Nowości

Przyjaźń, miłość, walka o ludzkie życie. Poznaj kontynuację emocjonującej historii młodych lekarzy ze Szpitala Whitestone. Studia medyczne były dla Sierry Harris niemałym wyzwaniem. Teraz jako rezydentka w Szpitalu Whitestone z determinacją chce udowodnić, że stać ją na więcej. Jest w pełni skoncentrowana na pracy i nie pozwala sobie na żadne rozproszenia. Wszystko byłoby proste, gdyby nie jej kolega Mitch Rivera. Arogancki, irytujący i – tak jak ona – pragnie być najlepszy. Kiedy w Szpitalu Whitestone dochodzi do tragicznego wypadku, świat na chwilę staje w miejscu. Sierra jest jedną z pierwszych na miejscu zdarzenia, a fakt, że Mitch został ranny, sprawia, że ziemia osuwa jej się spod nóg. Sierra próbuje trzymać się od niego z daleka, nie może sobie pozwolić na to, by kierowały nią uczucia, jeśli chce być najlepszym kardiochirurgiem. Ale Mitch już dawno wkradł się do jej myśli… i serca. Ta historia jest naprawę SWEET. Sugerowany wiek 16+.

Klątwa miłości i krwawa rywalizacja. Odkryj niezwykłą opowieść o magii, namiętności i wal ce z przeznaczeniem! Ava należy do magicznego gatunku elfów. Wychowana przez ludzką matkę, nie pamięta swojej biologicznej rodziny i nie wie, dlaczego została przez nią odrzucona. Gdy w dwudzieste szóste urodziny kobieta przyłapuje swojego chłopaka na zdradzie, zrozpaczona udaje się do baru, by spróbować zapić smutki w towarzystwie przyjaciółki. Niespodziewanie Ava spotyka tam Torina – króla elfów, który właśnie zapowiedział tradycyjny turniej mający na celu wyłonienie kandydatki na jego żonę. Na skutek rzuconej przez demona klątwy w królestwie Torina zapanowała wieczna zima. Król potrzebuje małżonki obdarzonej potężnymi magicznymi zdolnościami, która pomoże mu w przełamaniu czaru. Rozgoryczona Ava w mocnych słowach obraża władcę i organizowane przez niego krwawe zawody. To, że Torin szuka małżonki w ten sposób, jest jednak związane ze skrywaną przez niego mroczną tajemnicą… To właśnie z jej powodu król niespodziewanie proponuje Avie układ. Kobieta ma spróbować wygrać turniej, do którego on pomoże jej się przygotować, w zamian za co ona otrzyma ogromne bogactwo. Aby zwyciężyć, Ava będzie musiała pokonać w walkach na śmierć i życie sześć potężnych przeciwniczek. Rozgrywki rozpoczynają się właśnie teraz! Ta historia jest naprawdę SWEET. Sugerowany wiek: 16+

Najlepsza książka 2023 roku według National Public Radio (NPR). Niekonwencjonalna baśń, której akcja rozgrywa się w zakładzie pogrzebowym. Rozdzierająco piękna opowieść, oscylująca między powieścią grozy, erotyczną i humorystyczną, w której dziwactwo żyje obok tego, co przyziemne i gdzie baśnie nadają sens prawdziwego życia. Rola jest twoja. Jeśli tylko chcesz ją odegrać. Pogrzeb babki był ostatnim razem, kiedy dziewiętnastoletnia Magnolia przekroczyła próg kościoła. Została sama, otoczona przez seksualnych drapieżców. To, co zarobi na stacji benzynowej nie starcza jej na czynsz dla właściciela, a ten wie, jak domagać się zadośćuczynienia. Od problemów ucieka w znajomości z Tindera. Pewnej nocy mężczyzna o imieniu Cotton proponuje jej pracę modelki. W domu pogrzebowym. Za odpowiednią opłatą żałobnicy będą mogli porozmawiać z Magnolią, która dzięki profesjonalnemu makijażowi i oświetleniu wygląda jak ich droga zmarła. Przez godzinę zarabia więcej niż przez miesiąc na stacji benzynowej. Jednak, kiedy prośby Cottona stają się coraz bardziej śmiałe, Magnolia odkrywa, że stawką jest coś więcej niż tylko pieniądze.

