Operacja Mir

„Gdyby Tokio było facetem, wzięłabym ślub z Tokio”. Dziennikarka Marie Machytková kreśliła znaki hiragany, szukając metody na odstresowanie, tymczasem dość nieoczekiwanie… znalazła miłość: zakochała się w kulturze Japonii – i ta fascynacja wywróciła jej życie do góry nogami. Jak daleko może zaprowadzić niewinna decyzja o nauce kaligrafii? Dlaczego Japonia ma moc niszczenia i ratowania jednocześnie? I jak to jest być zupełnie samą w obcym świecie, w którym nawet uścisk dłoni jest intymnym gestem? To bardzo osobista opowieść o japońskich tradycjach i obyczajach, codziennym życiu w Tokio i pułapkach czyhających na turystów w Kraju Kwitnącej Wiśni. Autorka nie unika tematów trudnych, pisze otwarcie o podejściu Japończyków do seksualność, a także o problemach młodego pokolenia, rozdartego pomiędzy kulturą Wschodu i Zachodu. Wspaniała historia – nie tylko o Japonii! „Serdecznie polecam – nie tylko osobom ciekawym świata i Dalekiego Wschodu, ale też po prostu miłośnikom dobrej literatury”. Marcin Bruczkowski, autor bestsellera „Bezsenność w Tokio”

Nowa książka w bestsellerowej serii odkrywającej zakazaną historię ludzkości. Słynny geolog szokuje podważając naukowy obraz świata: Ludzie i dinozaury żyli jednocześnie… Epoki kamiennej nie było! Negująca teorię ewolucji alternatywna teoria dziejów Ziemi, w której obecny wygląd naszego świata ukształtowały globalne katastrofy i zmiany ziemskiego pola magnetycznego kilkanaście tysięcy lat temu. Hans-Joachim Zillmer twierdzi, że w Układzie Słonecznym znajduje się jeszcze jedna wielka nieodkryta planeta, o której już 6000 lat temu pisali Sumerowie! Autor dowodzi, że ludzie i dinozaury żyli jednocześnie jeszcze 10 000 lat temu, a przyczyną zagłady dinozaurów były zaburzenia sił elektrycznych pomiędzy planetami Układu Słonecznego. Kontrowersyjny badacz zaprzeda obowiązującej do dziś, najważniejszej XIX-wiecznej teorii geologicznego kształtowania Ziemi, przedstawiające tezę, że obecny kształt kontynentów jest rezultatem gigantycznych powodzi sprzed tysięcy, a nie milionów lat. Według niego Andy i Góry Skaliste wypiętrzyły się dopiero kilka tysięcy lat temu, a Amazonka 10 000 lat p.n.e. wpadała do Pacyfiku, nie do Atlantyku. Ilustrując swoje koncepcje rewelacyjnymi zdjęciami, Zillmer przedstawia fakty, które przeczą utartym dogmatom i proponuje alternatywne teorie, które podważają podstawy naukowego obrazu świata.

Elżbieta Bawarska jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych kobiet w historii - popularność tej postaci nie zmniejsza się mimo upływu lat. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" to doskonała propozycja dla osób zainteresowanych życiem cesarzowej, na którą można spojrzeć nie tylko przez pryzmat jej tytułu i posiadanej władzy. W końcu Sisi trafiła na wiedeński dwór jako młoda kobieta, którą nagle wepchnięto w świat pełen ograniczeń. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" przedstawiają dzieje Elżbiety Bawarskiej z innej perspektywy niż ta, do której przyzwyczaiły nas podręczniki historii. Autorka nie skupia się na cesarzowej jako monarchini. W jej książce młoda dziewczyna przeżywa troski, a narzucone jej standardy wpływają na sposób myślenia i niestety - również życie codzienne. Sisi jest przedstawiona jako osoba prywatna na przestrzeni pierwszych 27 lat jej życia. Arystokratka wkracza w obcy jej świat, któremu nie zawsze jest w stanie sprostać. Z nieco zalęknionej dziewczyny szybko musi stać się pewną siebie kobietą, a także monarchinią ograniczoną sztywnymi zasadami etykiety. "Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze" autorstwa dr Martiny Winkelhofer to historia Elżbiety Bawarskiej, powstała na bazie historycznych źródeł. Autorka chętnie sięgała po archiwalia, a także materiały pochodzące z prywatnych kolekcji. Dzięki temu była w stanie stworzyć rzetelny wizerunek młodej Elżbiety, jednocześnie zachowując dbałość o żywy język i ciekawe ujęcie tematu.

