Pan i pani Fleishman

Kołobrzeg, lato 2018 roku. Mieszkańcy kamienicy w uzdrowiskowej części miasta tworzą małą, lokalną społeczność. Wojciech, starszy nauczyciel, gości na wakacjach ukochaną wnuczkę, Lidkę. Po sąsiedzku mieszkają Julia i Mateusz – rodzice malutkiego Felka, oraz Beata i Andrzej – małżeństwo przechodzące kryzys. Ich pogrążony w nieszczęśliwej miłości syn Darek jest niespełnionym pisarzem pracującym w muzeum historycznym. U dozorczyni Danuty na przepustce z więzienia przebywa syn Janek. Sąsiedzi codziennie się mijają, rozmyślają o sobie i oceniają nawzajem. Pozostają jednak uwięzieni we własnych wyobrażeniach. Spotykają się i rozmawiają, ale prawie wszyscy są samotni. Każdy skrywa jakieś tajemnice, czegoś się wstydzi, coś kombinuje, za czymś tęskni. Czytelnik zagłębia się w myśli, motywy działań, namiętności i lęki bohaterów. Ich barwną różnorodność odzwierciedla język. Niekiedy wulgarny i dosadny, kiedy indziej ociera się o styl naukowy.

"Ludzie, których spotykamy na wakacjach" Emily Henry to niezwykle urokliwa i pełna ciepła opowieść o drugiej szansie, która rozgrzewa serca i przypomina o magii letnich dni. To historia, która wciąga od pierwszej strony, ukazując, jak cienka granica dzieli przyjaźń od głębszych uczuć i jak wiele może się zmienić, gdy odważymy się stawić czoła przeszłości. Poznaj Poppy i Aleksa, dwoje ludzi, którzy na pozór nie mogliby być bardziej różni. Ona – żywiołowa dusza towarzystwa, z głową pełną marzeń o dalekich podróżach. On – spokojny introwertyk, ceniący sobie wieczory z dobrą książką i domowe zacisze. Ich wspólna, przypadkowa podróż jedenaście lat temu zapoczątkowała niezwykłą przyjaźń, która kwitła pomimo dzielących ich kilometrów. Przez lata, co wakacje, spotykali się, by spędzić wspólnie niezapomniany, letni tydzień, tworząc rytuał, który stał się dla nich obojga fundamentem. Każde lato przynosiło nowe wspomnienia, śmiech i poczucie przynależności, niezależnie od tego, co działo się w ich życiu przez resztę roku. Aż do pewnego momentu. Dwa lata temu coś się zepsuło, a ich wyjątkowa więź runęła, pozostawiając pustkę i ciszę. Od tamtej pory milczą. Poppy, choć osiągnęła wszystko, o czym marzyła – popularnego bloga, wymarzoną pracę w Nowym Jorku i możliwość podróżowania po całym świecie – czuje, że w jej życiu brakuje dawnego blasku. Sukces zawodowy i egzotyczne miejsca nie są w stanie wypełnić luki po utraconej przyjaźni. Kiedy w końcu uświadamia sobie, że ostatnie chwile prawdziwego szczęścia wiązały się z wakacjami spędzonymi u boku Aleksa, podejmuje odważną decyzję. Postanawia odnowić kontakt i po raz ostatni przekonać go, by spędzili razem letnie dni. Czy ta książka Emily Henry to szansa na odnowienie wakacyjnej przyjaźni? Poppy ma tylko tydzień, by naprawić to, co wydawało się bezpowrotnie zepsute. Tydzień, by przypomnieć sobie i Aleksowi o wszystkim, co ich łączyło, o wspólnie przeżytych przygodach i niedopowiedzianych słowach. Musi jednak unikać jednego tematu, tej "wielkiej kwestii", która zawsze wisiała w powietrzu i której konfrontacja mogłaby ostatecznie zniszczyć resztki ich relacji. Czy uda im się ponownie odnaleźć wspólny język i odbudować utracone zaufanie, a może nawet coś więcej? "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" to mistrzowsko poprowadzona opowieść o tym, jak trudne bywa zmierzenie się z prawdą o własnych uczuciach i jak często to, czego najbardziej się boimy, jest jednocześnie tym, czego najbardziej pragniemy. Czytelnicy doceniają tę powieść za lekkość stylu Emily Henry, która sprawia, że strony same się przewracają. Wielu odbiorców zwraca uwagę na autentyczność bohaterów – Poppy i Aleksa, z którymi łatwo jest się zidentyfikować i których losy śledzi się z prawdziwym zaangażowaniem. Podkreśla się również inteligentny humor i wzruszające momenty, które idealnie się uzupełniają, tworząc niezwykle satysfakcjonującą lekturę. Książka jest ceniona za to, że porusza ważne tematy dotyczące relacji międzyludzkich, poszukiwania szczęścia i odwagi do podążania za głosem serca, a wszystko to w otoczeniu urokliwych wakacyjnych scenerii. To tytuł, który potrafi wywołać uśmiech na twarzy i jednocześnie skłonić do refleksji nad własnymi wyborami i życiowymi drogami. "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" to idealna propozycja dla każdego, kto szuka powieści pełnej emocji, ciepła i nadziei. Odkryj magię uczuć w romansie "Ludzie, których spotykamy na wakacjach" Zanurz się w tej historii, która udowadnia, że czasem trzeba pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa i zaryzykować, by odzyskać to, co najważniejsze. Czy Poppy i Alex znajdą odwagę, by przestać uciekać przed własnymi uczuciami i wreszcie wyznać sobie prawdę? Przekonaj się, jak potoczą się losy tej niezwykłej pary i czy letnie wakacje znów staną się dla nich synonimem miłości i szczęścia. Sięgnij po tę książkę Emily Henry i daj się porwać w podróż pełną emocji, niezapomnianych chwil i nadziei na drugą szansę!

