Ja, Michał z Mointagne

Oparta na prawdziwych wydarzeniach opowieść o ginącym świecie reporterów, których relacje z konfliktów wojennych śledził cały świat. Roberto Mayo to reporter, który w ciągu swojej kariery dziennikarskiej zwiedził wszystkie najważniejsze fronty świata. Razem z Tobiasem Hope'em - zawodowo fotografem, a prywatnie przyjacielem - przeżywają przygody, których nie powstydziłby się sam Indiana Jones. Jako jeden z ostatnich korespondentów wojennych działających w starym stylu, Roberto przedstawia czytelnikowi plejadę Kapuścińskich na wyginięciu, dla których "życie na krawędzi" jest doskonałym opisem codzienności. W inspirowanej prawdziwymi doświadczeniami z placów boju powieści, główni bohaterowie, reprezentanci znikającego pokolenia, stawiają na szali własne życie. Gdy nadstawiają karku i przeżywają miłości, ich życie prywatne rozpada się na kawałki. Ile są gotowi zapłacić za doświadczenia, którymi będą mogli podzielić się z całym światem? Ramón Lobo posiada niezwykłą umiejętność oddawania każdego słowa w jego dokładnym znaczeniu, bez zbędnej retoryki i egzaltacji – w służbie tego, co widzi, słyszy i czuje. José Saramago

”Trzynaście opowieści” to zbiór trzynastu opowiadań dotyczących losów podchorążych oraz oficerów w polskiej armii na zachodzie. Wydanie to jest poprzedzone wstępem Józefa Hena. Zbiór opowiadań zatytułowany ”Trzynaście opowieści” jest pełen milczących bohaterów, którzy posiadają liczne rany na ciele i duszy i których dręczy świadomość klęski. Postacie te są uważane za alter ego samego autora. Pruszyński o swoich ”Trzynastu opowieściach” mówił, że wszystkie zawarte w nich wydarzenia są faktami. Oprócz Trębacza z Samarkandy, kiedy to pisarz pierwszy raz dopuścił się kompozycji fikcyjnej. Ironicznym faktem jest to, że czytelnicy byli przekonani właśnie o prawdziwości właśnie tej jednej historii. Opowieść o Trębaczu z Samarkandy do tego stopnia wydawała się realistyczna, że Andres kazał zarządzić śledztwo.

W Zwyczajnej dzielnicy Londynu, na dachu pełnym zaskakujących roślin, rozgrywa się intrygująca opowieść. Główna bohaterka, Eustacia Rose, jest toksykolożką botaniczną, której życie przypomina z pozoru spokojny rytm pór roku. Jednak w jej niezwykłym ogrodzie, pełnym rzadkich i trujących roślin, nic nie jest takie, jak się wydaje. Każdy liść, każdy kwiat skrywa tajemnice, które mogą prowadzić do nieoczekiwanych zwrotów akcji. Fascynująca fabuła kryminalna W pewnym momencie Eustacia staje się główną podejrzaną w sprawie tajemniczej zbrodni, gdzie ofiarą jest jej sąsiadka. Urokliwe otoczenie szybko zamienia się w atmosferę pełną napięcia i niepewności. W miarę jak śledztwo postępuje, ujawniają się skrywane sekrety, a Eustacia musi walczyć o swoją niewinność. Czy uda jej się przekonać śledczych, że nie ma nic wspólnego z morderstwem, które rozgrywa się na jej oczach? Niezwykłe postacie i relacje W tej powieści nie brakuje interesujących postaci, które wprowadzają dodatkowy wymiar do fabuły. Eustacia, obserwując przez teleskop życie sąsiadów, odkrywa więcej niż tylko ich codzienność. Jej relacja z otoczeniem staje się kluczowa w odkrywaniu prawdy. Kto jest przyjacielem, a kto wrogiem? Jakie sekrety skrywają mieszkańcy tej pozornie spokojnej dzielnicy? Każda interakcja dodaje napięcia i zmusza do refleksji nad naturą zaufania i zdrady. Rzadkie rośliny i ich toksyczne tajemnice Rośliny, które Eustacia hoduje, są nie tylko piękne, ale również niezwykle niebezpieczne. Ich toksyczne właściwości biorą udział w intrygującej grze, w której każdy liść może być kluczem do rozwiązania zagadki. Czy Eustacia zdoła wykorzystać swoją wiedzę botaniczną, aby oczyścić swoje imię? Jakie zasady rządzą tym niezwykłym ogrodem i jakie konsekwencje niosą ze sobą decyzje, które podejmuje? Wciągająca narracja: Każda strona wciąga czytelnika w wir wydarzeń, zaskakując zwrotami akcji. Unikalne tło: Londyński dach pełen rzadkich roślin staje się nie tylko tłem, ale i kluczowym elementem fabuły. Psychologiczne napięcie: Relacje między postaciami prowadzą do intensywnych emocji i niepewności. Ta książka to nie tylko kryminał, ale także głęboka analiza ludzkich relacji oraz złożoności charakterów. Każdy, kto zafascynowany jest zagadkami i psychologią postaci, znajdzie w tej opowieści coś dla siebie. Zachęcamy do sięgnięcia po tę niezwykłą lekturę, która z pewnością dostarczy wielu emocji i przemyśleń.

