Ja, Michał z Mointagne

Kolejna część fantastycznej serii dla dzieci z wyjątkowym bohaterem w roli głównej! Dzięki tej opowieści pociechy przekonają się, jak ważna jest prawdziwa przyjaźń. Książeczka "Kochamy cię, Misiu Tulisiu" to zaproszenie na niezwykłą wyprawę! Najlepszy przyjaciel to bezcenny skarb. Mieć takiego jest wielkim szczęściem i o tym marzy Miś Tuliś. Przekonał się o tym, kiedy towarzyszył swojej koleżance w poszukiwaniu jej przyjaciółki. Kiedy już ją odnaleźli, zrobiło mu się smutno. Zaczął martwić się tym, że wszyscy mają kogoś bliskiego, a ON cały czas nie ma. Postanowił zatem wyruszyć w drogę i znaleźć własnych przyjaciół. Tak zaczyna się wielka przygoda obfitująca w zabawne wydarzenia. Towarzysząc Misiowi Tulisiowi, dzieci mają okazję dobrze się bawić i uświadomić sobie też coś istotnego. Czy spełni się marzenie bohatera tej opowieści? Co spotka go podczas poszukiwań? Jak zakończą się jego perypetie? Wystarczy otworzyć tę książeczkę, żeby się tego dowiedzieć! "Kochamy cię, Misiu Tulisiu" to piąty tom bestsellerowej serii. Pomysłodawcą cyklu i autorem wszystkich części jest David Melling. Poprzednie tytuły to: "Kto przytuli Misia Tulisia?", "Miś Tuliś idzie do przedszkola", "Święta Misia Tulisia" i "Miś Tuliś kocha małe ptaszki". Książki cieszą się wielką popularnością na całym świecie i sprzedały się jak dotąd w ilości 1,5 miliona egzemplarzy. Świadczy to o cudownej mocy oddziaływania tej serii i jej wspaniałego bohatera na dzieci!

Dziesięcioletni chłopiec wzywa adwokata, by wyznać mu, że zamordował człowieka...piętnaście lat temu. Kiedy adwokat Robert Stern zgadzał się na to niezwykłe spotkanie, nie wiedział, że umawia się ze śmiercią. A tym bardziej nie miał pojęcia, że śmierć, która wkroczy w jego życie, będzie miała sto czterdzieści trzy centymetry wzrostu, na nogach trampki, a na dziecięcej buzi uśmiech... Adwokat Robert Stern jest w szoku, kiedy widzi w zapomnianej przez Boga, opuszczonej fabryce, kim jest jego tajemniczy klient. To Simon, dziesięcioletni chłopiec, delikatny i śmiertelnie chory. I absolutnie przekonany, że w swoim poprzednim życiu był seryjnym mordercą. Głupia, niesmaczna zabawa myśli Stern... Lecz kiedy w opisanej przez chłopca piwnicy rzeczywiście znajduje ludzkie szczątki: szkielet i rozłupaną siekierą czaszkę, czuje się jak w środku horroru. Ale to dopiero początek. Bo Simon opowiada mu nie tylko o ofiarach sprzed lat, ale wkrótce również o tych z najbliższej przyszłości...

”Trzynaście opowieści” to zbiór trzynastu opowiadań dotyczących losów podchorążych oraz oficerów w polskiej armii na zachodzie. Wydanie to jest poprzedzone wstępem Józefa Hena. Zbiór opowiadań zatytułowany ”Trzynaście opowieści” jest pełen milczących bohaterów, którzy posiadają liczne rany na ciele i duszy i których dręczy świadomość klęski. Postacie te są uważane za alter ego samego autora. Pruszyński o swoich ”Trzynastu opowieściach” mówił, że wszystkie zawarte w nich wydarzenia są faktami. Oprócz Trębacza z Samarkandy, kiedy to pisarz pierwszy raz dopuścił się kompozycji fikcyjnej. Ironicznym faktem jest to, że czytelnicy byli przekonani właśnie o prawdziwości właśnie tej jednej historii. Opowieść o Trębaczu z Samarkandy do tego stopnia wydawała się realistyczna, że Andres kazał zarządzić śledztwo.

