Pierwszy człowiek

Polskę można odkryć raz - i na tym poprzestać. Można również odkrywać ją przez całe życie, ciągle na nowo. I w tym właśnie pomoże Ci ta książka! Książka "Poczuj PL. Podróże po Polsce w poszukiwaniu wrażeń" chociaż dotyczy turystyki, nie jest tylko przewodnikiem turystycznym. To raczej żywo napisana propozycja odkrywania naszego kraju na 30 różnych sposobów. Autorka wie, że podróżnicy mają różne preferencje - jedni preferują wypoczynek aktywny, inni bierny. Znajduje to odzwierciedlenie w strukturze pozycji. Pierwsza jej część to sposoby na turystykę ekstremalną w polskim wydaniu. Jazda czołgiem? Proszę bardzo! Loty balonem czy paralotnią? Oczywiście! Kilkudniowe wędrówki? Nie zabrakło i tego! Druga część książki odpowiada z kolei temu, co nazwalibyśmy "błogim relaksem". Jeśli luksusowy kemping w środku lasu, spacer po pięknie fioletowym, lawendowym polu czy rozkoszowanie się ciszą starego klasztoru żywo działają na Twoją wyobraźnię - koniecznie zajrzyj do tych rozdziałów! Więc obojętnie, czy pragniesz robić "wszystko", czy raczej "nic", gwarantujemy, że ta książka okaże się pomocna i pomoże Ci w znalezieniu niejednego sposobu na spędzenie wakacji, majówki czy ferii...

Podobno najdłuższe zarejestrowane echo rozbrzmiewało siedemdziesiąt pięć sekund, ale zapewniam cię, że tym razem potrwa to o wiele dłużej. Ogłuszający huk stłumił wszystkie dźwięki i pogrążył otaczający mnie świat w ciszy, pozwalając, by echo zniszczeń przetrwało znacznie dłużej, niż było to zamierzone. To echo będzie podążać za mną wszędzie, niszcząc mnie i niszcząc ciebie. Chcesz odpowiedzi? Ja też.

„…Wprzód egzystencja sztuki, artysty, związana była zawsze z jakimś mniejszym lub większym dworem, z osobą króla czy wielkiego pana; dopiero w nowoczesnym ustroju społecznym dwór mecenasa rozpylił się w szary tłum bezimiennej publiczności, która rozstrzyga o sławie i dochodach artysty. Osobliwe warunki życia wytworzyły typ cygana, tego króla bez ziemi, owijającego się dumnie dziurawą peleryną niby płaszczem monarszym. Świadomość, że o wartości jego decyduje talent, i tylko talent, stwarza w artyście lekceważenie kodeksu etyki społecznej w stosunku do mieszczucha, filistra (mydlarza, jak niedawno u nas się mówiło), którego uważa jakby za reprezentanta wrogiego plemienia; niestałość dochodów, niestosunek pomiędzy stanem materialnym a wysokim napięciem duchowym, częste wreszcie ocieranie się o świat zbytku — wytwarzają ową specyficzną gospodarkę, w której owoc kilkumiesięcznej pracy spożywa się w kilka godzin, aby nazajutrz rozpocząć życie czarnej nędzy, bardziej w tych kontrastach odpowiadające wyobraźni artysty niż ciągła uregulowana mierność. A wreszcie, te okresy wytężonej pracy, łamania się z samym sobą, to rozbujanie nerwów między upojeniem twórczym a zwątpieniem niemocy lub zawodu pociąga za sobą nieodzowną potrzebę równie silnych odczynów odurzenia i szalonych wybryków. Ta dekoracyjna strona życia cyganerii, te hulanki i ekscentryczności najbardziej podpadają oczom publiczności, jako iż tamte dnie i noce mozolnej, wytrwałej pracy pozostają w cieniu: stąd tyle ciem, wabionych owym łatwym na pozór, barwnym i niefrasobliwym życiem, leci ku temu światu — ażeby w nim spłonąć. Tę też cyganerię, bawiącą się, biesiadującą, całującą ładne buziaki, płatającą tysiączne psoty, wziął Murger za przedmiot swoich Scen. …Cyganeria! to pojęcie skrystalizowało się pod piórem Murgera po raz pierwszy i definitywny zarazem…" Tadeusz Boy Żeleński

Mike i Olivia nienawidzą się od zawsze. Kiedy byli dziećmi, bez przerwy sobie dokuczali. Ich kontakt się urwał, kiedy Olivia wyjechała do szkoły z internatem. Jednak teraz powróciła. Mike nie poznaje na ulicy dziewczyny, której nie lubił niemal całe swoje życie. Olivia już nie ma aparatu na zębach ani denerwujących warkoczyków. Olivia też go nie poznaje, i kiedy dowiaduje się, że chłopak, który ją zaczepił na ulicy to

