Beckomberga. Oda do mojej rodziny

Przygotuj się na rozdarte serce i moc wzruszeń. Poznaj dziewczynę, której matka popełniła samobójstwo, ale nie porzuciła swojej córki. "Wszystkie kolory moich wspomnień" zabierze Cię w piękną podróż pełną miłości i rozpaczy. Jak znaleźć ukojenie? Leigh nie wróciła na czas do domu. Postanowiła zostać po godzinach, aby spędzić czas z najlepszym przyjacielem. Gdyby się pospieszyła, być może zdołałaby ocalić matkę. Tak się jednak nie stało. Chwile spędzone na pocałunkach z chłopakiem wywołują fale wyrzutów sumienia i rozpaczy. Dziewczyna mimo wszystko nie może oprzeć się wrażeniu, że matka powraca do niej w postaci czerwonego ptaka. Czy to możliwe, aby ich więź nie została jeszcze zerwana? Leigh musi rozwikłać jeszcze jedną zagadkę. Dlaczego jej matka zamiast listu pożegnalnego zostawiła jedynie kartkę z samotnym słowem: "Zapamiętajcie"? W poszukiwaniu uzdrowienia duszy i odzyskania spokoju dziewczyna kieruje się w stronę Tajwanu. Być może tam odnajdzie swoje korzenie i odpowiedzi, które mogą przynieść ukojenie. Niestety prawda również potrafi być bolesna. "Wszystkie kolory moich marzeń" to wstrząsająca i pełna silnych emocji powieść, która wyciska łzy z oczu, a jednocześnie szokuje pięknem i przebijającą z kart miłością. Jest to także debiut literacki Emily X. R. Pan, który szybko stał się bestsellerem. Historia młodej Leigh wciąga czytelnika i ukazuje trudną drogę przez smutek, cierpienie i żałobę, na końcu której być może znajdzie się iskra nadziei na lepsze jutro.

Kobieta, mężczyzna, dwupokojowe mieszkanie, jedna doba – można by rzec: mocno ograniczona czasem i przestrzenią akcja. I byłaby to nawet prawda, gdyby bohaterowie, opowiadając siebie, raz po raz tych granic nie przekraczali.Gdyby autorka przez tytuł – a bohaterka przez próbę naśladowania Zbyszka Cybulskiego – nie nawiązywała do pewnego stylu życia, pewnych tęsknot tamtych czasów, budując przy tym sarkastyczny obraz współczesnych relacji damsko-męskich, odsłaniając mechanizmy i przyczyny dzisiejszych gier. To opowieść o miłości i śmierci, o chwilach, gdy jedno w zbyt ciasnym splocie tańczy z drugim, dowodząc, że człowiek albo umiera z miłości albo miłuje śmierć. A bohaterowie mają nie tylko tęsknoty, ale i ciała, i nie są to bynajmniej ciała astralne; są to ciała warte grzechu, więc też zdarza się im pogrzeszyć. Czy jest w tym polemika z modelem tęsknot, które uwiecznił pewien kultowy film? Autorka o powieści: Dla wielbicieli romansów mała przestroga – jeśli „Do niewidzenia, do niejutra” w ogóle przypomina romans, to nietypowy. Typowego nigdy bym nie napisała, bo nie wierzę pięknym jedynie słowom, które opiewają wyłącznie wzniosłe sentymenty. W tej historii spotkacie się również ze słowami brzydkimi i uczuciami niższego rzędu, czasem zupełnie niskimi. Może przy czytaniu zdarzy się Wam skrzywić z obrzydzeniem albo zarechotać z trwogą, lecz – mam nadzieję – może też pomyślicie, że jesteście bliżej rzeczywistości. Tu krzesło jest z reguły tylko krzesłem, a stół stołem, ale całość to najdonioślejszy akt odwagi wobec świata i zarazem szczerości wobec samej siebie. I nie jest ważne, czy Lo to ja albo czy Profesor istnieje, skoro historia o nich to ja; i na odwrót.

