Roztwory i spółka

Na podstawie tej historii powstał serial NETFLIX „Ocet jabłkowy”. Prawda, która obnażyła kłamstwa branży wellness. Przedsiębiorczyni. Inspiracja. Guru. Młoda Australijka, Belle Gibson, podbiła serca setek tysięcy ludzi, twierdząc, że pokonała raka mózgu dzięki zdrowej diecie i sile pozytywnego myślenia. Stała się gwiazdą Instagrama, ikoną ruchu wellness, autorką bestsellerowej książki i twarzą aplikacji promowanej przez samo Apple. A wszystko to zbudowane było na kłamstwie. Gibson nigdy nie chorowała na raka. „Kobieta, która oszukała świat” to pasjonujący reportaż śledczy, który odsłania kulisy jednego z największych oszustw ery mediów społecznościowych. To opowieść o charyzmatycznej oszustce, ale też o nas – o tym, dlaczego tak łatwo uwierzyliśmy w jej historię. Dziennikarze Beau Donelly i Nick Toscano prowadzą nas przez świat złudzeń, pseudonauki i potężnego przemysłu nadziei, który rozkwita na Instagramie i YouTube. To nie tylko historia jednej kobiety, ale też przestroga przed fałszywymi prorokami, którzy żerują na ludzkim cierpieniu. Szokująca. Prawdziwa. Niezapomniana.

„Gdy wojna raz przyjdzie do twojego domu, już nie chce z niego wyjść. Jest jak uciążliwy pasożyt, którego nie da się pozbyć. Zazwyczaj, gdy cichną działa i stygną lufy karabinów, nie zostawia nic z dawnego życia. Wojny trwają długo, ludzie uczą się z nimi żyć, mają złudną nadzieję, że momenty ciszy oznaczają lepsze jutro. Ono jednak nie nadchodzi, chwila spokoju to najczęściej tylko zapowiedź, że ich świat znowu się wywróci”. - Paweł Pieniążek Paweł Pieniążek, doświadczony reporter, dziennikarz i korespondent wojenny. Zjeździł Ukrainę, Afganistan, Górski Karabach. Przez kilka lat śledził losy jedenaściorga bohaterów złapanych w pułapkę konfliktu, który nie chce się zakończyć. Opowiedziana przez Pieniążka historia pokazuje przerażającą codzienność wojny widzianej oczami zwyczajnych ludzi. 11 bohaterów, 3 państwa, 3 miasta, 3 konflikty – jedna wojna. Wojna, która nie chce odejść „Wojny – jak sugeruje autor tego tomu – są czasem jak rośliny. Zapuszczają korzenie i pączkują. Wyrastają jednak z różnych nasion – ludzkiej chciwości, uprzedzeń, żądzy władzy, negatywnych emocji i złych idei. Zatruwają życia, a potem przejmują nad nimi władzę. Niemal zawsze zaskakują, bo nikt naprawdę nie jest na nie gotowy. Jak już raz wybuchną – lubią wracać. O tym wszystkim przeczytacie w znakomitym reportażu Pawła Pieniążka o Afgańczykach, Ukraińcach i Ormianach. To historie przede wszystkim o doli człowieka. O utracie bliskich i miejsca na Ziemi, o przesiedleniach i pragnieniu odrobiny normalności. Być może najgorsze w życiu bohaterów tej książki jest to, że wojna zapuszcza korzenie w ludzkich głowach. Że pozostaje w nich na zawsze – a przez to staje się czymś „normalnym”. - Artur Domosławski „Wojna nadciąga. Ludzie to czują. Pytają, czy będzie, i nie mogą uwierzyć w żadną odpowiedź. Czekają na nią tam, gdzie dotąd byli bezpieczni: we własnych domach. Pieniążek jest z nimi w Afganistanie, Ukrainie i Górskim Karabachu. Składa wielką historię ze zwykłej codzienności. Daje swoim bohaterom czas: na zawahanie, pocałowanie drzwi, pożegnanie z dawnym życiem. Wie, że z wojną łatwo się nie rozstaną”. - Anna Goc „Jasne, wiele razy słyszeliśmy wytarty frazes, że jakąś książkę „czyta się jak dobry thriller” – na ogół to nie była prawda. Ale z Wojną w moim domu tak właśnie jest. Pieniążek spędził dekadę w rejonach objętych konfliktem. Autor zbliżył się do tego zapewne najstraszniejszego wynalazku ludzkości. Opisał wojnę, ale też wszystko, co dzieje się zaraz obok niej, w tym to, co mnie samego najbardziej w niej intryguje: jej koniec, godzinę zero, te momenty, które na ogół nie mają swoich kronikarzy – gdy już nie ma „tych”, a jeszcze nie ma „tamtych”, gdy znika państwo i zostaje jedynie człowiek ze swoją naturą. Bo tak, korespondent wojenny relacjonuje fakty. Niektórzy zmieniają fakty w wiedzę, a nieliczni ową wiedzę w mądrość. Pieniążkowi udało się zrobić to wszystko i jeszcze więcej: mądrość zmienił na końcu w literaturę. Przeczytajcie jego reportaż. A samemu autorowi, korespondentowi wojennemu, po tej książce życzę, aby pewnego dnia nie miał już nic do roboty i musiał znaleźć sobie inne zajęcie. Dychnij sie synek”. - Zbigniew Rokita