Czy uda im się obronić doktorat z miłości? Bianca Dimitrou właśnie obroniła doktorat i zamierza świętować ten sukces w towarzystwie rodziny i przyjaciół. Przez lata wiernie uczestniczyła we wszystkich wieczorach panieńskich, ślubach, chrzcinach i imprezach po rozwodzie, ma więc nadzieję, że jej bliscy będą z nią w tej radosnej chwili. Kiedy jednak nikt nie pojawia się w barze, by celebrować z nią fakt, że odtąd może dodać tytuł doktora przed swoim nazwiskiem, uświadamia sobie, że kariera naukowa nie jest życiowym osiągnięciem, które ceni jej rodzina. Wściekła, smutna i być może lekko pijana, mści się, zaręczając się na niby z Xavierem Byrne'em – przystojnym kolegą z roku, archeologiem, którego pasją jest przywracanie dzieł sztuki do ich ojczystych krajów – i ogłasza status ich związku w mediach społecznościowych. Następnego ranka Bianca budzi się z pierścionkiem na palcu, zaręczynowy post ma ponad tysiąc polubień, a w drzwiach stoi jej siostra, domagając się wyjaśnień. Im dłużej jednak trwa udawany związek Bianki i Xaviera, tym bardziej staje się jasne, że to, co zaczęło się jako żart i słodka zemsta, powoli zmienia się w prawdziwe uczucie. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie to, że mężczyzna ma zamiar ruszyć w podróż na drugi koniec świata. Bianca nie może poprosić go, by został, a on nigdy nie zażądałby, by ona porzuciła swoje marzenia. Czy ich miłość przetrwa tę próbę? Ta historia jest naprawdę SPICY. Sugerowany wiek: 18+

W miejscu, gdzie pamięć tonie w morskich falach, uczucia odradzają się na nowo Varela de Mar to mała i spokojna wioska. Dwustu trzydziestu trzech mieszkańców. Plaża, która znika podczas przypływu. Opuszczona latarnia morska. Alba wraca po pięciu latach do rodzinnej miejscowości. Mieszka tu jej dziadek, Pelayo, który choruje na alzheimera. Dziewczyna musi się nim zaopiekować zgodnie z wolą rodziców, którzy postanowili, że skoro ich córka rzuciła studia i nie znalazła pracy, musi im pomagać. W Vareli mieszka także Enol. Chłopiec, z którym prowadziła długie rozmowy, mający obsesję na punkcie morza, romantyk urodzony w niewłaściwym czasie. Po latach rozłąki Alba i Enol nie potrafią znaleźć wspólnego języka. Chłopak żywi do niej urazę, ponieważ gdy byli nastolatkami, złamała mu serce. Czy coraz częstsze spotkania sprawią, że mur między Albą i Enolem zacznie się kruszyć? Latarnia uśpionych miłości to historia, która poruszy nawet najtwardsze serca. Hiszpańska wioska nad morzem, spotkanie po latach i radzenie sobie z rodzinnymi tajemnicami to przepis na idealną powieść. Przygotujcie chusteczki! Ta historia jest naprawdę SWEET. Sugerowany wiek: 16+

Druga powieść autorki Almonda, książki przetłumaczonej na dwadzieścia języków, która w samej Korei Południowej sprzedała się w nakładzie ponad dwóch milionów egzemplarzy. Wyróżniona prestiżową południowokoreańską Literacką Nagrodą Jeju 4.3 (2017), nagrodą japońskich księgarzy Japan Bookstore Awards (2022, tłum. Akiko Yajima), polecana przez Bibliotekę Narodową Korei Południowej i koreańskie media (m.in. dzienniki „Dong-a Ilbo”, „The Hankyoreh”, „Kyunghyang Shinmun”). „The Economist” uznał ją za powieść inspirującą japońskie pisarki i czytelniczki. Niezwykła historia o poczuciu straty i obawach nieobcych młodym Koreańczykom, którzy chcą stać się pełnoprawnymi dorosłymi. Czy to jest dorosłość, o jakiej marzyliście? Ji-hye urodziła się w 1988 roku. Ma pospolite imię, prozaiczne życie i nudną pracę jako stażystka w seulskiej korporacji. Ma też całkowitą świadomość, że niczym się nie wyróżnia w tłumie podobnych do niej ludzi. Tak jak inne Ji-hyes, urodzone w tym samym czasie, należy do „pokolenia 880 000 wonów”, które nawet po ukończeniu studiów musi pracować na czarno, żyjąc w lęku przed niepewną przyszłością. Samotna, niesprawiedliwie traktowana i wykorzystywana. Ledwie wiąże koniec z końcem, a jej szefowa Yu to gwarancja nieotrzymania awansu. Ji-hye czuje się bezradna w rzeczywistości, w której dorosłością powinno być posiadanie pieniędzy i wyzbycie się marzeń, przy czym ona jest przede wszystkim pozbawiona złudzeń. Z marazmu wyrywa ją pojawienie się w firmie nowego stażysty Gyu-oka, z którym zawiązuje firmową działalność konspiracyjną. Wspólnie dokonują drobnych, banalnych aktów oporu. Mają plan, jak anonimowo i prawie bezboleśnie podokuczać tym, którym zazwyczaj wszystko uchodzi na sucho. I chociaż ich żarty nie wpływają znacząco na społeczeństwo, to stanowią angażujący czas i energię manifest młodych trzydziestoletnich, dostrzegających absurdalność struktur społecznych i buntujących się przeciwko wyzyskowi i instytucjonalnej władzy. Autorka bestsellera Almond po raz kolejny z ogromną wrażliwością przygląda się młodym ludziom. Dla Ji-hye, która czuje się jak pył we wszechświecie, kontratak to jedyna szansa na to, aby coś w jej życiu się zmieniło.

