Zażyła więź. Jak zwięrzęta kształtowały historię ludzkości

W nazistowskich Niemczech rasa była kategorią, która odgrywała kluczową rolę nie tylko w odniesieniu do ludzi, ale także do zwierząt. Paradoksalnie, to właśnie zwierzęta zasługiwały – w odczuciu nazistów – na bardziej humanitarne traktowanie niż większość ludzi. Jan Mohnhaupt intrygująco wyjaśnia, skąd brało się wówczas to zamiłowanie, zarówno do dzikich i egzotycznych zwierząt, jak i do psów, świń, kotów, jeleni, koni oraz owadów. Jak się okazuje, ta specyficzna postawa była nie tylko wyrazem sympatii, lecz kolejnym, skrupulatnie przemyślanym mechanizmem w wojennej maszynie Trzeciej Rzeszy, dopełniającym jej zbrodniczą ideologię. Czym były zwierzęta totemiczne, a czym totalne? Czy Hitler rzeczywiście był miłośnikiem psów? Co symbolizowały wówczas świnie? Dlaczego konie odgrywały tak znaczącą rolę w ideologii narodowego socjalizmu? To tylko część pytań, na które w nieoczywisty sposób odpowiada Mohnhaupt.

Nowy bestseller Wielkiego Mistrza Przygody z cyklu „OREGON”. Juan Cabrillo i załoga „Oregona” muszą uratować ludzkość przed zbrodniczym planem żądnych władzy potentatów przemysłowych. Ponad dwa tysiące lat temu hinduski władca imperium powierzył małej grupie przypadkowo wybranych osób ochronę tajemnicy, która mogła zmienić historię ludzkości. Ci ludzie przeszli do legendy jako Dziewięciu Nieznanych. Ich potomkowie żyjący w XXI wieku mają jednak inne plany niż chronić Zwoje Wiedzy. Kiedy załoga „Oregona” dokonuje na zlecenie CIA abordażu statku na Oceanie Indyjskim, nie zdaje sobie sprawy, że wkrótce znajdzie się na celowniku, wywodzącej się ze starożytności, grupy bezwzględnych miliarderów, zdecydowanych zdobyć dominację nad światem. Plan Colossus to dwa tysiące lat tajemnej wiedzy, umożliwiającej zbudowanie urządzenia, którego żadna siła na Ziemi nie będzie mogła powstrzymać. Cabrillo i „Oregon” stają do walki z grupą spadkobierców tajemnicy Dziewięciu Nieznanych. Tylko oni mogą teraz zapobiec rządom tyranii, a w rezultacie zagładzie ludzkości.

Pozycja, która pokazuje genezę naszego gatunku. Sprawdź, w jaki sposób człowiek wyrósł na istotę dominującą na świecie i z czym było to związane. "Pierwsze kroki. Jak staliśmy się ludźmi" to książka, w której autor skupia się na tym, co doprowadziło do tego, że człowiek zaczął królować na ziemi, przyćmiewając pozostałe gatunki zwierząt. Istotne okazało się to, że jako jedyni ludzie zaczęli chodzić na dwóch nogach. Czytelnik, dzięki tej pozycji, uzmysłowi sobie, z jakiego powodu tak się stało i co do tego doprowadziło. Znajdzie w niej także plusy i minusy takiego stanu rzeczy, a także ich szczegółową analizę. Ze względu na ludzką dwunożność, w przypadku naszego gatunku poród obarczony jest znacznie większym ryzykiem niż w przypadku wielu innych zwierząt. Co więcej, okazuje się też bardzo trudny dla matki. Z kolei dwie kończyny sprawiają, że człowiek jest znacznie wolniejszy, kiedy biegnie niż jakiekolwiek czworonożne zwierzę. Co więcej, może często cierpieć na szereg dokuczliwych dolegliwości. Z drugiej natomiast strony wykazuje się empatią i posiada złożony system moralny. Fakt, że ludzie zaczęli chodzić na dwóch nogach, wpłynął też na wykształcenie się u nich szeregu przydatnych cech, takich jak umiejętności technologiczne, odkrywczość, zdolność do współczucia czy mowa. Uczucia wyższe zresztą dotyczą tylko człowieka, dlatego też w tej materii można zauważyć jego dominację nad innymi gatunkami. Za kształt książki odpowiada paleantropolog Jeremy DeSilva.

