Dante

Tom czternastu wysmakowanych opowiadań Janusza Majewskiego. Część pierwsza oddaje hołd Brunonowi Schulzowi. To trzy historie związane z wielkim pisarzem, ale całkowicie fikcyjne: Ławeczka w Truskawcu mówi o spotkaniu z maturzystką, które przerywa wybuch wojny, Psalm Murmurando to obraz alegoryczny o Holokauście, a Operacja Masada jest gatunkowo nawiązującą do szpiegowskich filmów akcji relacją o poszukiwaniu podziemnego schronu, który był autentycznym projektem Schulza, ale nigdy niezrealizowanym. Ta część jest w tonacji moll. Druga to jedenaście rozmaitych opowiadań, z których każdemu można przypisać jeden z powyższych epitetów, a jednocześnie każde zawiera prawie wszystkie wymienione cechy. Wszystkie przesyca humor: czasem naprawdę czarny, czasem wręcz cyniczny, innym razem liryczny. Łączy je ironia i dystans autora do historii. I jeszcze jedno: seks. Opisywany obrazowo i zmysłowo, bywa, że drastycznie, ale nigdy wulgarnie. Ta część tomu jest w tonacji dur. Janusz Majewski po raz kolejny zgłębia to, co w człowieku najciekawsze: różnorodność jego losów i niepowtarzalność jednostki. To próba zbadania tajemnic ludzkiej duszy, opisana językiem bogatym i precyzyjnym. Zbiorem Maleńka Janusz Majewski wchodzi w dziewięćdziesiąty rok życia.

Gdy nie wiesz, gdzie szukać pomocy. Gdy wydaje ci się, że na świecie nie ma już światła. Gdy wszyscy wokół nie widzą rozwiązania… okazuje się, że jest w Tobie siła, która umożliwia pozornie niemożliwe. Nastoletnia Edyta ma wrażenie, że nie ma dla niej miejsca na świecie. Wyobcowana, z silną depresją, po ciężkim wypadku ma mroczne myśli. A jednak, z biegiem czasu, odnajduje sens i swoje miejsce w życiu. Znajduje przyjaciół, odkrywa, że rodzina jest siłą, choć nie zawsze oczywistą. I że ludzka wola, metodyczne dążenie do celu potrafią pokonać największe przeszkody. A szczęście – tak ulotne, czasami pozornie nieosiągalne – okazuje się znajdować na wyciągnięcie ręki. Bo szczęście jest w nas, bez względu na okoliczności. Agnieszka Lis po doskonale przyjętych „Pozorach” oraz „Guzikach”, kolejny raz udowadnia, że po mistrzowsku potrafi zaglądać do wnętrza ludzkiej duszy.

Mało kto jest tak naprawdę normalny, zwłaszcza że normalność trudno przecież zdefiniować! Na pewno nie pomoże w tym książka "Hotel Żaglowiec" Piotra Chojnowskiego, jednak da Ci szansę na świetne spędzenie czasu z książką pełną dziwactw i wariactw. Główny bohater - Piotr - jest dwudziestokilkuletnim włóczykijem. W pewnym momencie jego życie zaczyna przybierać bardzo niecodzienny obrót. Pociąg, którym jedzie, ma awarię i mężczyzna znajduje się nagle w małym miasteczku z hotelem Żaglowiec. Ta dziwaczna działalność hotelarska nie przynosi właścicielowi dużych zysków, ale mimo to oczekuje ON akurat na nowego pracownika. Gdy spotyka Piotra, jest pewien, że to właśnie ON nim jest. Piotr podejmuje decyzję i zostaje w hotelu Żaglowiec. Dzięki temu ma okazję poznać mnóstwo niesamowitych osobowości, które odwiedzają to miejsce. Spotyka na przykład Anastazję, aktywistkę pracującą w najstarszym zawodzie świata, Józefa, któremu bycie księdzem nie przeszkadza w byciu ateistą, czy generała Schmetterlinga, który na co dzień przebywa w okolicznej niezwykle tajnej bazie. Publikacja "Hotel Żaglowiec" porwie Cię swoim przyjaznym urokiem i figlarnym humorem. Przeniesie Cię do oryginalnego świata, w którym w pewnym momencie nic nie będzie w stanie Cię zdziwić.

Marzysz o podróży w czasie i przestrzeni? O czasach, kiedy królowało piękno? Co powiesz na Paryż lat 50. XX wieku - pełen blichtru, zabawy, szampana, zapachu perfum i oczywiście najelegantszej mody? Wbrew pozorom bohaterem książki "Merci, monsieur Dior" wcale nie jest słynny projektant. Choć nie znaczy to, że go tu nie ma! Autorka wprowadza nas w najwyższe kręgi paryskiej mody, w swoisty francuski sen sukcesu za pomocą Celestine, fikcyjnej bohaterki, która przybywa do stolicy Francji, aby znaleźć swoje miejsce na Ziemi. Zostaje gospodynią, a potem powierniczką i sekretarką młodego projektanta, o którym wkrótce usłyszy cały świat. Ta powieść to zdecydowanie pozycja na poprawę humoru. Razem z bohaterką poznajemy Francję powojenną, spragnioną blichtru i radości życia. I tę radość życia w tej książce dostajemy. W książce autorka opisuje nie tylko wystawne pokazy mody, niezwykłe stroje Diora i wytworny paryski styl, ale także zwykły świat dwóch silnych i niezależnych kobiet, które walczą o swoje szczęście. A wszystko to przez pryzmat życia u boku jednego z najsłynniejszych projektantów mody, który pragnął, aby kobiety po wojennej szarości znów znalazły swoją kobiecość i tym sposobem stworzył niezwykłe, światowe imperium stylu.

Mówi się, że miłość od nienawiści dzieli jeden krok. Tak jest i w tym przypadku. "She Drives Me Crazy" to opowieść o dwóch dziewczynach, które zapałały do siebie... niechęcią. Los jednak sprawił, że musiały wejść w układ, który miał być dla obu korzystny. Jednak nie wzięły pod uwagę, że gdy w grę wchodzą uczucia, nic nie idzie według planu. Scottie jest koszykarką, a jej drużyna właśnie przegrała mecz. Do tego była to porażka z drużyną jej byłej dziewczyny. Po tym wydarzeniu Scottie dochodzi do wniosku, że nic gorszego już jej nie spotka tego dnia. Jak się okazuje - nic bardziej mylnego. Zaraz po meczu wjeżdża w zderzak samochodu swojej szkolnej nemezis, czirliderki Irene Abraham. Scottie i Irene mają wspólną przeszłość, co sprawia, że niezbyt za sobą przepadają. Z powodu uszkodzenia samochodu Irene, muszą razem podróżować do szkoły. Samochód musiał zostać oddany do naprawy, a Scottie musi robić za taksówkę. Dziewczyny z czasem zaczyna coś łączyć. Jedna marzy o odegraniu się na byłej dziewczynie, druga potrzebuje pieniędzy na naprawę samochodu. Wchodzą w związek, który początkowo ma być tylko na pokaz. Czy taki będzie do końca?

Autorka opowiada o Wielkich Twórcach – Stanisławie Moniuszce, Josephie Conradzie, Williamie Shakespearze w Stratfordzie i pałacu Makbeta, Edwardzie Griegu w Troldhaugen, Sigrid Undset w Lillehamer. Pięknym językiem i błyskotliwą narracją opisuje wybitnych i zasłużonych artystów. Opowieść dopełnia epopeja walk Brygady Strzelców Podhalańskich w Narviku.