Wyszukiwarka (odnaleziono: 83)

Marzyłeś kiedyś o podróży w czasie? Z "Niespodziewanym końcem świata" autorstwa Antoniego Pawlaka jest to możliwe! Nie wahaj się i rozpocznij czytanie tej ciekawej lektury już dziś! Staszek, Stefan i Andrzej to trójka przyjaciół, która razem chodzi do szkoły w czasach PRL. Razem wagarują, beztrosko się bawią, odkrywają świat, a wraz z biegiem czasu dojrzewają. Z wielką uwagą obserwują kolejne ważne wydarzenia rozgrywające się na Wybrzeżu. Pierwszym zdarzeniem, które ich fizycznie dotyka, są wyjazdy osób pochodzenia żydowskiego, do których doszło w 1968 roku. Zaraz później dochodzi do masakry w 1970 roku. W tych okolicznościach ich drogi się rozchodzą. Prymas, czyli Staszek Wyszyński zostaje doradcą pierwszego sekretarza partii, dzięki czemu robi karierę polityczną. Jego byli koledzy, czyli Stefan Pabich i Andrzej Hętny, zwany także Kamerunem, żyją sobie beztrosko do czasu sytuacji, która zaistniała w 1972 roku. Hętny został wtedy zatrzymany podczas naklejania ulotek, zachęcających do bojkotu wyborów. W areszcie został on zgwałcony, aby uniknąć ponownej konfrontacji ze swoimi prześladowcami, godzi się na współpracę z milicją. Niedługo po tym Stefan także dostaje wyrok i zakaz wyjazdu z kraju na kilka lat. W 1980 dawni przyjaciele są już po różnych stronach barykady. W 2020 roku spotykają się ponownie podczas wojny polsko-polskiej, rządów PiS-u oraz szalejącej pandemii. Antonii Pawlak to polski poeta, publicysta oraz urzędnik samorządowy. Jest laureatem Nagrody Fundacji im. Kościelskich. Znany jest między innymi z "Zapisków na paczce papierosów" oraz "Książeczki wojskowej".

Świętowanie dnia urodzin przynosi wiele radości i skłania też do refleksji. Pragnie się, aby ten dzień się nie kończył, a mimo to ma się świadomość, że tak się stanie. "Gdzie się podział czwartek?" to wspaniała opowieść dla dzieci o przemijaniu i szukaniu odpowiedzi na istotne pytanie. Tym pytaniem jest tytuł tej książeczki. Nosek jest misiem, który w czwartek obchodzi urodziny. Jest bardzo szczęśliwy z tego powodu. To cudowny dzień pełen fantastycznych wrażeń. Tyle przyjemności spotkało go tego dnia. Niestety, powoli dobiega ON końca, a Nosek wcale nie chce, żeby się skończył. Tak bardzo kocha swoje urodziny, że sama myśl o tym, że jutro będzie inaczej, bardzo go smuci. Zniknie cała magia związana z tym dniem i urodzinami. Miś postanawia wyruszyć na poszukiwanie czwartku wraz ze swoim przyjacielem - ptaszkiem Dziubkiem. Mają oni zamiar dowiedzieć się czegoś ważnego - co dzieje się z czwartkiem, nim nadejdzie piątek? Czy oba zwierzątka znajdą odpowiedź na nurtujące ich pytanie? Czy odnajdą czwartek? Tego dzieci dowiedzą się z tej pięknej książeczki. Urzekająca opowieść dla najmłodszych napisana jest poetyckim stylem i została uzupełniona ładnymi ilustracjami. Tworzy to zachwycającą całość, czyniąc ją przyjemną i zachwycającą lekturą. Idealnie nadaje się do czytania przed snem. Książeczkę napisała Janeen Brian - australijska autorka publikacji dla dzieci i młodzieży. Wielokrotnie nagradzana, ma ponad 100 książek w swojej bibliografii. Lubi pisać książki obrazkowe, junior fiction, poezję, powieści i literaturę faktu - wymienić można m.in. "Little Chicken Chickabee", "Eddie Pipper", "Helen Keller: Living in Dark Silence". Ilustracje są dziełem Stephena Michaela Kinga - "Rainbow Bear", "A Boat of Stars", "Wandering Star".

W świecie zakazanej magii ich dar jest najbardziej pożądanym skarbem. Simta to miasto sekretów. A najpilniej strzeżonym są Nocne Ptaki – trzy dziewczyny posiadające magiczną moc, którą mogą przekazać za pomocą pocałunku. Jedni zabiliby, żeby je posiąść, inni chcą je unicestwić, są też tacy, którzy chcą je wykorzystać do własnych celów. Nocne Ptaki muszą podjąć decyzję: czy dalej będą tkwiły w „złotej klatce”, czy jednak zaryzykują wszystko, walcząc o życie na własnych zasadach.

