Ania z Avonlea

Z tej książki dowiesz się: • Czy jest coś mniej zabawnego, niż tłumaczenie dowcipów? • Jakie są różnice między kobietami a mężczyznami w podejściu do humoru? • Czy humor łączy się z inteligencją? • Co wspólnego ma Sokrates ze współczesnymi pranksterami? Dzięki tej książce wreszcie zrozumiecie dlaczego śmieszą was (lub nie) „Przyjaciele” oraz jakie są różnice w humorze prezentowanym w najpopularniejszych serialach komediowych. Na końcu każdego rozdziału czekają na was ćwiczenia, które rozruszają te części ciała, które potrzebne są, aby się śmiać – mięśnie, i mózgi. Łukasz Jach przez pryzmat psychologii, antropologii i kognitywistyki pokazuje nam jakie istnieją style humoru oraz na jakiej podstawie się wykształciły. Przechodząc od koncepcji najsłynniejszych greckich filozofów, przez wyniki najnowszych badań, aż do rozpracowywania dowcipów dowiecie się dlaczego w ogóle coś was bawi. Bez względu na to, czy śmiejąc się wydajecie dźwięki „haha”, „hehe” czy „hihi”.

W trakcie porządków na strychu babka Rileya znajduje posążek smoka, który okazuje się cennym chińskim zabytkiem, obiektem pożądania wielu osób. Kiedy smok znika bez śladu, Riley musi połączyć siły z Paige Hathaway, piękną dziedziczką rodowej fortuny. Cynik i optymistka, ludzie z kompletnie różnych światów, z początku nie potrafią się porozumieć. Jednak nowe odkrycia coraz mocniej splatają historie ich rodzin, a Paige i Riley przekonują się, jak potężna jest moc przeznaczenia.

Wojenna zawierucha uczyniła życie utalentowanego sportowca Henryka Zgudy pasmem tragicznych i szczęśliwych zdarzeń, które złożyły się na niezwykłą epopeję. Zguda zaczyna swą opowieść od przedwojennego Krakowa. Mówi o życiu w ubogim domu koło dworca, o beztroskiej młodości i o sportowym współzawodnictwie. Był bowiem zapalonym pływakiem i waterpolistą, osiągając w tych dyscyplinach bardzo dobre wyniki. A potem wybuchła wojna i Zguda, oskarżony o działalność polityczną, rozpoczął więzienną wędrówkę po obozach Auschwitz, Buchenwald, Flossenbürg i Dachau. Podkreśla, że mógł zginąć wielokrotnie i że przeżył cudem, często dzięki napotkanym przyjaciołom. Jednak nie skupia się tylko na tym. Nawet chętniej wspomina epizody, które pozwalały oderwać się od upiornej obozowej rzeczywistości. Życie sportowca we wczesnym PRL-u nie było złe, ale gdy system zaczął zaciskać pętlę, lepiej było uciec. I tak zaczął się ostatni, amerykański etap historii Henryka.

Nieprawdopodobne znaleziska, niewytłumaczalne artefakty i inne sensacyjne odkrycia, przemilczane przez oficjalną naukę. Większość przedstawionych w tej książce przedmiotów, budowli czy znalezisk zgodnie z dzisiejszym stanem wiedzy właściwie nie powinna istnieć. LUC BÜRGIN, szwajcarski dziennikarz, autor kilkunastu książek z dziedziny paleoarcheologii (w tym bestsellerów „Tajne archiwa archeologii” i „Nowa księga zakazanej archeologii”) tropi niezwykłe odkrycia na całym świecie, dokumentując je zdumiewającym materiałem zdjęciowym. Jak nasi przodkowie sprzed 4000 lat odwzorowali tak dokładnie mapę najbliższego kosmosu bez lunety i teleskopu? Kim byli konstruktorzy wyrzutni rakietowej sprzed 5000 lat, nierdzewiejącej żelaznej kolumny sprzed 4000 lat i kompasu z mechanizmem różnicowym sprzed 3000 lat? Dlaczego współczesna technologia nie jest w stanie odtworzyć procesu wytwarzania przez neandertalczyków superkleju ze smoły brzozowej? Kto przed setkami tysięcy lat wykonał trójwymiarową reliefową mapę Uralu? Czy monumentalna „gwiezdna brama” z Peru jest przejściem do pozaziemskiego świata? Czy dokument odkryty w Watykanie wyjawia położenie Eldorado – legendarnego miasta złota? Autor opisuje dziesiątki kontrowersyjnych odkryć archeologicznych, których badaniem oficjalna nauka nie ma zamiaru się zająć właśnie dlatego, że naruszają ustalony i obowiązujący porządek rzeczy. Książka ujawnia akademickie wpadki, zaniechania lub wręcz wrogi stosunek archeologów do wszystkiego, czego nie da się wyjaśnić lub zdyskredytować standardowymi argumentami.

"Niebo bez ptaków" Danuty Brzosko-Mędryk to już klasyka literatury obozowej i jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Majdanka. Relacja kobiety, która przeżyła piekło na ziemi, staje się nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale również ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń. Danuta Brzosko-Mędryk miała dwadzieścia dwa lata, kiedy trafiła na Majdanek za działalność konspiracyjną. Na samym początku była sprzątaczką, a później pielęgniarką w obozowym szpitalu. Bardzo szybko zaczęła ryzykować własnym życiem, aby przekazywać notatki o obozowej rzeczywistości na zewnątrz. Były one dostarczane robotnikom, którzy posyłali je dalej. Dzięki temu w przypadku tej książki mamy do czynienia z dokumentem pisanym w dużej mierze na żywo, wypełnionym szczegółami, które z czasem mogłyby się zagubić w zakamarkach pamięci. Świat okupacji z całą swoją bezwzględnością jest tutaj widziany oczami młodej, niewinnej osoby, która miała to nieszczęście, że trafiła do miejsca nieliczącego się z ludzkim życiem.