Trzy pasjonujące, mistrzowskie biografie historyczne rzucają nowe światło na władzę rosyjskich despotów i mentalność rosyjskiego narodu. Iwan Groźny. Krwawy twórca Carstwa Rosyjskiego Iwan IV – osierocony przez ojca i matkę, oddany pod opiekę wydzierających sobie władzę bojarów – od dzieciństwa uczy się przebiegłości i okrucieństwa. W 1547 roku koronuje się i ogłasza pierwszym carem Wszechrusi. Ma wtedy siedemnaście lat. Od razu staje się władcą despotycznym. Skłonność do przemocy i rozwiązłości łączy z chorobliwą wręcz pobożnością. Sadysta i mistyk zarazem, ma się za namiestnika Boga na ziemi i z góry rozgrzesza się z wszelkich występków, bo święcie wierzy, że zło czyni w tajnym porozumieniu ze Stwórcą. Wybujała podejrzliwość każe mu wszędzie dostrzegać szpiegów i zdrajców. Jego najwierniejsi dworzanie giną jeden po drugim okrutnie torturowani. Kocha przelewać krew, ale kocha też kobiety. Żeni się osiem razy, nie bacząc na dezaprobatę Kościoła. Jednocześnie jest wybitnym reformatorem. Gorliwie pracuje nad reorganizacją kraju i poszerzeniem jego granic w nieustannych walkach, ze zmiennym szczęściem, z Polakami, ze Szwedami, z Tatarami... I tak, rozdarty między wizjonerską błyskotliwością i przenikliwością umysłu a okrucieństwem, między dewocją a rozpustą, car Iwan Groźny pozostaje nieodgadnioną zagadką. Kim był naprawdę krwawy twórca carstwa rosyjskiego? Piotr Wielki. Geniusz i szaleństwo Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości. Katarzyna Wielka. Nienasycona żądza życia i władzy Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji.

Czy da się przeprowadzić metamorfozę mieszkania bez remontu? Autorka książki "Mieszkaj i żyj kolorowo" Anna Pietraszek-Sawicka udowadnia, że jest to możliwe! Wystarczy do swojej przestrzeni zaprosić nieco kolorów. Kolorowe mieszkanie jest przepełnione pozytywną energią i wyrazistością. Metamorfoza nie musi się wiązać z dużym nakładem pracy i wydaniem sporej sumy. Wprowadzenie koloru do otoczenia pozwala na dokonanie wspaniałych zmian. Dzięki temu możliwe jest odmienienie wyglądu domu i jego energii. Konieczna jest też zmiana podejścia do zamieszkiwanej przestrzeni. W książce można również znaleźć odpowiedzi na ważne pytania. Czy drewno może być kolorem? Lepsze jest malowanie czy tapetowanie? A jeśli malowanie, to może nie ścian, lecz sufitu? Jakie kolory sprawdzą się w niewielkich wnętrzach? Jak wprowadzić do mieszkania harmonię i balans? Po tę książkę powinny sięgnąć również osoby, które w przeszłości podejmowały już próby oswojenia koloru. Każdy może być architektem w swoim domu!