Druga powieść autorki „Balu szalonych kobiet”, który sprzedał się we Francji w nakładzie ponad 100 000 egzemplarzy, przetłumaczonego na 25 języków i zekranizowanego przez Amazon Prime. Refleksyjna historia, podejmująca temat objawień maryjnych i reakcji, jakie wywołują. Porusza kwestie ojcostwa, męskiej dominacji w rodzinie, żałoby, zranionego dzieciństwa. Ludzkie serca twardnieją w obliczu niepojętego Noc 18 lipca 1830. W klasztorze szarytek w Paryżu Catherine Labouré doznaje objawienia maryjnego. Współcześnie. Do miasteczka Roscoff w Bretanii przyjeżdża z Paryża, z Domu Macierzystego, siostra Anna. Pragnie jako następczyni Catherine Labouré dostąpić daru ujrzenia Matki Boskiej i wypełnić zasłyszaną przepowiednię. Na wyspie Batz u wybrzeża Bretanii mieszka Isaac. Życie milczącego, zamkniętego w sobie nastolatka odmieniają niezwykłe wizje. Wobec jego słów, których prawdziwości nie można stwierdzić, mieszkańców wyspy ogarnia chaos. Przeraża ich świadomość, że w przeszłości objawienia maryjne zwiastowały nieszczęścia. Wizje prowadzą do reakcji łańcuchowych. Reakcje tłumu są nieprzewidywalne. Zarówno trwający w głębokiej wierze, jak i będący w jej kryzysie mieszkańcy zostają zmuszeni do rewizji swoich relacji z Bogiem i ze światem. Nad wszystkim wisi ledwie uchwytny cień legendarnej bretońskiej pobożności, przesądności i wiary w nadprzyrodzone.

Naucz się obcowania z duchami w świadomym i nieświadomym życiu Odkąd ludzie żyją, tęsknią za tymi, którzy umarli, za ich mądrością i wsparciem. W „Księdze seansów” autorka i czarownica Claire Goodchild zabiera nas w podróż przez historyczny krajobraz spirytyzmu i prowadzi przez bezpieczne praktyki łączenia się z drugą stroną. Uczy, jak się chronić, omawia różne narzędzia – od tablic spirytystycznych i tarota po domino i uroki – które są niezbędne do otwarcia mostu prowadzącego do świata pozagrobowego. W jasny i sugestywny sposób przedstawia obszerną historię seansów, a także oferuje czytelnikom przewodnik po dostępie do świata duchów i obcowaniu z nim. Dostarcza cennych drogowskazów do osobistej mitologii, ujawnionej w naszym świadomym i nieświadomym życiu.

Żyj w zgodzie z Kołem Roku i celebruj początek zimy! Samhain – święto początku zimy – obchodzone jest w nocy z 31 października na 1 listopada. W tym czasie zbiory dobiegły już końca, rozpoczyna się czas wyciszenia, odpoczynku i rozmyślań. To także moment, w którym zasłona między światem żywych i zmarłych staje się cieńsza, a przodkowie wracają z zaświatów, by odwiedzić swoich bliskich. Samhain sprzyja kontaktom z duchami, zmarłymi oraz istotami nadprzyrodzonymi. To idealna pora na rzucanie zaklęć i wróżby. Długie wieczory sprzyjają podsumowaniom, planom, medytacji, a także tęsknocie i wspomnieniom. Dzięki tej książce poznasz historię i tradycje Samhain, praktyki magiczne, zaklęcia, wróżby i medytacje, które pozwolą ci świętować początek zimy. Dowiesz się także, jakie zależności łączą sabat Samhain z popularnym świętem Halloween. Odkryj sekrety Samhain i czerp korzyści z celebrowania świąt Koła Roku!

