Skowyt nocy

Trzymający w napięciu thriller polityczny na miarę naszych czasów: niespodziewane zwroty akcji, nietuzinkowi bohaterowie i meteorologiczna katastrofa w tle. Nadciąga nowa epoka lodowcowa: temperatury spadają do minus 60 stopni Celsjusza, wiatr zrywa linie energetyczne, a miasta przykrywa kilkumetrowa warstwa śniegu. Gdy na najwyższych szczeblach władzy dochodzi do trzęsienia ziemi, na żądanie premiera nadkomisarz Jakub Tyszkiewicz ląduje nie tylko w samym centrum śledztwa, ale też kataklizmu…

Jeśli lubisz romantyczne opowieści i nietuzinkowe bohaterki, mamy coś dla Ciebie! "Druga szansa" to poruszająca opowieść o Clementine, która po utracie wspomnień, stara się zrozumieć, kim była wcześniej... Gdy Clementine zostaje zaatakowana, nie wie, że ten atak zmieni jej życie na zawsze. Kobieta doznaje amnezji i nie pamięta już nic ze swojego życia przed wypadkiem. To, czego dowiaduje się o sobie, nie jest wystarczającą odpowiedzią na jej pytanie. Clementine rozpoczyna nietypową podróż, która ma zbliżyć ją do osoby, którą była. Kobieta chce dowiedzieć się, co ją ukształtowało, i zrozumieć, dlaczego opuściła swojego ukochanego. Wie już, że jakiś czas temu odeszła od mężczyzny, w którym podobno była szczerze zakochana. Jeśli jednak tak bardzo go kochała, dlaczego go zostawiła? By poznać odpowiedź, Clementine postanawia zapytać o to u samego źródła i odwiedzić swojego byłego. Ed jest w szoku - Clementine zjawia się w jego pracy i jak gdyby nigdy nic pyta go o to, dlaczego się rozstali. Choć jest pełen obaw i wątpliwości, Clementine nadal go przyciąga i Ed nie chce, by znów zniknęła z jego życia. Co zrobi Clementine, gdy dowie się, co było powodem jej odejścia? Czy jest możliwe, że uda im się odbudować relację? A może ta miłość już od dawna nie ma racji bytu i ponownie skończy się bolesnym rozstaniem?

Seryjna morderczyni. Sadystka. Szalona kobieta. Wampirzyca. Wilkołak. Wszystkie te epitety i określenia przypisywane są Elżbiecie Batory. Słynęła nie tylko z wyrafinowanego okrucieństwa, lecz także z nieprzeciętnej inteligencji i urody. Zwana „Panią na Czachticach” lub „Wampirzycą z Transylwanii”, przeszła do historii jako jedna z najokrutniejszych kobiet Europy. Do dzisiaj krążą opowieści o księżnej owładniętej obsesją wiecznej młodości, dla osiągnięcia której kąpała się we krwi młodych dziewic. Czy rzeczywiście jest odpowiedzialna za ponad sześćset zabójstw, które się jej przypisuje? A może krewna króla Polski Stefana Batorego była ofiarą intrygi uknutej przez jej krewnych do spółki z żądnymi władzy Habsburgami? Prawda wydaje się równie intrygująca jak legenda, która ciągnie się za „Krwawą Hrabiną”.

Jak tajemnice z przeszłości wpływają na codzienne życie? Czy bez wyleczenia traumy ludzie są w stanie normalnie funkcjonować? A co, jeśli popełniło się błąd, który kosztował kogoś życie? W książce "Pierwszy dzień wiosny" poznajemy Christie - kobietę, która dwadzieścia lat wcześniej popełniła niewybaczalny błąd. Teraz przeszłość zaczyna ją ścigać. Czy nie jest za późno na pokutę? Christie ma osiem lat i jest dzieckiem ulicy. Nikomu na niej nie zależy. A gdy w okolicy dochodzi do zbrodni, wszyscy rodzice zaczynają bać się o własne dzieci. Ale o Christie dalej nikt się nie martwi. Dziewczynka uważa, że umie sama o siebie zadbać, dobrze się ukrywa, a także podejmuje różne ryzykowne zabawy. Christie nie jest zwyczajnym dzieckiem. Ma tajemnicę, która zwala z nóg. Zabiła małego chłopca i nie czuje wyrzutów sumienia. Mija dwadzieścia lat. Christie stara się ułożyć sobie życie i odpokutować za swój czyn. Jednak przeszłość postanawia o sobie przypomnieć. Kobieta dostaje dziwne telefony, co sprawia, że zaczyna panikować. Boi się na nowo otwierać swoją przeszłość. Do tego jako samotna matka czuje, że to, co zrobiła kiedyś, może zniszczyć życie nie tylko jej, ale i jej dziecku. Czy przeszłość dopadnie Christie? Czy poniesie karę, za to co zrobiła? Jak to wpłynie na życie jej dziecka?

