Lunatyczka

Po międzynarodowym sukcesie Trylogii Zła komisarz Balistreri powraca w thrillerze wciągającym czytelnika w zapierający dech w piersiach wir suspensu. Rzym 2001 roku. Dwie pary, amerykański profesor włoskiego pochodzenia Victor Bonocore i jego żona Nicole Steele, prokurator Bianca Begnini i jej mąż Nanni Annibaldi. Dwa małżeństwa jak wiele innych, czasem szczęśliwe, czasem mniej. Między nimi niebezpieczna dwudziestolatka, Scarlett Steele. Wokół roztacza się półświatek Głuchoniemego i Dziurkacza, ustawianie zamówień publicznych, hazard, lichwa i okrutna śmierć dziewczyny, Donatelli. Wszystko wygląda na kolejny akt przemocy wobec kobiet, morderca zostaje szybko wykryty i sprawiedliwości staje się zadość. A może nie? Kiedy ginie kolejna osoba, Michele Balistreri, naczelnik sekcji zabójstw wydziału kryminalnego prowadzi śledztwo wspólnie z prokurator Biancą Begnini. Oboje tworzą mieszankę wybuchową, sposób prowadzenia śledztwa gwałci wszelkie reguły prawa, a jego wynik to kompletna klęska. Aresztowanie podejrzanych wywołuje międzynarodowy kryzys dyplomatyczny. Wszystko źle się kończy. Po dziesięciu latach nieoczekiwane spotkanie popycha Balistreriego do ponownego zajęcia się sprawą, w której nie znaleziono winnych. A skoro nie jest za późno na sprawiedliwość, może nie jest też za późno na miłość i życie? A może szansa ostatecznie przepadła. „Balistreri jest jednym z najbardziej udanych bohaterów współczesnego kryminału”. The Independent

Błyskotliwy thriller o więzach krwi i walce o przetrwanie Koniec wakacji, Courtlandowie przyjeżdżają w Góry Skaliste. Dla ich córki, osiemnastoletniej Caitlin, góry mają być ostatecznym sprawdzianem biegowym. Jej rodzice liczą na to, że wspólny urlop pomoże im posklejać związek. Pierwszego ranka Caitlin i jej młodszy brat Sean idą pobiegać. Kilka godzin później z telefonu Seana dzwoni szeryf. Chłopak leży w szpitalu, ma pogruchotaną nogę, ale już odzyskał przytomność, jego życiu nic nie grozi.

Jane Darlington od dziecka zapowiadała się na geniusza. Wybitnie inteligentna, znakomicie się uczyła. I tak jak większość dzieci wybitnie uzdolnionych nie miała koleżanek, przyjaciół. Była sama. Teraz ma 34 lata, jest atrakcyjną blondynką i ma doktorat z fizyki. Robi karierę naukową i nadal jest sama. Desperacko pragnie dziecka. Nie chce jednak, żeby jego dzieciństwo było równie trudne jak jej. Szuka więc partnera poza swoim środowiskiem.

Alice ma doskonałe życie: ukochaną pracę, udane dzieci, wspaniałego męża. Utalentowana malarka ma obsesję na punkcie prawdy i niezwykły dar uchwycenia jej na portretach. I zawsze wierzy swojemu instynktowi. I wie, że poślubiła dobrego człowieka. Aż pewnej nocy mąż nie wraca do domu... Był na przyjęciu, za dużo wypił, nic nie pamięta. A kilka dni później gazety podają informację o śmierci młodej kobiety. Ona była na tej samej imprezie...

Wstrząsająca historia oparta na prawdziwych wydarzeniach Thriller roku według Amazona Powieść zainspirowana prawdziwą, mrożąca krew w żyłach historią rodzinnego miasteczka autorki. Życie Cassie wydaje się beztroskie: mieszka na farmie w Lilydale, uwielbia się uczyć i podkochuje się w najfajniejszym chłopaku w szkole. Wprawdzie w jej domu organizowane są dziwne przyjęcia, o których wiedzą tylko wtajemniczeni, ale tata zabrania jej o tym opowiadać. Wszystko to się zmienia, gdy do Lilydale przybywa łowca. Miejscowi chłopcy zaczynają znikać jeden po drugim. Po pewnym czasie wracają, ale żaden z nich nie przypomina dawnego siebie: są bardziej brutalni i zamknięci w sobie. Mieszkańcy miasteczka przerzucają się oskarżeniami i wyciągają na światło dziennie groźne tajemnice. Aby przetrwać, Cassie musi się odnaleźć w świecie dorosłych, gdzie każdy grzech uchodzi na sucho i tylko prawda jest niewybaczalna.