Pierwszy tom serii „Zemsta Castillo”. Eva Casco nie jest typową księżniczką mafijną, która żyje w złotej klatce i czeka na aranżowane małżeństwo. Dziewczyna jest bękartem. Co prawda ojciec – don prowincji Palermo Francesco Valenti – zapewnił jej dach nad głową i obiecał ją wykształcić, jednak nie oznaczało to, że będzie ją kochał lub traktował z szacunkiem. Kiedy Eva kończy osiemnaście lat, dowiaduje się, jakie plany ma wobec niej ojciec. Dziewczyna otrzyma wykształcenie, ale równocześnie będzie szkolona, aby mogła zostać szpiegiem i zabójcą. Eva odmawia, co kończy się pierwszą lekcją za nieposłuszeństwo. Teraz Eva ma dwadzieścia trzy lata i nie jest już przestraszoną kobietą. To okrutna zabójczyni wykonująca zlecenia bez cienia emocji. Jej kolejne zadanie polega na zdobyciu informacji dotyczących młodego dona prowincji Katanii – Ivo Castillo. Mężczyzna właśnie przejął stery po zmarłym ojcu. Może się okazać, że będzie to pierwsze zlecenie, które sprawi, że Eva zacznie pragnąć od życia czegoś więcej. Czegoś, czego nigdy nie miała. Ale przecież marzenia są dla księżniczek, a ona nigdy nią nie była.

Ukraińska walka o niezależność od rosyjskiego imperium trwa od setek lat. Jeśli nie na arenie politycznej czy militarnej, to na gruncie literatury i kultury. Bo cel Rosji - nieważne czy carskiej, sowieckiej czy putinowskiej - pozostaje niezmienny: zmiażdżyć odrębność Ukrainy, zawłaszczyć jej dokonania i sfałszować historię. To dlatego historia ukraińskiej kultury to w rzeczywistości - jak ukazuje Wira Ahejewa, krytyczka literacka i filolożka - historia oporu przeciwko imperium. Ukraińscy twórcy toczyli bój o wszystko: język (zwany pogardliwie "małoruskim"), folklor, a nawet pamięć. Walka nigdy nie odbywała się na równych zasadach, bo imperium raz po raz sięgało po realne i zabójcze środki nacisku. Zasięg rosyjskiej machiny kolonialnej jest tak olbrzymi, że w ukraińskim sprzeciwie z łatwością można dostrzec echa również polskich zmagań. Książka Ahejewej to nic innego jak kronika trwającej od pokoleń wojny kulturowej.

John Malone – znakomity popularyzator nauki – w barwny i przystępny sposób przedstawia najbardziej przekonujące ze znanych dzisiaj wyjaśnień niewytłumaczalnych zjawisk i zdarzeń, tych znanych od starożytności i tych odkrytych ostatnio. Ile lat ma Wszechświat? Jak to możliwe, że jest młodszy niż jego najstarsze gwiazdy? Jak zaczęło się życie na Ziemi? Czy spadło z kosmosu w kawałku skały? Czy wnętrze Ziemi jest puste? Czy czarne dziury niszczą wszystko, co do nich wpada? Czy też są przejściem do innego wszechświata? Co ma wspólnego zachowanie kotów z trzęsieniami ziemi? Jakie są przyczyny epok lodowcowych i czy właśnie ma nastąpić kolejna? Czy dinozaury były ciepłokrwiste? I czy to może wyjaśnić wiele tajemnic dotyczących ewolucji? Jak uczymy się mówić? Jak ptaki znajdują drogę, migrując przez 10 000 kilometrów? Czy kolory istnieją naprawdę, czy tylko tkwią w naszych głowach? Jaki będzie koniec Wszechświata? Uczeni uważali zawsze, że ich zadaniem jest zrozumienie świata i odkrywanie jego tajemnic. W XIX wieku nawet wśród nich zapanowało przekonanie, że odkryto już wszystko, co było do odkrycia. I nagle pierwsze pięć lat następnego stulecia zadało kłam temu twierdzeniu: ludzie wznieśli się nad Ziemię w napędzanej silnikiem maszynie latającej, a Einstein otworzył drzwi do niewidzialnego Wszechświata. Mimo nadzwyczajnego postępu nauki w ostatnich stu latach wiele ważnych pytań wciąż pozostaje bez odpowiedzi. John Malone w swojej książce nie stawia kropki nad „i”, bo po prostu nauka do dziś nie rozwiązała tych zagadek.