Wierzysz w to, że miłość to siła, która wkrada się w nasze życie z siłą wodospadu wtedy, kiedy chce? Nie pyta o zdanie, tylko pojawia się znienacka i zmienia życie, stawiając je na głowie? Chcesz się przekonać, jak intrygująca może być miłość dwojga ludzi i jakie są konsekwencje tego uczucia? Sięgnij po książkę Janusza Leona Wiśniewskiego "Gate". Książka "Gate", wydana przez wydawnictwo "Wielka Litera", liczy 304 strony pasjonującej historii o trudnej miłości dwojga ludzi. Doświadczyli oni w swoim życiu każdego możliwego odcienia szczęścia, ale ich losy naznaczone są również głębokim cierpieniem. Para poznaje się - jak to u Janusza Leona Wiśniewskiego często się zdarza - w przypadkowych okolicznościach. Po burzliwych przejściach spotykają się ponownie w innym miejscu i czasie. I dostają szansę nie tylko na rozliczenie się ze sobą nawzajem, ale przede wszystkim na dokonanie wyboru, czy będą rozwijać swoją relację, czy ją zakończą. Tłem wydarzeń między bohaterami jest Grand Hotel w Sopocie oraz lotnisko, na którym dzieją się rzeczy, które obojgu się nawet nie śniły.

"Dziecko Księżyca" to pełna wstrząsających obrazów próba dotarcia do korzeni zemsty. Piotr Kalwasik niczym z pozoru nie wyróżnia się na tle otoczenia. Jest zwyczajnym dzieciakiem, który letnie wakacje spędza na koloniach nad morzem. Idzie do dobrego liceum, później się żeni i zostaje pisarzem. Ale od czasu do czasu zdejmuje z twarzy maskę szarego człowieka, stając się mścicielem. Mściciel nie zna litości. Jest wcielonym okrucieństwem i gdy morduje, robi to tak, aby ofiara czuła, że umiera. Niech więc umiera trucicielka psów! Niech umiera złośliwa matematyczka! Niech krzyczy z bólu facet, który odbił mu dziewczynę! "Dziecko Księżyca" to opowieść, która mogła wydarzyć się naprawdę. Czy się wydarzyła? Ostatecznie tego autor nam nie zdradza, ale bez wątpienia chciałby, żebyśmy tak myśleli. A jeśli to stuprocentowa fikcja, odmalowana została z ogromnym realizmem. Sielski nastrój wakacyjnych kolonii, dekadencka atmosfera Warszawy schyłku PRL i początku lat 90., a w końcu wejście w rozbuchane, nowe tysiąclecie. Wszystko to tętni życiem, muzyką, zapachami i smakami tamtych lat. "Dziecko Księżyca" to prawdziwy wehikuł czasu i już przez to samo jedynie książkę tę warto przeczytać. No ale jest to przede wszystkim opowieść o zemście i mścicielu, którego każdy z nas nosi w sobie. Ilu ludzi weszło nam w drogę? Ilu zdołało nas skrzywdzić? Lub może nie nas, może kogoś innego? Ilu chcielibyśmy dla przykładu ukarać? Bohater powieści Piotra Ibrahima Kalwasa wprowadza te pragnienia w życie. Jest karzącą ręką tam, gdzie sprawiedliwość prawników i kodeksów nie zdołałaby sięgnąć. Morderstwa, których dokonuje, planowane są z ogromną pieczołowitością. Cały ten proces Kalwas opisuje nam z dbałością o najmniejsze nawet detale, niczym Forsyth w "Dniu Szakala". I to kolejny powód, by po tę książkę sięgnąć. Jest to również opowieść o dojrzewaniu, o kolejnych przeobrażeniach, jakie na przestrzeni dekad przechodzi człowiek. Łaknące przygód dziecko, drżący przed nauczycielem nastolatek, mężczyzna wchodzący w dorosłość, aż w końcu człowiek dojrzały... Kalwas zna wszystkie blaski i cienie tej nieustającej transformacji. A zatem mamy i powód trzeci.

Książka "My Policeman" autorstwa Bethan Roberts jest imponującym popisem sztuki prozatorskiej, który doczekał się ekranizacji z Harrym Stylesem w roli głównej. Powieść stanowi ucztę dla najbardziej wymagających czytelników i to nie tylko dlatego, że sama historia wciąga od pierwszych stron, ale również ze względu na znakomite pióro autorki. Są lata 50., kiedy w nadmorskim Brighton w Wielkiej Brytanii Marion po raz pierwszy widzi Toma, czyli brata swojej przyjaciółki. Od tego momentu wie, że nigdy nie zdoła pokochać nikogo innego. Po kilku latach Tom wraca z wojska i rozpoczyna karierę policjanta. Marion jest wówczas młodą nauczycielką, która czuje, że wreszcie nadszedł jej moment. Wierzy, że jest w stanie zdobyć serce Toma, a jej miłość na samym początku związku wystarczy. Tymczasem Tom poznaje wykształconego kustosza muzeum, który pokazuje mu pełną blichtru i sztuki, zdecydowanie bardziej wyrafinowaną stronę życia. Razem czytają wiersze, snują się po mieście i oglądają francuskie filmy, a ich relacja bardzo szybko przeradza się w coś więcej. W tamtych latach miłość między mężczyznami nie jest jednak legalna, w związku z czym Tom postanawia wziąć ślub z Marion. Nie jest jednak w stanie zapomnieć o kochanku.