Spotkajmy się nad morzem to historie, które wciągają czytelnika w wir emocji i skrywanych pragnień. Autorka, Monika A. Oleksa, z mistrzowską precyzją przedstawia życie w nadmorskich Dąbkach, gdzie natura i ludzka codzienność splatają się w jedną całość. Każda strona tej książki przenosi nas do miejsca, gdzie czas płynie wolniej, a przyroda staje się świadkiem nieodwracalnych zmian, które niosą ze sobą zarówno radość, jak i smutek. Opowieść o miłości i wyborach Dom, w którym czuje się ciepło i miłość, jest centralnym punktem tej opowieści. Szymon Błęcki, pisarz, przybywa do Dąbków, by odnaleźć inspirację w pięknie otaczającego go świata. W jego oczach tętni życie, a każda chwila staje się pretekstem do stworzenia czegoś wyjątkowego. Jednak spokój nadmorskiego miasteczka jest zagrożony, gdy na progu opuszczonego domu pojawiają się czerwone róże. Co one oznaczają? Jakie tajemnice skrywa miejsce, w którym mają miejsce niecodzienne wydarzenia? Klimat nadmorskiego miasteczka Nadmorskie Dąbki żyją swoim rytmem, który zmienia się wraz z porami roku. Morze, z jego nieprzewidywalnością, odzwierciedla ludzkie emocje. Czasami spokojne, innym razem wzburzone, podobnie jak uczucia Szymona, które nieustannie się kształtują. W narracji wyczuwalny jest zapach soli morskiej i dźwięk fal uderzających o brzeg, co sprawia, że czytelnik nie tylko obserwuje, ale i wchodzi w interakcję z przedstawionym światem. Emocje na wyciągnięcie ręki Ta książka nie jest tylko zbiorem słów, to prawdziwa podróż w głąb ludzkiej duszy. Wybory, przed którymi staje bohater, są odzwierciedleniem dylematów, z którymi każdy z nas może się zmierzyć. Napięcie narasta, gdy nadmorskie życie zdaje się być zakłócane przez zjawiska, które wymuszają na Szymonie refleksję nad własnym życiem i relacjami z innymi. Czy znajdzie odpowiedzi na dręczące go pytania? Czy miłość, która wisi w powietrzu, będzie miała szansę na zaistnienie? Poruszająca fabuła osadzona w malowniczym nadmorskim miasteczku. Bohaterowie złożeni z emocji, dylematów i pragnień. Piękne opisy natury, które przenoszą w świat nadmorskich Dąbków. Refleksja nad miłością i wyborami, które kształtują nasze życie. Sięgając po tę książkę, można spodziewać się głębokich przemyśleń i emocjonalnych zwrotów akcji. To doskonała lektura dla tych, którzy pragną zatonąć w opowieści o miłości, przyjaźni i trudnych wyborach, które każdy z nas musi podjąć. Pozwól sobie na chwilę refleksji i zanurzenie się w świat nadmorskiej codzienności.

"Mam już dość. Jak pokonałam domowego hejtera" to historia kobiet, które dla uzyskania wolności musiały wiele poświęcić. Jak wiele trzeba przejść, żeby rozwieść się z socjopatą, manipulatorem lub alkoholikiem? Książka opisuje historie kilku kobiet. Jedna z nich - Alicja - była żoną socjopaty. Był on niezwykle zazdrosny i stosował wobec niej przemoc. Zdarzało się nawet, że gwałcił ją, gdy była pod wpływem środków nasennych. Kolejna kobieta, o imieniu Marta, miała męża alkoholika. Pomimo tego, że dość szybko uzyskała rozwód, to dojście do siebie po życiu w takich warunkach trwało bardzo długo. Mąż Julii był manipulatorem, przez którego prawie popełniła samobójstwo. Adela uważa, że rozwód to jej porażka. Kolejna kobieta - Diana - wciąż próbuje się podnieść, bo nie potrafi sobie poradzić z życiem po rozwodzie. Jest jeszcze Sylwia, która do dziś spłaca kredyt, który wzięła na pokrycie długów byłego męża. Dlaczego kobiety takie jak te powyżej społeczeństwo uważa za porażki? Jak wysoka jest cena wolności i czy ta wolność jest osiągalna pomimo papierka świadczącego o rozwodzie? Jak zacząć nowe życie z takim bagażem doświadczeń? Książka pokazuje kilka przykładów, jak wyżej opisane kobiety starają się poradzić sobie z trudami życia po rozwodzie i po traumie, jaką musiały przeżyć. Książka Danuty Awolusi i Joanny Warpas opowiada o tym, jak przeżyć piekło rozwodu i jak podnieść się, gdy jest już po, a rzeczywistość jest zupełnie inna niż oczekiwania.

Kiedy dowiesz się, kim jesteś, już nic nie będzie takie, jak wcześniej! To już koniec. Czas zmierzyć się z ostatnią Próbą śmierci. Do jakiego Domu będę należeć? Czy wystarczy mi sił, żeby stawić czoła nekromantom, wypełzającym spod ziemi zombie i niecnej intrydze uknutej przez tajemniczych zabójców? Droga na szczyt będzie wyboista, ale nie poddam się bez walki! Każda z prób była wyzwaniem, które sprawiło, że wśród moich potencjalnych wrogów znalazłam przyjaciół. Nie spodziewałam się, że zamiast mroku odnajdę prawdziwy dom, przyjaciela sprzed lat i nadzieję. A jednak! Tylko jest coś jeszcze – coś tajemniczego. Coś we mnie. Nie wiem, co to jest, ale czuję, że mam do odegrania rolę ważniejszą, niż mi się wydaje. Muszę znaleźć odpowiedź na jeszcze jedno pytanie: co to znaczy być prawdziwie wyjątkową?