Potworem rodzisz się albo stajesz

Książka jednej z najpopularniejszych booktuberek w USA! Numer 1 na liście „New York Timesa”. Jej statek przepadł, załoga została schwytana, a sławna Androma Racella straciła tytuł Krwawej Baronowej. Teraz jest zbiegiem bezlitośnie ściganym przez Galaktykę Mirabel. Bezwzględna Królowa Nor rządzi większością galaktyki dzięki toksynie kontrolującej umysł. Androma zaryzykuje wszystko, nawet wolność, aby znaleźć lekarstwo. Na skutej lodem planecie Solery znajduje niespodziewanego sojusznika. Wraz z Dexem planują, jak dostać się do miasta. W Arcardius działania Nor doprowadziły do inwazji Mirabel. Gdy załoga walczy o odzyskanie wolności, Andi i Dex odkrywają zagrożenie znacznie większe niż wszystko, z czym mieli do czynienia. To nie koniec gwiezdnej przygody, to dopiero jej początek!

Iwona Banach kolejny raz rozbawi czytelników do łez! Dwie grupy łowców duchów dostają zlecenie certyfikacji ducha w hotelu Astoria w Borkowie Pokutnym. Duch od jakiegoś czasu tam się ujawnia i właściciel ma do wyboru: albo się go bać, albo, co go kusi najbardziej? na tym duchu zarobić. Bo najlepszy hotel, to nawiedzony hotel. Certyfikowany duch byłby niezłym magnesem, gdy w okolicy nie ma nic i ludzie nie mają po co przyjeżdżać. Każda z grup inaczej podchodzi do sprawy. Jedni chcą dzięki temu wepchnąć się na celebryckie ścianki, drudzy chcą naukowo udowodnić istnienie zaświatów? Duchy bywają pomocne, można je nieźle wykorzystać. No chyba, że istnieją naprawdę?

Kontynuacja głośnej powieści Alan Cole nie jest tchórzem! Po ujawnieniu orientacji seksualnej w szkole Alan jest wciąż prześladowany przez swojego największego wroga – Rona. Może jednak liczyć na wsparcie oddanych przyjaciół – Zacka i Madisona. Niestety wciąż nie zdobył się na odwagę, aby wyjawić prawdę o sobie rodzicom. Odważnie stawia więc czoła wszelkim niepowodzeniom i nieśmiało marzy, aby rozwijać się artystycznie. Ku jego zaskoczeniu staje przed szansą wzięcia udziału w prestiżowym kursie

"Ostatni pojedynek. Zbrodnia, skandal i sąd boży w średniowiecznej Francji" Erica Jagera to fascynująca podróż do średniowiecznej Francji, gdzie wielka polityka i historyczne wydarzenia mieszają się z niezwykłymi losami nietuzinkowych jednostek. Trwa wojna stuletnia, w której w kolejnych konfliktach zbrojnych biorą udział Francuzi i Anglicy. Kościół przechodzi kryzys i to nie tylko w związku z muzułmańskimi podbojami, na francuskim dworze zapanował chaos, a społeczeństwo żyje w strachu przed zarazą. Normański rycerz, Jean de Carrouges, wraca do domu ze Szkocji. Na miejscu okazuje się, że żona Jeana została brutalnie zgwałcona przez jego giermka i przyjaciela. Decyzją sądu mężczyźni mają stanąć do pojedynku na śmierć i życie, a jeśli Jean przegra, jego żona zostanie skazana na śmierć za krzywoprzysięstwo. Tak zwany ostatni pojedynek znajduje się na ustach Francuzów i dodaje pikanterii okresowi, który i tak już jest wyjątkowo ciekawy pod każdym względem. Czy elementarna sprawiedliwość i tak zwany sąd boży idą ze sobą w parze? Na podstawie tej niesamowitej powieści powstał film Ridleya Scotta z Benem Affleckiem i Mattem Damonem w rolach głównych.

