Dom kamienia

Powieść inspirowana prawdziwymi przeżyciami Anne Bronte, pokazująca determinację kobiety, by zdobyć wykształcenie i pracę oraz by uzyskać niezależność, a jednocześnie demaskująca prawdę o trudach, samotności i upokorzeniach doświadczanych przez guwernantki - przedstawicielki jedynej profesji, której podjąć się mogła szanowana niezamężna kobieta w dziewiętnastowiecznej Anglii. Zmartwiona sytuacją finansową rodziny, a jednocześnie motywowana pragnieniem poszerzenia własnych horyzontów, młodziutka Agnes Grey postanawia zostać guwernantką. Przepełnia ją nadzieja i przekonanie, że wystarczy jej pamiętać siebie taką, jaką była w wieku swoich podopiecznych, by zdobyć ich zaufanie i przyjaźń. Jednak dzieci, którymi przyjdzie jej się zajmować okażą się niezwykle rozpieszczone i niesforne, a pracodawcy wymagający, wyniośli i nieprzyjemni. Czy objęcie posady u innej rodziny przyniesie tytułowej bohaterce choć odrobinę szczęścia? A może nawet spotka miłość życia?

Mike i Olivia nienawidzą się od zawsze. Kiedy byli dziećmi, bez przerwy sobie dokuczali. Ich kontakt się urwał, kiedy Olivia wyjechała do szkoły z internatem. Jednak teraz powróciła. Mike nie poznaje na ulicy dziewczyny, której nie lubił niemal całe swoje życie. Olivia już nie ma aparatu na zębach ani denerwujących warkoczyków. Olivia też go nie poznaje, i kiedy dowiaduje się, że chłopak, który ją zaczepił na ulicy to

Paryż to nie tylko miasto mody i elegancji, ale również kurtyzan. Te gromadzą fortuny, sprzeciwiając się wątpliwej moralności osób je krytykujących. "Jej wysokość kurtyzana" to emocjonująca powieść o francuskim półświatku, która przeniesie czytelnika do przeszłości. Powieść "Jej wysokość kurtyzana" to fabularyzowana biografia La Paivy. Kurtyzana dokonała niemal niemożliwego. Z córki biednego rzemieślnika stała się właścicielką pałaców i drogocennej biżuterii, której zazdrościły nawet rodowite Paryżanki. Jej uroda szokowała i przyciągała mężczyzn, którzy gotowi byli zapłacić majątek za wspólną noc. Ona natomiast zręcznie to wykorzystywała, ku oburzeniu innych. Ograniczenia dla niej nie istniały, cechowała ją niespożyta energia czy seksapil. Nigdy nie była skromna, epatowała swoim bogactwem, przyciągając wzrok krytyków. Kobietę należy cenić za jej umiejętności manipulowania faktami, przeinaczania wydarzeń z przeszłości i lekkość w kreacji rzeczywistości. To właśnie one sprawiły, że zyskała wpływy i władzę w obcym kraju. Nie można jej odmówić również ponadprzeciętnej inteligencji, która zaprowadziła ją na sam szczyt. Do dziś osiągnięcia La Paivy budzą zachwyt, a wybudowany przez nią pałac świadczy o potędze kobiety.

Londyn, godziny szczytu. W wyniku zderzenia zatłoczona kolejka podmiejska zostaje kompletnie zniszczona. Podczas wypadku Ziba MacKenzie – policyjna profilerka dostaje wiadomość od umierającej kobiety: On to zrobił. Musisz komuś o tym powiedzieć. Outsiderka, Brytyjka o irańskich korzeniach – nigdy nie była graczem zespołowym. Jednak kiedy znalezione zostaje ciało z makabrycznym podpisem seryjnego mordercy, który powrócił po 25 latach, Ziba zostaje wciągnięta w poszukiwanie sprawcy. Co sprowadza Kastratora z Londynu po tak długiej przerwie? Czy jego powrót ma coś wspólnego z wiadomością z pociągu? Im bliżej kobieta jest odkrycia prawdziwej tożsamości mordercy, tym bliżej on jest tego, żeby ją wyeliminować z gry…