Żyj w zgodzie z Kołem Roku i celebruj równonoc jesienną! Mabon – równonoc jesienna – to sabat obchodzony z 22 na 23 września. Dzień zrównuje się z nocą po raz drugi w roku, równoważą się wówczas energie męska i żeńska, boga i bogini, życia i śmierci. To ważny moment, w którym świętuje się zakończenie żniw oraz dziękuje naturze za żyzne plony. To święto oznacza, oprócz zakończenia prac w danym sezonie, radość z właściwego przygotowania się do zimy i szansy na jej przetrwanie. W czasie Mabonu doceniamy wysiłki włożone w pracę nad owocnymi zbiorami. Mabon jest czasem podsumowań, oceny dotychczasowych osiągnięć i przeżyć, a także uświadamiania sobie, że wszystko ma swój początek i koniec. Celebracja tego święta oznacza nie tylko uznanie dla tego, co się udało, lecz także uczciwe przyjrzenie się temu, czemu należy pozwolić odejść. To ostatni moment, by podjąć środki ostrożności, które pomogą w przetrwaniu nadchodzącego trudnego czasu. Poznasz historię i tradycje związane z Mabonem, praktyki magiczne, zaklęcia, wróżby i medytacje, dzięki którym lepiej będziesz świętować ten sabat. Odkryj sekrety Mabonu i czerp korzyści z celebrowania Koła Roku!

Sabat Litha obchodzony w najkrótszą noc roku – noc przesilenia letniego – to czas, gdy świętujemy zwycięstwo światła nad ciemnością oraz początek lata. To najlepszy moment na odprawianie rytuałów na powodzenie w życiu miłosnym czy też praktyki magiczne związane z oczyszczeniem, uzdrawianiem i pomyślnością. Świętowanie tego dnia i tej nocy zapewnia również obfitość plonów i pomyślność zbiorów. Dawniej celebrowano Lithę przy rozpalonych ogniskach, a jednymi z popularniejszych tradycji było rzucanie wianków na wodę i szukanie kwiatu paproci. Dzięki tej książce nie tylko poznasz historię Lithy i dowiesz się, w jaki sposób dostosować jej świętowanie do współczesnych warunków, ale także otrzymasz przykłady wielu praktycznych rytuałów, zaklęć i inwokacje, które z powodzeniem możesz stosować w samodzielnym świętowaniu tego sabatu, i które sprawią, że będzie on wyjątkowo magiczny.

Świętuj sabat Ostara i w pełni korzystaj z tego, co daje ci natura! Ostara, czyli przesilenie wiosenne, przypada na noc z 20 na 21 marca. To czas odnowy, powrotu światła słonecznego i nowego życia. To także jeden z najważniejszych okresów w roku dla ciebie, bo dzięki niemu możesz wprowadzić zmiany do swojego życia, wprowadzić nowe początki lub realizować kolejne pomysły. Ten zwięzły i inspirujący podręcznik dostarcza podstawowej wiedzy zarówno teoretycznej o dawnych i współczesnych sposobach obchodzenia Ostary, jak i praktycznej ? rytuałów i zabiegów magicznych pozwalających odnowić moc oraz pasję do życia i rozwoju, między innymi: zaklęcia, inwokacje, wróżby czy medytacje. Znajdziesz tu również wiosenne przepisy i receptury kulinarne oraz pomysły na wiosenne projekty, które pozwolą ci uczcić przyjście wiosny.

Jaką cenę trzeba zapłacić, by ocalić honor i odzyskać miłość? Jest rok 1758. Do Petersburga, na dwór wielkiej księżnej Katarzyny i wielkiego księcia Piotra ze świtą Karola Krystiana Wettyna, jako jego adiutant, przyjeżdża pułkownik Seweryn Jaxa-Rawecki. Jednak nie chęć zrobienia kariery zawiodła go w szeregi gwardii polskiego królewicza, lecz tajemnica rodzinna i złożona ojcu na łożu śmierci przysięga, którą od lat stara się wypełnić. Nie wie, że wkrótce nadejdzie czas, kiedy będzie musiał wybrać, czy dochować wierności danemu słowu, czy poświęcić życie w walce o wiele ważniejszą sprawę. W tym samym czasie dwór w rodzinnych Koszutach opuszcza młodziutka starościanka Konstancja Niemirska i przyjeżdża do Warszawy wraz z ciotką, która wprowadza bratanicę na najlepsze salony stolicy, by znaleźć dla niej odpowiedniego kandydata na męża. Cieniem na życiu panny kładzie się nie tylko despotyzm jej ojca, lecz także wielka polityka. Los sprawi, że ścieżki życia Konstancji i Seweryna się przetną, a wielka miłość, która ich połączy, zostanie poddana ciężkiej próbie.

