Recepta na szczęście

Kobieta, mężczyzna, dwupokojowe mieszkanie, jedna doba – można by rzec: mocno ograniczona czasem i przestrzenią akcja. I byłaby to nawet prawda, gdyby bohaterowie, opowiadając siebie, raz po raz tych granic nie przekraczali.Gdyby autorka przez tytuł – a bohaterka przez próbę naśladowania Zbyszka Cybulskiego – nie nawiązywała do pewnego stylu życia, pewnych tęsknot tamtych czasów, budując przy tym sarkastyczny obraz współczesnych relacji damsko-męskich, odsłaniając mechanizmy i przyczyny dzisiejszych gier. To opowieść o miłości i śmierci, o chwilach, gdy jedno w zbyt ciasnym splocie tańczy z drugim, dowodząc, że człowiek albo umiera z miłości albo miłuje śmierć. A bohaterowie mają nie tylko tęsknoty, ale i ciała, i nie są to bynajmniej ciała astralne; są to ciała warte grzechu, więc też zdarza się im pogrzeszyć. Czy jest w tym polemika z modelem tęsknot, które uwiecznił pewien kultowy film? Autorka o powieści: Dla wielbicieli romansów mała przestroga – jeśli „Do niewidzenia, do niejutra” w ogóle przypomina romans, to nietypowy. Typowego nigdy bym nie napisała, bo nie wierzę pięknym jedynie słowom, które opiewają wyłącznie wzniosłe sentymenty. W tej historii spotkacie się również ze słowami brzydkimi i uczuciami niższego rzędu, czasem zupełnie niskimi. Może przy czytaniu zdarzy się Wam skrzywić z obrzydzeniem albo zarechotać z trwogą, lecz – mam nadzieję – może też pomyślicie, że jesteście bliżej rzeczywistości. Tu krzesło jest z reguły tylko krzesłem, a stół stołem, ale całość to najdonioślejszy akt odwagi wobec świata i zarazem szczerości wobec samej siebie. I nie jest ważne, czy Lo to ja albo czy Profesor istnieje, skoro historia o nich to ja; i na odwrót.

Trzeci tom monumentalnego dzieła o początkach polskiej państwowości. Powieść historyczna z czasów Mieszka I i początków panowania Bolesława Chrobrego. Wielkie już i potężne księstwo trzyma w garści Bolesław. Mocny to ksiądz i władyka. Gońce skaczą z Krakowa do Poznania, Gniezdna, Wrocławia, Kołobrzegu. Trzeba wiedzieć co się w księstwie dzieje i co na granicach. Drogi już wyrąbane, stróże w trzemach osadzone pilnują porządku, świątki w cyrkwiach modlą się i tłumaczą nową wiarę. Bolesław, pełny ottonowej misji pragnie zjednoczonej słowiańszczyzny. Do Pragi wjeżdża jako król, którego witają zielonymi gałązkami. Nie pogodzić się z tym Henrykowi – za duże to księstwo bolesławowe, za mocne . Musi mu część zabrać a może i całe….. Antoni Gołubiew we wspaniałej powieści, pełnej historycznych wydarzeń i historycznych postaci portretuje wszystkie warstwy społeczne – od pospolitego raba, po księcia Bolesława czy cesarza Ottona III. Splata losy bohaterów, tak jak splatała się polska państwowość, wytrwale, cierpliwie, w boju i politycznych rozgrywkach.

Pełna ciepła, humoru, ujmująca opowieść o dwojgu ludzi, którym było nie po drodze z tym, czego oczekiwali od nich inni. Ale czy na pewno istnieje coś takiego jak związek na niby? "Dziewczyna na niby" to pierwszy tom powieściowej serii "Miasteczko Benevolence". Poznaj perypetie Harper, która ciągle pakuje się w kłopoty, niezależnie od tego, jak poważne by nie były. Nie ma chwili, by Harper coś się nie przytrafiło. Pech, który ją prześladuje, nie odpuszcza ani na chwilę i niestety nie zawsze odpowiada jedynie za zabawne nieporozumienia. I chociaż dziewczyna ma za sobą wyjątkowo przykrą przeszłość, wciąż z optymizmem patrzy przed siebie. Tym razem także bez zastanowienia ruszyła na pomoc i to mogło się dla niej skończyć bardzo źle. Całe szczęście, że Luke, wojskowy, był akurat w pobliżu i zdołał wybawić ją z opresji. Mężczyzna po prostu nie mógł wyjść z podziwu, gdy zobaczył, jak drobna dziewczyna natychmiast stanęła w obronie napastowanej kobiety. Luke nie szuka kobiety na stałe, bo wie, że jego praca, a także to, co wydarzyło się w jego życiu nie idą w parze ze szczęśliwym związkiem. Harper natomiast bardzo zależy na rozpoczęciu wszystkiego od nowa. Właśnie dlatego wpadają na pomysł, by udawała jego dziewczynę i tym samym ukróciła wścibskie spojrzenia innych mieszkańców ich małego miasteczka. Czy jednak ten układ na pewno jest tak idealny, jak się z początku wydawało?

