Przesyłka

UMYSŁ JEDNEGO CZŁOWIEKA JEST NAJBARDZIEJ NIEBEZPIECZNYM MIEJSCEM WE WSZECHŚWIECIE! Niesamowita saga sci-fi napisana przez wielkiego Granta Morrisona i zilustrowana przez równie utalentowanego Frazera Irvinga. Nominowana do Nagrody Eisnera dla najlepszego autora za „zwariowaną kreatywność pisarską i oszałamiające ilustracje”. Ray Spass, wypalony hollywoodzki scenarzysta, który najlepsze dni ma już za sobą, wpada w spiralę nieudanych związków, dzikich imprez i nieuchronnej autodestrukcji. Rozczarowany i pozbawiony jakichkolwiek widoków na przyszłość, Ray jest przekonany, iż tylko krok dzieli go od odejścia w zapomnienie. Nie zdaje sobie sprawy, że wkrótce napisze historię życia. Gdy wyobraźnia Raya zrywa się do szalonego lotu, scenarzysta musi połączyć siły z wykreowanym przez siebie bohaterem, Maxem Nomaxem, złowrogim przestępcą uwięzionym na stacji kosmicznej na skraju czarnej dziury. Razem ruszają w zakrzywiający rzeczywistość wyścig, którego celem jest ocalenie wszechświata przed ostateczną implozją… a przy tym muszą naprawdę uważać, żeby ich umysły wcześniej nie eksplodowały… Opowieść w równym stopniu cyniczna i romantyczna, przepełniona psychodelicznymi obrazami, absolutnie nieprzewidywalna i fascynująca. Obowiązkowa pozycja dla każdego miłośnika dobrych komiksów. GRANT MORRISON – wielokrotny laureat amerykańskiej Nagrody Eisnera, odpowiednika filmowego Oscara dla branży komiksowej i brytyjskiej Eagle Award – to jeden z najbardziej znanych, ale i kontrowersyjnych brytyjskich twórców powieści graficznych, obdarzony nieprawdopodobną wyobraźnią („All Star Superman”, „Happy!”). FRAZER IRVING – brytyjski genialny ilustrator, twórca szaty graficznej serii o superbohaterach w DC Comics i Marvel, w tym do „Batman and Robin”, „Uncanny X-Men”, „Judge Dredd”, „Necronauts”, uhonorowany m.in. Diamond Comics Award i National Comics Award.

Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości.

Graham Douglas był oczarowany, gdy poznał Emmę Pierce na planie filmowym, ale była wtedy obiektem uczuć Reida Alexandra. Chociaż z całych sił starał się nie zakochać, przypadkowe spotkanie w Nowym Jorku dało mu drugą szansę – i tym razem ją wykorzystał. Emma Pierce rezygnuje z kariery w Hollywood, by prowadzić zwyczajne życie. Wydawało jej się, że

Książką Skalny kwiat Ilaria Tuti oddaje hołd odwadze i hartowi ducha kobiet, zdolności do wyrzeczeń skromnych, lecz gorąco pragnących pokoju góralek, które z narażeniem życia wspierały żołnierzy w czasie I wojny światowej. Od huku pocisków drżą położone wśród gór wioski. To tam mieszkają one – niezłomne kobiety, do których o pomoc zwraca się dowództwo włoskich wojsk. Część z nich to jeszcze dzieci, część już staruszki, wszystkie jednak co rano w wojskowych magazynach pakują do koszy prowiant, leki i amunicję i ruszają ścieżkami ku górskim szczytom, które pokonać umieją tylko one. Wojna odebrała im wszystko łącznie z przyszłością, tłamsząc je w teraźniejszości przesyconej ubóstwem i trwogą. Lecz mimo niebezpieczeństw czających się na każdym kroku, mimo białych diabłów – strzelców wyborowych armii wroga – którzy trzymają je na muszce, one wspinają się godzinami, brodząc w śniegu, by wesprzeć walczących żołnierzy. To Tragarki, które w piekle alpejskiego frontu dźwigają nie tylko życie.