Nowe miejsce zamieszkania rodziny Spencerów jawi się jako oaza spokoju. Wszystko wydaje się na pozór bez zarzutu. Jak się okazuje, ma też swoją mroczną stronę, którą odsłania mrożąca krew w żyłach powieść "Sygnał". Przeprowadzając się do Michigan Falls, Spencerowie mieli wielkie nadzieje. Tom jest pisarzem a jego żona prezenterką telewizyjną. Towarzyszy im ich troje dzieci - chłopcy Owen i Chad oraz dziewczynka o imieniu Zoey. Miasteczko ze swoją sielankową atmosferą stanowiło doskonały dla nich wybór. Tym bardziej jeśli pragnie uciec się od zgiełku i zaznać wytchnienia. Mimo to pod tym płaszczykiem spokoju kryje się zło w różnych postaciach. Już wkrótce nowi mieszkańcy Michigan Falls doświadczą prawdziwego koszmaru. W domu Spencerów zaczynają dziać się dziwne i niewyjaśnione zjawiska. Z niewiadomych przyczyn Zoey płacze w nocy krzycząc i rzucając się dziko. Pojawiają się też cienie, które można ujrzeć w ciemnych kątach pomieszczeń - tak jakby wyciągały swoje macki w stronę ofiar. Takich sytuacji jest coraz więcej, wszystko to napawa grozą i nie wróży niczego dobrego. Miasteczko także doświadcza wielu tragedii. Mają miejsce okrutne morderstwa. Narastają pogłoski o praktykowaniu czarów. Do tego dochodzi istota grasująca w lesie, która ściga młodych ludzi. Na domiar złego w trakcie rozmów telefonicznych słychać wrzaski. A to tylko czubek góry lodowej z długiej listy potworności, których jest coraz więcej. Te tajemnice postanawiają rozwiązać mieszkańcy Michigan Falls, żeby odkryć mroczny sekret. "Sygnał" nawiązuje do kultowych dzieł Stephena Kinga i H.P. Lovecrafta, a także do serialu "Stranger Things". Fani literatury grozy mogą szykować się na dreszczyk emocji i wciągającą powieść w najlepszym stylu. Postarał się o to Maxime Chattam - autor "Trylogii zła", "Zewu nicości" czy "Obietnicy mroku". Prezenty na Wielkanoc 2024 - Pomysły na Upominki Wielkanocne

Ponoć się o nim nie rozmawia, tylko się go uprawia. Seks. Temat, który od zawsze wzbudzał wiele emocji. W książce "Blisko, coraz bliżej" napisanej przez Danutę Awolusi znajdziesz historię trzech kobiet, które odkryły, że o seksie trzeba (i warto!) rozmawiać. W powieści Awolusi znajdziesz historie trzech kobiet - Róży, Jagody i Kamili. Kamila jest popularną youtuberką i świetną menadżerką, zajmującą się przede wszystkim marketingiem. W życiu zawodowym odnosi wiele sukcesów, które dają jej ogromną satysfakcję. Nie może tego jednak powiedzieć o swoim życiu łóżkowym, ponieważ jej partner nie potrafi odpowiedzieć na jej seksualne potrzeby. Jagoda z kolei jest spełnioną żoną i matką, a do tego podróżniczką. Niestety, w pewnym momencie swojego życia ulega wypadkowi, przez który zostaje sparaliżowana od pasa w dół. Jej niepełnosprawność staje się barierą nie do przeskoczenia, z którą nie umie sobie poradzić jej mąż. Róża od szesnastu lat żyje w pozornie bardzo udanym małżeństwie. Kiedy jednak zaczyna głośno mówić o swoim życiu seksualnym, uświadamia sobie, że nigdy w życiu nie miała orgazmu. Czytanie tej książki jest jak uczestniczenie w swego rodzaju rozmowie. Rozmowie, która może znacząco poprawić jakość codziennego życia. Jeżeli po lekturze "Blisko, coraz bliżej" dojdziesz do wniosku, że masz ochotę na więcej seksualnych refleksji, to polecamy sięgnąć po "Ciałaczki. Kobiety, które wcielają feminizm".

Bec – jej życie to porażka. Ma romans z żonatym wykładowcą, studia ją nudzą, wikła się w kolejne głupie relacje. Kate – niegdyś biznesmenka otoczona gronem przyjaciół, świetna gospodyni w pięknym domu u boku przystojnego męża. Różni je wszystko: wiek, status majątkowy, wykształcenie. Oraz stan zdrowia. Kate cierpi na stwardnienie zanikowe boczne.