Słońce w kieszeni

Rozdzierająca serce, przerażająca prawdziwa historia, która wstrząsnęła Wielką Brytanią. Chłopiec jest torturowany przez matkę, braci i otoczenie. A świat pozostaje niemy... Ten chłopiec stracił mowę poddany niewyobrażalnej przemocy domowej. Kiedy Joe był mały, tata chronił go przed okrucieństwem matki, która biła go, wyzywała, raz przytknęła mu gorące żelazko do ręki, raz chciała wyrzucić go przez okno… Kiedy Joe miał pięć lat, ukochany ojciec zginął w płomieniach na jego oczach. I Joe stracił mowę. Odtąd matka mogła już być bezkarna… Kazała mu spać na podłodze w pokoju sadystycznych braci, jeść pod stołem resztki z podłogi. Niebawem wtrąciła go do ciemnej, zimnej, cuchnącej piwnicy. Głodny, niemyty i codziennie bity przez matkę spędził tam trzy lata… Kiedy Joe miał siedem lat, pojawił się przyjaciel matki. Mężczyzna gwałcił chłopca na jej oczach. Chłopiec krwawił, cierpiał, ale nie mógł ani mówić, ani nawet krzyczeć. Najgorsze miało jednak dopiero nastąpić… Wstrząsająca historia dzieciństwa Joego Petersa niesie pomimo wszystko nadzieję: katowany, molestowany chłopiec znalazł siłę, by przezwyciężyć niemożliwą wręcz podłość i obojętność ludzi, i odzyskał mowę. Teraz mówi w imieniu dzieci wykorzystywanych seksualnie, prowadząc własną fundację. Autobiografia Płacz niemymi łzami pozostawała przez wiele tygodni w Anglii bestsellerem numer 1.

"Ludzie, których spotykamy na wakacjach" Emily Henry to niezwykle urokliwa i pełna ciepła opowieść o drugiej szansie, która rozgrzewa serca i przypomina o magii letnich dni. To historia, która wciąga od pierwszej strony, ukazując, jak cienka granica dzieli przyjaźń od głębszych uczuć i jak wiele może się zmienić, gdy odważymy się stawić czoła przeszłości. Poznaj Poppy i Aleksa, dwoje ludzi, którzy na pozór nie mogliby być bardziej różni. Ona – żywiołowa dusza towarzystwa, z głową pełną marzeń o dalekich podróżach. On – spokojny introwertyk, ceniący sobie wieczory z dobrą książką i domowe zacisze. Ich wspólna, przypadkowa podróż jedenaście lat temu zapoczątkowała niezwykłą przyjaźń, która kwitła pomimo dzielących ich kilometrów. Przez lata, co wakacje, spotykali się, by spędzić wspólnie niezapomniany, letni tydzień, tworząc rytuał, który stał się dla nich obojga fundamentem. Każde lato przynosiło nowe wspomnienia, śmiech i poczucie przynależności, niezależnie od tego, co działo się w ich życiu przez resztę roku. Aż do pewnego momentu. Dwa lata temu coś się zepsuło, a ich wyjątkowa więź runęła, pozostawiając pustkę i ciszę. Od tamtej pory milczą. Poppy, choć osiągnęła wszystko, o czym marzyła – popularnego bloga, wymarzoną pracę w Nowym Jorku i możliwość podróżowania po całym świecie – czuje, że w jej życiu brakuje dawnego blasku. Sukces zawodowy i egzotyczne miejsca nie są w stanie wypełnić luki po utraconej przyjaźni. Kiedy w końcu uświadamia sobie, że ostatnie chwile prawdziwego szczęścia wiązały się z wakacjami spędzonymi u boku Aleksa, podejmuje odważną decyzję. Postanawia odnowić kontakt i po raz ostatni przekonać go, by spędzili razem letnie dni. Czy ta książka Emily Henry to szansa na odnowienie wakacyjnej przyjaźni? Poppy ma tylko tydzień, by naprawić to, co wydawało się bezpowrotnie zepsute. Tydzień, by przypomnieć sobie i Aleksowi o wszystkim, co ich łączyło, o wspólnie przeżytych przygodach i niedopowiedzianych słowach. Musi jednak unikać jednego tematu, tej "wielkiej kwestii", która zawsze wisiała w powietrzu i której konfrontacja mogłaby ostatecznie zniszczyć resztki ich relacji. Czy uda im się ponownie odnaleźć wspólny język i odbudować utracone zaufanie, a może nawet coś więcej? "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" to mistrzowsko poprowadzona opowieść o tym, jak trudne bywa zmierzenie się z prawdą o własnych uczuciach i jak często to, czego najbardziej się boimy, jest jednocześnie tym, czego najbardziej pragniemy. Czytelnicy doceniają tę powieść za lekkość stylu Emily Henry, która sprawia, że strony same się przewracają. Wielu odbiorców zwraca uwagę na autentyczność bohaterów – Poppy i Aleksa, z którymi łatwo jest się zidentyfikować i których losy śledzi się z prawdziwym zaangażowaniem. Podkreśla się również inteligentny humor i wzruszające momenty, które idealnie się uzupełniają, tworząc niezwykle satysfakcjonującą lekturę. Książka jest ceniona za to, że porusza ważne tematy dotyczące relacji międzyludzkich, poszukiwania szczęścia i odwagi do podążania za głosem serca, a wszystko to w otoczeniu urokliwych wakacyjnych scenerii. To tytuł, który potrafi wywołać uśmiech na twarzy i jednocześnie skłonić do refleksji nad własnymi wyborami i życiowymi drogami. "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" to idealna propozycja dla każdego, kto szuka powieści pełnej emocji, ciepła i nadziei. Odkryj magię uczuć w romansie "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" Zanurz się w tej historii, która udowadnia, że czasem trzeba pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa i zaryzykować, by odzyskać to, co najważniejsze. Czy Poppy i Alex znajdą odwagę, by przestać uciekać przed własnymi uczuciami i wreszcie wyznać sobie prawdę? Przekonaj się, jak potoczą się losy tej niezwykłej pary i czy letnie wakacje znów staną się dla nich synonimem miłości i szczęścia. Sięgnij po tę książkę Emily Henry i daj się porwać w podróż pełną emocji, niezapomnianych chwil i nadziei na drugą szansę!