"Jestem Marysia i chyba się zabiję dzisiaj" jest nie tylko autobiografią autorki, ale również portretem młodych kobiet XXI wieku. Poczuj pozytywną atmosferę pomimo tragicznych wydarzeń i świadomie wyznacz własne granice. Marysia ma niewiele ponad dwadzieścia lat, ale zdążyła zebrać już spory bagaż doświadczeń. Teraz zabiera czytelnika w pozornie chaotyczną podróż po swoim życiu. Drobiazgowo opisuje wszystkie swoje randki i chłopaków, a przy tej okazji przedstawia swój punkt widzenia na relacje damsko-męskie. Marysia snuje rozważania nad sensem życia, a także zastanawia się, ile zostało jej czasu do całkowitej utraty kontroli nad swoim losem. Póki co trzeba korzystać z tego co jest. Filmy na Netflixie, ogromne ilości lodów i zwierzaki, które chętnie dotrzymują towarzystwa przy kolejnych seansach. Czego chcieć więcej? Ten błogostan mógłby trwać wieki. Jedyną kwestią zaburzającą dobry nastrój jest Instagram i absurdy codzienności, które po części się z nim łączą. Mery Spolsky napisała oryginalną książkę, w której zebrane myśli przedstawione są w formie pozornego chaosu. Mimo że urywki myśli są porozrzucane po stronach, czytelnik doskonale widzi, że nic nie dzieje się przypadkiem. Wszystko jest doskonale zaplanowane. "Jestem Marysia i chyba się zabiję dzisiaj" to wzruszająca, a momentami humorystyczna opowieść o codziennym życiu, poznawaniu ludzi, miłości, przyjaźni, rodzinie oraz o poznawaniu siebie. Gdzie znajdują się granice i jak bardzo można nagiąć zasady we współczesnym świecie?

Polskę można odkryć raz - i na tym poprzestać. Można również odkrywać ją przez całe życie, ciągle na nowo. I w tym właśnie pomoże Ci ta książka! Książka "Poczuj PL. Podróże po Polsce w poszukiwaniu wrażeń" chociaż dotyczy turystyki, nie jest tylko przewodnikiem turystycznym. To raczej żywo napisana propozycja odkrywania naszego kraju na 30 różnych sposobów. Autorka wie, że podróżnicy mają różne preferencje - jedni preferują wypoczynek aktywny, inni bierny. Znajduje to odzwierciedlenie w strukturze pozycji. Pierwsza jej część to sposoby na turystykę ekstremalną w polskim wydaniu. Jazda czołgiem? Proszę bardzo! Loty balonem czy paralotnią? Oczywiście! Kilkudniowe wędrówki? Nie zabrakło i tego! Druga część książki odpowiada z kolei temu, co nazwalibyśmy "błogim relaksem". Jeśli luksusowy kemping w środku lasu, spacer po pięknie fioletowym, lawendowym polu czy rozkoszowanie się ciszą starego klasztoru żywo działają na Twoją wyobraźnię - koniecznie zajrzyj do tych rozdziałów! Więc obojętnie, czy pragniesz robić "wszystko", czy raczej "nic", gwarantujemy, że ta książka okaże się pomocna i pomoże Ci w znalezieniu niejednego sposobu na spędzenie wakacji, majówki czy ferii...

Czy kryzys w Kościele katolickim można zażegnać? "Niewierni wierni. Rozmowy o prawdziwym Kościele" Kazimierza Sowy to nie lista skarg i gorzkich żali. To próba świeżego spojrzenia na stare problemy, z jakimi wciąż boryka się największa chrześcijańska wspólnota wyznaniowa. Autor podstawowy problem widzi w tym, że środowisko kościelne jest bardzo hermetyczne. Dopiero wyjście na zewnątrz pozwala zauważyć to, co dla krytyków Kościoła jest oczywiste. Podejmuje wiele tematów, wśród których zbyt duże zaangażowanie księży w politykę nie jest tym najtrudniejszym. Do wspólnych rozważań zaprasza dziennikarzy, naukowców oraz inne osoby aktywne w życiu publicznym. W trakcie szesnastu przeprowadzonych dyskusji zastanawia się nad powodami odchodzenia wiernych od katolicyzmu oraz nad tym, co zrobić, aby zatrzymać to zjawisko. Książka "Niewierni wierni. Rozmowy o prawdziwym kościele" nie jest wyłącznie próbą obrony autorytetu Kościoła oraz odbudowy jego wizerunku. Nie jest to także kolejne powielenie stereotypowego obrazu prezentowanego w katolickich mediach. To szczere i śmiałe przyjrzenie się wielowiekowej instytucji, która nie podejmuje pewnych wyzwań. Ksiądz Sowa wspólnie ze swoimi rozmówcami próbuje znaleźć rozwiązania istniejących w Kościele problemów. Jedne wydają się proste, inne bardziej złożone, lecz z pewnością warte podejmowania wysiłku.

