Warszawskie dzieci 44. Prawdziwe historie dzieci w powstańczej Warszawie

Ktoś powiedział, że dopiero, gdy udomowiliśmy psy, staliśmy się ludźmi. Psy nauczyły nas, czym jest bezwzględna wierność, dozgonna miłość i prawdziwa radość życia. Psy są ucieleśnieniem emocji ? psi ogon, długi czy krótki, nie posiada się ze szczęścia, gdy wracamy z pracy psie uszy, te beznadziejnie oklapnięte i te sterczące dziarsko, denerwują się straszliwie, gdy coś burzy ustalony porządek, a oczy... Oczyma spoglądają na nas wszystkie psie marzenia, nadzieje i obawy. Psy żyją tu i teraz. Spacer z czworonogiem, wspólna zabawa, pieszczoty, a nawet wspólne oglądanie ulubionego programu w telewizji uczą nas całkowicie zanurzać się w teraźniejszości. Psy akceptują nas takimi, jakimi jesteśmy. Każdy pies uważa swojego człowieka za najdoskonalszą istotę na świecie. Obyśmy nigdy nie zaprzestali dążyć do ideału, jakim jesteśmy w oczach naszego psa. Oto zbiór z życia wziętych historyjek o psach ? śmiesznych, odważnych, sprytnych, zdesperowanych, szczęśliwych i zrozpaczonych. Mamy nadzieję, że każdy prawdziwy miłośnik psów znajdzie tu coś dla siebie. ?Psy nie są całym naszym życiem, ale czynią nasze życie całością? - Roger Caras.

„Dzisiaj cała warszawa jest barykadą” 18 sierpnia 1944 roku W pierwszych dniach sierpnia ich budowie towarzyszyła euforia. Budowali je wszyscy – na każdym skrzyżowaniu i każdej przecznicy miasta. Wznoszono je z ziemi, płyt chodnikowych, mebli, przewróconych tramwajów. Były tarczami chroniącymi przed niemieckimi kulami, stanowiskami strzeleckimi, rowami przeciwczołgowymi, przestrzenią, w której przenikały się życie i śmierć. Niektóre istniały kilka godzin, inne kilka tygodni. Barykady – mimowolni widzowie zagłady Warszawy i jej mieszkańców. "Barykady ’44" to opowieść o symbolu powstańczego oporu, nadziei i o ludziach, którzy budowali barykady, ginęli na nich, ratowali innych, żyli w ich cieniu, marzyli na nich o wolnej Polsce.

WSZYSTKO PŁONIE TODO ARDE …WYSTARCZY, ŻE WPROWADZISZ ODPOWIEDNIĄ ISKRĘ. To historia trzech kobiet, które straciły wszystko. Nawet strach. Dlatego są tak niebezpieczne. To historia zemsty niemożliwej, bez najmniejszych szans powodzenia. To historia trzech kobiet, które mają odwagę zrobić coś, co wszyscy inni mają odwagę sobie tylko wyobrażać. Cel: narobić niezłego bałaganu tym, którzy na to zasługują. Juan Gómez-Jurado w Todo Arde. Wszystko płonie dociska pedał gazu i uzależnia, wypełniając każdą stronę rytmiczną akcją i błyskotliwym humorem. ZAWSZE WYGRYWAJĄ CI SAMI. WIĘC CZAS ZMIENIĆ REGUŁY.

Fascynująca historia eksperymentu teatralnego, który zakończył się tragedią. Sprawdź, co może się wydarzyć, gdy realizacja niebezpiecznego konceptu wymknie się spod kontroli. "Czuły punkt. Teatr, naziści i zbrodnia" to mrożący krew w żyłach reportaż opowiada historię ryzykownego eksperymentu teatralnego, który niespodziewanie wymknął się spod kontroli. Stało się tak, ponieważ popularny w swoim kraju, szwedzki reżyser oraz dramaturg, zapragnął wystawić sztukę teatralną, wcielając do obsady prawdziwych więźniów. Ostatecznie wybór padł na skazanych z bardzo ciężkiego zakładu karnego, którzy mieli do odsiedzenia długie wyroki. Cała sztuka została napisana praktycznie pod nich, z wykorzystaniem ich doświadczeń oraz tego, co o sobie opowiadali. Dramat o tytule "Siedem trzy" miał nawiązywać do paragrafu, związanego z opieką nad więźniami, którzy odsiadują swój wyrok dłużej niż cztery lata. Jak się okazało, nietypowi aktorzy zdołali przechytrzyć reżysera. Kiedy otrzymali przepustki, czas na wolności spożytkowali, by przeprowadzić napady na banki, natomiast pewną sumę ze skradzionych środków wykorzystali do udzielenia wsparcia nazistowskich organizacji. Szok, niedowierzanie i konsternację wywołało jednak dopiero zabójstwo dwóch funkcjonariuszy policji, których więźniowie zastrzelili w Malexander. Autorka reportażu dotarła do aktorów, przeprowadziła z nimi rozmowy, a także skorzystała z materiałów oraz korespondencji reżysera. Jednocześnie mogła czerpać informacje więziennych dokumentów, które jeszcze niedawno pozostawały tajne.

