Zdobycz i wierność

Adelaide Blake zjawia się w Burning Cove nie wiadomo skąd. Jest zdecydowana zacząć w tym kalifornijskim miasteczku wszystko od początku. I nie pozwolić, by ktoś odkrył jej przeszłość. Zaczyna pracę w herbaciarni, gdzie codziennie spotyka stałych gości nadmorskiego kurortu: słynnych aktorów i hollywoodzkie grube ryby. Jednym z klientów jest Jake Truett, tajemniczy młody biznesmen, który przyjechał tu odzyskać siły. A przynajmniej tak

Natasza miała wszystko: kochającego męża, piękny dom, spektakularną karierę i własną agencję reklamową. Życie Nataszy wielu osobom mogłoby wydać się perfekcyjne i takie właśnie było… Do czasu. „Jeszcze raz, Nataszo” to opowieść o kobiecie, która kochała zbyt mocno. Swojego odbicia i akceptacji szukała w oczach ukochanego. Teraz musi iść przez życie sama. Czy odnajdzie utracone szczęście i spokój? To kojąca książka, która rozgrzeje serce każdej kobiety. Tytuły kolejnych rozdziałów tworzą swoisty dekalog, który powinna znać każda kobieta. Nie będziesz mogła jej odłożyć. Będziesz chciała jeszcze, jeszcze.

Maria Józefa Habsburg – ostatnia koronowana polska królowa nie ma wśród historyków dobrej opinii. Uważana jest za sterniczkę okrętu pod tytułem „wolna Rzeczypospolita”, tak nieudolnie, nierozsądnie i egoistycznie nim kierującą, że w końcu musiał się rozbić o skały i przestać istnieć na 123 lata. Janina Lesiak podjęła się trudnego zadania; wychodząc z założenia, że każdy ma prawo do obrony postanowiła nie tyle tłumaczyć, ile zrozumieć postępowanie Marii Józefy szukając przyczyn, dla których ta ostatnia z ośmiu Habsburżanek na polskim tronie zapisała się wśród nich najgorzej. Książka jest opowieścią o kobiecie, która pragnęła być kimś innym niż była i o tym, że niespełnione marzenia mogą zmienić życie komuś, kto nie potrafi się pogodzić z niemożnością ich realizacji. I o tym, że aby być królową nie wystarczy usiąść na królewskim tronie… Jest także po części opowieścią Autorki o jej własnym życiu, wyborach i drodze twórczej poświęconej portretom psychologicznym polskich królowych, które choć dalekie i niekiedy zapomniane są tak niezwykłe, że trzeba je obudzić i ożywić. Maria Józefa Habsburg – ostatnia w monarszym orszaku zaprasza do swojego świata.

W świecie psychiatrii, gdzie granice między zdrowiem a chorobą często się zacierają, nie brakuje niezwykłych, a czasem nawet absurdalnych sytuacji. Książka „Nie musisz być szalony, żeby tu pracować” autorstwa doktora Benjiego Waterhouse'a otwiera drzwi do świata, w którym humor i powaga idą ze sobą w parze. Ta wyjątkowa opowieść to nie tylko relacja z codziennych zmagań, jakie towarzyszą pracy na oddziale psychiatrycznym, ale także głęboka refleksja nad tym, co oznacza być lekarzem w obliczu ludzkiego cierpienia. Opowieści z oddziału psychiatrycznego Dzięki swojemu niepowtarzalnemu stylowi, Benji Waterhouse dzieli się z czytelnikami historiami, które są zarówno zabawne, jak i poruszające. Z jakimi wyzwaniami muszą zmagać się psychiatrzy? Jak poradzić sobie z pacjentem, który wierzy, że jest wilkołakiem? To tylko niektóre z pytań, na które autor stara się odpowiedzieć, wykorzystując anegdoty ze swojego bogatego doświadczenia zawodowego. W tej książce znajdziesz nie tylko opowieści o pacjentach, ale też szczere refleksje na temat wypalenia zawodowego i wyzwań, przed którymi stają lekarze na co dzień. Humor i empatia w medycynie „Nie musisz być szalony, żeby tu pracować” to nie tylko zbiór anegdot. To również książka, która skutecznie podważa stereotypy dotyczące psychiatrii. Autor, będąc również komikiem, potrafi wprowadzić do trudnych tematów lekkość, która sprawia, że czytelnik niejednokrotnie wybucha śmiechem, mimo że poruszane kwestie są poważne. To połączenie humoru i empatii sprawia, że książka jest nie tylko wciągająca, ale także edukacyjna. Mistrzowskie połączenie medycyny i sztuki Doktor Waterhouse nie tylko odkrywa kulisy swojej pracy, ale także przedstawia różnorodność ludzkich doświadczeń i emocji. Jego pisarska wrażliwość sprawia, że każdy rozdział to osobna opowieść, która skłania do myślenia. W miarę czytania, można odczuć nie tylko ból i radość pacjentów, ale także ciężar, jaki niesie ze sobą odpowiedzialność lekarza. Dzięki temu książka staje się mostem łączącym świat psychiatrii z codziennym życiem, pokazując, że zrozumienie drugiego człowieka wymaga więcej niż tylko wiedzy medycznej. Nie przegap okazji, aby zanurzyć się w tej pełnej emocji, śmiechu i prawdy książce. „Nie musisz być szalony, żeby tu pracować” to lektura, która może zmienić twoje spojrzenie na psychiatrię, a także na życie. Zrób krok w stronę zrozumienia i empatii – sięgnij po tę książkę już dziś!