Czy można porzucić wszelki dobrobyt i bywanie na salonach na rzecz ubogiego życia w wiecznym milczeniu? Jeśli chcecie dowiedzieć się, kto zdobył się na takie poświęcenie, sięgnijcie po "Żywot Rancégo". François-René de Chateaubriand opisał w nim historię, która wydarzyła się naprawdę. Pisarz poświęcił swoją książkę założycielowi zakonu trapistów. Armand Jean le Bouthillier de Rancé urodził się w XVII-wiecznym Paryżu i od najmłodszych lat przygotowywano go do roli duchownego. Jego ojcem chrzestnym był kardynał Richelieu, a wujkiem - Victor Le Bouthillier, arcybiskup Tours, dlatego Rancé otrzymał pierwsze godności kościelne już po ukończeniu 10 roku życia. Jego dostatnie i opływające w luksusy życie przestało mieć znaczenie, gdy spotkała go seria osobistych tragedii. Nie miał jeszcze 40 lat, gdy dołączył do zakonu cystersów i zmodyfikował jego regułę, która już wtedy uchodziła za najsurowszą w Kościele katolickim. W biograficznym "Żywocie Rancégo" Chateaubriand zawarł również osobiste przemyślenia na temat przemijania czy miłości, znajdując analogie między życiem zakonnika a swoim.

Coś czuć w powietrzu… i niekoniecznie jest to mięta przez rumianek. Dionizy i Dolores są w sobie zakochani. Urządzają miłe pikniki w parku, chodzą do kina i na plażę. Niestety los nie do końca jest im łaskawy: nogi jednego z nich naprawdę brzydko pachną. Powiedzmy szczerze: mają zabójczy zapaszek… i nic nie można na to poradzić! Nie pomaga ani mycie, ani spryskiwanie dezodorantem, ani posypywanie talkiem. Czy to oznacza koniec pięknej historii Dionizego i Dolores?

Najbardziej osobista książka autora S@motności w Sieci. Nieżyjąca matka, Irena Wiśniewska, pisze z czeluści piekielnych do swojego ukochanego syna Janusza. Pisze na Facebooku, a jej wpisy układają się w intymną, fascynującą opowieść, gdzie rodzinne historie przeplatają się z wywodami o Bogu, nauce, sztuce… Dopiero teraz, na fejsie, mogą powiedzieć sobie wszystko. Ten zapis wzajemnej tęsknoty jest próbą dokończenia przerwanej śmiercią rozmowy, w której nie ma już tabu.

Ubóstwiasz książki, w których akcja rozwija się szybko i dynamicznie? Jesteś fanem nieprawdopodobnych historii? Kochasz powieści z półświatkiem i przestępczością w tle? Jeśli Twoja odpowiedź brzmi "tak", to zdecydowanie musisz sięgnąć po książkę "Szpieg. Jak diler narkotyków został agentem w Korei Północnej" autorstwa Jima Latrache-Qvortrupa oraz Rasmusa Elmelunda! Jim to z pozoru zwykły nastolatek, tylko trochę temperamentny, niesubordynowany i krnąbrny. Życia nie ułatwia mu również pogłębiające się ADHD. Pewnego dnia chłopak postanawia zmienić swoje życie, zaciąga się zatem do Legii Cudzoziemskiej i zostaje powołany do grupy spadochroniarzy. Po kilku latach Jim wraca do kraju. Chce się dorobić, więc zostaje dilerem narkotykowym. Bardzo szybko odnosi sukces wśród kopenhaskiej śmietanki towarzyskiej, jednak po jakimś czasie wpada w ręce organów ścigania z kilogramem kokainy. Po krótkim procesie zostaje skazany na 8 lat więzienia. Mijają lata, mężczyzna poznaje kobietę swoich snów, zrywa z dotychczasowym życiem oraz zakłada firmę, która bardzo szybko zaczyna przynosić zyski. Gdy wydaje się, że życie Jima jest już stabilne i poukładane, dzwoni telefon, który zmienia wszystko o 180 stopni. Chcesz wiedzieć, jak dalej potoczy się ta historia? Zdecydowanie musisz przeczytać powieść "Szpieg. Jak diler narkotykowy został agentem w Korei Północnej" autorstwa Jima Latrache-Qvortrupa i Rasmusa Elmelunda!

