Ja, Michał z Mointagne

O takim średniowieczu nikt jeszcze nie pisał Co wówczas człowiek myślał o zwierzętach? Jak wyglądała praca dawnego zoologa i jego magiczne eksperymenty? Jak powstały wyobrażenia o ludzko-zwierzęcych hybrydach? Czy w średniowieczu istniały ogrody zoologiczne? Czy wierzono, że zwierzęta pójdą do nieba i należy je sądzić jak ludzi? Barwne opowieści o średniowiecznej faunie wzbogacone zostały o oryginalne ilustracje, które mogą wzbudzać zarówno śmiech, jak i przerażenie. Znaczną część autorka poświeciła opisom stworów fantastycznych: smoków, gargulców i jednorożców. Nie zapomniała też o ówczesnych wegetarianach. Wszystko to prowadzi do zastanawiającego wniosku: świat zwierząt oddziaływał na ludzi w średniowieczu silniej niż obecnie.

Powieść, która pozwoli Ci zgłębić pewną tajemnicę. Sięgnij po nią i przekonaj się, co działo się w pewnym domu pod lasem, gdy w Polsce nastały ciężkie czasy. "Dom na skraju lasu" to powieść, która szybko rozpali czytelniczą ciekawość i pozwoli zgłębiać sekrety z przeszłości. Max Langer jest zamożnym szwajcarskim profesorem, który ma polskie korzenie. W pewnym momencie postanawia odwiedzić Polskę, by dowiedzieć się więcej na temat wcześniejszych losów swojej ukochanej żony, Christine. Na miejscu natrafia na młodą pracownicę uniwersytetu, Dorotę Wiśniewską. Ta chętnie podejmuje się wyzwania i przyjmuje zlecenie napisania książki o willach, znajdujących się pod Łodzią. Dorota, zajmując się swoim zadaniem, przygląda się życiu osób, które mieszkały w tym mieście w latach 1944-46. A działo się wówczas sporo. W końcu to w Łodzi tworzono nowe struktury państwa po tym, jak Warszawa została zniszczona w wojnie. Owiany tajemnicą dom zlokalizowany pod lasem zajmowała zdeterminowana kobieta, działająca dla propagandy, Michalina Starska. Miejsce to dzieliła z kochankiem, Antonim Gołąbkiem, który służył w Wojsku Ludowym w stopniu majora. Każde z nich skrywało własne sekrety, a te, gdyby tylko wyszły na jaw, mogłyby na nich ściągnąć potworne kłopoty. Postanowili jednak odłożyć problemy na bok i stworzyć w domu pod łódzkim lasem coś wyjątkowego. Tam zamierzali nacieszyć się życiem, zanim wszystko posypie się jak domek z kart. Jak zakończyła się ich chwilowa sielanka?

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Odważ się odkrywać siebie. Powiedz "TAK" życiu i przekonaj się, czym jest prawdziwa wolność. Przeczytaj "Moc przebudzenia. Jak żyjemy, tak odchodzimy" Pemy Chödrön, a spojrzysz na świat z zupełnie innej perspektywy! "Moc przebudzenia" to książka, która pokazuje moc początków i końców. Moc, od której nie da się uciec. Niezależnie od tego, jak bardzo próbujemy walczyć, zakończenia nadchodzą. To mogą być końce dnia, końce związków, kiedyś nadejdzie też koniec życia. Ale każdy koniec to również początek. A Pema Chödrön w swoim poradniku pragnie pokazać, jak otworzyć się na te nowe początki. Dzięki lekturze dowiesz się, jak: cieszyć się życiem pomimo niepewności, odkryć własną swobodę i radość, znaleźć ukojenie i otworzyć się na nowe doświadczenia, przygotować się do odejścia bez strachu. W książce znajdują się praktyczne metody radzenia sobie ze zmianami. Dzięki nim łatwiej jest pracować z emocjami, które wiążą się z wchodzeniem na nowe ścieżki przebudzenia. Autorka położyła duży nacisk na wprowadzanie w swoim życiu nowych technik poszukiwania wolności. Zgodnie z jej nauczaniem, im więcej w nas wolności, tym mniej rodzi się obaw.

