Kochany Diego, całuje cię Quiela

Anglia targana konfliktami religijnymi po śmierci Henryka VIII. Siłą wewnętrznych spisków i niechęci do katolików, Maria Stuart zostaje pozbawiona korony. Na tron wstępuje Elżbieta, córka matki która została ścięta przez ojca. Nie decyduje się na małżeństwo, „…nie jest mi to do niczego potrzebne…”- powtarza przez 20 lat. Jej płomienny związek z Robertem Dudleyem kończy się wraz z jego śmiercią w 1588r. Pierwsze 30 lat panowania upływa pod znakiem wielkiego naporu Hiszpanii. Rok 1588 przynosi wreszcie rozstrzygnięcie. Hiszpańska Armada zostaje rozgromiona. To ogromny sukces królowej. Pojawia się na dworze młodziutki, 34 lata młodszy od Elżbiety, piękny hrabia Essex. Elizabeth i Essex. Historia tragiczna to wspaniały, dramatyczny i jakże romantyczny zapis uczuć, myśli i czynów dwojga kochanków Elżbiety I Tudor i Hrabiego Essex. Biografia napisana z kunsztem, wiedzą i głęboką znajomością realiów i historycznych symboli – bo pisana przecież przez członka elitarnej Bloomsbury group.

Nowa miłość i nowy pupil. A gdzie święty spokój?! Majka postanawia unikać kłopotów, poświęcając się jedynie życiu prywatnemu oraz pracy. Jej ukochany chłopak i kot mają się doskonale, ale brat Majki – Michał – nadal nie potrafi uporządkować swojego życia uczuciowego. Rodzina jest dla dziewczyny najważniejsza, dlatego bez wahania zgadza się zająć nowym pupilem Michała podczas jego wyjazdu na szkolenie. Choć w głowie ma już całkiem inny plan na weekend. Plan matrymonialny… Jakie są szanse, że babski wyjazd na obóz sportowy zakończy się wizytą na komisariacie? I czy pomysł swatania brata z sympatyczną właścicielką sklepu zoologicznego ma szansę powodzenia, kiedy na horyzoncie pojawi się szczupła instruktorka jogi? Zaczytaj się w szalonych przygodach Majki, które rozbawią cię do łez!

31 grudnia 1941 popołudniówka „Paris-Soir” opublikowała ogłoszenie o poszukiwaniach piętnastoletniej uciekinierki Dory Bruder. Po latach stare wydanie gazety wpada w ręce pewnego pisarza, który przed laty bywał w okolicy zamieszkanej przez rodziców dziewczynki. Między 25 lutego 1926, dniem narodzin Dory, a 13 sierpnia 1942, datą wywiezienia jej do obozu w Drancy, mężczyzna poszukuje okruchów życia, które pokonają zapomnienie, i emocjonalnie, acz precyzyjnie kolejno je przekazuje czytelnikowi, wprowadzając go w czasy okupacji Paryża i żółtej gwiazdy Dawida skazującej wielu na śmierć.