Odczaruj swoje życie, a może je zaczaruj. Planuj albo idź na żywioł. Spisuj swoje myśli, marzenia, rzeczy, które chcesz zrobić. Albo, te których masz już dosyć i chcesz je ze swojego życia wyrzucić. Wtedy też możesz je zapisać w sekcji: Nie zrobię, wyrzucę z serca, z pamięci. Jesteś kobietą nieidealną. To tak jak JA, która czasami potrzebuje przelać na papier swoje plany, albo po prostu się wypisać, kiedy ktoś jej na odcisk nadepnie. A pisz, kobieto, ile wlezie. A poprzeklinaj sobie. Wypisanie dobrze robi, a w planerze, znajdziesz na to dużo miejsca. Głupio komuś tak w twarz coś tam wykrzyczeć, a tutaj możesz zrobić to bezkarnie. Kobieto, Moja Kochana, stworzyłam ten planer z myślą o Tobie. Byś mogła zapisać to, co Ci w sercu gra, albo czasami też nie gra. Planer/organizer/notes – jak zwał, tak zwał – to miejsce, gdzie zaplanujesz dni pełne obowiązków, a także wpiszesz swoje świąteczne dni, które będą należały tylko dla CIEBIE, gdzie warto wrzucić na luz. Zaplanuj swój czas. Czas, który gdzieś tam bezpowrotnie ucieka i którego nie odzyskasz. W planerze znajdziesz specjalne opowiadanie tylko dla Ciebie! Zabawne cytaty, piękne grafiki, harmonogram na cały tydzień i ten miesięczny także.

Dworzec PKP zimą, a w poczekalni brudne, niezbyt pięknie pachnące kobiety w łachmanach - w Polsce to widok codzienny. Przyzwyczailiśmy się już do niego. Mijamy te osoby z obrzydzeniem; często nie zastanawiamy się, dlaczego popadły w kryzys bezdomności. A może warto spróbować zrozumieć i wraz z Sylwią Górą, autorką książki "Kobiety, których nie ma. Bezdomność kobiet w Polsce", poznać świat tych "niewidzialnych" kobiet. Sylwia Góra w książce "Kobiety, których nie ma. Bezdomność kobiet w Polsce" udziela głosu kobietom odsuniętym na społeczny margines. Słucha ich opowieści o noclegach na dworcach, w galeriach handlowych czy na działkach. Z rozmów ze swoimi bohaterkami dowiaduje się, jak wygląda życie w schroniskach, pobyt w noclegowniach i jak funkcjonują programy pomocowe. Rozmówczynie autorki opowiadają również o życiowych problemach, za sprawą których znalazły się na ulicy: doświadczeniach przemocy ze strony partnera, bezrobociu czy zawirowaniach rodzinnych. Sylwia Góra dopuszcza też go głosu kobiety, dla których brak domu jest szczególnie dotkliwy - ciężarne i wychowujące małe dzieci.

Leo wyciera z krwi podłogę w przedpokoju. Ma czternaście lat i sprząta po swoim ojcu. Ostatni raz. Ojciec poszedł do więzienia, mama leży w szpitalu. On i jego młodsi bracia zostali sami i teraz musi się nimi zaopiekować. Już wie, jak to zrobi. Nałoży maskę i zrobi swój pierwszy w życiu skok. Kiedy ma już na koncie całą serię napadów na banki, trafia do więzienia. Na wolność wychodzi

Podobno najdłuższe zarejestrowane echo rozbrzmiewało siedemdziesiąt pięć sekund, ale zapewniam cię, że tym razem potrwa to o wiele dłużej. Ogłuszający huk stłumił wszystkie dźwięki i pogrążył otaczający mnie świat w ciszy, pozwalając, by echo zniszczeń przetrwało znacznie dłużej, niż było to zamierzone. To echo będzie podążać za mną wszędzie, niszcząc mnie i niszcząc ciebie. Chcesz odpowiedzi? Ja też.