Jego debiutancka powieść „Baśka” – opowiadanie o mieszkańcach warszawskiej Ochoty – stała się bestsellerem. Wojtek Friedmann wraca z nową książką – tym razem zabierze czytelników na Mokotów do z pozoru zwyczajnej kamienicy. Ale w powieściach Friedmanna nic nie jest zwyczajne, losy mieszkańców i pewnego wyjątkowego psa przeplatają się ze sobą, składając się na niezwykle barwną i wciągającą opowieść. „Przezabawny pies o imieniu Kolka” już od 26 kwietnia w księgarniach. Nie dajcie się zwieść. To nie jest książka o psie. „Przezabawny pies o imieniu Kolka” to przede wszystkim ludzie – mieszkańcy starej kamienicy – i ich losy, opowiedziane w krótkiej, charakterystycznej dla autora formie. „Mieszkańców kamienicy ła?czył nie tylko adres. Ła?czyła ich takz˙e pore?cz schodów. Troche? jak zaczarowany bluszcz, tyle z˙e bez lis´ci”. Mokotów oczami Friedmanna, tętniący życiem lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, aż po współczesność, to miejsce zamieszkane przez barwne osobowości, zawsze ukrywające jakąś tajemnicę, a historie ich życia, jak ta książka, mają w sobie coś pięknego, a zarazem chuligańskiego. Proza Friedmanna to literatura, która kipi od ulicznego gwaru. Czytając, zapominamy, że to fikcja. I nikt tak naprawdę do końca nie może być pewny, czy opisane historie na pewno są zmyślone. Stara kamienica, gdzie toczy się życie bohaterów „Kolki”, może być miejscem, w którym sami mieszkacie albo w którym chcielibyście zamieszkać. Z książką wiąże się anegdota. Friedmann, który wcześniej nigdy nie myślał o posiadaniu psa, napisał nową książkę. Praktis zaprojektował okładkę, z rysunkiem psa Kolki, tytułowego bohatera. Niedługo potem zbieg różnych wydarzeń sprawił, że autor „Baśki” został opiekunem psa. Oczywiście nazwał go Kolka. Dziwnym trafem okazało się, że pies wygląda niemal tak samo jak pies z okładki.

Idealne uzupełnienie, a niejako kontynuacja książki „Ciągle po kole”. Zbiór ponad 300 biogramów – epitafiów żołnierzy Żydowskiej Organizacji Bojowej, oparty na Liście wysłanej w 1943 roku do Londynu przez przywódców tej organizacji, jako ślad pamięci po tych, którzy walczyli w powstaniu w getcie warszawskim. Marek Edelman w krótkim i przejmującym wstępie pisze: „Getto warszawskie nie ma cmentarza. Kości żołnierzy żydowskich są zmieszane z cegłami zburzonego miasta. Proch spalonych ciał zmieszany z ziemią. Nie ma grobów, nie ma kamiennych tablic. I nie ma człowieka z jego imieniem i nazwiskiem, z opowieścią najkrótszą, kim był i jak żył”. Hanka Grupińska tworzy taki cmentarz, miejsce pamięci ze słów. Zbiera historie, czy raczej ich okruchy, z których rekonstruuje fragmenty życia. Skrupulatność w zbieraniu faktów, uważność na każdy drobiazg, który odkrywa znacznie więcej – to wszystko sprawia, że czujemy oddech wielkiej literatury. Autorka zostawia bohaterom ich język, nie poprawia, nie tłumaczy, bo „język czasem, jak obraz, może pokazać, a nie wytłumaczyć czy objaśnić”.

Eustachy Rylski jest nazywany alchemikiem słowa oraz mistrzem języka i wirtuozem ukrytych sensów. Sam wyznaje skromnie: „Mam stuprocentową pewność, że swoją twórczością nie rozsupłam tajemnicy istnienia. Od czasu do czasu jednak próbuje”. Każda z opowiedzianych przez niego historii przybliża nas do tej tajemnicy bardziej i choć na chwilę zatrzymuje w zachwycie. Zbiór Wyspa to cztery opowieści połączone jednym motywem w tle – morzem. Bohaterowie - dziewczyna z prowincji szukająca szczęścia, niepokorny ksiądz-playboy, sędziwy pisarz czy enigmatyczny wczasowicz - postawieni w niecodziennych, często ekstremalnych sytuacjach, muszą stawić czoła rzeczywistości i własnym charakterom. Snując opowieść o konkretnych ludziach, autor przygląda się naszym oczekiwaniom wobec świata i próbuje uchwycić rozdźwięk między tym, co myślimy i czujemy, a tym, co ostatecznie czynimy i mówimy.