Pełna wdzięku i świeżości współczesna powieść, będąca hołdem dla uroków polskiej prowincji, w której splata się wątek Mazur dzisiejszych i przedwojennych, czyli byłych Prus Wschodnich. Główną bohaterką jest dziennikarka lokalnego czasopisma, której los stawia na drodze paskudnego szefa, a zaraz potem Niemca poszukującego rodzinnych korzeni. Przedwojenna historia, która zresztą wydarzyła się naprawdę, uruchamia lawinę wydarzeń współczesnych. Wśród przepięknego krajobrazu mazurskiego rozgrywają się wielkie i małe historie.

Zbiór stworzony z myślą, że każdemu z nas każdego dnia przydaje się wsparcie duchowe. A wśród myśli wielkich ludzi znaleźć można wiele takich, które przynoszą radość. Autorka wyboru chciałaby, by ten mały tomik sprawił, że czytający "ładuje się dobrą energią". Uzupełnieniem aforyzmów stanowią krótkie biogramy autorów. Zarówno aforyzmy jak i biogramy zostały ułożone w porządku chronologicznym.

Powieść obyczajowa z wyższych sfer przedwojennej Warszawy, a przy tym pasjonujący kryminał. Blichtr wykwintnych salonów, kawiarniane romanse, szpiedzy i detektywi, afera z kradzieżą tajnych dokumentów państwowych, szantaże i podsłuchy. A oto słowa Autora: Uważam, że pamiętnik p. Hanki Renowickiej w zupełności na druk zasługuje. Wart jest rozpowszechnienia jako po prostu dokument obyczajowości i psychiki dzisiejszej kobiety kulturalnej oraz jej środowiska. W czasach gdy pochłaniamy setki tomów przeróżnych biografii, autobiografii i powieści autobiograficznych pisanych przez robotników, chłopów, girlsy, byłych przemytników, polityków itp. – nie widzę powodu, dlaczego mielibyśmy się wyrzec sposobności poznania pamiętnika kobiety należącej do warstw wyższych, do tych „dziesięciu tysięcy”, które w naszym kraju nadają ton i charakter epoce. Sądzę, że dokument ten może być równie interesujący, a uzupełniając literacki pejzaż autentyzmu przyda się przyszłemu historykowi obyczajów pierwszej połowy dwudziestego wieku. Oddając go w ręce czytelnika pragnę zaznaczyć, że najwyższą zaletą pamiętnika jest zdumiewająca jego szczerość, szczerość, której nie zdołali osiągnąć nawet tak wielcy pamiętnikarze jak – toute proportion gardeé – Jan Jakub Rousseau. Pełna finezji powieść, demaskująca pustkę moralną i intelektualną elit społecznych, była jednocześnie próbą ostrzeżenia przed nadciągającą katastrofą.

W lutym 1454 roku, w stronę Krakowa, ciągnie orszak siedemnastoletniej Elżbiety Habsburg, narzeczonej młodego i ambitnego króla Polski. Kazimierz Jagiellończyk liczy na korzystny mariaż, który w przyszłości da mu Węgry i Czechy. Jednak na widok narzeczonej gotów jest zerwać umowę ślubną i wszelkie układy z Habsburgami… Jaka była królowa Elżbieta, przez poddanych zwana Rakuszanką? Żona, matka trzynaściorga dzieci, w tym czterech królów, kardynała i świętego. Jaką cenę zapłaciła za budowę Jagiellońskiego Domu? Jakiegoż była ducha, że w czasach Długosza, Kallimacha, Kopernika i Kolumba, z synem Władysława Jagiełły stworzyła nie tylko imperium od morza do morza, ale i najbardziej udane małżeństwo w dziejach polskiej monarchii? Kim była niewiasta, dzięki której swadziebnym talentom do dziś we wszystkich współczesnych królewskich rodach Europy, płynie jagiellońska krew? Oto próba odpowiedzi na powyższe pytania, intymny zapis zmagań z wielką historią, bodajże najwybitniejszej polskiej władczyni, zwanej przez potomnych „matką królów”.