Każdego wieczoru siadasz i szukasz nowych pomysłów na kreatywną, ale i edukacyjną zabawę z dzieckiem? Albo uwielbiasz tworzyć smaczne potrawy, ale nie wiesz jak zainteresować tym swoje dziecko? Zawiąż fartuch i uśmiechnij się, bo Monika Mrozowska przychodzi Ci z pomocą! Lubimy smacznie zjeść, ale niekoniecznie możemy powiedzieć, że dla wszystkich gotowanie to pasja. Nie raz wydaje się nam męczące, a jeszcze jak pomyślimy, że do kuchni mamy zaprosić dzieci, to chwytamy się za głowę i szybko odpuszczamy. A jednak książka "Zdrowa kuchnia rodzinna" jest w stanie odczarować taki nasz pogląd, ponieważ pokazuje nam, z jaką łatwością możemy spędzić czas na wspólnym gotowaniu z naszymi pociechami. Wystarczy przejrzeć kilka stron, aby zrozumieć, że mieszanie w garnkach może zamienić się w świetną przygodę. Inspirujące przepisy i apetyczne fotografie pokażą nam, że warto jest poświęcić popołudnie na zaszycie się w kuchni. W książce poza przepisami na pożywne śniadania, zdrowe desery lub wyjątkowe przekąski, znajdziemy też informację o tym, jak w ogóle zabrać się do tego pomysłu i co zrobić, żeby jego realizacja była dla nas przyjemna. Warto również wspomnieć, że przedstawione w książce dania opierają się głównie na warzywach i są źródłem informacji o zdrowym odżywianiu. Monika Mrozowska to mama, która odnajduje się w kuchni razem ze swoimi pociechami. Jest autorką i współautorką książek kulinarnych takich jak: "Zupy moc", "Słodkie i zdrowe, czyli desery, które możesz jeść codziennie", "Ekologiczna, ekonomiczna kuchnia", "Uczta dla dwojga", "Uczta dla maluszka", która z pasją angażuje się w różne projekty w temacie wegetarianizmu i zdrowego odżywiania.

Czerwiec 1967 – marzec 1968. Partia Gomułki i Moczara rozpętuje haniebną kampanię antysemicką. (Nazywając ją walką z „syjonistami”). Józef Hen reaguje jak na pisarza przystało: publikuje w paryskiej „Kulturze” pod pseudonimem „Korab” wysokiej klasy opowiadania z cyklu Oko Dajana (1969–1972). „Korab” odnosi sukces, jest przekładany na francuski, włoski, niemiecki, angielski i często cytowany. Autor wpisany na czarną listę, z zakazem wyjazdów za granicę. Czterdzieści jeden lat później, w 2008 roku, Józef Hen pisze wstrząsającą powieść Pingpongista. Miasteczko, w którym podczas okupacji dokonała się zbrodnia, nazywa się tu Cheremiec, ale nie ma wątpliwości, że inspiracją literacką była tragedia Żydów spalonych w Jedwabnem. Narratorem jest przybyły na uroczystości rocznicowe sędzia z Brooklynu, Mike (znany mieszkańcom jako Michaś). Usiłował wtedy uratować życie swojemu rówieśnikowi, znakomitemu pingpongiście, któremu obiecał rewanż. Bezskutecznie. Minęło sześćdziesiąt lat, Mike wdziera się w sumienia świadków zbrodni, także i kilku wciąż żyjących uczestników. Wśród nich znajduje się ksiądz, który wyznaje Mike`owi, że dręczą go podjęte wtedy decyzje. Żałuje, że nie wykonał wówczas księżowskiego zadania, nie przeciwstawił się zbrodni. Obie książki połączono w jeden zbór, który porusza bolesny temat antysemityzmu.