Wachmistrz. Dogrywka

„Nie wierzyłam, że to się kwalifikuje jako gwałt”. Jeannie Vanasco od wielu lat śni ten sam koszmar. Zawsze jest o nim: jednym z jej najbliższych licealnych przyjaciół. Chłopaku, który ją… zgwałcił? Czy to, co zrobił Mark, można tak określić? Kto lub co o tym decyduje? Jeannie postanawia – po czternastu latach milczenia – skontaktować się z Markiem. Mężczyzna zgadza się na spotkanie i rejestrację rozmowy. Vanasco szczegółowo opisuje swoją przyjaźń z Markiem przed i po napaści, zadając odważne i trudne pytanie: czy dobra osoba może popełnić straszny czyn? Przeprowadza z nim wywiad, badając, jak gwałt wpłynął na jego życie i jej własne. Bezlitosne i odważne "Rzeczy, o których nie rozmawiałyśmy, kiedy byłyśmy dziewczynami" są po części wspomnieniem, po części prawdziwym zapisem przestępstwa, a po części świadectwem siły kobiecych przyjaźni. To głos, który inspiruje do zadawania trudniejszych pytań oraz do koniecznej i od dawna zaległej dyskusji – o tym, jak przepisy prawa wpływają na uczucia i zachowania skrzywdzonych kobiet, a co za tym idzie, na częstotliwość zgłaszania przestępstw przeciwko wolności seksualnej.

"Bad Cruz" L.J. Shen to pełna namiętności historia, która pochłania bez reszty i kładzie na łopatki za sprawą świetnego poczucia humoru. To połączenie nie jest typowe w romansach, ale tym razem czytelników czeka zarówno gorący romans, jak i doskonała zabawa. Ona jest dziewczyną, która zaszła w ciążę w wieku szesnastu lat i od lat generuje mnóstwo plotek w swojej miejscowości. On był kiedyś znanym futbolistą, a teraz jest równie popularnym lekarzem. Należy do miejscowej elity i ma mnóstwo pieniędzy, podczas gdy ona pracuje w miejscu, którego raczej nie wymienia się w przechwałkach o udanym życiu. Od wielu lat z uporem się ignorują, ale to wszystko ma się wkrótce zmienić. Kiedy brat Cruza Costello zaręcza się z jej siostrą, wszyscy zostają zaproszeni na przedślubny rejs. Czeka ich dziesięć dni na pokładzie tego samego statku, co na początku nie brzmi zbyt zachęcająco. Wypity alkohol nie jest dobrym strażnikiem tajemnic, a kiedy te wychodzą na jaw, pojawia się szansa na miłość.

Zostanie dziedziczką ogromnej fortuny jeśli nie pozwoli na to, by jeden upiorny typ przerobił ją na świąteczne dekoracje. Brzmi dziwnie? Cóż, nie z takimi problemami dawała już sobie radę. "Krwawy Mikołaj" to kolejna odsłona przygód płockiej pani mecenas Zuzy Lewandowskiej. Tym razem prawniczka będzie szukać dokumentów historycznych i zwodzić psychopatę. Wyda też własną książkę. Czy wyrobi się ze wszystkim na czas i się nie rozerwie? Zuza ma szansę dostać spadek. Aby majątek trafił w jej ręce, kobieta musi dożyć do nowego roku. Zadanie byłoby banalnie proste, gdyby nie "Krwawy Mikołaj". Pod tym pseudonimem kryje się seryjny zabójca, który pragnie dopaść prawniczkę. Grasujący po Płocku morderca zasłynął z tego, że zamiast przyozdabiać choinkę bombkami, kolorowymi łańcuchami i innymi świecidełkami, wiesza na drzewku ograny wycięte z ciał swoich ofiar. Mimo grożącego jej niebezpieczeństwa prawniczka nie porzuca spraw zawodowych. W końcu akta Zbrodni Katyńskiej nie odnajdą się same. Jakby tego było mało, miastem wstrząsa autobiografia Zuzy.

Książka Warszawskie dzieci ’44 pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnierzy ani dyskusja o tym, czy wolno było im dać broń do ręki albo wysłać z butelką zapalającą na barykady. Po raz pierwszy ukazuje, jak dzieci uczyły się żyć w zupełnie nowej dla nich powstańczej rzeczywistości. Jak szybko musiały dorosnąć, by „wielka przygoda” nie zakończyła się śmiercią. Jak radziły sobie z przerażeniem, bólem, cierpieniem oraz koszmarnymi doświadczeniami, których były uczestnikami bądź świadkami. A także jak z traumą wyniesioną z powstańczej Warszawy musiały zmagać się do końca życia. Skłania do refleksji, jak doświadczenie Powstania Warszawskiego były przekazywane kolejnym pokoleniom. Spojrzenie na to wydarzenie oczami dziecka, poznanie jego emocji i dramatów odsłania prawdę o walce pozbawionej heroizmu oraz cenie, którą przyszło za nią zapłacić, by móc żyć dalej. O tym wszystkim dowiemy się, poznając wspomnienia m.in.: Beaty Tyszkiewicz, Krystyny Zachwatowicz-Wajdy, Magdaleny Zawadzkiej, Jarosława Abramowa-Newerlego, Jacka Fedorowicza, Krzysztofa Zanussiego, syna komendanta Armii Krajowej – Adama Komorowskiego, i syna „warszawskiej Niobe” – Mścisława Lurie.