Jedna z najsłynniejszych powieści polskich, w której wykreowany został jeden z najsłynniejszych bohaterów popkultury. Nikodema Dyzmę spotykamy w obskurnej spelunie, gdzie próbuje zarobić na chleb, grając na mandolinie. Do Warszawy przybył z Kresów w poszukiwaniu pracy. Wcześniej był urzędnikiem na poczcie, ale w wyniku kryzysu stracił tę pracę, teraz też nie wiedzie mu się w szukaniu nowego zajęcia. W wyniku przypadkowego zdarzenia w jego ręce trafia zaproszenie na raut dyplomatyczny, który ma się odbyć w Hotelu Europejskim. Dyzma decyduje się tam pójść, mając nadzieję, że wmiesza się w tłum gości i skorzysta z sutego bufetu. Na przyjęciu stara się nikomu nie wadzić, jednak w pewnym momencie jakiś gość uderzeniem w łokieć wytrąca mu z ręki talerz z sałatką. Dyzma reaguje na to bardzo ostro, czym niespodziewanie dla siebie zdobywa podziw oraz spore pieniądze, jako zadatek przyszłej pracy…

czy warto przeczytać, co myślał Fiodor Dostojewski o Europejczykach, po swojej pierwszej podróży na Zachód? …Berlin jest niewiarygodnie podobny do Petersburga. Te same proste jak szpaler ulice, te same zapachy, te same... (ale nie będę przecież wymieniał wszystkiego, co jest takie samo!). Bożeż Ty mój, myślałem, czy warto męczyć się dwie doby w wagonie, żeby zobaczyć to samo, od czego umknąłem?... Poza tym sami berlińczycy, wszyscy co do jednego, mieli takie niemieckie miny, że nie skusiwszy się nawet na freski Kaulbacha (o zgrozo!), czym prędzej drapnąłem do Drezna, żywiąc w duszy najgłębsze przekonanie, że do Niemca trzeba szczególnie się przyzwyczajać i że nie będąc przyzwyczajonym, bardzo trudno go znosić w większych ilościach… Rozsądku Francuz nie posiada, a nawet uważałby posiadanie go za największe dla siebie nieszczęście… - …Wszystkie podobne, urągające cudzoziemcom zdania, nawet jeżeli się jeszcze dziś je spotyka, zawierają dla nas, Rosjan, coś nieodparcie przyjemnego… W Londynie można zobaczyć masy w takich rozmiarach i w takich warunkach, jak nigdzie na świecie. Opowiadano mi na przykład, że w nocy z soboty na niedzielę pół miliona robotników i robotnic wraz z dziećmi zalewa całe miasto, skupiając się specjalnie w niektórych dzielnicach, i przez całą noc, aż do piątej rano, święcą sabat, to jest obżerają się i upijają jak bydlęta - za cały tydzień. Wszyscy przepuszczają cały tygodniowy zarobek, zdobyty ciężkim, potępieńczym trudem… Wszyscy są pijani, ale nie na wesoło, lecz ponuro, ciężko i jakoś dziwnie milcząco. Wszyscy chcą jak najprędzej upić się do nieprzytomności. Żony nie pozostają w tyle, upijają się razem z mężami; dzieci biegają i pełzają pomiędzy nimi… - Warto, na pewno!

Paweł Iwanowicz Cziczikow - grzeczny, zadbany, porządny obywatel - zajeżdża ze swym stangretem Selifanem oraz lokajem Pietrkiem do miasta gubernialnego N., gdzieś na rosyjskiej prowincji. Cziczikowa poznajemy powoli. Nie jest zbyt bogaty, ale też i nie jest biedny, "ani tłusty, ani chudy" - raczej dosyć bezbarwny. Zapoznaje się najpierw z ważnymi osobistościami miasta. Robi to bardzo zręcznie, wzbudza ogólną sympatię i zainteresowanie. Następnie zaczyna objeżdżać okoliczne majątki, w celu skupowania martwych dusz chłopskich. Podróżując z nim poznajemy najróżniejsze charaktery ludzkie. Początkowo, wszystko wydaje się układać gładko, ale o Cziczikowie zaczynają krążyć plotki. Piękne pozory zmieniają kształty jak w krzywym zwierciadle.

Światowy bestseller amerykańskiej pisarki Louisy May Alcott. Dalsze losy bohaterów Małych kobietek i Dobrych żon (jest to trzecia część tetralogii Małych kobietek). Książka opowiada o życiu Jo Bhaer, jej męża i dzieciaków ze szkoły w Plumfield. Bezpośrednią inspiracją tej historii była śmierć szwagra Alcott, który pojawia się w jednym z ostatnich rozdziałów. Wszystkie książki cyklu, choć tak uroczo bajkowe, były jednak w dużej mierze oparte na prawdziwych wydarzeniach z życia autorki, co dodaje im większego znaczenia i kolorytu.