"Pilchu. Na rogu Wiślnej i Hożej" to znakomita opowieść o twórcy poprzez jego teksty! Książka zawiera nieznane dotąd prace jednego z najwybitniejszych współczesnych polskich pisarzy! "Pilchu. Na rogu Wiślnej i Hożej" jest opowieścią o Jerzym Pilchu za pomocą jego własnych tekstów. Książka ta jest również przy okazji portretem pewnego środowiska inteligencji, dziennikarzy i twórców, którzy zafascynowali się daną im wolnością wraz z jej jasnymi, ale także ciemnymi stronami. Jerzy Pilch to postać barwna. Pisarz jest znany między innymi z książek takich jak "Pod Mocnym Aniołem" czy ”Spis cudzołożnic”. Przez całe życie żył ze swoimi nienasyceniami, czyli demonami seksu i alkoholu. Aż w końcu czekała go walka z ostatnim jego demonem – śmiertelną chorobą. Walka z demonami jest obecna w każdym tekście tego autora. Jerzy Pilch to bez wątpienia postać, która budziła żywe emocje i która przypominała czytelnikom, że warto kochać.

Miłość, która spada na człowieka w niewłaściwym momencie życia. I nowy początek, który pojawia się, gdy wszystko wydawało się już skończone. Sopocki hotel Grand ich połączył. Życie rozdzieliło. Nie przeczuwają, że spotkają się ponownie. Lotnisko stanie się poczekalnią przed rozpoczęciem nowego rozdziału w życiu. Konfesjonałem, w którym wyznają swoją prawdę. I rozdrożem, gdzie będą musieli dokonać wyboru: czy żyć przeszłością i wspomnieniami, czy wyruszyć na spotkanie nieznanego. Pełna czułości opowieść o ludziach, którym przytrafiło się życie, ze wszystkimi odcieniami szczęścia i cierpienia. To historie o tym, że los potrafi upomnieć się o nas w najmniej oczekiwanym momencie, by wyrównać rachunki. Janusz Leon Wiśniewski po raz kolejny udowadnia, że nie ma sobie równych w opisywaniu tego, co wydarza się między dwojgiem bliskich sobie ludzi.

Pierwsza część czarnej trylogii z Teklą Berg w roli głównej. Zło jest jak piąty żywioł… Tekla Berg jest lekarzem w sztokholmskim szpitalu. Odważna, niekiedy kontrowersyjna w metodach leczenia, doskonale radzi sobie w pracy pod presją. Nie boi się podejmować śmiałych decyzji, mimo że te mogą potencjalnie zagrozić jej karierze. Tekla ma też dwie tajemnice - nękającą ją fotograficzną pamięć, którą kontroluje starannie wymierzanymi dawkami amfetaminy, i ukochanego brata, który zaginął i nikt nie potrafi tego wyjaśnić. Gdy w mieście wybucha budynek mieszkalny, Tekla dociera na miejsce katastrofy jako jedna z pierwszych. Prawdopodobnie był to atak terrorystyczny. Rannym, któremu pomaga lekarka, jest mężczyzna z rozległymi poparzeniami ciała i twarzy. Być może to jeden z terrorystów. Jednak nie to najbardziej niepokoi Teklę. Mężczyzna wydaje się dziwnie znajomy i wywołuje lawinę najgorszych wspomnień.

Szorstka, złośliwa i nieprzystępna – a jednak pokochały ją miliony czytelników na świecie. Bohaterka nagrodzonej Pulitzerem i zekranizowanej przez HBO powieści Olive Kitteridge powraca. Pozornie nudne codzienne życie miasteczka Crosby okazuje się tętnić od burzliwych historii rodzinnych i pozornie nieszkodliwych tajemnic, które mieszkańcy skrywają w sobie przez lata. Sąsiedzi albo nie wiedzą, albo wolą nie mówić, co czują naprawdę. Nie umyka to uwadze przenikliwej Olive, choć sama nie potrafi odnaleźć się w skomplikowanej relacji z synem i drugim mężem. I choć ma opinię małomiasteczkowej zołzy, to jednocześnie jest obdarzona niezwykłą empatią. Strout z niedopowiedzeń i podszeptów codzienności tka bohaterów delikatnych, skomplikowanych i nieoczywistych, a przy tym wyjątkowo bliskich. Tworzy niebywale subtelną, ale w swojej wymowie głęboko poruszającą opowieść o skomplikowanej miłości, sekretach małżeństwa, bólu samotności i trudach dojrzewania.

