Lunatyczka

Kiedy Cassandra Bowden budzi się obok niedawno poznanego Alexa w pokoju hotelowym w obcym kraju, próbuje przypomnieć sobie wydarzenia poprzedniej nocy. Wysuwa się cicho z łóżka i patrzy na mężczyznę, z którym spędziła noc. Dostrzega wciąż mokrą kałużę krwi na świeżym, białym prześcieradle. On nie żyje. Cassie boi się zadzwonić na policję – samotna singielka w pokoju hotelowym daleko od domu – i zaczyna kłamać. Kłamie, kiedy dołącza do innych stewardów i pilotów w furgonetce. Kłamie w drodze do domu, obsługując kabinę pierwszej klasy. Okłamuje agentów FBI w Nowym Jorku, których spotyka przy bramce. Wkrótce będzie za późno, żeby powiedzieć prawdę o tym, co się naprawdę wydarzyło. Czy mogła go zabić? Jeśli nie – kto to zrobił? Intrygująca historia o pamięci, uzależnieniu i morderstwie.

Julia ma niecałe trzydzieści lat, kochających przyjaciół i pecha w miłości. Jest singielką z wyboru... nawet jeśli to nie ona tego wyboru zawsze dokonuje... Nie jest tytanem pracy – przychodzi ostatnia, wychodzi pierwsza, czasami również w środku dnia. Jej życie kręci się wokół trzech niezwykle ważnych kwestii: miłości, jedzenia i zakupów. Gdy już wydaje się, że z pomocą Julii przyjdą aplikacje randkowe, okazuje się, że facet idealny dla niej nie istnieje. Wszyscy mężczyźni albo nie chcą kontynuować znajomości, albo zbyt szybko dążą do celu, albo mają: • żony, • kochanki, • żony i kochanki, • żony, kochanki i na dodatek proponują sponsoring. Jak znaleźć faceta w tym zwariowanym świecie?! Dzięki Dziennikowi singielki dowiesz się jak upolować mężczyznę (lub przynajmniej torebkę na wyprzedaży...)

Jedyne, czego pragnie Nomi, to po raz ostatni ujrzeć swą siostrę Serinę – więźniarkę na Górze Zniszczenia... Gdy dociera do wyspy, ku swemu zaskoczeniu spotyka nie pokonane kobiety, lecz zbuntowane, silne rewolucjonistki pod wodzą uległej niegdyś Seriny. Siostry rozdzielają się ponownie – tym razem dobrowolnie – każda z nich musi podążyć własną ścieżką, by zburzyć istniejący porządek i zbudować nowy, lepszy świat. Gra toczy się o najwyższą stawkę.

Prawda jest lepsza od kłamstwa. Powiedział to ktoś, kto nigdy nie musiał łamać nią cudzego życia. Czasem boli jak siarczysty policzek, ale co zrobić, jeśli przypomina ostrze noża, wbite aż po rękojeść? Pozostaje jedno wyjście: udawać, że jej nie ma. Tak się rodzą tajemnice. Niewypowiedziane myśli i pogrzebane nadzieje. Emocje opakowane w milczenie. Złe uczynki. Nawet ból może być sekretem. Cierpienie, którego nie widać w oczach ani kącikach ust, wnika głęboko w człowieka jak nieuleczalna choroba. Lepiej o nim nie mówić, nie wyjmować ostrza z rany, ryzykując, że poleje się za dużo krwi. Nie mówimy jednak wyłącznie o tajemnicach wielkich i dramatycznych, o traumach, które zamieniają ludzką istotę w nieporadne stworzenie. Przecież każdy z nas ma swoje małe, sekretne bolączki, wstydliwe myśli, nieczyste fantazje, kontrowersyjne poglądy. Świat nie musi o tym wiedzieć. Żona też nie, mąż również. Tym bardziej dzieci. Nawet przyjaciele. To, co głęboko ukryte, jest całkiem niewinne. Nikomu nie szkodzi. Też tak uważasz? To poznaj historię Laury i Maksymiliana.