Warszawskie dzieci 44. Prawdziwe historie dzieci w powstańczej Warszawie

Czy zdarza się, że ktoś Cię denerwuje, a Ty nie potrafisz o tym głośno powiedzieć? Albo czujesz się niezręcznie w danej sytuacji i nie umiesz z niej wybrnąć? A może, nie chcąc robić innym przykrości, wysłuchujesz różnych bzdur, tracąc czas i energię? Jeśli chcesz sobie pomóc, skorzystaj z poradnika "Od takich ludzi trzymaj się z daleka" Davida J. Liebermana. Lektura tej książki wyposaży Cię w narzędzia, pozwalające rozpoznać, czy osoba, z którą nawiązujemy relację, będzie miała na nas dobry wpływ. A że nowe znajomości zawieramy obecnie bardzo często i bardzo szybko, to czasem trudno jest w porę dobrze poznać nowych znajomych. To stawia pod znakiem zapytania kwestię zaufania i lojalności, a także przywiązania, skąd bowiem mamy wiedzieć, czy ta akurat osoba zasługuje na naszą uwagę i zaangażowanie? Czy ta znajomość jest tego warta? Nie każdy przecież jest stabilny emocjonalnie i nie każdy kieruje się moralnością. Pozory mogą mylić. Dzisiaj wiele można przed sobą udawać, zwłaszcza w wirtualnym świecie. Co robić? Ufać i cierpieć? A może ryzykować i czekać na rozwój wydarzeń? Można też zamknąć się w swojej skorupie i prowadzić życie pustelnika. Autor przekonuje, że między tymi skrajnościami da się znaleźć złoty środek. Wszyscy bowiem wysyłamy sygnały ostrzegawcze; wystarczy nauczyć się je rozpoznawać. Ten poradnik pomoże Ci w tworzeniu poprawnych portretów psychologicznych nawet nowo poznanych ludzi, by uniknąć rozczarowań na dalszym etapie znajomości. To cenna umiejętność, bo nigdy nie wiemy, kogo los postawi na naszej drodze. Ta książka podpowie Ci, kogo warto poznać, a od kogo lepiej trzymać się z daleka.

Marzenia o podróżach można spełnić na wiele sposobów. Czy wstąpienie do organizacji przestępczej jest dobrym wyborem? Książka "Przemytnik" zabierze Cię do Polski z końca XX wieku. Odkryj losy chłopaka żyjącego fikcją. PRL dobiega końca i wszystko wydaje się możliwe. Ludzie nie są ograniczani przez żadne zakazy, a rzeczywistość drastycznie się zmienia. Jedną ze zmian jest pojawienie się grup przestępczych, które coraz częściej można spotkać na ulicach Warszawy. Młody chłopak mieszkający w Warszawie postanawia skorzystać z okazji. Trafia do zorganizowanej grupy przestępczej. Traktuje to jako przygodę, która umożliwi mu realizację swoich marzeń o podróżach po świecie. Co prawda nigdy nie uwzględniał bycia przemytnikiem, ale co może się nie udać? W końcu oglądał wiele filmów kryminalnych i doskonale wie, jak to wszystko funkcjonuje. Z tą różnicą, że teraz to on będzie głównym bohaterem. Problem tkwi w tym, że życie rządzi się własnymi prawami.

Ada dowiaduje się, że zamordowano córkę jej koleżanki. W zajeździe pod „Szalonym Mnichem” ktoś ją zabił, ale wyraźnie widać, że nie mógł tego zrobić człowiek, bo jest to fizycznie niemożliwe. Cała ekipa wraz z psem uratowanym z rąk szalonego tresera udaje się do Mnichowoli, żeby zająć się sprawą. Patronuje im Purchawa, wciąż usiłująca usidlić jednego z detektywów. Na miejscu wszystko wydaje się nie takie jak powinno. Zajazd jest czymś w rodzaju sanatorium. Wieś miota się między chęcią zarobkowania, a strachem przed mordercą. Wszyscy są trochę uwikłani w ten wiejski mikrokosmos i każdy ciągnie do siebie. Aptekarz na niebieskich tabletkach i jego zazdrosna żona, właścicielka przerabiająca ziemniaki na bataty, kobieta z wsi wieszcząca zgrozę… I nikt nie podejrzewa nawet jakie tajemnice kryje tajemniczy katafalk…