Są w życiu człowieka sprawy, na które nigdy nie ma czasu, choć jednocześnie jest na nie czas najwyższy. Lena mieszka w starym dworku odziedziczonym po przodkach. W atmosferze dawnych czasów tworzy piękną biżuterię z części wiekowych czasomierzy - pamiątek po dziadku zegarmistrzu. Każdego dnia nakręca zegarki nigdy nieodebrane z naprawy, przechowywane w blaszanym pudełku po francuskich czekoladkach, a wśród nich jeden wyjątkowy, z monogramem na kopercie. Stary dom skrywa wiele sekretów, które nagle zaczynają się odsłaniać. W kaflowym piecu odnajduje się dziennik z 1884 roku oraz coś, co może pomóc rozwikłać zagadkę bezimiennej mogiły w lesie za domem, złotego zegarka oraz tego, co ukrywa od lat miejscowa zielarka. Lena w poszukiwaniu odpowiedzi na owe pytania podąża śladami tajemniczej autorki dziennika – Emilie de Fleury. Wyrusza w podróż do słonecznej Prowansji, gdzie narażając siebie i córkę na niebezpieczeństwo, odkrywa zaskakujące karty historii rodziny.

Przodownictwo pracy w PRL-u to temat niemal zupełnie zapomniany. Starsze pokolenia mogą jeszcze kojarzyć go ze słynnym niegdyś filmem Andrzeja Wajdy "Człowiek z marmuru". Młodsi - już z niczym. A przecież to historia bardzo daleka od banału, przepełniona heroizmem i ludzkimi dramatami, obrazująca doskonale grozę stalinizmu i komunistyczną utopię. W trudnej powojennej rzeczywistości tysiące robotników uwierzyło w obietnicę lepszego, socjalistycznego jutra i zaangażowało się bez reszty w masowy ruch współzawodnictwa pracy. W wyścigowym tempie wznosili domy i wydobywali węgiel, bijąc kolejne rekordy, wyrażane w setkach procent tak zwanej normy. Pracowali w błysku fleszy i przy aplauzie propagandy, patrzyli ze zdjęć w gazetach i ogromnych portretów, nazwiska najsławniejszych górników, murarzy czy stoczniowców znała cała Polska. Jednak opowieść o ludzkiej determinacji, poświęceniu i komunistycznej mitologii jest w swoim najgłębszym wymiarze uniwersalną historią, mówiącą o śmierci idei. Entuzjazm ludzi został przez władze kompletnie zmarnowany, a podwyższanie norm aż do absurdu przerodziło współzawodnictwo w prawdziwy koszmar. Przodownictwo pracy stało się symbolem stalinowskiej przemocy, a przodownicy - wrogami społeczeństwa, które nie chciało pracować do upadłego, ale po prostu żyć. Trudno uwierzyć, ale ruch w skarlałej i zupełnie pozbawionej znaczenia formie przetrwał właściwie do końca PRL-u, a przodownikami pracy były nawet tak ważne dla naszej historii osoby jak Anna Walentynowicz. Ostatecznie przeminął wraz z ustrojem. Jednak nawet dziś, kompletnie zapomniany, niesie ze sobą ważną treść - przestrogę z odległej przeszłości, aktualną w każdym miejscu i każdym czasie. Andrzej Janikowski jest niezależnym dziennikarzem i pisarzem. Współpracował z licznymi czasopismami. Jest autorem thrillera "Wiwisekcja zbrodni".

Odnalezienie szczęścia i sensu życia to cel, który przyświeca większości ludzi. To zupełnie naturalne, a jednak należy do ogromnych wyzwań, którym nie wszyscy potrafią sprostać. Sięgnij po książkę pod tytułem "Pół roku na Saturnie" autorstwa Małgorzaty Sidz i przekonaj się, czym może zakończyć się podróż w głąb siebie! Gdy studentka otrzymuje od swojego wykładowcy szansę na to, by przez pół roku skoncentrować się wyłącznie na robieniu tego, na co ma ochotę, nie chce tego zmarnować. Postanawia wykorzystać ten czas, aby wsłuchać się w swoje emocje i marzenia, a następnie odnaleźć siebie. Staje przed tysiącami możliwości, które zapewnia jej Seul. Czerpie inspiracje z mediów społecznościowych, literatury i świata muzyki. Przypatruje się innym, nawiązuje nowe znajomości, rzuca się w wir nieprzewidywalnych wydarzeń i każde z nich czyni jedyną w swoim rodzaju lekcją. Nie stroni też od eksperymentów z substancjami psychoaktywnymi. Tworzy imponujące plany i nie brakuje jej odwagi. Nie zastanawia się, gdzie finalnie doprowadzi ją droga, na którą wkroczyła. Czy odniesie sukces i poczuje się spełniona?