Fascynująca podróż w czasie, podczas której razem z Piotrem Wierzbickim czytelnik zatrzymuje się w niemal każdym zajeździe lub hotelu, który kiedykolwiek pojawił się na planie Warszawy czy w przewodnikach dla podróżnych. Autor – varsavianista od lat publikujący w „Skarpie Warszawskiej” i oprowadzający wycieczki po stolicy – drobiazgowo analizuje każdą wzmiankę o obiektach bazy noclegowej, a przy tym barwnie opowiada o atmosferze dawnych czasów. Część I to solidne kompendium na temat warszawskiego hotelarstwa w zamierzchłych czasach.

Chwytająca za serce opowieść o poświęceniu, prawdziwej miłości i szczęściu. I o tym, że czasem rezygnując z siebie można zyskać najwięcej. Kiedy Łucja znajduje porzucone dziecko, jej życie diametralnie się zmienia. Ponieważ dziewczynka jest chora i żadna rodzina nie decyduje się na adopcję, Łucja postanawia wziąć za nią odpowiedzialność. Niestety, otwierając się na miłość, musi porzucić swoje marzenia i plany. Czy będzie gotowa na tyle poświęceń? Justyna leczy się z powodu depresji. W młodości podjęła niewłaściwe decyzje, przez które teraz nie potrafi w pełni cieszyć się życiem. Tkwi w marazmie i nic nie wskazuje na to, że kiedykolwiek zazna jeszcze miłości.

Sięgnij po książkę pod tytułem "Osiedle Sielanka. Nieznajoma” autorstwa Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk i przekonaj się, czy mimo niefortunnych początków pewne znajomości mogą przerodzić się w coś pozytywnego! Na swej drodze spotykamy wielu ludzi. Jednych mijamy na ulicy i już nigdy więcej nasze drogi się nie krzyżują. Z innymi nawiązujemy bliższe relacje, a z jeszcze innymi jesteśmy zmuszeni widywać się stosunkowo często, dlatego, że zamieszkujemy tą samą okolicę. Takie małe, lokalne społeczności potrafią być wyjątkowo hermetyczne. Osiedle Sielanka stanowiło dla swoich mieszkańców swego rodzaju oazę. Położone na obrzeżach Warszawy składało się z eleganckich willi i terenów zielonych, a czas wydawał się płynąć tam znacznie wolniej niż w centrum stolicy. Wszystko zmieniło się w chwili, gdy na osiedlu wybudowano nowe apartamentowce, do których wkrótce potem wprowadzili się lokatorzy. Zdecydowanie nie są oni witani z otwartymi ramionami pełnymi serdeczności. Dla tych, którzy mieszkają tam od dawna, są oni intruzami, którzy wprowadzają zamęt i niszczą urokliwy klimat Sielanki. Czy mimo wszystko przedstawiciele tych dwóch światów znajdą wspólny język?

Życie potrafi zaskakiwać. Przekonuje się o tym Halina, bo choć szczęście o imieniu Ewunia jest słodkie, to rola matki ją przeraża, zaś nietypowe zachowanie partnera odbiera resztki nadziei… Ale od czego są przyjaciele?! Basia i ciotka Bogusława, którą dopadła miłość, postanawiają wspólnie zaopiekować się Haliną. Nadzieja, zdrada i tajemnice przeplatają się ze sobą, a kłamstwo jest jak bumerang, wystarczy rzucić i wróci. I chociaż czasami wydaje się, że trawa u sąsiada jest bardziej zielona, to może być podlana łzami, bo każdy skrywa sekrety. Nawet Rzepkowa. Nowe perypetie bohaterów znanych już z powieści Na koniec świata zostały okraszone jodłowaniem, wiarą i receptą, że wszystko ma swoją porę, a potknięcia i porażki to nie koniec świata.

Romantyczna opowieść splatająca losy polskiej arystokracji i szlachty ziemiańskiej. Głównym bohaterem jest młody książę Leon, zwany również Lwem, który otrzymuje tytuł i majątek w wyniku tragicznej śmierci starszego brata. Zupełnie nieprzygotowany do roli, jaką powinien spełniać właściciel potężnych dóbr, bez wsparcia rodziny, osuwa się w bierność i apatię, z której wytrąca go dopiero niespodziewany wstrząs. A dobry przyjaciel dopomaga w odzyskaniu sił i pełnego człowieczeństwa. Niebagatelną rolę odgrywa też miłość, niepozwalająca mu popełnić błędów, które zniszczyłyby mu życie. Książkę przepełnia wiara w podstawowe cnoty: lojalność i przyzwoitość. Cechy, które były niezwykle ważne również dla samej autorki, wielkiej społecznicy, czynnej w organizacjach kobiecych i ziemiańskich, przekonanej do ostatnich chwil życia, że dobra strona natury ludzkiej zawsze zwycięża.