Recepta na szczęście

Jak podnieść się po stracie ukochanego mężczyzny? Książka "Już nie czekam" to historia kobiety o imieniu Marika, która wiodła szczęśliwe życie do momentu śmierci ukochanego męża. Czy będzie w stanie się podnieść? Co czeka ją po drugiej stronie? Główna bohaterka książki Marika prowadzi gabinet psychologiczny. Kiedyś tworzyła go razem z mężem Damianem. Do jego śmierci. Teraz Marika musi poukładać na nowo swoje życie zawodowe i prywatne. Jak śmierć ukochanego wpłynie na jej dalsze życie? Wydaje się, że kobieta pozbierała się po jego odejściu, a przynajmniej takie wrażenie sprawia. Dla postronnego obserwatora wygląda dobrze. Przyjmuje pacjentów jak dawniej, pomaga innym ludziom. Gdy wraca do domu, wtedy pojawiają się w niej uczucia niemocy i smutku. Pomocną dłoń wyciąga do niej Eryk, długoletni przyjaciel, dzięki któremu powoli staje na nogi. Któregoś dnia do gabinetu Mariki trafia Szymon. Jego problemem jest lęk przed zaśnięciem. Pojawił się on znienacka, od kiedy Szymon poznał pewną kobietę na zajęciach sportowych. Mężczyzna czuje, że coś go do niej przyciąga, wydaje mu się znajoma. Czy Marika będzie w stanie pomóc Szymonowi? Czy dzięki niemu także jej życie zacznie nabierać nowych kształtów i kolorów? Czy kobieta zdoła zrozumieć, że nie ma czegoś takiego jak zły los, a jedynie nasza reakcja układa życie w taki czy inny sposób? Agnieszka Olejnik stworzyła historię ludzi, którzy jak wielu z nas przeżyli coś, co spędza im sen z powiek, dosłownie lub w przenośni. Czy zdołają ponownie zasnąć?

By móc iść dalej, warto skonfrontować się z trudną przeszłością... Koniecznie sięgnij po poruszającą powieść pt. "Moja lista gości" i poznaj fascynującą historię szalonych urodzin pewnej trzydziestolatki! Sabrina nie planowała wystawnego przyjęcia z okazji swoich trzydziestych urodzin. Chciała, by to było zwykłe spotkanie z Jessicą - swoje święto zazwyczaj spędzała z najlepszą koleżanką na wieczorze pełnym plotek, dobrego wina i wspominania starych czasów. Tym razem wydarza się coś innego... Przy stole nie czeka na nią samotna Jessica. Jest przy nim za to jej ojciec, który zmarł kilka lat temu, i kilka innych zaskakujących postaci. Sabrina siada do stołu z ikoniczną Audrey Hepburn, dawnym wykładowcą i niedoszłym mężem. O czym rozmawiać z tak niezwykłymi gośćmi? Sabrina nie spodziewała się, że te urodziny okażą się tak wielkim wyzwaniem. O czym bowiem rozmawiać z swoim ojcem-nieboszczykiem, hollywoodzką gwiazdą, starą miłością i wykładowcą, który uczył na jej studiach? Rozpoczyna się wyjątkowe przyjęcie pełne niespodzianek i rozmów o tym, co minęło. Te urodziny będą zupełnie inne... Czy staną się katalizatorem przemian w życiu Sabriny? I skąd wzięli się na jej urodzinach nietuzinkowi goście?

Pierwsza od czerech lat powieść Zośki Papużanki, uznanej za jedną z ciekawszych polskich pisarek. Mężczyzna wynajmuje mieszkanie, rozstawia sprzęt i zaczyna przez okno podglądać i fotografować mieszkańców sąsiedniego bloku. Nie wychodzi, zakupy robi przez internet, nie kontaktuje się z nikim. Kiedyś mieszkał naprzeciwko, a teraz aparatem poluje na żonę, którą porzucił kilka lat wcześniej. Jak się poznali? Dlaczego rozstali? Kim jest mężczyzna? Czy zjawia się dlatego, że chce wrócić? A może chce jej i sobie coś udowodnić? Wyraźnie widać w nim ślady choroby psychicznej, potrzebę odizolowania się, a jednocześnie konieczność dominacji. Pragnie być zbrodniarzem doskonałym, choć nie popełnia żadnej zbrodni. Wszystko ma przemyślane i zorganizowane. Ale czy panuje nad rzeczywistością? To książka o obsesji, o wielopłaszczyznowości ludzkiego myślenia. O fascynującym problemie linearnej koncepcji czasu. O pamięci funkcjonującej w osobowości zaburzonej. I wreszcie bohater najważniejszy – fotografia. Amatorskie próby utrwalenia świata, by nad nim zapanować. Wiele miejsca w tej powieści poświęcono różnorodnym, starym i najnowszym, technikom fotograficznym, a autorka starała się wejść w osobowość autora zdjęć, jednocześnie zaburzoną i genialną.

Opowieść o Domu – najważniejszym miejscu na świecie Michał i Zofia są młodym małżeństwem. Mieszkają na jednym z krakowskich osiedli, w pięknym nowoczesnym mieszkaniu. Jednak Michał czuje się w nim obco. Pewnego dnia mężczyzna jedzie na wieś, by uporządkować stary rodzinny dom. Na strychu znajduje swojego walkmana i kasety magnetofonowe zagubione w dzieciństwie. Słuchając nagranych opowieści

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Mówi się, że miłość od nienawiści dzieli jeden krok. Tak jest i w tym przypadku. "She Drives Me Crazy" to opowieść o dwóch dziewczynach, które zapałały do siebie... niechęcią. Los jednak sprawił, że musiały wejść w układ, który miał być dla obu korzystny. Jednak nie wzięły pod uwagę, że gdy w grę wchodzą uczucia, nic nie idzie według planu. Scottie jest koszykarką, a jej drużyna właśnie przegrała mecz. Do tego była to porażka z drużyną jej byłej dziewczyny. Po tym wydarzeniu Scottie dochodzi do wniosku, że nic gorszego już jej nie spotka tego dnia. Jak się okazuje - nic bardziej mylnego. Zaraz po meczu wjeżdża w zderzak samochodu swojej szkolnej nemezis, czirliderki Irene Abraham. Scottie i Irene mają wspólną przeszłość, co sprawia, że niezbyt za sobą przepadają. Z powodu uszkodzenia samochodu Irene, muszą razem podróżować do szkoły. Samochód musiał zostać oddany do naprawy, a Scottie musi robić za taksówkę. Dziewczyny z czasem zaczyna coś łączyć. Jedna marzy o odegraniu się na byłej dziewczynie, druga potrzebuje pieniędzy na naprawę samochodu. Wchodzą w związek, który początkowo ma być tylko na pokaz. Czy taki będzie do końca?