Miłość sprzed 3500 lat. Wspaniały dwór faraona Tutenchamona, bliższego bogom niż ludziom, który jednak trafiony ziemską miłością musi choć na te chwile kochania stawać się człowiekiem. Ożywa przed nami starożytny Egipt, przyozdobione kwiatami lotosu komnaty, wypełnione tebańskimi tancerkami w przejrzystych tunikach, podzwaniającymi zausznicami z pereł i emalii. Dookoła gorąca, sucha i barwna pustynia, gdzie palący oddech dnia każe ukryć się w pałacu, przysiąść przy oczku z nenufarami, poddać się wachlowaniu niewolników, wdychać ambrę i czekać zmierzchu. Wspaniałe opisy starych Teb, stolicy całego świata, niezwyciężonego państwa i jego króla, którego boska władza nie może mu dać wszystkiego, o czym pomyśli.

Twórczość pisarską Schulza trudno oddzielić od jego twórczości jako grafika. Dlatego też proponujemy Państwu wydanie ilustrowanych "Sklepów cynamonowych". "Sklepy cynamonowe" to zbiór opowiadań, których akcja usytuowana jest w niewielkim galicyjskim miasteczku, przypominającym do złudzenia rodzinny Drohobycz Bruno Schulza. Najważniejszą postacią Sklepów… jest Ojciec, nie tylko jako głowa rodu, kupiec prowadzący poważny interes w rynku, ale też szalony eksperymentator, wręcz demiurg. Ale równie ważny jest narrator, młody chłopiec, bo to on stwarza świat, który oglądamy. Więc to ostatecznie on jest Twórcą. Zarówno oryginalność, jak i siłę Schulz czerpał ze swego rodzinnego miasteczka. Dzięki zdolności spowijania najprostszych rzeczy pajęczyną metafory, czyni ze sprzedawców w sklepie swego ojca, ze służącej Adeli i samego ojca postaci mitologiczne, bohaterów przypowieści o egzystencji. Nie w literaturze faktu, lecz w niesamowitych fantasmagoriach Schulza żydowskie miasteczko znalazło swoje odbicie, choć było ono wykrzywione, wyłaniające się z wklęsłych i wypukłych zwierciadeł jego umysłu. (...) Wszystkie jego opowieści są powiązane osobą narratora, który jest nieco fantasmagorycznym ja autora – pisał Czesław Miłosz. Po wydaniu w 1934 roku przez Wydawnictwo „Rój” Sklepów cynamonowych Bruno Schulz, skromny nauczyciel rysunku, niemal z dnia na dzień stał się znanym i cenionym pisarzem. Gdyby sztuka miała tylko potwierdzać, co skądinąd zostało już ustalone – byłaby niepotrzebna. Jej rolą jest być sondą zapuszczoną w bezimienne. Artysta jest aparatem rejestrującym procesy w głębi, gdzie tworzy się wartość – pisał sam Schulz o swojej twórczości w liście do Stanisława Ignacego Witkiewicza.

Justyna Orzelska, uboga szlachcianka, zraniona z powodu nieszczęśliwej miłości, a przy tym inteligentna i niezależna młoda kobieta, zakochuje się w Janie Bohatyrowiczu, potomku szlachty zagrodowej. Choć ten pochodzi z niższej warstwy społecznej, jest przedstawicielem rodu z wieloletnią tradycją. Opowiadania Jana o przodkach, biorących udział w powstaniu styczniowym, wzbudzają w dziewczynie silne uczucia patriotyczne. Mezalians oraz pamięć o powstaniu styczniowym to główne osie powieści, która obejmuje również opisy obyczajowości i natury, rodowe legendy oraz różnice między warstwami społecznymi. Akcja powieści toczy się w drugiej połowie XIX wieku w majątku Korczyn i jego okolicach, nad wspaniałym Niemnem. Powieść uznano za jedno z najważniejszych dzieł pozytywizmu w literaturze polskiej. Książka przedstawia życie polskiego ziemiaństwa i chłopstwa na tle historycznych wydarzeń, takich jak powstanie styczniowe.