“Łazarz” to trzymający w napięciu thriller, po którym trudno się pozbierać. Jeśli lubisz mocne wrażenia, a mroczne zagadki to Twoja specjalność, od tej książki trudno będzie Ci się oderwać. “Łazarz” to wielotorowa powieść, która w specyficzny sposób przedstawia działania psychopatycznego mordercy Książka napisana jest w czasie teraźniejszym, co potęguje napięcie w czytelniku i nie pozwala zmniejszyć dawki emocji podczas czytania. W apartamencie w Oslo zostają znalezione zwłoki mężczyzny. Nie to jest jednak w tej sprawie najdziwniejsze. Na miejscu zbrodni w lodówce policja natrafia także na inne sprofanowane ciało. Okazuje się, że zamordowany mężczyzna sam był mordercą, którego ktoś postanowił wysłać na tamten świat. Podobne zbrodnie mają miejsce w różnych zakątkach Europy. Nie ulega wątpliwości, że sprawy mają wspólny mianownik, choć nie wszystko jest tu tak oczywiste... Niemiecka policja zwraca się o pomoc do komisarza Jonny Linna. Okazuje się, że tylko ON może pomóc w tym zaskakującym śledztwie, w którym morderca, powstały z martwych zupełnie jak tytułowy Łazarz, zabija według własnego upodobania, dopuszczając się przy tym wielu okrucieństw. Czy uda się rozwikłać tę skomplikowaną zagadkę i zwyciężyć w rozgrywce, w której to zabójca ma znaczną przewagę?

Dziesięcioletni chłopiec wzywa adwokata, by wyznać mu, że zamordował człowieka...piętnaście lat temu. Kiedy adwokat Robert Stern zgadzał się na to niezwykłe spotkanie, nie wiedział, że umawia się ze śmiercią. A tym bardziej nie miał pojęcia, że śmierć, która wkroczy w jego życie, będzie miała sto czterdzieści trzy centymetry wzrostu, na nogach trampki, a na dziecięcej buzi uśmiech... Adwokat Robert Stern jest w szoku, kiedy widzi w zapomnianej przez Boga, opuszczonej fabryce, kim jest jego tajemniczy klient. To Simon, dziesięcioletni chłopiec, delikatny i śmiertelnie chory. I absolutnie przekonany, że w swoim poprzednim życiu był seryjnym mordercą. Głupia, niesmaczna zabawa myśli Stern... Lecz kiedy w opisanej przez chłopca piwnicy rzeczywiście znajduje ludzkie szczątki: szkielet i rozłupaną siekierą czaszkę, czuje się jak w środku horroru. Ale to dopiero początek. Bo Simon opowiada mu nie tylko o ofiarach sprzed lat, ale wkrótce również o tych z najbliższej przyszłości...

Na tle szarej rzeczywistości lat 80. w Polsce rozgrywa się miłosno-psychologiczna historia dojrzałego mężczyzny, znakomitego historyka-mediewisty, wysublimowanego intelektualisty do młodej kobiety, która porzuca go jednak dla młodego osiłka. Zakochany mężczyzna nie potrafi się z tym pogodzić, nie rozumie dlaczego, popada w zniechęcenie i tęskni… Narratorem Odejścia Afrodyty jest pisarz, sam po wielu burzliwych romansach, rozliczający się z własną przeszłością, który znakomicie portretuje bohatera książki, ukazując jego rozterki, depresje i skomplikowaną psychologię uczuć. Książkę dopełnia przygnębiający obraz chylącego się ku upadkowi PRL-u, gdzie brakuje wszystkiego i szarość oblepia życie codzienne. Po niektórych moich książkach, jak Odejście Afrodyty, recenzenci pisali, że nic, co erotyczne, nie jest mi obce. Reklamowano mnie nawet – i czyniły to panie – jako „znawcę kobiet”. Zawsze temu zaprzeczałem. Ktoś taki jak znawca kobiet w przyrodzie nie istnieje i nie ma prawa zaistnieć. Kobieta dla mężczyzny jest zagadką i zawsze pozostanie tajemnicą. Ale oprócz miłości erotycznej w moich książkach jest dużo miłości przyjacielskiej. Sądzę, że przyjaźń jest nawet bardziej wymagającym uczuciem niż miłość. Bo nie może być jednostronnej przyjaźni, a istnieje tyle miłości nieodwzajemnionych! – Józef Hen