Seria brutalnych morderstw wstrząsa Leningradem u progu wielkiego terroru! Zabita: Faina Baranowa, lat trzydzieści cztery, bezpartyjna. Księgowa w spółdzielni przemysłowej. Panna. Rewolucja trwa i mieszkańcy Leningradu mają większe problemy na głowie niż seria morderstw. Jedynie śledczy Zajcew, nie zwracając uwagi na atmosferę strachu i podejrzliwości panującą w mieście, jest zdeterminowany, by odnaleźć sprawcę. Na pierwszy rzut oka morderstwa nie mają ze sobą nic wspólnego. Ofiary to samotna księgowa, młody złodziejaszek, dwie prostytutki i czarnoskóry komunista. Każde zginęło w innej części miasta. Zajcew przeczuwa, że te pozornie przypadkowe zbrodnie wskazują na jednego mordercę, który inscenizuje swoje zbrodnie w dziwaczny sposób. Przebiera ofiary, ustawia ciała w nienaturalnych, sztywnych pozach, a miejsca zbrodni porządkuje i modeluje, przestawiając meble. Jednocześnie Zajcew musi mieć się na baczności – ostatnio trudno odróżnić ofiary zbrodni od zdrajców systemu. Śledczy nie ma innego wyjścia jak dopaść zabójcę, lawirując między pułapkami politycznej rzeczywistości. Tylko co będzie, kiedy władza sama weźmie go na cel?

Urzekająca opowieść o uczuciach przekazywanych za pomocą sekretnego języka kwiatów. Zuzanna i Adam poznali i pokochali się na studiach, jednak nie dane było im być razem. Adam wyjechał na studia za granicę, po jakimś czasie ożenił się i przejął zarząd nad majątkiem teściów. Zuzanna zaś rzuciła studia, krótko była mężatką, a od lat samotnie wychowuje dziecko. Jednak los jest przewrotny i – po trzynastu latach – spotykają się na nowo. Adam zamawia projekt ogrodu, którym zajmować się ma właśnie Zuz

Chcesz się dowiedzieć więcej o tym, co działo się podczas ośmioletnich rządów PIS? Przyjrzeć się bliżej aferom i forsowanym przez partię Jarosława Kaczyńskiego zmianom, które przyczyniły się do tego, że w październiku 2023 roku Polacy poszli do urn tak tłumnie, że padł rekord frekwencji? Przyjrzyj się analizie sytuacji politycznej i poczynań władzy w reportażu Adama Sokołwskiego “Reżim. Doniesienia z putinowskiej Polski”. Sokołowski pokazuje czytelnikom, jak od 2015 roku Polska zaczęła stopniowo, ale zdecydowanie zmierzać w kierunku dyktatury. Jak blisko było, by pójść w ślady Węgier pod rządami Orbana lub Turcji Erdogana. Autor stara się unaocznić czytelnikom, jak myląca była partyjna narracja, w której zagrożeń dla suwerenności dopatrywano się w “lewackiej” Unii Europejskiej. Pisze o wojnie informacyjnej, destabilizacji i upolitycznieniu niezawisłego systemu sprawiedliwości i udowadnia, że takie działania były w interesie Rosji. W reportażu “Reżim. Doniesienia z putinowskiej Polski” Sokołowski pokazuje romansowanie PIS z dyktaturą, marzenia o państwie policyjnym i exitpolu. To wszystko było przykryte “troską o obywatela” w postaci programów+, dodatkowych emerytur i bonów turystycznych. Autor merytorycznie analizuje fakty, tropi absurdy i w ten sposób zmusza czytelnika do refleksji nad tym, komu właściwie te wszystkie destabilizujące działania były na rękę.

Hitlerjugend – młodzi, ufni, wierni… Narodowy socjalizm miał być dla nich rajem. Okazało się, że zstępują do piekła. Alfons Heck miał dziesięć lat, gdy wyruszył na norymberski Reichsparteitag - doroczny uroczysty wiec narodowych socjalistów przypominający ogromną mszę ku czci Führera. Jako członek Jungvolku, młodszej sekcji Hitlerjugend, wraz z tysiącami zafascynowanych młodych ludzi słuchał przemowy swego najwyższego przywódcy, boga nowego ładu świata, Adolfa Hitlera: „Wy, moja młodzieży” – krzyczał i wydawało mi się, że wbija oczy prosto we mnie – „jesteście dla narodu najcenniejszą gwarancją wspaniałej przyszłości”. (...) Nie mieliśmy żadnych szans. Od tej chwili byłem duszą i ciałem oddany Adolfowi Hitlerowi. Uderzająco szczera relacja chłopca, którego pochłonęły idee narodowego socjalizmu. Maszerując razem z nim w szeregach Hitlerjugend, poznajemy ukrytą stronę nazizmu, o której niewiele się pisze. Bardzo nieliczni, zapaleni niegdyś członkowie organizacji młodych nazistów, publicznie opowiadali o tamtych latach i swojej fascynacji hitleryzmem. Niniejsza książka pokazuje, jak wyglądało ich życie w tamtych czasach kim byli, w co wierzyli i dlaczego dokonywali takich a nie innych wyborów.Powyższy opis pochodzi od wydawcy. Ferie 2024 - nie daj się zimowej nudzie