W dół - Tim Johnston

Germinal Ibarra jest pozbawionym złudzeń policjantem prześladowanym przez sławę i własne sumienie. Przed trzema laty poprosił o przeniesie na komisariat w La Coruni, gdzie schronił się ze swoją melancholią po tym, jak rozwiązanie głośnej sprawy zabójstwa małej Amandy zrobiło z niego bohatera, którym nigdy nie chciał zostać i którym nigdy się nie czuł. To pozorne odcięcie od świata i anonimowość zakłóca pewnej nocy telefon ze szpitala: jakaś poturbowana kobieta, która trafiła na oddział ratunkowy, wzywa go,

Jak rozmawiać o Holokauście po tylu latach od zakończenia II wojny światowej? Czy my w Polsce już się tego nauczyliśmy i czy jesteśmy w stanie robić to bez uprzedzeń oraz wybielania siebie samych? Nowe światło na tę sprawę rzuca książka "Pod presją. Co mówią o Zagładzie ci, którym odbieramy głos" Tomasza Żukowskiego. Książka jest wołaniem o swobodę dyskusji o Holokauście, której ciągle w Polsce brakuje. A także o to, by uczciwie oceniać postawy Polaków wobec Żydów przed wojną i w jej trakcie, nie unikając także najbardziej bolesnych i trudnych kart naszej historii. To swoisty przegląd najważniejszych pozycji polskiej literatury o Zagładzie. Autor pokazuje, w jaki sposób pisali o niej Miłosz, Baczyński czy Szymborska, ale także ciągle mało znani szerszej publiczności żydowscy autorzy świadectw tamtych czasów. Wskazuje na te fragmenty ich dzieł, które mogą pomóc w racjonalnej dyskusji na temat stosunków polsko-żydowskich wtedy i dziś. Mimo upływu tylu lat wciąż warto po nie sięgać, by lepiej rozumieć zarówno przeszłość, jak i teraźniejszość, a także szukać drogi porozumienia na przyszłość. To poruszająca opowieść o Zagładzie przedstawiona słowami tych, którym we współczesnej dyskusji na ten temat odbiera się głos.

Dzisiaj już wiem, że czas to najlepszy lekarz, tylko trzeba mu zaufać… Karolina bardzo silnie przeżywa rozstanie z Filipem, mimo że ich małżeństwo zakończyło się wcześniej, niż ktokolwiek przypuszczał. Jest rozdarta pomiędzy uczuciem do męża a strachem przed nim. Pragnie wierzyć, że w dniu rozwodu będzie mogła zamknąć cały ten rozdział swojego życia za drzwiami z tabliczką

Mówią, że ten, kto mści się na drugiej osobie, traci część swojej niewinności. Ale ja nie jestem niewinna. Już od dawna. Zostałam okradziona z niewinności. Odebrano mi los, który był mi pisany. Duszę, z którą przyszłam na świat. Rubinowe serce osadzone w życiu pełnym nadziei i marzeń. To wszystko odeszło. Przepadło. Nigdy nawet nie miałam wyboru. Opłakuję tamto życie. Rozpaczam nad każdym „co by było, gdyby...”. Ale z tym już koniec. Jestem gotowa odebrać to, co zawsze mi się należało. Jednak ka

Poznaj Włochy z tej mrocznej strony. Powieść "Skazani za życia", której autorem jest Marco De Franchi, to debiut w najlepszej postaci. To jedna z tych książek, o których pamięta się przez długi czas po ich zakończeniu. Valentina Medici prowadzi swoje pierwsze śledztwo w centrali operacyjnej. Dotyczy ono dwóch chłopców - Fosca i Andrei. Z pozoru nie mają ze sobą nic wspólnego, jednak z jakiegoś powodu Valentina łączy ze sobą obie sprawy. Główny trop wiąże się z opowieścią Fosca, który został znaleziony nocą wśród pól i przedstawił okropną historię o tym, jak został porwany i zdołał uciec. Ale czy mówi prawdę? Ginie coraz więcej osób, a sprawa jest coraz trudniejsza. Valentina nie ma wsparcia, a żeby zamknąć śledztwo, bardzo potrzebuje pomocy. Cień szansy daje jej Fabio Costa - policjant z niezbyt chlubną historią, który został oddelegowany do pracy w prowincjonalnym komisariacie. Czy ich współpraca pozwoli odnaleźć psychopatycznego mordercę i ocalić od śmierci kolejne osoby? "Skazani za życia" to powieść pełna zwrotów akcji i wątków, które płynnie się ze sobą przeplatają. To relacja z pracy w policji, opowieść o sztuce, a także zarys myśli mordercy. Wszystko to tworzy fantastyczną mieszankę, która kończy się zbyt szybko.

Jeśli zastanawiasz się czasem nad sensem wysłania dzieci do szkoły i rozmyślasz o systemie edukacji, to koniecznie musisz przeczytać książkę "Selekcje. Jak szkoła niszczy ludzi, społeczeństwa i świat". Co można zrobić, aby uratować młode pokolenie przed zagubieniem? Z pewnością w szkole można nauczyć się kilku wartościowych rzeczy. Ale co poza tym? Jakby się głębiej pochylić nad tematem, to można się dowiedzieć, że instytucja edukacji w jej obecnej formie powstała w XIX wieku. Wartości istotne w tamtym czasie nijak się mają do współczesnego świata. Szkoła jest miejscem, gdzie dzieci uczy się posłuszeństwa, rywalizacji, uległości, bierności i pracy pod przymusem. Jednocześnie wprowadza podział na ludzi lepszych i gorszych. Powszechnie mówi się, że szkoła uczy zaradności i prowadzi ludzkość do postępu. Niestety jest zupełnie inaczej. To właśnie ta instytucja sprawia, że społeczeństwo jest nieszczęśliwe i skłócone, a świat staje się coraz gorszym miejscem mimo ciągłego postępu. Szkoła sprawia, że uczniowie przestają być sobą. Tracą motywację, marzenia, kreatywność i chęć poznawania świata. Edukacja jest istotna, ale powinna istnieć w zupełnie innej formie, która przyczyni się do kreowania pięknego świata i szczęśliwego społeczeństwa. Mikołaj Marcela jest autorem licznych bestsellerowych poradników dotyczących edukacji i wychowania dzieci. Jego książki sprzedają się w dziesiątkach tysięcy egzemplarzy. Pisarz przedstawia w nich swoje spostrzeżenia dotyczące systemu szkolnictwa w Polsce i na świecie, a także jego wpływu na młode umysły. Wśród tytułów autorstwa Mikołaja Marceli warte uwagi są również "Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku. Wszystko, co możesz zrobić, żeby edukacja miała sens", "Jak nie zwariować ze swoim dzieckiem", "Jak zapewnić swojemu dziecku najlepszy start" czy "Jak nie zgubić dziecka w sieci".

Zmęczona prowadzeniem firmy pogrzebowej Donata zostaje instruktorką jogi śmiechu. Na prowadzonych przez nią warsztatach spotykają się Marta, Janeczka, Paula, Sylwia, Elwira. I Zuzanna, która siada w kącie i obserwuje, nie biorąc udziału w ćwiczeniach. Przychodzi również na kolejne zajęcia i zachowuje się tak samo. Czego szuka Zuzanna? Czy w zastygłych schematach znajdzie przestrzeń na nowe? Słońce w kieszeni to opowieść o przełamywaniu ograniczeń, odkrywaniu nowych ścieżek i wspierającej sile kobiet. Ci, którzy czytali wcześniejsze książki Joanny M. Chmielewskiej, w Słońcu w kieszeni odnajdą znajome postacie.