Jeśli odbierasz życie komuś, kto krzywdzi innych, to czy można to usprawiedliwić? Kim wolałbyś być, gdybyś musiał wybrać: ofiarą czy mordercą? Fenomenalny thriller psychologiczny, prosto z Norwegii. Clara jest ambitną i utalentowaną urzędniczką w Ministerstwie Sprawiedliwości, specjalizującą się w ochronie dzieci - ofiar przemocy domowej. Pracuje nad kontrowersyjną ustawą, która budzi ostre dyskusje. Kiedy do szpitalu, w którym pracuje jej mąż, trafia pobity czteroletni chłopiec i wkrótce umiera, a na drugi dzień jego ojciec zostaje zamordowany, pojawiają się jednoznaczne podejrzenia, kto za tym stoi. Jej życie zaczyna wymykać się spod kontroli, a z mroków przeszłości powracają demony. W Odbiorę ci wszystko nic nie jest jednoznaczne. Nikt nie jest niewinny, a zło nie jest złem absolutnym. „To nowe, świeże podejście do gatunku. Historia porywa, a intryga jest wręcz kunsztowna... Połknęłam tę powieść w dwa wieczory, ale jej bohaterowie zostaną ze mną na długo". Maja Lunde, autorka Historii pszczół

Kontynuacja „Samotności w Sieci”, książki-fenomenu. Główni bohaterowie "Końca samotności" to nowe pokolenie. Kuba i Nadia również poznali się dzięki Internetowi, ale… w klasztorze. Ich związek jest całkowitym przeciwieństwem chłodnej relacji łączącej rodziców Kuby. Wszystkie postaci nieoczekiwanie połączy jedna książka, a historia Nadii i Jakuba nabierze niespodziewanego, wręcz kryminalnego tempa. Książkę czyta Filip Kosior

Wstrząsający reportaż o więziennym życiu z perspektywy strażników. Ludzi, którzy dzień w dzień, przez lata wyjątkowo trudnej służby, pilnują sprawców najokrutniejszych przestępstw. Paweł Kapusta oddaje głos gadom - tak w gwarze więziennej nazywa się klawiszy. Oddziałowi, dowódcy zmian, wychowawcy, dyrektorzy mówią o brudzie tej roboty, już do końca życia pozostającym w psychice. O szokujących zdarzeniach, z którymi muszą się mierzyć niemal każdego dnia. O codziennym kontakcie z bandytami, z którymi na wolności nikt nie chciałby mieć do czynienia. Odwiedzając zakłady karne, prześwietlając oddziały, cele i gabinety, Kapusta szuka dziur w niewydolnym systemie. W systemie, w którym zbrodniarze mają często więcej przywilejów niż pilnujący ich klawisze. W którym pojęcie resocjalizacja stanowi dla osadzonego jedynie sposób uzyskania dodatkowej przepustki. Który - według funkcjonariuszy - w dużej mierze bandytów produkuje, a nie nawraca. Który zaczyna się chwiać. Bo kto chce iść do pracy, w której napięcie sięga zenitu, a pensja bruku? Bohaterowie mówią też wprost: tak, w polskich więzieniach bije się osadzonych. Tak, w polskich więzieniach problemem jest nielegalny kontakt ze skazanymi - przemyt, handel, noszenie grypsów, telefonów komórkowych, alkoholu. Kontakty seksualne strażników z więźniami. Praca operacyjna służb specjalnych, pozwalających bandytom na prowadzenie nielegalnych biznesów zza więziennych murów. Kto powie, że nowa książka Kapusty jest brudna, będzie miał całkowitą rację. Ktoś doda, że jest wulgarna, momentami wręcz obrzydliwa i szokująca - też się nie pomyli. Najważniejsze, że jest prawdziwa. A prawda w niej zawarta ścina momentami z nóg. Druga książka reporterska finalisty Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za książkę „Agonia. Lekarze i pacjenci w stanie krytycznym".

Każdy ma swoje mroczne tajemnice. Nie każdy potrafi je unieść. W Sztokholmie zostaje pobity na śmierć sędzia piłkarski. Zebrane dowody wskazują na porywczego ojca jednego z młodych piłkarzy. Starsi stażem policjanci chcą na tym etapie zakończyć śledztwo, ale młoda i ambitna policjantka, Micaela Vargas, wciąż ma wątpliwości. Kontaktują się więc z światowej sławy profesorem psychologii, Hansem Rekkem. Przenikliwy i działający nieszablonowo geniusz widzi więcej i szybko wywraca śledztwo do góry nogami. Okazuje się bowiem, że nic nie jest takie, na jakie z pozoru wygląda, a zamordowany nie był tym, za kogo się podawał. Czyżby ofiarę pomylono z katem? Śledztwo zmierza w niebezpieczne polityczne rejony: od tajnych więzień, gier wywiadów, przez wojny terrorystów, aż po najwyższe szczeble władzy. W trakcie prób rozwikłania tych mrocznych tajemnic między Micaelą i Rekkem zawiązuje się wyjątkowa relacja. Choć to zderzenie dwóch światów - wykształconego i kulturalnego przedstawiciela klasy wyższej z hardą, nieustępliwą policjantką z nizin społecznych – to ten wybuchowy duet uzupełniających się przeciwieństw staje się wkrótce solą w oku wszystkich zaangażowanych w śledztwo.

