Jogiczna podróż do siebie. Jak dzięki jodze odnaleźć swój wewnętrzny dom

Pomimo rozwoju technologicznego i komunikatorów, dzięki którym możemy porozumiewać się z osobami z drugiego końca świata, jesteśmy samotni. Proste, powierzchowne komunikaty wyparły normalną rozmowę. "W ogóle mnie nie słuchasz! Czyli co nam umyka i dlaczego to takie ważne" autorstwa Kate Murphy to publikacja, w której pisarka dowodzi, że znajdujemy się w kryzysie komunikacyjnym doprowadzającym do pandemii samotności. Kate Murphy dokładnie zgłębia naukowe aspekty procesu słuchania. Skupia się na stronie psychologicznej, fizjologicznej oraz społecznej. Obecnie zewsząd słyszymy, by wyróżniać się z tłumu. Uczymy się, jakich słów używać, by inny byli zagłuszani. W efekcie prowadzi to do powstawania szumu, z którego ciężko wyłowić istotne informacje. Autorka za cel stawia sobie znalezienie przyczyny zatracenia umiejętności słuchania. Jej poszukiwania poparte są licznymi badaniami i wywiadami, między innymi z radiowcem, sprzedawcą mebli oraz księdzem spowiednikiem, którzy zawodowo zajmują się słuchaniem innych. Udowadnia, jak olbrzymie znaczenie ma poświęcenie komuś swojego czasu i uwagi. Kryzys komunikacyjny doprowadza do samotności oraz izolacji społecznej, która stwarza doskonałe warunki do rozwoju uzależnień i depresji.

O tym maszynopisie mówiło środowisko literackie PRL-u. Powieść z kluczem, która decyzją cenzury została objęta zakazem publikacji, a wszystkie kopie miały zostać zniszczone. Odnaleziony egzemplarz pozwala jednak, by tekst trafił do czytelników. W cieniu październikowej odwilży 1956 roku główny bohater, przerażony komunistyczną rzeczywistością Piotr Jedliński, przeżywa głębokie rozczarowanie i zmuszony jest do przebudowy swojego światopoglądu. Król jest nagi. A cel jest jeden – manipulacja ludźmi za pomocą wielkich haseł. Intelektualista w piekle moralnej odpowiedzialności. Sytuacja historyczna pozwalająca na pozorną bezsilność. I odwieczne pytania, wobec których musimy stanąć. Dwoje najbliższych przyjaciół po przeczytaniu pierwszej wersji maszynopisu zerwało przyjaźń z autorką, odnajdując siebie w sportretowanej parze. Choć w tej powieści z kluczem czytelnych postaci jest dużo więcej: Jarosław Iwaszkiewicz, Tadeusz Konwicki, Jerzy Andrzejewski, Tadeusz Borowski czy wreszcie człowiek numer 2 w PRL-u – Zenon Kliszko.

"Hatakumba w rysunkach" to zabawne i dające do myślenia spojrzenie na współczesną Polskę. Nie tylko słowa mogą wpływać na odbiorcę, lecz również odpowiednio użyte rysunki. Czy obraz lub rysunek może mieć taką samą siłę jak słowo? Jak odnaleźć się w dzisiejszym świecie i zrozumieć poczynania i decyzje polityczne? Henryk Sawka wykorzystując swoją wiedzę, obeznanie oraz ogromne poczucie humoru postarał się o to, aby zobrazować wszystko jak najdokładniej. "Hatakumba" to zbiór rysunków przedstawiających życie w Polsce w ostatnich miesiącach. Żyjemy w czasach kiedy zamiast mówić, coraz częściej wolimy przedstawiać swoje poglądy za pomocą ilustracji bądź memów. Henryk Sawka postanowił wykorzystać ten sposób wypowiedzi w swojej książce. Ukazuje ona życie, jakie otacza nas na co dzień i tematy, które dotyczą większości Polaków. Być może niejednego zmusi do zadumy, przemyśleń i swoją wieloznacznością wskaże paradoks lub sytuacje, które stają się bardzo wymowne. "Hatakumba w rysunkach" nie raz zaskakuje i sprawia, że odnajdujemy sens w bezsensie lub dostrzegamy absurd tam, gdzie z początku zupełnie go nie widzieliśmy. Nieważne jest nasze wykształcenie, płeć czy zawód. Ilustracje doskonale trafiają do każdego i dają szansę na uporządkowanie niektórych spraw i zastanowienie się wraz z autorem nad tym wszystkim, co dzieje się dookoła. Nie do wszystkiego musimy podchodzić z ogromną powagą, ponieważ samo życie staje się często niepoważne i wprawiające w śmiech. Henryk Sawka wie o tym doskonale i wykorzystując swoje ogromne poczucie humoru stara się sprawić, aby i na naszych twarzach oprócz zadumy i zastanowienia zagościł szeroki uśmiech. Henryk Sawka jest polskim rysownikiem i satyrykiem. Do tej pory wydał już, między innymi: "Boże, toś Polskę?!", "Wprost od Sawki", "Sawka większy niż życie", "The best of Sawka", "Sceny z życia małżeńskiego". Autor pisze również skecze i parodie różnych utworów literackich.

