Zażyła więź. Jak zwięrzęta kształtowały historię ludzkości

„Dzień w Zwierzaczkowie” – kochana przez dzieci w 19 krajach, pięknie ilustrowana, nagradzana seria – to wyjątkowe picturebooki, łączące pełne przygód i humoru opowieści z wartościami edukacyjnymi. Poprzez zabawne przygody uroczych zwierzątek bawiąc uczą, na czym polega praca w różnych zawodach oraz jakie cechy i umiejętności w każdej pracy są najważniejsze. Pełna uroczych postaci książka zachęca do podróży pociągami i do realizacji marzeń. Kocurek Pazurek i jego Dziadek uwielbiają pociągi. Ruszaj więc z nimi w podróż pociągami ze Zwierzaczkowa. A jest ich tyle i są tak różne, że aż trudno sobie wyobrazić! Pojedziesz Śmigającym Bawołem, kolejką górską, kuszetkami, Ekspresem Zebra i Puffaczem-Buffaczem… Po drodze wydarzy się mnóstwo nieprzewidzianych przygód. Co będzie, kiedy krowy zechcą zjeść kolację na torze kolejowym? Co, kiedy krokodyl rozłoży się na trzech siedzeniach? A co, kiedy maszynista usiądzie na swoich okularach? A może nawet z Kocurkiem Pazurkiem poprowadzisz pociąg? Niepowtarzalne ilustracje Sharon Rentty tworzą baśniowy świat Zwierzaczkowa, gdzie wszyscy sobie pomagają, starają się, uczą, pracują i spełniają marzenia o wymarzonym zawodzie.

Historia dwóch dziewcząt – Nour, współczesnej syryjskiej uciekinierki, i Rawiji, średniowiecznej uczennicy legendarnego kartografa. Obie podążają tym samym szlakiem przez Środkowy Wschód i Afrykę Północną, stawiając czoło temu, co nieznane. Tuż po śmierci ojca, matka Nour postanawia opuścić Nowy Jork i wrócić do Syrii, aby być bliżej swojej rodziny. Jednak kraj, który znała, jest

Coś czuć w powietrzu… i niekoniecznie jest to mięta przez rumianek. Dionizy i Dolores są w sobie zakochani. Urządzają miłe pikniki w parku, chodzą do kina i na plażę. Niestety los nie do końca jest im łaskawy: nogi jednego z nich naprawdę brzydko pachną. Powiedzmy szczerze: mają zabójczy zapaszek… i nic nie można na to poradzić! Nie pomaga ani mycie, ani spryskiwanie dezodorantem, ani posypywanie talkiem. Czy to oznacza koniec pięknej historii Dionizego i Dolores?

On, ona i ta trzecia, która jest… zjawą. Pomyślałby ktoś: trójkąt doskonały. Jest też tajemnica, a zaraz za nią klątwa. Paweł od lat poszukuje winnej przekleństwa rzuconego na jego familię. Zamiast niej znajduje Majkę, jej córkę. Romans jak malowany. Ale powoli, teraz niespodzianka: swoje trzy grosze dodaje rudowłose widmo. Czy to średniowieczny harlequin? Wręcz przeciwnie, pełna współczesność. Tytułowy lewy brzeg to marzenie bohaterki – wyrwać się z prawej strony Wisły, z warszawskiej Pragi, pracować w centrum, w szklanym wieżowcu, ziścić swoje zawodowe ambicje. Tymczasem jej plany plącze rycerz na białym koniu (czytaj: za kierownicą czarnego audi) i porywa ją do mazurskich Łowisk. A tam… wszystko się może zdarzyć. „Lewy brzeg” to pierwszy tom cyklu „Łowiska”. Czytajcie i czekajcie na kolejne.

Inne niż wszystkie, intrygujące spojrzenie na historię drugiej wojny światowej i Holokaustu przez pamiętniki mieszkańców Holandii – relacje z pierwszej ręki, zwykłych ludzi żyjących w niezwykle trudnych czasach. Opierając się na wybranych tekstach z kolekcji ponad dwóch tysięcy holenderskich pamiętników pisanych podczas drugiej wojny światowej, a dziś znajdujących się pod opieką archiwistów, Pamiętnikarze rzucają nowe światło na tę tragiczną część historii. Pozwalają spojrzeć na nią w świeży sposób, oczami między innymi sympatyzującego z nazistami policjanta czy żydowskiego dziennikarza, dokumentującego codzienne życie w obozie tranzytowym. Dziennikarka Nina Siegal – dorastająca w Stanach Zjednoczonych w rodzinie, która przeżyła Holokaust – zawsze się zastanawiała, jak drugiej wojny światowej doświadczali zwykli ludzie. Jako dziecko słyszała opowieści o wojnie i o dzienniku Anne Frank, ale były to albo lekcje moralności, albo historie z puentą. Aby odnalezienie się w amerykańskiej rzeczywistości było łatwiejsze, nigdy nie ujawniano jednak szczegółów przeszłości. Kiedy dorosła już Siegal przeprowadziła się do Amsterdamu, pytania o historię powróciły, a wraz z nimi pojawiły się nowe: dlaczego w czasie wojny zginęło siedemdziesiąt pięć procent holenderskiej społeczności żydowskiej, podczas gdy w innych krajach Europy proporcje te były inne? Jak wpisuje się to w narrację o holenderskim ruchu oporu, o którym tak wiele słyszała, i jak odnosi się do słynnej tolerancji, o której ludzie w Holandii zawsze chętnie mówią? A w końcu, co być może najważniejsze, czy nie znając odpowiedzi na te pytania, mogłaby wychowywać w tym kraju żydowskie dziecko? Wnikliwa i wyjątkowa książka "Pamiętnikarze", będąca wynikiem analizy pamiętników zwykłych ludzi, pozwala zrozumieć naturę oporu, działanie pamięci oraz sposoby, w jakie rozpatrujemy i upamiętniamy przeszłość.