Maria Rodziewiczówna, być może nieświadomie, samą siebie obsadzała często jako główną bohaterkę snutej opowieści. Zawsze był to silny charakter, kobieta ciężko pracująca, dobrze zdająca sobie sprawę, jak niewdzięcznie świat traktuje jej płeć. Pisarka zdecydowanie wyprzedzała w myśleniu o kobietach własną epokę, bo i sama tę epokę wyprzedzała działaniem i myśleniem. Nie była przy tym wcale pobłażliwa dla kobiet, widziała ich wady, ale potrafiła dostrzec zalety. Wyraźnie zmagała się ze zjawiskiem emancypacji, chyba nieco zazdroszcząc młodym kobietom, że potrafią wywalczyć więcej, niż było to możliwe za czasów jej młodości. Z drugiej strony lekceważyła te, które biernie odgrywały role, w jakich widział je świat. Żeby kobiety same się zastanowiły, jaki dla nich jest wstyd i hańba w tych obyczajach niby opiekuńczych, w tym ohydnym „nie wypada”! Nie wypada się uczyć, bo to ujma kobiecości, nie wypada samej jeździć i chodzić; nie wypada pannie obrać sobie fachu i opuścić dom rodzicielski; nie wypada ostrzyc warkoczy, zrzucić gorset, ubierać się niemodnie; nie wypada nie być naiwną, palić tytoniu, śpiewać wesołych kupletów i gwizdać; nie wypada być człowiekiem, mieć indywidualność, charakter! No a gdy przestrzega tych prawideł, jakaż nagroda? Dostanie męża. To ci dopiero szczyt wart takiego starania! W Kądzieli poznamy całą galerię postaci kobiecych. Pani Taida samodzielnie zarządza, i to z sukcesem, majątkiem ziemskim (jak sama Rodziewiczówna), na dodatek wychowując dwóch synów. Nie sprzeciwia się obyczajom, tylko ciężko pracując, wykuwa swoją ziemską drogę. Drugą główną bohaterką jest córka jej kuzynki, Stasia, która wbrew wszystkiemu chce zostać lekarzem, odrzucając wszelkie konwenanse. A jednak właśnie te dwie kobiety okazują się bratnimi duszami. Piękna opowieść o obowiązku, miłości, przyjaźni. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji. HENRI TROYAT to wybitny pisarz francuski, historyk i biograf pochodzenia rosyjskiego, laureat Nagrody Goncourtów, członek Akademii Francuskiej, znawca dziejów Rosji, autor wielu powieści oraz biografii, m.in. Piotr Wielki i Iwan Groźny. W porywającej książce kreśli barwny, wielowymiarowy portret Katarzyny Wielkiej: wybitnej i przerażającej władczyni rozkazującej królom i kobiety z krwi i kości, ulegającej skrajnym namiętnościom.

WSZYSTKO PŁONIE TODO ARDE …WYSTARCZY, ŻE WPROWADZISZ ODPOWIEDNIĄ ISKRĘ. To historia trzech kobiet, które straciły wszystko. Nawet strach. Dlatego są tak niebezpieczne. To historia zemsty niemożliwej, bez najmniejszych szans powodzenia. To historia trzech kobiet, które mają odwagę zrobić coś, co wszyscy inni mają odwagę sobie tylko wyobrażać. Cel: narobić niezłego bałaganu tym, którzy na to zasługują. Juan Gómez-Jurado w Todo Arde. Wszystko płonie dociska pedał gazu i uzależnia, wypełniając każdą stronę rytmiczną akcją i błyskotliwym humorem. ZAWSZE WYGRYWAJĄ CI SAMI. WIĘC CZAS ZMIENIĆ REGUŁY.

Opowieść rozpoczyna się w latach 40. XIX w. na brzegu rzeki Neckary w Badenii-Wirtembergii, ale za sprawą starego pamiętnika przenosi się do poprzedniego stulecia. Do gospody przy młynie wodnym przybywa grupa przyjaciół, aby napić się kawy i schronić przed deszczem. Jeden z podróżnych zauważa portret pięknej młodej kobiety, wiszący na ścianie w domu młynarza. Gospodarz próbuje zaspokoić ciekawość gościa, wręczając mu stary pamiętnik. Opisana jest w nim historia Anny Scherer. Śliczna dziewczyna zostaje wysłana w podróż, podczas której poznaje szlachcica wysokiego rodu, pana de Tourelle. Mężczyzna szybko podejmuje starania o jej rękę. Anna pod naciskami rodziny godzi się na małżeństwo, mimo wewnętrznych wątpliwości i złych przeczuć. W efekcie zamążpójścia wyjeżdża do Francji, gdzie zostaje zamknięta w zamczysku Les Rochers…