Niezwykła opowieść o trudnej życiowej drodze człowieka, który stał się wielką nadzieją nie tylko dla milionów Amerykanów, ale także dla tych, którzy wierzą w ducha wolności na całym świecie. "Spełniając obietnice" to historia Joe Bidena opowiedziana przez niego samego. Zanim Biden został prezydentem Stanów Zjednoczonych, musiał przejść wiele przeciwności. Życie nie oszczędziło mu chwil tragicznych, których przetrwanie wymagało ogromnej siły charakteru. W książce "Spełniając obietnice" szczerze opowiada o najbardziej dramatycznych przeżyciach, które ukształtowały go na lata, pozwalając później dotrzeć na sam szczyt światowej polityki. O tragicznym wypadku, w którym stracił najbliższe osoby, o swojej chorobie nowotworowej, o śmierci syna i o chwilach zwątpienia, jakie wielokrotnie mu towarzyszyły. Książka jest osobistym wyznaniem pozwalającym lepiej poznać najpotężniejszego dziś człowieka świata i zrozumieć jego motywacje w poszczególnych działaniach. A jednocześnie spojrzeć na przemiany zachodzące w Ameryce na przestrzeni lat oczami jej nowego prezydenta.

Dlaczego musimy napisać na nowo starożytną historię ludzkości. Odkrycia, które rzucają wyzwanie oficjalnej nauce. Zatajone fakty z naszej odległej przeszłości zdemaskowane: narodziny cywilizacji miały miejsce przed milionami lat. Michael Baigent – wybitny niezależny badacz prehistorii, wczesnej historii i religii – tropi, tak jak Michael Cremo i Richard Thompson w bestsellerze Zakazana archeologia: ukryta historia człowieka, zdumiewające prehistoryczne i starożytne artefakty, lekceważone bądź pomijane milczeniem przez oficjalną naukę: Odcisk stopy ludzkiej sprzed 150 milionów lat. Przecinające się tropy dinozaura i człowieka. Precyzyjne narzędzia sprzed 38 milionów lat. Żelazny gwóźdź sprzed prawie 400 milionów lat. Żadnej z tych dat nie można pogodzić z obowiązującym obrazem naszych dziejów. Są zaprzeczeniem wszystkiego, co nauka mówi nam o początkach cywilizacji. Dzięki bezkompromisowości autora pytania: Czy ludzie zamieszkiwali Ziemię już przez milionami lat? oraz: Czy ludzkość tworzyła w tak zamierzchłej przeszłości cywilizacje, które były niszczone przez wielkie kataklizmy? – stają się mniej nieprawdopodobne. Baigent ujawnia słabe punkty darwinowskiej teorii ewolucji i fakty nie do zaakceptowania przez ortodoksyjnych uczonych. Tak jak Graham Hancock i J. Douglas Kenyon dowodzi, że rozwiązanie znanych nam, a do chwili obecnej niewyjaśnionych wciąż zagadek: koegzystencji ludzi i dinozaurów, źródeł starożytnych zaawansowanych technologii i ich niewyobrażalnych dokonań, tajemnic alchemii, istnienia reinkarnacji i tysiąca innych – przybliża nas do zdumiewającej prawdy: narodziny pierwszej ludzkiej cywilizacji miały miejsce przed milionami lat.

Film na podstawie powieści. W rolach głównych Bella Thorne i Richard Harmon. Od czasu Wydarzenia świat nawiedzają duchy. Zwykle zjawy nie przeszkadzają Veronice. Niestety zjawy przybierają na sile. Kiedy Veronica i jej przyjaciel Kirk próbują wyjaśnić to zjawisko, dokonują przerażającego odkrycia. Nauczyciel Veroniki Bittner nie godzi się z faktem, że jego zmarła córka nie powróciła tak jak inni. Wierzy, że Eva potrzebuje ciała, by

Wojenna zawierucha uczyniła życie utalentowanego sportowca Henryka Zgudy pasmem tragicznych i szczęśliwych zdarzeń, które złożyły się na niezwykłą epopeję. Zguda zaczyna swą opowieść od przedwojennego Krakowa. Mówi o życiu w ubogim domu koło dworca, o beztroskiej młodości i o sportowym współzawodnictwie. Był bowiem zapalonym pływakiem i waterpolistą, osiągając w tych dyscyplinach bardzo dobre wyniki. A potem wybuchła wojna i Zguda, oskarżony o działalność polityczną, rozpoczął więzienną wędrówkę po obozach Auschwitz, Buchenwald, Flossenbürg i Dachau. Podkreśla, że mógł zginąć wielokrotnie i że przeżył cudem, często dzięki napotkanym przyjaciołom. Jednak nie skupia się tylko na tym. Nawet chętniej wspomina epizody, które pozwalały oderwać się od upiornej obozowej rzeczywistości. Życie sportowca we wczesnym PRL-u nie było złe, ale gdy system zaczął zaciskać pętlę, lepiej było uciec. I tak zaczął się ostatni, amerykański etap historii Henryka.