"Niebo bez ptaków" Danuty Brzosko-Mędryk to już klasyka literatury obozowej i jedno z najważniejszych świadectw dotyczących Majdanka. Relacja kobiety, która przeżyła piekło na ziemi, staje się nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale również ostrzeżeniem dla przyszłych pokoleń. Danuta Brzosko-Mędryk miała dwadzieścia dwa lata, kiedy trafiła na Majdanek za działalność konspiracyjną. Na samym początku była sprzątaczką, a później pielęgniarką w obozowym szpitalu. Bardzo szybko zaczęła ryzykować własnym życiem, aby przekazywać notatki o obozowej rzeczywistości na zewnątrz. Były one dostarczane robotnikom, którzy posyłali je dalej. Dzięki temu w przypadku tej książki mamy do czynienia z dokumentem pisanym w dużej mierze na żywo, wypełnionym szczegółami, które z czasem mogłyby się zagubić w zakamarkach pamięci. Świat okupacji z całą swoją bezwzględnością jest tutaj widziany oczami młodej, niewinnej osoby, która miała to nieszczęście, że trafiła do miejsca nieliczącego się z ludzkim życiem.

Prawda o potwornym okrucieństwie i niewyobrażalnej skali nazistowskiego ludobójstwa. Pierwsza kompleksowa analiza ludobójstwa ukazująca kluczową rolę polityki wyniszczenia ludności w strategii wojennej reżimu Hitlera. Prowadząc świadomą politykę ludobójstwa, nazistowskie Niemcy zamordowały - według kryteriów przyjętych przez autora - około 13 milionów cywilów. Blisko połowa z nich miała żydowskie pochodzenie i została wyniszczona w ramach Holokaustu. Alex J. Kay przekonuje, że ludobójstwo europejskich Żydów można analizować w szerszym kontekście zagłady. W Imperium zniszczenia po raz pierwszy losy tej grupy etnicznej omówione zostały równolegle z historią krzywd innych grup: jeńców z Armii Czerwonej, bezbronnych cywilnych ofiar prewencyjnego terroru i działań przeciwpartyzanckich, osób z niepełnosprawnością fizyczną i intelektualną, europejskich Romów i polskiej inteligencji. Kay ukazuje powody, dla których nazistowski reżim traktował każdą z tych grup jako potencjalne zagrożenie dla zdolności Niemiec do prowadzenia skutecznej walki o hegemonię w Europie. To cenne, przełomowe dzieło zestawia pełną skalę rzezi z tragedią jednostek.