Kara tu i teraz czy kara bez końca? Czwórka przyjaciół przyjeżdża na popularny festiwal muzyczny. Chcą odreagować traumatyczne wydarzenia z przeszłości i zamierzają bawić się tak, jakby jutra miało nie być. Gdy jedno z nich znika, pozostała trójka natychmiast staje się głównymi podejrzanymi w śledztwie. Zdesperowani przyjaciele postanawiają na własną rękę odnaleźć zaginioną. Okazuje się jednak, że ściągają na siebie śmiertelne niebezpieczeństwo. Dobrymi chęciami wybrukowane jest PIEKŁO. Jak zachowałbyś się na ich miejscu?

Rzeczywiste przedstawienie brutalnej i bezwzględnej wojny gangów wśród neapolitańskiej kamorry Przywódca gangu Dzieciaków, młodych mafiosów, traci brata. Wściekły i rozgoryczony poprzysięga zemstę. By nie dopuścić do panowania starych klanów kamorystów, usiłuje panować nad swoimi interesami. Sprzedaje narkotyki, walczy z konkurującymi gangami, zdobywa nowych pobratymców, a jego grupie udaje się zyskiwać coraz większe uznanie w przestępczym świecie. Czy przywódca utrzyma władzę? A może wreszcie będzie uważany za równego innym bossom i zacznie rządzić większą grupą? Czy starzy mafiosi szczerze traktują go jak równego sobie, czy jednak jest to podstęp? Pocałunek śmierci to portret młodego neapolitańskiego pokolenia skazanego na tryb życia, który prowadzić może tylko do upadku.

Być może Archie Coomes oglądał zbyt wiele horrorów. Nagle najzwyklejsze rzeczy nabrały złowieszczego charakteru: grosz na wycieraczce. Dziwny mężczyzna w brązowym garniturze pod latarnią uliczną. Uporczywy dźwięk siekiery rąbiącej w środku nocy. Powtarza sobie, że to Seaham, senne nadmorskie miasteczko, w którym nigdy nic się nie dzieje. A przynajmniej nic się nie działo, dopóki firma budowlana jego ojca nie otworzyła klifu pod starym - niektórzy mówią, że przeklętym - miejscem Langdon. Wkrótce jednak on i jego przyjaciele nie mogą temu zaprzeczyć: coraz więcej dorosłych w mieście zachowuje się dziwnie. Starożytne, dawno pogrzebane zło zostało uwolnione na społeczność, a dzieci muszą je powstrzymać, zanim będzie za późno...

Pomimo rozwoju technologicznego i komunikatorów, dzięki którym możemy porozumiewać się z osobami z drugiego końca świata, jesteśmy samotni. Proste, powierzchowne komunikaty wyparły normalną rozmowę. "W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne" autorstwa Kate Murphy to publikacja, w której pisarka dowodzi, że znajdujemy się w kryzysie komunikacyjnym doprowadzającym do pandemii samotności. Kate Murphy dokładnie zgłębia naukowe aspekty procesu słuchania. Skupia się na stronie psychologicznej, fizjologicznej oraz społecznej. Obecnie zewsząd słyszymy, by wyróżniać się z tłumu. Uczymy się, jakich słów używać, by inny byli zagłuszani. W efekcie prowadzi to do powstawania szumu, z którego ciężko wyłowić istotne informacje. Autorka za cel stawia sobie znalezienie przyczyny zatracenia umiejętności słuchania. Jej poszukiwania poparte są licznymi badaniami i wywiadami, między innymi z radiowcem, sprzedawcą mebli oraz księdzem spowiednikiem, którzy zawodowo zajmują się słuchaniem innych. Udowadnia, jak olbrzymie znaczenie ma poświęcenie komuś swojego czasu i uwagi. Kryzys komunikacyjny doprowadza do samotności oraz izolacji społecznej, która stwarza doskonałe warunki do rozwoju uzależnień i depresji.