Wyobraź sobie, że tracisz wszystko w jednej chwili: reputację, zaufanie i wolność. To właśnie spotyka trójkę najlepszych polskich agentów, których świat dosłownie usuwa się spod nóg, gdy w tajemniczych okolicznościach znika najdroższy brylant świata – różowy brylant, który mieli chronić. Zostają oni oskarżeni o kradzież, upokorzeni i rzuceni na pastwę bezwzględnych służb, które niegdyś im ufały. Maria Ulatowska i Jacek Skowroński w porywającym thrillerze „Kobieta z różowym brylantem” zabierają czytelnika w wir wydarzeń, gdzie granica między lojalnością a zdradą staje się niewidoczna. To nie jest zwykła historia o zniknięciu cennego przedmiotu; to opowieść o heroicznej walce o przetrwanie, odzyskanie dobrego imienia i odkrycie prawdy, która może być bardziej niebezpieczna niż sami agenci mogli przypuszczać. Czy jesteś gotów zanurzyć się w świecie, gdzie zaufanie jest luksusem, a każdy cień może zwiastować śmierć? Intryga i śmiertelny pościg za różowym brylantem Po brawurowej ucieczce z rąk własnych służb, agenci zostają wciągnięci w śmiertelną spiralę pościgu, rozgrywającego się w labiryncie warszawskich ulic. Tu każda kryjówka może okazać się pułapką, a sojusz szybko zamienić się w zdradę. Ich życie wisi na włosku, a oni sami są na krawędzi wytrzymałości, pozbawieni wsparcia i ścigani przez tych, którzy niegdyś byli ich sprzymierzeńcami. Muszą złamać wszelkie zasady, aby samodzielnie dociec prawdy i wymierzyć sprawiedliwość, bo nie wiedzą już, komu mogą ufać. Jedno jest pewne: ktoś bardzo źle wybrał sobie kozły ofiarne, a stawka w tej grze jest najwyższa – życie. To thriller pełen napięcia, w którym nie brakuje też elementów czarnego humoru, co nadaje mu unikalny charakter i sprawia, że lektura jest jeszcze bardziej wciągająca. Fabuła rozwija się dynamicznie, oferując: Nieprzewidywalne zwroty akcji, które trzymają w nieustannej niepewności. Cięte dialogi, dodające narracji ostrości i realizmu. Niepokojąco realistyczne sceny, które zmuszają do zastanowienia nad cienką granicą między fikcją a rzeczywistością. Zdrada, zemsta i walka o prawdę To historia o zdradzie, zemście i cenie, jaką trzeba zapłacić, gdy z pionka na szachownicy zaczynasz grać po swojemu. Czy zdołają udowodnić swoją niewinność i przeżyć, gdy cały świat wydaje się być przeciwko nim? Czy zaufanie, które jeszcze między nimi pozostało, okaże się wystarczającym schronieniem w obliczu tak wielkich zagrożeń? Książka porusza ważne pytania o moralność, lojalność i prawdziwą naturę sprawiedliwości w bezwzględnym świecie szpiegów i intryg. Czytelnicy doceniają tę powieść za jej wciągającą i trzymającą w napięciu fabułę, która nie pozwala oderwać się od lektury nawet na chwilę. Zwracają uwagę na dynamiczną akcję, mistrzowsko budowane napięcie i zaskakujące rozwiązania, które sprawiają, że historia jest świeża i oryginalna. Wielu odbiorców chwali autorów za umiejętne połączenie mrocznej atmosfery z subtelną domieszką humoru, co czyni książkę jeszcze bardziej intrygującą. Styl Marii Ulatowskiej i Jacka Skowrońskiego jest ceniony za lekkość i płynność, co ułatwia zanurzenie się w świat przedstawiony i pozwala w pełni przeżywać losy bohaterów. Silne postacie, które muszą stawić czoła niewyobrażalnym wyzwaniom, budzą sympatię i zaangażowanie, a ich dążenie do prawdy staje się inspiracją. Jeśli szukasz thrillera, który porwie cię w wir wartkiej akcji, zmusi do myślenia i dostarczy niezapomnianych emocji, to „Kobieta z różowym brylantem” jest pozycją, której nie możesz przegapić. Przygotuj się na literacką podróż pełną ryzyka, zdrady i walki o sprawiedliwość, gdzie nic nie jest takie, jakim się wydaje. Sięgnij po tę książkę i przekonaj się sam, jak smakuje walka o przetrwanie w świecie, w którym nikt nie gra fair!

Książka prezentuje dzieje dwudziestu dwóch rodzin, których życie związane było z warszawską Pragą. Są wśród nich tak znane i zasłużone rody, jak rodzina premiera Jana Olszewskiego, czy wywodząca się od Szmula Zbytkowera rodzina francuskiego noblisty Henri Bergsona a także rodzina zmarłego niedawno aktora Jana Kobuszewskiego. Są też, przedstawione w rodzinnym kręgu, tak charakterystyczne dla Pragi postacie jak Julian Różycki, Jan Wedel, Ignacy i Kazimierz Skorupka czy Jan Żabiński. Oprócz tych "wielkich", znanych z historii, na kartach książki przedstawione zostały też losy "zwykłych", co nie znaczy mniej ważnych mieszkańców prawobrzeżnej Warszawy, jak członków klanu Natorffów, Gierałtowskich czy Rabęckich. Z każdą z tych rodzin wiążą się niepowtarzalne historie, tworząc razem obraz, którego ramą jest niezwykła dzielnica Warszawy - Praga.

Göbekli Tepe – przełomowe odkrycie archeologii – podważa współczesną wiedzę i stawia pytanie: jaka historia ludzkości jest prawdziwa? Fascynująca teoria rzuca wyzwanie nauce, bezradnej wobec zagadki Göbekli Tepe. Göbekli Tepe – najbardziej tajemniczy megalityczny kompleks świata sprzed 12 000 lat – jest największym wyzwaniem dla archeologii XXI wieku. Göbekli Tepe – wzniesione w końcu ostatniej epoki lodowcowej – składa się z setek budowli ozdobionych wspaniałymi reliefami dziwnych stworzeń i ustawionych w kręgi 15-tonowych monolitów w kształcie litery T. Stawia pod znakiem zapytania aktualną wiedzę historyczną, archeologiczną, a nawet paleontologiczną, która uważa za niemożliwe budowę takich konstrukcji przez prymitywne plemiona myśliwych i zbieraczy. Ta najstarsza kamienna konstrukcja na Ziemi jest świadectwem tak wysokiego poziomu technologii i sztuki, jaki został osiągnięty dopiero 7000 lat później – przez wielkie kultury starożytnego świata – Sumer, Egipt i Babilon.