Ta książka jest tak polityczna, że w ogóle nie wydano jej w PRL; nadal jest politycznie aktualna, a może nawet jeszcze bardziej w czasach, gdy brunatna chmura zbliża się do nas coraz szybciej. Powstanie w Wandei wybuchło 10 marca 1793 r. Bezpośrednią przyczyną wybuchu był dekret Zgromadzenia Narodowego z lutego powołujący pod broń 300 tysięcy mężczyzn w wieku od 18. do 40. roku życia tuż przed rozpoczęciem prac wiosennych w polu. Przeciwko buntownikom wysłano „kolumny piekielne”… Krwawe stłumienie powstania przez wojska rewolucyjne uznawane jest często za pierwszy nowożytny przykład ludobójstwa. Podaje się najczęściej liczbę ok. 300 tysięcy zabitych, czyli około 40-44% ludności Wandei (wliczając w to również deportacje, z których prawie nikt nie wracał). Rozkaz gen. Turreau, głównodowodzącego działaniami w Wandei, brzmiał: „Obnoście wszystkich na ostrzach bagnetów. Wsie, zagrody, lasy, zagajniki, w ogóle wszystko, co może spłonąć, będzie wydane płomieniom”. Ta straszna tragedia wojny domowej nie jest jednak opisem wydarzeń, ona niesie autora do rozmyślań nad fenomenem rewolucji, terroru, zagłady… To rozprawa o próbie ustanawiania porządku społecznego terrorem i siłą, o jego tragicznych konsekwencjach, to rozprawa nad fenomenem władzy, która zdolna jest posunąć się do ludobójstwa w imię ideałów wolności.

Dostojewski pisał Opowieści właściwie przez całe życie. Spośród jego bohaterów sympatię budzą głównie ludzie prości, wywodzący się z ludu, jak wieśniak Mareusz czy babuleńka z opowiadania Stuletnia. To w nich widział pisarz ostoję wartości narodu rosyjskiego - wiary, tradycji i prawości. W Opowieściach osiągnął formę mistrzowską. Znajdując punkt wyjścia w prostej historii, niekiedy gazetowej informacji, przechodził do rozważań uniwersalnych. Zmuszał i zmusza czytelnika do zastanowienia się nad „przeklętymi wyzwaniami” egzystencji: prawdą i fałszem, dobrem i złem, pięknem i brzydotą. Ale dobro miesza się ze złem, prawda z fałszem, piękno z brzydotą; nasza dusza lawiruje pomiędzy jednym a drugim, nigdy nic nie jest czarne albo białe. I w tym właśnie jest jego nieśmiertelna siła - że bez względu na epokę zawsze odnajdziemy w jego prozie część prawdy o sobie, o własnej duszy. No cóż, nieważne w jakich czasach żyjesz, po tak uniwersalną klasykę niezmiennie warto sięgać.

Od sławetnych uczt u Elronda po dary Galadrieli, lembas i miruvor – potrawy i napoje przyrządzane przez elfów Tolkiena są tajemnicze, eteryczne i przepyszne. "Książka kucharska elfów", zawierająca ponad 80 smakowitych przepisów inspirowanych kuchnią tej mitycznej rasy, pozwala czytelnikom w zupełnie nowy sposób doświadczyć świata elfów Tolkiena. Przedstawione tutaj dania, takie jak śniadaniowe babeczki z Silmarilami, tarta szparagowa Lúthien czy pieczona baranina z Rivendell, wiernie oddają majestat i magię elfickiego sposobu życia, a zarazem pobudzają apetyt i wyobraźnię.

Wojna – to słowo ostatnimi czasy słyszymy niepokojąco często. Wzbudza strach, przyspiesza puls. Czy rzeczywiście jest się czego bać? Jakie ludzkie dramaty za nią stoją? Czy zawita do naszego kraju? A jeśli tak, to kiedy? Generał Jarosław Kraszewski przedstawia kulisy wojny, która toczy się za naszą wschodnią granicą. Odpowiada na pytania o stan polskiej armii, wyjaśnia, jak może wyglądać potencjalna wojna atomowa i atak na Polskę, zdradza triki wojenne stosowane po dziś dzień i opowiada o wpadkach w polskiej armii. Nie brak również wspomnień na temat żołnierzy zza wschodniej granicy, którymi generał dowodził w Iraku, a także pytań o to, kto zarabia na tej wojnie i czy jej koniec jest bliski. Szczera, momentami bolesna opowieść o nich, o nas, o naszej przyszłości… Krzysztof Pyzia celnie pyta, generał Jarosław Kraszewski ciekawie odpowiada. W tej rozmowie, momentami lekkiej, momentami bardzo poważnej, przeczytamy wszystko to, czego chcielibyśmy się o wojnie dowiedzieć. I trochę o tym, o czym boimy się nawet pomyśleć. Konrad Piasecki, dziennikarz Jeśli chcesz poznać prawdę o Rosjanach, Ukraińcach, Amerykanach i Polakach w mundurach – bez uprzedzeń, ale i bez taryfy ulgowej – musisz sięgnąć po tę książkę! Gdyby naszą armią dowodzili tacy ludzie jak generał, spałbym spokojnie (sęk w tym, że jest już niestety na emeryturze). Bogdan Rymanowski, dziennikarz