Wciągająca, barwna opowieść o amerykańskiej nieprzewidywalnej kulturze, a jednocześnie wnikliwe rozważania na temat sztuki, ambicji, władzy i łupów wojennych – to ważna, przełomowa książka. - Abbott Kahler, autorka The Ghosts of Eden Park (jako Karen Abbott) W styczniu 1939 roku Pablo Picasso był sławny w Europie, w Stanach Zjednoczonych jednak jego sztukę odrzucano. Rok później Amerykanie w całym kraju głośno domagali się jego dzieł na wystawach. Jak kontrowersyjny lider paryskiej awangardy wdarł się do serca amerykańskiej kultury? Po odpowiedź trzeba sięgnąć do czasów wcześniejszych, kiedy irlandzko-amerykański odszczepieniec, prawnik John Quinn, postanowił stworzyć największą na świecie kolekcję Picassa. Jego marzenie o muzeum, w którym mogłaby się pomieścić, ziściło się dopiero za sprawą wizjonera kultury Alfreda H. Barra Jr., który w wieku dwudziestu siedmiu lat został dyrektorem nowojorskiego Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Plany Barra i Quinna mogły jednak zostać pogrzebane – przez ogólną wrogość, kryzys, paryskie intrygi i samego Picassa. Trzeba było aż kampanii Hitlera skierowanych przeciwko Żydom i sztuce współczesnej oraz pełnego napięć sojuszu Barra z Paulem Rosenbergiem, prześladowanym marszandem artysty, aby wywieźć z Europy najważniejsze jego dzieła. Zorganizowana w cieniu wojny przełomowa wystawa „Picasso – czterdzieści lat twórczości” wprowadziła go do Ameryki, zdefiniowała MoMA w takim kształcie, jaki znamy, i przeniosła centrum świata sztuki z Paryża do Nowego Jorku. Wojna o Picassa to po raz pierwszy opowiedziana historia o tym, jak jedna wystawa, przygotowywana przez dziesięć lat, bezpowrotnie odmieniła amerykański gust, a tym samym ocaliła dziesiątki dzieł sztuki XX wieku o nieprzemijającym znaczeniu przed nazistami. Zręcznie łącząc nowe podejście do badań naukowych z żywą narracją, Hugh Eakin ukazuje, jak dwóch mężczyzn z obsesją na punkcie Picassa wprowadziło świat sztuki na nowe tory.

Jedna ze stu najważniejszych książek wszech czasów! Otwarty portret seksualnej hipokryzji społeczeństwa epoki wiktoriańskiej. Powieść Thomasa Hardy’ego natychmiast po premierze w 1891 roku wzbudziła szalone kontrowersje. Także dzięki nim odniosła ogromny sukces komercyjny i weszła go grona klasyki literatury. Ufna i bezbronna Tessa zostaje w myśl przyjętych powszechnie standardów wystawiona przez własną rodzinę na małżeńską „giełdę”. Jako „atrakcyjny towar” ma zdobyć majątek. Jednak uwiedziona i bezlitośnie wykorzystana przez rzekomego przyszłego męża, samotnie rodzi dziecko, które wkrótce umiera. Wówczas Tessa spotyka młodego idealistę, Angela Clare’a. Jednak kiedy ten poznaje przeszłość dziewczyny, odrzuca ją. Będąc ofiarą obłudnej, skostniałej angielskiej moralności, pozbawiona nadziei i środków do życia Tessa ucieka przed cierpieniem, decydując się na straszny, desperacki krok. Wstrząsającą historię miłości, zdrady i zbrodni Hardy kreśli barwnym, poetyckim językiem. Połączenie krytyki społecznych konwenansów z dogłębną refleksją nad rolą przeznaczenia w ludzkim życiu sprawiają, że Tessa D’Urberville należy do powieści szczególnie poruszających i pamiętnych. W 1979 roku na podstawie książki powstał głośny, wielokrotnie nagradzany i doceniany przez krytykę film w reżyserii Romana Polańskiego z Nastassją Kinski w roli głównej. W roku 2008 powieść stała się podstawą doskonałego serialu z Gemmą Arterton w roli tytułowej.

"Trzymałem węża w garści. Śladami muzykantów" Andrzeja Bieńkowskiego to książka, która powinna znaleźć się na półce każdego miłośnika folkloru, polskiej wsi, historii, a przede wszystkim muzyki. Na kartach tej książki czytelnicy mają okazję poznać ostatnią generację wiejskich muzykantów w Polsce. Andrzej Bieńkowski przez ponad dwadzieścia lat przemierzał wsie znajdujące się w centralnej Polsce, aby zgromadzić materiały do tej książki. Na przestrzeni dekad zmienił się nie tylko tutejszy krajobraz, ale również obyczaje. Dziś już nie słychać muzyki na polskich wsiach, a przynajmniej nie w takiej formie jak kiedyś. Książka ta opowiada o ostatnim pokoleniu wiejskich muzykantów, ale także o ich obyczajach i bogatej historii. Dlaczego kultura wsi odchodzi w niepamięć i czy można było powstrzymać jej zanikanie? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w książce, podobnie jak dowody na to, że wiejska obyczajowość to nietuzinkowa i zupełnie wyjątkowa część całej naszej kultury, bez której nie da się zrozumieć Polski.