Radości z kobiecości to niezwykłe kompendium wiedzy dla kobiet (i nie tylko!) w każdym wieku. To książka, która w lekki, zabawny, a przy tym wyczerpujący i bezpośredni sposób odpowiada na pytania, które często wstydzimy się zadać. Choć istnienie żeńskich narządów płciowych to żadne nowe odkrycie, wciąż wiele jest rzeczy, których kobiety nie wiedzą o własnym ciele. Skąd tak właściwie biorą się bóle miesiączkowe? Czy błona dziewicza istnieje? Dlaczego tak trudno osiągnąć orgazm? Jak długo można odkładać decyzję o dziecku? Dzięki połączeniu ogólnodostępnej wiedzy medycznej z wynikami najnowszych badań, książka Radości z kobiecości zawiera informacje o wszystkim, co powinna wiedzieć kobieta, by odpowiednio zarządzać swoimi narządami.

"Doktor Zosia" jest trzecią częścią cyklu powieściowego Ałbeny Grabowskiej "Uczniowie Hipokratesa". To połączenie beletrystyki, powieści obyczajowej, z historią polskiej medycyny. Ałbena Grabowska z zawodu jest lekarzem neurologiem. Jest już też znaną pisarką, a największą sławę przyniosła jej trzytomowa powieść przeniesiona na ekran - "Stulecie Winnych". Akcja dwu poprzednich tomów "Uczniów Hipokratesa" toczyła się w II połowie XIX wieku, w "Doktorze Zosi" natomiast pisarka umieściła akcję w wieku XX, przed pierwszą wojną światową oraz w trakcie jej trwania. Dzięki autorce czytelnik może zapoznać się z obrazami z życia przedwojennej i wojennej Warszawy, poznać historię Szpitala Ujazdowskiego. Właśnie tam, w wojskowym szpitalu, doktor Zosia dostała propozycję pracy. W szpitalu ma okazję przyglądać się wielu medycznym sławom. Doktor Zosia, po stażu na różnych oddziałach, decyduje się zostać pediatrą. Gdy nadchodzi wojna, rozpoczynają się aresztowania wśród personelu szpitala. Wielu z tych ludzi pracuje w konspiracji, los rzuca ich do obozów czy sowieckich więzień. Najgorsze chwile dla Warszawy nadchodzą wraz z wybuchem powstania. Jak zwykle w powieściach Grabowskiej fikcja miesza się z historią. Heroiczna praca lekarzy na tle płonącej Warszawy to obrazy tak bardzo realistyczne i prawdziwe. Czytelnik ma okazję poznać pracę lekarza w Warszawie w czasach najtrudniejszych, kiedy każdy dzień jest pełen lęku o los najbliższych, o los szpitala, pacjentów, los całego miasta.

Dziewczyna uwięziona w domu i chłopak, który chce pokazać jej świat na przekór okrutnej chorobie. Czy to w ogóle możliwe? Jak rozwinie się ich relacja? Czy uda im się spotkać? O tym w książce Nicoli Yoon zatytułowanej "Ponad wszystko". Maddy to nastolatka, która jest chora na coś, co można określić uczuleniem na cały świat. Od urodzenia cierpi na rzadką chorobę, która sprawia, że każda infekcja może zakończyć się u niej śmiercią. Jedynymi osobami, z którymi nastolatka ma kontakt od urodzenia, są jej matka oraz pielęgniarka. Dziewczyna nie ma przyjaciół, a uczy się online. Któregoś dnia do domu naprzeciw niej wprowadza się rodzina. Jednym z jej członków jest chłopak o imieniu Olly, który od razu zwraca jej uwagę. Zaczyna się od jednego spojrzenia, ale co będzie dalej? Mimo że dziewczyna nie wychodzi z domu, nastolatkowie jakimś cudem zaczynają ze sobą korespondować. Jednak im dłużej to trwa, tym bardziej Maddy uważa, że ich znajomość nie ma sensu, a więzienie coraz mocniej zaczyna jej doskwierać. Czy w związku z jej chorobą jest możliwe szczęśliwe zakończenie dla ich historii? A może jest to tylko jedna z wielu życiowych lekcji, którą każdy musi odrobić? Niezależnie od tego, jak zakończy się ta historia, warto poświęcić chwilę na zapoznanie się z nią. Dzięki niej każdy z czytelników zrozumie, że należy doceniać to, co się ma, bo nic nie jest dane raz na zawsze. Udowadnia, że musimy uczyć się w pełni korzystać z każdego dnia.

Wielbiciel kobiet, narodowy wieszcz, obywatel świata… Gdyby żył dzisiaj, prawdopodobnie byłby bohaterem portali plotkarskich czy tabloidów. Sensację wzbudzałyby jego związki z kobietami. Miał na swoim koncie romanse z mężatkami, a kiedy już założył rodzinę, żył w trójkącie, a zdaniem niektórych wręcz w czworokącie. Medialny rozgłos mogłyby mu też przynieść przynależność do towiańczyków czy kontrowersyjne poglądy, zwłaszcza że do ich głoszenia wykorzystywał katedrę uniwersytecką. Nic zatem dziwnego, że pomimo iż Mickiewicza okrzyknięto narodowym wieszczem, to poeta już wśród współczesnych budził emocje i powodował spory. W co zaopatrzył się młody Adam, wyruszając w podróż do Wilna? Gdzie narodził się pomysł napisania „Pana Tadeusza”? Która z kochanek Mickiewicza została upamiętniona jako Telimena? Iwona Kienzler w swojej najnowszej książce przygląda się postaci Adama Mickiewicza głównie przez pryzmat jego życia prywatnego. Dzięki temu możemy m.in. poznać jego relacje z kobietami począwszy od tajemniczych Józi i Anieli przez legendarną Marylę Wereszczakównę, Konstancję Łubieńską ‒ urodziwą mężatkę, która skutecznie odciągnęła poetę od wstąpienia w szeregi powstańców, a skończywszy na „przeklętej towianicy”, Ksawerze Deybel.