W swoim czasie. 27 historii o odzyskiwaniu życia

Dziewczyna uwięziona w domu i chłopak, który chce pokazać jej świat na przekór okrutnej chorobie. Czy to w ogóle możliwe? Jak rozwinie się ich relacja? Czy uda im się spotkać? O tym w książce Nicoli Yoon zatytułowanej "Ponad wszystko". Maddy to nastolatka, która jest chora na coś, co można określić uczuleniem na cały świat. Od urodzenia cierpi na rzadką chorobę, która sprawia, że każda infekcja może zakończyć się u niej śmiercią. Jedynymi osobami, z którymi nastolatka ma kontakt od urodzenia, są jej matka oraz pielęgniarka. Dziewczyna nie ma przyjaciół, a uczy się online. Któregoś dnia do domu naprzeciw niej wprowadza się rodzina. Jednym z jej członków jest chłopak o imieniu Olly, który od razu zwraca jej uwagę. Zaczyna się od jednego spojrzenia, ale co będzie dalej? Mimo że dziewczyna nie wychodzi z domu, nastolatkowie jakimś cudem zaczynają ze sobą korespondować. Jednak im dłużej to trwa, tym bardziej Maddy uważa, że ich znajomość nie ma sensu, a więzienie coraz mocniej zaczyna jej doskwierać. Czy w związku z jej chorobą jest możliwe szczęśliwe zakończenie dla ich historii? A może jest to tylko jedna z wielu życiowych lekcji, którą każdy musi odrobić? Niezależnie od tego, jak zakończy się ta historia, warto poświęcić chwilę na zapoznanie się z nią. Dzięki niej każdy z czytelników zrozumie, że należy doceniać to, co się ma, bo nic nie jest dane raz na zawsze. Udowadnia, że musimy uczyć się w pełni korzystać z każdego dnia.

Danuta od lat związana jest z rodziną Arkadiusza i Barbary. Gotuje, sprząta, niańczy dzieci. Jest jednak kimś więcej niż gospodynią. Z biegiem lat stała się powiernicą, przyjaciółką rodziny. Kobieta ma skomplikowaną historię. Młodzieńcze ideały szybko prysły, a prawdziwe życie okazało się brutalne. Rok po roku los doświadczał ją coraz mocniej. Zawsze jednak wierzyła w magię Bożego Narodzenia. To przecież czas, w którym mogą zdarzyć się cuda… I każdego roku ta magia działa. W każdym rozdziale Agnieszka Lis udowadnia nam, że nigdy, nigdy nie należy się poddawać!

Jedna z absorbujących powieści Laili Shukri. Sięgnij po nią i przekonaj się, jak wygląda życie kobiety w arabskiej rzeczywistości. Czy naprawdę przypomina ona cudowną bajkę? "Jestem jedną z żon" to książka, która opisuje arabską rzeczywistość, widzianą oczami kobiety z Europy. Historia w niej zawarta może wstrząsać, pokazując czytelnikowi, jak bardzo różni się tamtejsza kultura od tej, którą znamy i z którą mamy do czynienia na co dzień. Alicja i jej przyjaciółka prowadzą zwyczajne życie w Polsce. Obie pracują w butiku i takie zajęcie w ogóle ich nie satysfakcjonuje. Często marzą, by się wyrwać, odpocząć od szarej codzienności, z jaką muszą się nieustannie zmagać. Kiedy nadarza się okazja na krótki wyjazd do Dubaju, kobiety nie zastanawiają się ani chwili. Dzięki znajomościom ich przyjaciółki, Sandry, obie mogą tam naprawdę korzystać z życia. Na luksusowym jachcie Alicja poznaje bogatego szejka i z miejsca się w nim zakochuje. Bez wahania decyduje się na szybki ślub, który miałby umożliwić jej wybrankowi nawiązanie intymnej relacji. W pierwszej chwili wszystko wydaje się cudowne, jak wyjęte z najpiękniejszego snu. Problem w tym, że po powrocie z Omanu, Alicja zderzy się z bolesną rzeczywistością, której się nie spodziewała: nie jest i nie będzie jedyną żoną szejka. Czy poradzi sobie z tą świadomością i przystosuje się do nowych warunków życia? Czy może postanowi uciec, co wcale nie będzie takie proste?

Henia wciąż tkwi w przedsionku właściwego życia. Takie przynajmniej odnosi wrażenie. Jest prawie spełniona: ma pracę, męża, rodzinę i przyjaciółkę – czyli zestaw prawie idealny. Dlaczego więc wciąż prześladuje ją to „prawie”? Dlaczego targają nią niepokój i poczucie, że powinno być jakoś lepiej? Dlaczego czuje się tylko „prawie” na swoim miejscu? Jej matka martwi się o ojca, który martwi się o babcię, która niczym się nie martwi. Przyjaciółka próbuje ją zaangażować w związkową misję ratunkową, a matka się zakochuje nie wiadomo w kim. Henia chce wszystkim pomóc, bo nie za bardzo wie, jak pomóc samej sobie. Często czuje się zagubiona, niepewna, wymyśla czarne scenariusze i nie wie o sobie wielu rzeczy. Oprócz jednej: lubi piwo i tego akurat jest pewna. Tylko do czego jej ta wiedza potrzebna? Czarny humor, lekka i przyjemna opowieść o dylematach współczesnej kobiety w średnim wieku. Niepewność siebie, zbyt wiele możliwości, za mało odwagi, wygórowane oczekiwania otoczenia i poczucie, że życie przecieka przez palce. Znacie to?