Iwan IV – osierocony przez ojca i matkę, oddany pod opiekę wydzierających sobie władzę bojarów – od dzieciństwa uczy się przebiegłości i okrucieństwa. W 1547 roku koronuje się i ogłasza pierwszym carem Wszechrusi. Ma wtedy siedemnaście lat. Od razu staje się władcą despotycznym. Skłonność do przemocy i rozwiązłości łączy z chorobliwą wręcz pobożnością. Sadysta i mistyk zarazem, ma się za namiestnika Boga na ziemi i z góry rozgrzesza się z wszelkich występków, bo święcie wierzy, że zło czyni w tajnym porozumieniu ze Stwórcą. Wybujała podejrzliwość każe mu wszędzie dostrzegać szpiegów i zdrajców. Jego najwierniejsi dworzanie giną jeden po drugim okrutnie torturowani. Kocha przelewać krew, ale kocha też kobiety. Żeni się osiem razy, nie bacząc na dezaprobatę Kościoła. Jednocześnie jest wybitnym reformatorem. Gorliwie pracuje nad reorganizacją kraju i poszerzeniem jego granic w nieustannych walkach, ze zmiennym szczęściem, z Polakami, ze Szwedami, z Tatarami... I tak, rozdarty między wizjonerską błyskotliwością i przenikliwością umysłu a okrucieństwem, między dewocją a rozpustą, car Iwan Groźny pozostaje nieodgadnioną zagadką. Kim był naprawdę krwawy twórca carstwa rosyjskiego? HENRI TROYAT – wybitny francuski pisarz, historyk i biograf pochodzenia rosyjskiego, laureat Nagrody Goncourtów, członek Akademii Francuskiej, znawca dziejów Rosji, autor wielu powieści oraz biografii, m.in. Piotr Wielki, Katarzyna Wielka, Aleksander I, w zapierającej dech w piersi opowieści ożywia fascynującą i kontrowersyjną postać, a wokół niej zgiełk bitew, barbarzyński przepych dworu, mroczną atmosferę izb tortur. Odkładamy tę książkę oszołomieni zawartą w niej namiętnością, drapieżnością i tajemnicą...

Słowianie. Pomruk burzy to powieść, która przenosi czytelników w czasy pełne napięcia, intryg i niebezpieczeństw. Akcja rozgrywa się w mrocznych czasach, gdy bogowie zstępują na ziemię, a ich wojenne pieśni wypełniają powietrze, co odczuwają ludzie jako pomruk burzy. Główni bohaterowie, Ciemysł, Geślarz i Miecław, stają przed niezwykle trudnymi wyzwaniami, gdy trafiają do Truso jako niewolnicy. Zawirowania w Truso Ich los zmienia się w momencie, gdy na gród napadają Prusowie. Przyjaciele, zdeterminowani do odzyskania wolności, podejmują odważne działania i z pomocą swoich umiejętności pokonują strażników. W tej chwili, ich przygoda nabiera tempa, a niebezpieczeństwo staje się ich codziennością. Wkrótce po ucieczce z Truso, bohaterowie znajdują się na pokładzie łodzi, która prowadzi ich morzem w kierunku Wolina. Spotkanie z księciem i jarlem W Wolinie napotykają sługi księcia Lestka oraz jarla Haralda, co tylko komplikuje sytuację. Wciągnięci w awanturę, muszą w pośpiechu opuścić kupiecki gród, mając za sobą nieprzyjaciela, który nie zamierza ich oszczędzać. W tym samym czasie, księża Gorka, która także znalazła się w niewoli, pokonana i poniżona, zyskuje niespodziewaną sojuszniczkę w postaci Nasławy. Jej pasierbica knuje intrygę, która może odmienić nie tylko jej los, ale także układ sił w regionie. Zatracenie i walka o przetrwanie Jormir Pomrok, inny z bohaterów, zmaga się z mrocznymi nawykami, które prowadzą go ku zniszczeniu. W obliczu niebezpieczeństwa musi stoczyć pojedynek na śmierć i życie, co wprowadza jeszcze większą dawkę napięcia. W powieści przeplatają się wątki intryg, zazdrości, gniewu oraz zbrodni. Każda postać zmaga się z własnymi demonami, a ich działania pokazują, jak daleko są gotowi się posunąć, aby zdobyć władzę i kontrolę. Cała historia jest bogata w emocje i napięcia, które sprawiają, że czytelnik nie może oderwać się od lektury. Słowianie. Pomruk burzy to nie tylko opowieść o walce o wolność, ale także o ludzkiej naturze, która w obliczu zagrożeń potrafi ujawniać najciemniejsze instynkty. Książka dostarcza głębokich refleksji na temat lojalności, zdrady i ceny, jaką trzeba zapłacić za dążenie do władzy. Zapraszamy do zanurzenia się w tę pasjonującą opowieść, która z pewnością dostarczy wielu emocji i niezapomnianych chwil. To lektura obowiązkowa dla każdego miłośnika literatury, która łączy w sobie elementy historii, przygody oraz dramatu.

Zawrotne tempo, intrygujący bohaterowie i nagłe zwroty akcji! Współczesna Polska. Tajemnicze i nagłe zabójstwo młodej rehabilitantki, dziewczyny leczonego w pod Krakowem ukraińskiego żołnierza. Weteran ucieka z miejsca zbrodni. Jego tropem rusza Konrad Wigler, szef specjalnego zespołu kontrwywiadu. To wybitny specjalista, który ma jednak bardzo niewiele czasu. Z każdą godziną sprawa coraz bardziej się komplikuje i staje się brutalną rozgrywką. Najnowsza powieść autora Quadiry wciąga od pierwszej do ostatniej strony.

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”