Uwięzieni w przeszłości

Drepcik i Esmeralda tym razem stają przed niewykonalnym zadaniem. Bo jak znaleźć wyspę, o której nikt nic nie wie? A tam właśnie kryje się ostatnia z sześciu koron pradawnych borsuczych mędrców. Parze dzielnych jeżyków po długich i pełnych niebezpieczeństw poszukiwaniach udało się odszukać pięć koron. Ale los najwyraźniej przestał im sprzyjać. Ciotka Esmeraldy wytrwale psuje im szyki, a piraci depczą im po piętach. W dodatku zdaje się, że przeciwko nim sprzysięgła się również potężna pradawna magia. Czy w tych okolicznościach mają choć cień szansy, by doprowadzić poszukiwania do szczęśliwego końca?

„Najpierw potyka się z infamisem. Potem z okrutnym Diabłem Stadnickim ma sprawę. Uśmierza zabijaków, łowi opryszków, karze morderców, zmaga się z bezprawiem, nadużyciami, występuje przeciw krzywdzie. Zwycięża i ponosi klęski, pada na duchu, nieraz przywiedziony jest do rozpaczy. Czasem odgrywa rolę pierwszorzędną, czasem pojawia się tylko na chwilę, by potem znowu ukryć się w cieniu. Oto mój bohater: Piotr Wolski, starościc…”. – Józef Hen Czy XVII-wieczna Rzeczpospolita była sprawiedliwa? Czy szlachta na swoich włościach mogła czynić, co jej się podoba? Jak działało prawo za Zygmunta III Wazy, kto bronił słabszych? Piękne, pełne wyobraźni opowiadania awanturnicze – wzięte z prawdziwych historii spisanych w ówczesnych aktach sądowych – o jurydycznym starościcu Wolskim, które oprócz jego przygód i zmagania się ze złem dają nam całkiem poważny ogląd życia społecznego i prawnego wieku XVII.