Dziewczyna na cienkiej linie

Uważasz, że prequel czy sequel książki to niezbyt dobry pomysł? Myślisz, że o losach bohaterów "Samotności w sieci" wiesz już wszystko? Sięgnij więc po "Koniec samotności" Janusza Leona Wiśniewskiego i przekonaj się, w jak wielkim jesteś w błędzie. Nadia to dziewczyna o silnym charakterze, dużych ambicjach i z niezbyt wesołą przeszłością. Jakub jest za to niepoprawnym romantykiem, chłopakiem wycofanym i dość nieśmiałym. Poznają się przypadkiem - po części za sprawą ojca Jakuba, Joachima, na całkowitym odludziu. W znajdującym się z dala od cywilizacji klasztorze Jakub zakłada sieć internetową, zaś Nadia próbuje zrekonstruować zabytkowe zabudowania. To spotkanie jest początkiem wielkiego uczucia, miłości, przepełnionej czułością i wzajemnym zrozumieniem, składającej się z małych gestów i uroczych rytuałów. Młodzi ludzie wydają się nad wiek dojrzali w swojej relacji, wykazując się ogromną wrażliwością i gotowością do oddania się drugiej osobie. I choć Jakub ma za sobą miłosne perypetie, zaś życie Nadii naznaczone jest rodzinną tragedią, to wydaje się, że nic nie jest w stanie ich rozdzielić. Czy ich młodzieńcze uczucie okaże się miłością na całe życie? Gdy pewnego dnia Jakub zastaje swą dziewczynę płaczącą nad książką, sam sięga po powieść i pojawia się z nią w domu swojej matki, Agnieszki. Czy spodziewa się, że za sprawą książki może rozgrzebać przeszłość swych rodziców? Jaki sekret skrywa Agnieszka? "Koniec samotności" to nietypowa kontynuacja "Samotności w sieci". Choć opowiada historię nowej miłości oraz wskazuje na potęgę miłości pomiędzy dzieckiem a rodzicami, jednocześnie wyjaśnia wiele wydarzeń z pierwszej części, uzupełniając niejako opowieść stworzoną dwadzieścia lat wcześniej.

Guido i Costantino mieszkają w jednej kamienicy w samym sercu Rzymu. Choć żyją blisko siebie, ich charaktery i losy są całkowicie odmienne. Guido jest nieśmiały i wrażliwy. Pochodzi z dobrze sytuowanej rodziny, z którą mieszka na czwartym piętrze. Chłopiec wychowuje się pod czujnym okiem mamki, trzymającej go w izolacji od świata. Rodzice Guida nie uczestniczą w jego wychowaniu, a na co dzień jego towarzyszami są jedynie książki.

Dlaczego musimy napisać na nowo starożytną historię ludzkości. Odkrycia, które rzucają wyzwanie oficjalnej nauce. Zatajone fakty z naszej odległej przeszłości zdemaskowane: narodziny cywilizacji miały miejsce przed milionami lat. Michael Baigent – wybitny niezależny badacz prehistorii, wczesnej historii i religii – tropi, tak jak Michael Cremo i Richard Thompson w bestsellerze Zakazana archeologia: ukryta historia człowieka, zdumiewające prehistoryczne i starożytne artefakty, lekceważone bądź pomijane milczeniem przez oficjalną naukę: Odcisk stopy ludzkiej sprzed 150 milionów lat. Przecinające się tropy dinozaura i człowieka. Precyzyjne narzędzia sprzed 38 milionów lat. Żelazny gwóźdź sprzed prawie 400 milionów lat. Żadnej z tych dat nie można pogodzić z obowiązującym obrazem naszych dziejów. Są zaprzeczeniem wszystkiego, co nauka mówi nam o początkach cywilizacji. Dzięki bezkompromisowości autora pytania: Czy ludzie zamieszkiwali Ziemię już przez milionami lat? oraz: Czy ludzkość tworzyła w tak zamierzchłej przeszłości cywilizacje, które były niszczone przez wielkie kataklizmy? – stają się mniej nieprawdopodobne. Baigent ujawnia słabe punkty darwinowskiej teorii ewolucji i fakty nie do zaakceptowania przez ortodoksyjnych uczonych. Tak jak Graham Hancock i J. Douglas Kenyon dowodzi, że rozwiązanie znanych nam, a do chwili obecnej niewyjaśnionych wciąż zagadek: koegzystencji ludzi i dinozaurów, źródeł starożytnych zaawansowanych technologii i ich niewyobrażalnych dokonań, tajemnic alchemii, istnienia reinkarnacji i tysiąca innych – przybliża nas do zdumiewającej prawdy: narodziny pierwszej ludzkiej cywilizacji miały miejsce przed milionami lat.

W kraju, w którym rzekomo nikt nie czyta, jego książki rozchodzą się w milionach egzemplarzy. W wieku trzydziestu lat został najpopularniejszym współczesnym polskim pisarzem. Kim jest? Jak tworzy? W tej książce Remigiusz Mróz daje się poznać od dotychczas skrzętnie skrywanej strony. Opisuje swoją pisarską drogę i trzyma czytelnika w napięciu, niczym w jednym ze swoich najlepszych kryminałów. Odkrywa kulisy własnego warsztatu, a ostatecznie udowadnia, że każdy z nas nosi w sobie przynajmniej jedną nienapisaną książkę. Wszystko to robi na chłodno, ale także z przymrużeniem oka – dzięki czemu pozycja ta to nie tylko wyczerpujące kompendium pisarskie dla wszystkich, którzy myślą o stworzeniu własnej powieści, lecz porywająca, zabawna i momentami poruszająca lektura.

Akcja, przygoda i... mariaż science-fiction z perypetiami XIII-wiecznych rycerzy. W 1220 roku we francuskich Pirenejach rozbija się statek drapieżników obcego pochodzenia. Na ich drodze staje jedynie garstka krzyżowców i... katarski heretyk. To, co zaczyna się jako dziwna awantura, skończy jako jedna z bardziej szalonych historii, jakie mogliście przeczytać.

"Well played. Zakład o więcej niż wszystko" jest historią, która uświadamia czytelnikom, że zawsze warto zawalczyć o siebie i swoje marzenia. To również opowieść o tym jak trudno dojść do porozumienia z drugim człowiekiem, gdy życie rzuca nam kłody pod nogi, a serce znów pokazuje, na co je stać. Samotna matka, Persley codziennie zmaga się z przeciwnościami losu. Gdy jej syn dziedziczy po dziadku część starego zajazdu, postanawia opuścić Nowy Jork i przenieść się do Beaufort, by rozpocząć nowe, lepsze życie. Wierzy, że w tym miejscu wreszcie będzie szczęśliwa, a jej dziecko spełni swoje marzenia o zostaniu sportowcem. Planuje wyremontować budynek i otworzyć w nim pensjonat, ale tu pojawił się spory problem... Druga część zajazdu należy do Leviego Millera, który chciałby jak najszybciej spieniężyć własną dolę majątku. Po wielu burzliwych próbach przekonania mężczyzny do zmiany zdania Persley wreszcie udało się postawić na swoim. No prawie. Para zawarła układ, zgodnie z którym Levi przystanie na pensjonat jeśli kobieta do końca lata znajdzie klientów na wszystkie pokoje. Tymczasem cała trójka zamieszkuje pod jednym dachem. Persley i Levi czują, że nie są dla siebie obojętni.