Czy zastanawiałeś się kiedyś, co sprawia, że ludzie zdolni do miłości i empatii, na co dzień będący przykładnymi ojcami i mężami, w obliczu ekstremalnych warunków historycznych mogą przekształcić się w bezwzględnych oprawców? Książka „Zwykli ludzie. 101. Rezerwowy Batalion Policji i `ostateczne rozwiązanie` w Polsce” Christophera R. Browninga to poruszające studium, które zmusza do głębokiej refleksji nad naturą ludzkiego zła i jego mechanizmami. Ta przełomowa publikacja, uznawana za klasykę literatury faktu dotyczącej II wojny światowej, opowiada prawdziwą historię niemieckiego 101. Rezerwowego Batalionu Policji. To jednostka złożona z "zwykłych ludzi" – starszych, często nie mających doświadczenia wojskowego mieszkańców Hamburga, którzy w 1942 roku na terenie okupowanej Polski brali udział w masowych egzekucjach Żydów, łapankach i deportacjach do obozów zagłady. Autor, Christopher R. Browning, z niezwykłą precyzją i wrażliwością analizuje uwarunkowania polityczne, społeczne i psychologiczne, które doprowadziły do tej przerażającej transformacji. Co skłoniło tych ludzi do tak niewyobrażalnych czynów? Czy każdy z nas, postawiony w podobnej sytuacji, mógłby przekroczyć granicę człowieczeństwa? Psychologia zbrodni: jak rodzi się oprawca? Browning w swojej pracy nie demonizuje, ani nie usprawiedliwia, lecz stara się zrozumieć. Opierając się na zeznaniach powojennych przesłuchaniach członków batalionu, rekonstruuje ich myśli, motywacje i dylematy. Odkrywa, że kluczowe czynniki w procesie dehumanizacji i akceptacji zbrodni to presja grupy, posłuszeństwo wobec autorytetu, biurokratyzacja okrucieństwa oraz stopniowe przyzwyczajanie się do przemocy. Książka ukazuje, jak początkowy wstręt do okrutnych zadań ustępował miejsca obojętności, a w niektórych przypadkach nawet zadowoleniu z mordowania. To nie byli psychopatyczni sadyści, lecz mężczyźni, którzy poprzez splot okoliczności, propagandy i dynamiki grupy, stali się trybikami machiny Zagłady. „Zwykli ludzie” to nie tylko suchy raport historyczny, ale przede wszystkim głęboka analiza etyczna. Autor zmusza do zastanowienia się nad własnymi wartościami i wyborami. Jak daleko jesteśmy w stanie posunąć się pod wpływem ideologii, strachu czy chęci przynależności? Książka udowadnia, że zdolność do okrucieństwa nie jest domeną nielicznych, lecz potencjalnie drzemie w każdym człowieku, czekając na sprzyjające okoliczności. To przestroga, której waga nie słabnie z upływem lat. Znaczenie historyczne i odbiór „Zwykłych ludzi” Publikacja Christophera R. Browninga zyskała status lektury obowiązkowej dla każdego, kto chce zgłębić historię Holokaustu i zrozumieć złożoność ludzkich postaw w czasach Zagłady. Czytelnicy doceniają przede wszystkim metodyczne podejście autora i rzetelność jego badań, opartych na unikalnych źródłach. Wiele osób podkreśla, jak bardzo książka poszerza perspektywę na wydarzenia II wojny światowej, ukazując je z nieoczywistego punktu widzenia sprawców, którzy nie zawsze byli fanatycznie oddani nazistowskiej ideologii. Uwagę zwraca także przystępny, choć poruszający styl pisania, który sprawia, że skomplikowane zagadnienia psychologii społecznej stają się zrozumiałe dla szerokiego grona odbiorców. To dzieło jest szczególnie cenione za skłanianie do refleksji nad: Rolą jednostki w systemach totalitarnych. Wpływem presji społecznej i autorytetu na indywidualne decyzje. Mechanizmami dehumanizacji ofiar. Uniwersalnymi lekcjami płynącymi z historii, które pozostają aktualne w dzisiejszym świecie. Książka w twardej oprawie doskonale prezentuje się na półce, a jej solidne wykonanie podkreśla wagę treści, jaką ze sobą niesie. To nie jest lektura, którą łatwo odłożyć, ani która pozwala o sobie zapomnieć. To świadectwo, które budzi emocje i zmusza do ponownego przemyślenia wielu kwestii dotyczących ludzkiej moralności. Jeśli szukasz pozycji, która nie tylko dostarczy ci rzetelnej wiedzy historycznej, ale również sprowokuje do głębokiej introspekcji i zrozumienia mrocznych zakamarków ludzkiej psychiki, „Zwykli ludzie” Christophera R. Browninga to wybór, którego nie pożałujesz. Sięgnij po tę książkę i zanurz się w historii, która na zawsze zmieni twoje postrzeganie człowieczeństwa.