Gdzie w Polsce do miasta

"Andreowia" to pełne ironii rozliczenie z polską rzeczywistością przełomu wieków. Najnowsza powieść Beaty Chomątowskiej jest niczym szopka krakowska pełna nietuzinkowych postaci. Kim jest Andrzej? To mężczyzna przed pięćdziesiątką, zodiakalny skorpion, syn słynnego krakowskiego medium i tajemniczego ojca. Andrzej jest wnukiem pierwszej w Krakowie tramwajarki i wielkiego Redaktora. Sam stał się również legendą dziennikarstwa, podporą pewnej zacnej redakcji. Dzisiaj dokonuje rozliczenia z samym sobą, ze swoim życiem i oczywiście z przeszłością swojej rodziny, bo od niej (często niestety) trudno się uwolnić. Jego przenikliwa, pełna ironii (i autoironii) opowieść składa się na obraz polskiej rzeczywistości końca XX i początku XXI wieku. "Andreowia" to jednak książka, którą czytać można także i na innych poziomach. Mamy tu istną szopkę krakowską z plejadą niezapomnianych postaci. Niektóre z nich po bliższym poznaniu okazują się dziwnie wręcz znajome... Jest to rzecz jasna powieść o kryzysie wieku średniego, o potrzebie rewizji własnego życia i samego siebie, ale przy tym taka powieść, którą czyta się zadziwiająco lekko i z ogromną dozą przyjemności. Beata Chomątowska pokusiła się zawrzeć w swej książce intrygującą, metatekstową grę, a to za sprawą fragmentarycznej konstrukcji i elementom groteski. Nietuzinkowe postaci bohaterów, spostrzeżenia przeczulonego na własnym punkcie Andrzeja to jedne z tych walorów powieści, które gwarantują jej wyjątkowy charakter. Beata Chomątowska jest pisarką, dziennikarką i działaczką społeczną. Urodziła się w Krakowie w roku 1976. Jest absolwentką Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie i Hogeschool Brabant w Bredzie. Doświadczenia z pobytu w Holandii zawarła w książce "Prawdziwych przyjaciół poznaje się w Bredzie". Jako dziennikarka publikowała na łamach "Pulsu Biznesu", "Rzeczpospolitej" i "Dziennika Polskiego" wydawanego w Krakowie. Współpracuje obecnie z "Tygodnikiem Powszechnym" i "Gazetą Stołeczną". Jej książka pod tytułem "Stacja Muranów" była nominowana do Nagrody Literackiej m.st. Warszawy w kategorii edycja warszawska. Książka "Betonia. Dom dla każdego" otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Gdynia w kategorii esej.

Dwie księżniczki z Bamarry, Addie i jej starsza siostra Meryl, bardzo się od siebie różnią: Addie jest nieśmiała i boi się wszystkiego, a Meryl jest odważna i zapowiada, że uwolni królestwo od gryfów, ogrów i straszliwej choroby – Szarej Śmierci. Według przepowiedni lekarstwo znajdzie się, kiedy tchórze staną się odważni, a na całą Bamarrę spadnie deszcz. Siostry bardzo się kochają. Gdy Meryl zachoruje, to lękliwa Addie wyruszy na wyprawę, od której zależy życie jej siostry. Wyposażona w siedmiomilowe buty, magiczną lunetę, zaklęty obrus i pelerynę niewidkę, wyruszy w poszukiwaniu lekarstwa. Czy wystarczy jej odwagi, by zmierzyć się ze straszliwym smokiem i złośliwymi widmami?

Wzruszająca opowieść o uczuciu rodzącym się pomiędzy osobami pochodzącymi z dwóch różnych światów. Czy takie uczucie ma szanse zaistnieć w realnym świecie? A może występuje jedynie w bajkach? Jeśli chcesz się przekonać, to koniecznie musisz przeczytać "Kamerdynera". "Kamerdyner" opowiada o życiu dwóch osób pochodzących z odmiennych światów. Olivia całe swoje życie poświęciła karierze. Gdy okoliczności zmusiły ją do zamknięcia ukochanej firmy, podjęła decyzję o przeprowadzce do Paryża, o czym od dawna marzyła. Teraz potrzebuje kogoś do pomocy w urządzeniu nowego domu. Los stawia na jej drodze Joachima. Joachim pochodzi z Argentyny, jako nastolatek przeniósł się do Europy. Ma brata bliźniaka, który pozostał w Argentynie i wkroczył tam do mrocznego świata. Joachim natomiast zdecydował się zostać kamerdynerem. Gdy rozpoczął swoją pracę dla Olivii, jego życie mocno się zmieniło. Przekonali się, że są udaną parą nie tylko w pracy, ale również w życiu prywatnym. Olivia stara się ułożyć swoje życie na nowo w nowym miejscu, korzystając z pomocy Joachima. Gdy wszystko zmierza ku dobremu, wydarza się coś, co sprawia, że świat Joachima rozpada się na kawałki. Czy uda im się oddzielić przeszłość od przyszłości i cieszyć się tym, co tu i teraz?