Magdalena otrzymała zaproszenie na zjazd absolwentów. Jest lato, w planach impreza i noc spędzona w chacie nauczyciela. Punktem kulminacyjnym ma być budzący grozę nocny spacer po lesie – zupełnie jak przed laty. Kobieta nie ma ochoty na udział w tych wydarzeniach. Zmusza się jednak, ponieważ chce napisać do gazety artykuł o swoim koledze z klasy, który jest muzykiem, ale bardziej

STAR WARS Wielka kolekcja naklejek - wielka gratka dla fanów Gwiezdnych Wojen. Przebudzenia Mocy. Ta niezwykła książka zawiera: ponad 500 naklejek z postaciami z najnowszego filmu tekst do uzupełniania naklejkami - 14 rozkładówek dotyczących bohaterów lub miejsc z Przebudzenia Mocy (np. Zamek Maz, Han i Chewie) z hasłami i pustymi polami do uzupełnienia 2 strony, na których można stworzyć własną scenę, wykorzystując dodatkowe naklejki zabawę z bohaterami nowego filmu atrakcyjne naklejki, które m

Czerwiec 1967 – marzec 1968. Partia Gomułki i Moczara rozpętuje haniebną kampanię antysemicką. (Nazywając ją walką z „syjonistami”). Józef Hen reaguje jak na pisarza przystało: publikuje w paryskiej „Kulturze” pod pseudonimem „Korab” wysokiej klasy opowiadania z cyklu Oko Dajana (1969–1972). „Korab” odnosi sukces, jest przekładany na francuski, włoski, niemiecki, angielski i często cytowany. Autor wpisany na czarną listę, z zakazem wyjazdów za granicę. Czterdzieści jeden lat później, w 2008 roku, Józef Hen pisze wstrząsającą powieść Pingpongista. Miasteczko, w którym podczas okupacji dokonała się zbrodnia, nazywa się tu Cheremiec, ale nie ma wątpliwości, że inspiracją literacką była tragedia Żydów spalonych w Jedwabnem. Narratorem jest przybyły na uroczystości rocznicowe sędzia z Brooklynu, Mike (znany mieszkańcom jako Michaś). Usiłował wtedy uratować życie swojemu rówieśnikowi, znakomitemu pingpongiście, któremu obiecał rewanż. Bezskutecznie. Minęło sześćdziesiąt lat, Mike wdziera się w sumienia świadków zbrodni, także i kilku wciąż żyjących uczestników. Wśród nich znajduje się ksiądz, który wyznaje Mike`owi, że dręczą go podjęte wtedy decyzje. Żałuje, że nie wykonał wówczas księżowskiego zadania, nie przeciwstawił się zbrodni. Obie książki połączono w jeden zbór, który porusza bolesny temat antysemityzmu.

Nina ma wiele szczęścia i robi w życiu to, co naprawdę kocha. Zamiłowanie do piękna i harmonii, wrodzony talent organizacyjny oraz dyplom z zarządzania pozwalają jej unikać monotonii i nudy. Kobieta prowadzi własną firmę, organizując przyjęcia weselne, jednak obowiązki i pośpiech potwierdzają pewną zasadę ? szewc bez butów chodzi. Zapracowana Nina nie ma nawet głowy do tego, by zaplanować swój własny ślub! Na szczęście u jej boku trwa wierny narzeczony. Nina marzy o tym, by przeżyć z ukochanym ten jeden wyjątkowy dzień, lecz codzienność skutecznie odciąga ją od snucia planów o delikatnej, koronkowej sukience czy małym przyjęciu w bajecznie przystrojonym ogrodzie. Choć są z Mateuszem zgodni, że nie należy specjalnie się spieszyć, komuś zabraknie wreszcie cierpliwości? Czy prawdą jest, że jeśli człowiek kocha, to zawsze poczeka?