoim krzykiem zagłusza krzyki torturowanych ofiar. O katach, którzy wierzą, że wszystko pójdzie w zapomnienie. I o nas, czytelnikach, którzy stajemy się świadkami, ale chcemy o naszym świadectwie zapomnieć albo je zakrzyczeć. Carlos Marrodan Casas

"Wspomnienia z przyszłości" to pozycja obowiązkowa dla każdego pasjonata paleoastronautyki i osób wierzących, że odwiedziny naszej planety przez pozaziemskich gości mają miejsce już od czasów starożytnych. "Wspomnienia z przyszłości" to debiutancka, jedna z najlepiej rozpoznawalnych i niezmiennie cieszących się dużą popularnością książek znanego badacza zagadek starożytności Ericha von Danikena, w której autor prowadzi czytelnika przez pełny tajemnic i zagadek świat starożytny. "Wspomnienia z przyszłości" to pierwsza pozycja opublikowana przez Ericha Von Danikena. Autor stawia w niej niewygodne i trudne pytania, na które oficjalna archeologia nie potrafi lub nie chce odpowiedzieć. Pyta między innymi o to, kto i przy użyciu jakiej technologii w zamierzchłej przeszłości, tysiące lat temu stworzył w różnych miejscach na świecie monumentalne budowle, rzeźby i malowidła - piramidy w Egipcie i Ameryce Południowej, Sfinksa, rysunki z Nazca czy posągi z Wyspy Wielkanocnej. Odpowiedzi, których autor udziela wielokrotnie, podważają dogmaty współczesnej nauki. Erich von Daniken stawia tezę, że religie i technologie dawnych cywilizacji zostały podarowane ludziom przez starożytnych astronautów, którzy przybyli na naszą planetę w załogowych pojazdach kosmicznych i zostali przez naszych przodków powitani jako bogowie. Autor od kilkudziesięciu lat podróżuje po świecie, poszukując i dokumentując ślady obecności pozaziemskich gości.

Agent federalny, Aron Falk, otrzymuje wiadomość wzywającą go do przyjazdu do Kiewarry. Powodem pierwszej od lat wizyty w rodzinnym miasteczku jest pogrzeb jego najlepszego przyjaciela, Luke’a i jego najbliższych. Kiedy dwadzieścia lat wcześniej Falk został oskarżony o morderstwo, Luke zapewnił mu alibi. W atmosferze pełnej podejrzeń Falk i jego ojciec uciekają z Kiewarry. Przed formalnym oskarżeniem Arona ratuje niezachwiane zapewnienie Luke’a, że w feralnym momencie on i Aron byli razem.