Najbardziej wyniszczająca epidemia wszech czasów Zwłoki wrzucone do zbiorowych mogił, wozy zbieraczy trupów przemierzające ulice, mężowie porzucający umierające żony i rodzice opuszczający konające dzieci w obawie przed zarażeniem. Chmury pyłu unoszące się nad drogami pełnymi zatrwożonych uciekinierów, statki widma z trupami zamiast załogi i zdziczałe dzieci błąkające się po opustoszałych górskich wioskach. John Kelly opisuje atmosferę, panującą wśród mieszkańców Sieny czy Awinionu, kiedy dowiadywali się, że w sąsiednich miastach każdego dnia umierają tysiące. Jak to jest wybierać między własnym życiem a obowiązkiem wobec śmiertelnie chorego dziecka? Jak żyć w społeczeństwie, w którym więzy krwi, uczucia i prawa straciły wszelkie znaczenie? Czarna śmierć to jedno z najbardziej niewyobrażalnych wydarzeń w historii ludzkości – warte przypomnienia zwłaszcza teraz, gdy problem epidemii jest znów tak aktualny.

Pozycja obowiązkowa dla wszystkich fanów Sheldona, Leonarda i reszty szalonych naukowców! "Teoria wielkiego podrywu. Za kulisami serialu, który pokochały miliony" pozwoli wrócić do ich świata i jeszcze lepiej poznać bohaterów. "Teoria wielkiego podrywu" to oprócz "Przyjaciół" czy "Jak poznałem Waszą matkę" jeden z najbardziej kultowych amerykańskich seriali. Losy naukowców, którzy mimo wysokiej inteligencji nie radzą sobie w relacjach damsko-męskich, cieszą się ogromnym powodzeniem, pomimo że minęło już kilka lat od zakończenia produkcji. Jessica Radloff, autorka licznych artykułów na temat "Teorii...", dzieli się z czytelnikami wiedzą zza kulis serialu. Przez ponad dwa lata przeprowadzała wywiady z aktorami, producentami i innymi osobami zaangażowanymi w powstanie serialu. Dowiemy się m.in.: jak pierwotnie miała się nazywać Penny, kto miał ją zagrać oraz dlaczego konieczne było nagranie dwóch odcinków pilotażowych. Oprócz tego czeka na nas mnóstwo anegdot i zabawnych sytuacji z planu serialu. Lektura z pewnością będzie gratką dla każdego fana sitcomu.

Lobotomia to kontrowersyjna metoda chirurgicznego leczenia zaburzeń psychicznych, dziś całkowicie zarzucona i potępiona. Zabieg ten, będący jedną z haniebnych kart w historii światowej medycyny, stanowi główny motyw powieści Samanthy Greene Woodruff "Żona lobotomisty". Książka powstała z inspiracji prawdziwymi historiami ludzi poddawanych zabiegowi lobotomii, który święcił triumfy w latach czterdziestych ubiegłego stulecia i stał się jedną z najchętniej stosowanych metod w terapii schizofrenii, innych chorób psychicznych, a nawet homoseksualizmu. Powieść jest fikcją literacką, ale doskonale pokazuje rzeczywiste konsekwencje, do jakich prowadziła pseudomedyczna technika lobotomii, a wśród nich były powikłania w postaci krwotoków śródczaszkowych i ropni mózgu, zaburzenia osobowości czy stany otępienne. Bohaterką powieści jest Ruth, kobieta wrażliwa na ludzkie cierpienie, decydująca się stawić czoła pseudomedycznej terapii oferowanej pacjentom przez jej męża - zagorzałego zwolennika lobotomii. "Żona lobotomisty" to historia życiowej drogi Ruth, której spojrzenie na małżonka ewoluuje od wiary w jego kompetencje i szlachetność do zwątpienia w słuszność metod terapeutycznych stosowanych przez lekarza.

Pozycja, która pokazuje genezę naszego gatunku. Sprawdź, w jaki sposób człowiek wyrósł na istotę dominującą na świecie i z czym było to związane. "Pierwsze kroki. Jak staliśmy się ludźmi" to książka, w której autor skupia się na tym, co doprowadziło do tego, że człowiek zaczął królować na ziemi, przyćmiewając pozostałe gatunki zwierząt. Istotne okazało się to, że jako jedyni ludzie zaczęli chodzić na dwóch nogach. Czytelnik, dzięki tej pozycji, uzmysłowi sobie, z jakiego powodu tak się stało i co do tego doprowadziło. Znajdzie w niej także plusy i minusy takiego stanu rzeczy, a także ich szczegółową analizę. Ze względu na ludzką dwunożność, w przypadku naszego gatunku poród obarczony jest znacznie większym ryzykiem niż w przypadku wielu innych zwierząt. Co więcej, okazuje się też bardzo trudny dla matki. Z kolei dwie kończyny sprawiają, że człowiek jest znacznie wolniejszy, kiedy biegnie niż jakiekolwiek czworonożne zwierzę. Co więcej, może często cierpieć na szereg dokuczliwych dolegliwości. Z drugiej natomiast strony wykazuje się empatią i posiada złożony system moralny. Fakt, że ludzie zaczęli chodzić na dwóch nogach, wpłynął też na wykształcenie się u nich szeregu przydatnych cech, takich jak umiejętności technologiczne, odkrywczość, zdolność do współczucia czy mowa. Uczucia wyższe zresztą dotyczą tylko człowieka, dlatego też w tej materii można zauważyć jego dominację nad innymi gatunkami. Za kształt książki odpowiada paleantropolog Jeremy DeSilva.