"Szczęście przychodzi wieczorem" to idealna pozycja dla kobiet, które straciły pewność siebie i uważają, że nic przyjemnego ich nie spotka. Może czas wziąć życie w swoje ręce! Czy jest odpowiedni czas na miłość? Okazuje się, że nawet mając lata młodości za sobą, nie trzeba zamykać się w czterech ścianach i jedynie wspominać szczęśliwe lata. Zmiana pracy, nowa miłość czy realizacja marzeń nie zwracają uwagi na metrykę! Dziennikarka po 25 latach decyduje się na odejście od męża - początkowo samotne życie okazuje się trudniejsze, niż myślała. Kiedy powoli osiąga równowagę, życie nie szczędzi jej innych, trudnych doświadczeń. Czy to oznacza, że żałuje swego kroku - kobieta zaczyna rozmyślać o tym, czy postąpiła mądrze. Okazuje się, że na jej przyszłość może wpłynąć... konieczność społecznej izolacji z powodu pandemii koronawirusa. Czy w takich warunkach uda się jej jeszcze znaleźć miłość? Czy w jej wieku zakochanie się jest jeszcze w ogóle możliwe!? "Szczęście przychodzi wieczorem" to wyjątkowo ciekawa książka o bardzo przyjemnej treści. W szczególności powinny po nią sięgnąć kobiety, które boją się zmienić swojego życia i zburzyć panujący w nim ład. Wiele z nich poświęciło się wychowaniu dzieci czy utrzymaniu swoich małżeństw "bo tak wypada" - czy aby na pewno nie można zmienić swojego życia bez względu na datę urodzenia? Książka zachęca do spełniania marzeń oraz do tego, by żadna kobieta z siebie nie rezygnowała - nieważne, w jakim jest wieku. Autorka Ada Kostrz-Kostecka to kobieta wszechstronnie wykształcona, która nie boi się ryzykować i rozwijać pasji - do tego samego zachęca również swoje czytelniczki!

Rodzice chcieli wydać ją za mąż. Uciekła. Nagrała film z apelem o pomoc i wstawiła na YouTube. Obejrzały go miliony ludzi na całym świecie… Nada ma jedenaście lat. Mieszka w małej wiosce w Jemenie. Jak inne dzieci chodzi do szkoły, bawi się, pomaga w domu. Pewnego dnia rodzice postanawiają wydać ją za mąż... Dla dziewczynki to koniec wszystkiego. Dobrze pamięta, jak jej

Kontynuacja „Samotności w Sieci”, książki-fenomenu. Główni bohaterowie "Końca samotności" to nowe pokolenie. Kuba i Nadia również poznali się dzięki Internetowi, ale… w klasztorze. Ich związek jest całkowitym przeciwieństwem chłodnej relacji łączącej rodziców Kuby. Wszystkie postaci nieoczekiwanie połączy jedna książka, a historia Nadii i Jakuba nabierze niespodziewanego, wręcz kryminalnego tempa. Książkę czyta Filip Kosior

Druga wojna światowa była jednym z najgorszych i najbardziej wstydliwych dla ludzi momentów rozwoju cywilizacji. Fabryki śmierci, łagry, śmierć milionów żołnierzy, bez względu na to, po jakiej stronie walczyli, czy pierwsze użycie broni nuklearnej w historii ludzkości - to wszystko wydarzyło się w ciągu zaledwie sześciu lat. Na szczęście te mroczne i brutalne czasy są już historią, która interesuje wiele osób. Po sukcesie dwóch książek - "Tatuażysta z Auschwitz" oraz "Podróż Cilki" - Heather Morris kończy trylogię opowiadającą o ofiarach tamtych czasów powieścią "Trzy siostry", którą w Polsce w przekładzie Kai Gucio wydało wydawnictwo Marginesy. Cibi, Livi i Magda jako małe dziewczynki składają przysięgę zarówno sobie, jak i swojemu ojcu, że zawsze będą razem - bez względu na okoliczności oraz przeciwności losu, a ten, choć same bohaterki nie mogły jeszcze tego wiedzieć, będzie rzucał im pod nogi nie pojedyncze kłody, ale cały las. W trakcie ich okresu dojrzewania i wchodzenia w dorosłość rozpoczyna się wojna, która obejmuje również ich rodzinną Słowację. Wszystkie trzy trafiają do piekła na ziemi, którym była ziemia w pobliżu miasta Oświęcim. Obozowa rzeczywistość sprawia, że chociaż wcześniej zostały rozdzielone, odnajdują się ponownie w Auschwitz, gdzie przypomniawszy sobie o obietnicy złożonej przed laty, składają kolejną - że wszystkie trzy przeżyją. Heather Morris prowadzi czytelnika przez kolejne etapy ich życia - marsz śmierci, powrót do nowego, komunistycznego ładu oraz ucieczkę do Izraela. Jest to opowieść, która potrafi wywołać w czytelniku bardzo wiele skrajnych emocji - od śmiechu (który mimo bardzo ponurego tła też się tu pojawia), przez wściekłość, po dojmujący smutek.