Pierwsza połowa XX wieku w Warszawie to okres wielkich przemian. Miasto pełne luksusowych cukierni szwajcarskich mistrzów, doskonałych kawiarni i kabaretów ma jednak dwa oblicza. Drugie obfituje w łotrów, przestępczość i zawiłe relacje w multikulturowym półświatku. To właśnie tutaj rozgrywa się akcja powieści "Śmierć frajerom. Tom 1" Grzegorza Kalinowskiego. Powieść łotrzykowska Grzegorza Kalinowskiego rozgrywa się w latach 1905-1925. Autor porywa czytelników na dawno już nieistniejące ulice, gdzie warszawscy bandyci z wielką finezją popełniają przestępstwa, rozmowy buzują od tematów politycznych, a topografia miasta została odwzorowana z zadziwiającą dbałością. To doskonała okazja, by odwiedzić miasto, które w ciągu kilku kolejnych dekad miało kompletnie zmienić swój wygląd i charakter. Skomplikowane relacje warszawskich gangsterów są wyjątkowo wiarygodne, ponieważ bohaterowie zostali nakreśleni w bardzo plastyczny sposób. Atmosfera rodem z kronik Antoniego Słonimskiego i opisów Warszawy autorstwa Leopolda Tyrmanda zachwycą miłośników historii i szybko wciągną w wir niesamowitych wydarzeń.

Przedmieścia. Obrzeża. Międzystrefy. Miejsca na styku ukrytych za murami cywilizacji i dzikiej przyrody, coraz bardziej zawłaszczanej przez człowieka i coraz mniej go chroniącej. Nowy Jork zasypał śmieciami mokradła wielkości Manhattanu. Nowe Delhi wycięło lasy na grzbiecie pasma Aravalli. Od tysięcy lat budowaliśmy miasta, żeby oddzielić się od natury, ale epoka przemysłowa gwałtownie przyspieszyła ten proces. Teraz zmagamy się z powodziami, podmuchami kurzu z pustyni, upału z pustyni i smogiem. I zaczynamy na nowo wprowadzać do miast to, co wcześniej z nich wyrzucaliśmy. Do Brisbane wróciły koale. Nowy Jork to dom dla sokołów wędrownych. A Amsterdam jest na dobrej drodze, by do 2050 roku mieć gospodarkę zeroemisyjną. Przyroda powoli odradza się nawet w największych aglomeracjach. * Ben Wilson, autor monumentalnego Metropolis, powraca z historią fascynujących i nieoczywistych zależności między ludzkością a otaczającą nas naturą. Czy to w starożytnych ogrodach Niniwy i Babilonu, czy we współczesnych mikrodżunglach Bengaluru – pokazuje miasta pełne zieleni i życia i daje nadzieję, że przyszłość ludzkości maluje się w soczystych barwach.