Po uzyskaniu licencji detektywa Dioniza Remańska kupuje dom w Strzygomiu, przyjmuje kilka prostych zleceń i powoli rozkręca firmę. Pewnego dnia w agencji pojawia się Maria Pisarek – kobieta twierdzi, że jej syn, Paweł, który zdaniem policji zaginął, został tak naprawdę zamordowany. Kobieta podejrzewa prawie wszystkich mieszkańców miejscowości Osiny, którzy rzekomo szykanowali jej dziecko, a w końcu doprowadzili do śmierci chłopaka. Z czasem wychodzi na jaw, że Paweł Pisarek, młody i zdolny informatyk, szantażował wiele osób, jednak z powodu braku dowodów śledztwo zostaje zawieszone. Równolegle prowadzona jest sprawa bestialsko skatowanego proboszcza. Czy zniknięcie Pawła może mieć coś wspólnego z morderstwem proboszcza, w którego komputerze chłopak znalazł dowody na to, że ksiądz wykorzystywał seksualnie nieletnich? Dioniza wie, że i tym razem w poszukiwaniu mordercy nie znajdzie łatwych odpowiedzi…

Seria brutalnych morderstw wstrząsa Leningradem u progu wielkiego terroru! Zabita: Faina Baranowa, lat trzydzieści cztery, bezpartyjna. Księgowa w spółdzielni przemysłowej. Panna. Rewolucja trwa i mieszkańcy Leningradu mają większe problemy na głowie niż seria morderstw. Jedynie śledczy Zajcew, nie zwracając uwagi na atmosferę strachu i podejrzliwości panującą w mieście, jest zdeterminowany, by odnaleźć sprawcę. Na pierwszy rzut oka morderstwa nie mają ze sobą nic wspólnego. Ofiary to samotna księgowa, młody złodziejaszek, dwie prostytutki i czarnoskóry komunista. Każde zginęło w innej części miasta. Zajcew przeczuwa, że te pozornie przypadkowe zbrodnie wskazują na jednego mordercę, który inscenizuje swoje zbrodnie w dziwaczny sposób. Przebiera ofiary, ustawia ciała w nienaturalnych, sztywnych pozach, a miejsca zbrodni porządkuje i modeluje, przestawiając meble. Jednocześnie Zajcew musi mieć się na baczności – ostatnio trudno odróżnić ofiary zbrodni od zdrajców systemu. Śledczy nie ma innego wyjścia jak dopaść zabójcę, lawirując między pułapkami politycznej rzeczywistości. Tylko co będzie, kiedy władza sama weźmie go na cel?

Sięgnij po wzruszającą powieść "Jakoś to będzie, Różo" i poznaj historię o gonitwie za własnymi marzeniami i upragnionym szczęśliwym zakończeniem! Czy bohaterce uda się zrozumieć dawne błędy i naprawić swoje życie? Róża nie mogła uwierzyć, gdy okazało się, że jej ukochany nie jest jej wierny... Na dodatek spotykał się z jej najbliższą krewną! Przez długi czas kobieta nie mogła otrząsnąć się z tej okrutnej podwójnej zdrady i przestała marzyć o wyczekiwanym rodzinnym cieple i namiętności niczym z hollywoodzkich filmów. Po tych wydarzeniach Róża skupiła się na pracy w bibliotece i codziennych obowiązkach... Pewnego dnia poznaje charyzmatycznego nauczyciela, który na nowo inspiruje ją do tego, by wierzyć, że jej życie może ją jeszcze zaskoczyć. Kobieta nawiązuje również znajomość ze zwariowaną nauczycielką historii i spotyka dawną ukochaną jej niedoszłego męża. To dzięki nim Róża zaczyna otwierać się ponownie na świat i zadawać sobie pytania, których kiedyś nie śmiała wypowiedzieć na głos... Przed ślubem Róża nieufnie podchodziła do wszelkich aktów dobroci. Zawsze spodziewała się, że ktoś wyrządzi jej krzywdę, i obawiała się tego, że zostanie oszukana. Czy jest możliwe, że kiedyś sama sprowadziła na siebie nieszczęście? Nowi znajomi, emocjonujące wyzwania i uśmiechy losu... Co przyniesie kobiecie przyszłość?

Podobno prawda wyzwala. Czy odkrycie prawdy o samym sobie może nastroić duszę, tak jak stroi się gitarę, kiedy jej brzmienie odbiega od harmonii świata? Julita, Dagmara, Eliza i Łucja – cztery kobiety, których życiowe ścieżki biegną nie do końca tam, gdzie chciałyby dotrzeć. Czy poznanie swoich pragnień pozwoli im wrócić na właściwe tory? Mała podwarszawska miejscowość. Na lokalnym forum internetowym pojawia