Kiedy w 1991 roku znana węgierska psycholożka Alaine Polcz opublikowała swoje wspomnienia, potwierdziło się wszystko to, o czym przez ostatnie pięćdziesiąt lat spekulowano i snuto domysły. Opinia publiczna w końcu usłyszała o horrorze kobiet uwięzionych na linii frontu w ostatnich miesiącach drugiej wojny światowej: głodzie, spaniu w piwnicach, nędzy, brudzie, wszach i chorobach, niecichnących ani na moment strzałach i regularnych gwałtach. O tym wszystkim, co nie mieściło się w podręcznikach i wzniosłych opowieściach. I o tym, co w nowym socjalistycznym państwie objęte było absolutnym tabu: przemocy seksualnej ze strony żołnierzy wyzwolicielskiej Armii Czerwonej. Koniec wojny, który zbiegł się z pierwszym rokiem jej nieszczęśliwego małżeństwa, pozostawił w Alaine Polcz, wówczas zaledwie dziewiętnastoletniej dziewczynie, duchową traumę i śmiertelną chorobę, a także poczucie wielkiego osamotnienia. Mimo tego Kobieta na froncie to portret osoby niezwykłego hartu ducha, z której wojenna gehenna wysysała chęć do życia, lecz nigdy nie odebrała człowieczeństwa, która szukała w sobie zrozumienia nawet dla oprawców, która całe późniejsze życie zawodowe poświęciła pracy z umierającymi i ich rodzinami i która przełamując zmowę milczenia, oddała sprawiedliwość cierpieniu wielu anonimowych kobiet.

Ludzka natura potrafi być bardzo mroczna i nieprzenikniona. Seryjni zabójcy, masowi mordercy, wszelkiej maści psychopaci, przestępcy kryminalni - są to jednostki, które budzą przerażenie oraz obrzydzenie w oczach praktycznie każdego człowieka, choć potrafią wywoływać także niezdrowe zainteresowanie. Niestety, policjanci i wszelkiej maści stróże prawa, którzy muszą dojść przyczyny tego, dlaczego dana osoba straciła życie, nie mają łatwego zadania. Przekonuje się o tym komendant Corso, główny bohater książki "Kraina Umarłych" autorstwa Jean-Christophera Grangé'a, która na naszym rodzimym rynku ukazała się dzięki wydawnictwu Sonia Draga. Powieść przetłumaczyła Krystyna Szerzyńska-Maćkowiak. Komendant Corso, rozpoczynając kolejne dochodzenie, w sprawie powtarzających się zabójstw striptizerek był w stu procentach pewien, że czeka go zwykła sprawa, w której okaże się, że jakiś frustrat wyładowywał na kobietach swoją złość. Nie mógł spodziewać się jednak tego, dokąd zaprowadzi go zagadka serii morderstw oraz przez co będzie musiał przejść, żeby rozwiązać tę sprawę. Policjant zostaje wciągnięty w świat, w którym zło jest najlepszym i najbardziej pożądanym źródłem dobrego samopoczucia oraz uczucia rozkoszy. Będzie musiał przedrzeć się przez świat filmów pornograficznych, świat BDSM i różnych innych, chorych pragnień, marzeń i perwersji seksualnych. Jak poradzi sobie z tym jego psychika? Jak zmieni go to śledztwo? Wszystko znajduje się w tym intrygującym i pełnym napięcia thrillerze.

Co robić, gdy od nadmiaru głowa (jednak) boli? Żyjemy w czasach turbokapitalizmu, który wmawia nam, że "więcej" oznacza "lepiej". Od dziecka wychowywani w kulturze kolekcjonowania, wyobrażamy sobie, że kiedy zdobędziemy to czy tamto, wreszcie będziemy szczęśliwi. Staramy się więc ze wszystkich sił, sięgamy tej upragnionej gwiazdy i... w naszym poczuciu szczęścia nic się na dłuższą metę nie zmienia. Nigdy bowiem nie mamy wystarczająco dużo i nie jesteśmy wystarczająco dobrzy, by spełnić własne oczekiwania. To błędne koło!