Debiut literacki Natalii Fiedorczuk to opowieść o kobiecym doświadczeniu, jakiej w Polsce jeszcze nie było. Bezkompromisowa, mądra, do bólu prawdziwa. 10 stycznia 2017 roku Natalia Fiedorczuk-Cieślak otrzymała Paszport Polityki za książkę Jak pokochać centra handlowe! Czy mamy prawo traktować to skądinąd radosne wydarzenie w kategorii kryzysu? Macierzyństwo to nie tylko utrata wolności, przedciążowego ciała i czasu na hobby. To nagła lawina odpowiedzialności. To zmiana, którą trudno opisać, poza zdawkowym "urodzisz swoje to zobaczysz". Można uciekać w perfekcjonizm i strofowanie tych matek, których standardy nie są tak wyśrubowane. Można też, w obliczu tej zmiany coraz głębiej zapadać się w siebie. Depresyjna mieszkanka przedmieść Warszawy. Przedstawicielka pokolenia umów śmieciowych. Bywalczyni supermarketów. Młoda żona i - niedługo - matka. Bohaterka Jak pokochać centra handlowe to kobieta, w jakiej przejrzeć może się wielu z nas. Mimo braku stałego zatrudnienia i prawa do urlopu macierzyńskiego decyduje się na dziecko. I odkrywa, że na to, co przychodzi po porodzie, nikt jej nie przygotował. Tej gigantycznej zmiany trzeba doświadczyć na sobie. Ona jej doświadcza bardzo boleśnie. Macierzyństwo okazuje się wyzwaniem, któremu trudno podołać. Niepojętą konfrontacją z własnym ciałem i kulturowymi nakazami. Rozprawą ze swoim dotychczasowym życiem. Jak można sobie z tym poradzić? Czy głęboka depresja poporodowa to jedyne tabu, z którym trzeba się zmierzyć? "Prawo jest relatywnie łagodne dla dzieciobójczyń, jednak nie jest dla nich łagodna opinia publiczna. Wyznanie matki niemowlęcia, płaczącego szóstą godzinę przez ząbkowanie lub kolkę, że ma myśli o wyrzuceniu zawiniątka przez okno, wciąż pozostaje w sferze tabu." - tłumaczy autorka książki. I sama to tabu przełamuje - po raz pierwszy tak dojrzałym literacko, doniosłym głosem. Głosem, którego nie można zapomnieć. Jak pokochać centra handlowe to także mocny i realistyczny obraz współczesnej Polski widzianej oczami młodych ludzi wchodzących w dorosłość. To opis polskich przedmieść, codziennej pracy i obowiązków. Działający jak uderzenie pięścią manifest pokolenia prekariatu.

Przenieś się do serca Paryża, gdzie mroczny kryminał splata się z urokami miasta. W tej opowieści, która łączy kulinarną pasję z tajemniczymi intrygami, główną bohaterką jest Tabitha Knight. Przyjeżdża ona z Detroit, aby odwiedzić swojego dziadka, nie spodziewając się, że jej pobyt w stolicy Francji przybierze dramatyczny obrót. Paryż, znany z romantyzmu i pięknej architektury, staje się tłem dla zagadki, która wciąga czytelników w wir niebezpiecznych odkryć. Zawirowania w Paryżu Tabitha, zachwycona atmosferą miasta, postanawia poznać jego sekrety. Dzięki Julii Child, przyjaciółce i sąsiadce, zaczyna uczyć się sztuki kulinarnej, co wprowadza ją w świat wykwintnych potraw i niezwykłych smaków. Każde danie staje się nie tylko posiłkiem, ale także kolejnym krokiem w odkrywaniu paryskiej kultury. W miarę jak Tabitha poznaje miasto, zyskuje również nowe przyjaźnie i doświadczenia, które wkrótce zostaną wystawione na próbę. Mroczna zagadka Jednak idylliczny pobyt w Paryżu nie trwa długo. W zimowy, grudniowy dzień, w piwnicy zostaje znalezione ciało, a wśród podejrzanych znajduje się nie tylko bohaterka, ale także jej bliscy. Narzędzie zbrodni, nóż należący do Julii, dodaje sprawie dodatkowego dreszczyku emocji. Tabitha, zdeterminowana, by oczyścić swoje imię i uratować swoich przyjaciół, postanawia samodzielnie zbadać tę sprawę. Jej odwaga i inteligencja prowadzą ją przez labirynt paryskich ulic, gdzie każdy krok może być niebezpieczny. Kryminał z nutą kulinarnej pasji Intrygująca fabuła: Połączenie kryminału z elementami kulinarnymi wzbogaca narrację o ciekawe detale. Wyraziste postacie: Tabitha i Julia Child to bohaterki, które przyciągają uwagę i budzą sympatię. Paryskie tło: Szczegółowe opisy miasta przenoszą czytelnika w sam środek paryskiej kultury i atmosfery. Nieprzewidywalne zwroty akcji: Każda strona to nowa niespodzianka, która utrzymuje napięcie do samego końca. To nie tylko książka o zbrodni, ale również o przyjaźni, odkrywaniu pasji oraz odwadze w obliczu niebezpieczeństwa. Jeżeli cenisz sobie złożone fabuły, pełne emocji, a jednocześnie poszukujesz inspiracji kulinarnej, ta historia z pewnością przypadnie Ci do gustu. Czy Tabitha zdoła rozwikłać zagadkę i ocalić siebie oraz bliskich? Przekonaj się sam, zanurzając się w tę pasjonującą lekturę.