Zapach pożądania. Nienasyceni. Tom 1

Ukryte więzienie, nawiedzona cela… Ten, kto tam trafił, nie wyszedł żywy. Czy prokurator Halszka Hardy rozwikła tajemnicę, zanim będzie za późno? Pewnego dnia do Halszki przybywają tajemniczy mężczyźni z propozycją nie do odrzucenia. Chcą, aby rozwiązała zagadkę pewnej celi w tajnym więzieniu na południu Polski, korzystając ze swoich niezwykłych umiejętności. Halszka stawia warunek: ma jej pomóc komisarz Vincent Lewicki – przystojny policjant o niekonwencjonalnych metodach działania i niezaprzeczalnym uroku osobistym. W misji wspierać ich też będzie stara znajoma, Elena – obecnie głowa mafii i córka przestępcy poszukiwanego przez Interpol. Śledztwo zaprowadzi bohaterów między innymi do Warszawy i Wiednia. Nic jednak nie będzie takie, jak się wydaje: nie wiadomo, kto jest przyjacielem, kto wrogiem... Postaci z zaświatów dają wskazówki, ale czy należy za nimi podążać? Komu można zaufać, gdy na jaw wychodzą kolejne zbrodnie? Teraźniejszość splata się ze wspomnieniami, a świat zmarłych przenika się ze światem żywych. Naznaczeni to wielowątkowy kryminał, w którym główni bohaterowie, Halszka Hardy i Vincent Lewicki, znani już Czytelnikom z Topielic, ponownie tworzą niezrównany duet.

Straszliwe Sargassowe Niebo… Ileż wiatrostatków przepadło bez wieści w jego zdradliwych odmętach! Czy „Bezszelestny Złodziej” podzieli ich nieszczęsny los? Drepcik, Esmeralda i Cezary nie ustają w poszukiwaniach zaginionych koron borsuczych mędrców. Odważnie ruszają po piątą z nich do Przekopowa – posępnej ojczyzny kretów parowych położonej na najdalszych rubieżach Podzielonego Królestwa. Tyle że nie dane jest im tam dotrzeć. Zostają uwięzieni w samym środku powietrznego cmentarzyska, zdani na łaskę ekscentrycznego hrabiego Leopolda i otoczeni przez krwiożercze gady. Czy taki właśnie nędzny koniec jest im pisany? Wieczne dryfowanie po sargassowym bezkresie?

Prawda jest lepsza od kłamstwa. Powiedział to ktoś, kto nigdy nie musiał łamać nią cudzego życia. Czasem boli jak siarczysty policzek, ale co zrobić, jeśli przypomina ostrze noża, wbite aż po rękojeść? Pozostaje jedno wyjście: udawać, że jej nie ma. Tak się rodzą tajemnice. Niewypowiedziane myśli i pogrzebane nadzieje. Emocje opakowane w milczenie. Złe uczynki. Nawet ból może być sekretem. Cierpienie, którego nie widać w oczach ani kącikach ust, wnika głęboko w człowieka jak nieuleczalna choroba. Lepiej o nim nie mówić, nie wyjmować ostrza z rany, ryzykując, że poleje się za dużo krwi. Nie mówimy jednak wyłącznie o tajemnicach wielkich i dramatycznych, o traumach, które zamieniają ludzką istotę w nieporadne stworzenie. Przecież każdy z nas ma swoje małe, sekretne bolączki, wstydliwe myśli, nieczyste fantazje, kontrowersyjne poglądy. Świat nie musi o tym wiedzieć. Żona też nie, mąż również. Tym bardziej dzieci. Nawet przyjaciele. To, co głęboko ukryte, jest całkiem niewinne. Nikomu nie szkodzi. Też tak uważasz? To poznaj historię Laury i Maksymiliana.