Klara chciałaby zatrzymać czas, nie starzeć się, mieć ciągle fiu bździu w głowie i tych samych przyjaciół. Ciągle wierzy, że szczęście jej nie ominie, a śmierć tak. Że spotka miłość swojego życia i będzie szczęśliwa, a wszystko zacznie się jeszcze raz. Jeszcze raz zakocha się w Aleksie, jeszcze raz prześpi się z niewysokim Francuzem, a temu chłopakowi, co ją krzywdził, wymierzy karę. Wierzy, że wszyscy będą o nią walczyć i że wszyscy ją kochają. A najbardziej mama. Klara jest nieukochana, bo dla nikogo nie była ważna. Nikogo prócz jej kota. Opowieść połamana jak jej bohaterowie. Świat, w którym spotykają się wielkomiejskie troski i małomiasteczkowe szajby. A całość obficie podlewana alkoholem i coraz mocniejszymi lekami. To bolesna, czasem zabawna, bardzo osobista opowieść o dzieciństwie, samotności i marzeniach. I o bliskich, którzy czasem są dla nas najdalszymi ludźmi na świecie. Czyta Iza Kuna.

Joanna od dziecka ma niezwykły dar. Dar, który bywa również przekleństwem. Dotyk innych ludzi powoduje, że widzi ich najgłębiej skrywane wspomnienia, odczuwa to, co woleliby ukryć przed światem. Podczas rodzinnego spaceru po gdyńskim klifie dzieje się coś, co powoduje, że Joanna z mężem postanawiają szybko wrócić do domu, do Wrocławia. W drodze powrotnej ulegają wypadkowi samochodowemu. Joanna budzi się w szpitalu z diagnozą: wstrząśnienie mózgu i związane z nim zaniki pamięci. W domu nie zastaje pięcioletniej córki. Dziecko jest podobno u teściów, czemu przeczą pozostawione w pokoju Mileny rzeczy. Joanna traci kontakt z rzeczywistością - wspomnienia z odległej przeszłości mieszają się z wydarzeniami ostatnich dni - i rozpaczliwie próbuje wypełnić luki w pamięci, a przede wszystkim odzyskać dziecko. Co się stało na klifie? Gdzie jest córka Joanny? Jaką rolę w tej historii odgrywa powracające wspomnienie czarnej mętnej wody? Odpowiedź na te pytania okaże się dużo bardziej przerażająca niż wspomnienia traumatycznych wydarzeń obcych ludzi, które przeniknęły do świata Joanny. Karolina Macios - jest pisarką, redaktorką, felietonistką, współautorką programów kursów kreatywnego pisania i ghostwriterką. Czarne morze to pierwszy z jej serii thrillerów psychologicznych.

Seria pięciu tomów książek BB Easton, które ukazują historie pełne namiętności, emocji i intensywnych przeżyć. Każda z nich koncentruje się na innym etapie życia bohaterki, która wciąż poszukuje swojej tożsamości, a także miłości i przyjemności. Od związków miłosnych, po ekscytujące doświadczenia z mężczyznami, książki odkrywają różnorodne aspekty życia erotycznego. Sex/Love (tom 1) Sex/Skin (tom 2) Sex/Speed (tom 3) Sex/Star (tom 4) Sex/Man (tom 5)

Jak rozmawiać o Holokauście po tylu latach od zakończenia II wojny światowej? Czy my w Polsce już się tego nauczyliśmy i czy jesteśmy w stanie robić to bez uprzedzeń oraz wybielania siebie samych? Nowe światło na tę sprawę rzuca książka "Pod presją. Co mówią o Zagładzie ci, którym odbieramy głos" Tomasza Żukowskiego. Książka jest wołaniem o swobodę dyskusji o Holokauście, której ciągle w Polsce brakuje. A także o to, by uczciwie oceniać postawy Polaków wobec Żydów przed wojną i w jej trakcie, nie unikając także najbardziej bolesnych i trudnych kart naszej historii. To swoisty przegląd najważniejszych pozycji polskiej literatury o Zagładzie. Autor pokazuje, w jaki sposób pisali o niej Miłosz, Baczyński czy Szymborska, ale także ciągle mało znani szerszej publiczności żydowscy autorzy świadectw tamtych czasów. Wskazuje na te fragmenty ich dzieł, które mogą pomóc w racjonalnej dyskusji na temat stosunków polsko-żydowskich wtedy i dziś. Mimo upływu tylu lat wciąż warto po nie sięgać, by lepiej rozumieć zarówno przeszłość, jak i teraźniejszość, a także szukać drogi porozumienia na przyszłość. To poruszająca opowieść o Zagładzie przedstawiona słowami tych, którym we współczesnej dyskusji na ten temat odbiera się głos.