Pełna humoru książka oradości dzielenia się, owspólnej zabawie io niezwykłej przyjaźni. Nie tylko dlarodzeństwa! Oryginalne, przykuwające uwagę dziecka ilustracje, pobudzają wyobraźnię. Królik lubi mieć wszystko własne idla siebie. Nie lubi się dzielić. A tu pojawia się rodzeństwo. Królik niejest zadowolony. Tymczasem lis proponuje mu pomoc. Twierdzi: Im nas więcej, tym weselej! Czy Królik przekona się, że to prawda?

Przygotuj się na solidną dawkę mocnych wrażeń! Stanie się tak za sprawą tej powieści. Jeśli cenisz sobie kryminały z najwyższej półki, to książka "Córeńki" z serii "Złe miasta" jest doskonałym wyborem! Wszędzie można natknąć się na mroczne tajemnice. Każde miasto je skrywa i ma też swoje ciemne strony. Dochodzi w nich także do tragicznych wydarzeń jak chociażby zbrodnie, których motywy stawiają wiele pytań. Tylko że jest tak do czasu. Przed Bożym Narodzeniem bez żadnego śladu i wiadomości znikają dwie aktorki związane z warszawskim teatrem. Wkrótce w parku Szczęśliwickim zostaje znalezione ciało jednej z nich i cała sprawa staje się jeszcze bardziej dramatyczna. Przerażony dyrektor zwraca się z prośbą o pomoc do Alicji Ruckiej ze względu na jej umiejętności śledcze. Proponuje jej w zamian informacje, które są dla niej cenne. Zaintrygowana całą sytuacją dziennikarka opuszcza Poznań i udaje się do stolicy. Wkraczając do artystycznego warszawskiego światka, poznaje jego ciemne i nie zawsze przyjazne strony. Namiętności potrafią okazać się silne, motywacje nie są czyste a wygórowane ambicje to w nim codzienność. Rozwiązanie zagadkowej sprawy w takim otoczeniu nie jest łatwe. Można szybko przez to zgubić właściwy trop i podążyć w niewłaściwym kierunku. Pojawia się przy tym istotne pytanie o to, czy uda się jej odróżnić teatralną fikcję od prawdziwej rozgrywki?

Prawdziwa historia tragicznego dzieciństwa Zawsze byłam chora. Chuda jak tyczka i delikatna jak suflet; łatwo dostawałam siniaków i szybko słabłam. W szkole dzieciaki pytały wprost, czy mam anoreksję. Nie miałam; byłam chora. Następny lekarz, następny gabinet, następny opuszczony dzień w szkole. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Była wyjątkowo chorowita. Matka z niezwykłą energią usiłowała ustalić

Z mafii nie da się uciec. Juliette naiwnie wierzyła, że będzie to możliwe. Juliette od dziecka rozumiała prawa rządzące jej światem. Wiedziała, kim jest jej ojciec i czym się zajmuje. A co gorsza, że kiedyś ona jako jedynaczka będzie musiała przejąć rodzinny biznes i stanąć na czele organizacji mafijnej. Nie mogła się na to zgodzić. Niestety Juliette miała związane ręce. Zdawała sobie sprawę, że każda próba ucieczki będzie oznaczała śmierć i to nie tylko dla niej, ale również dla ukochanej matki. Jednak los dał kobiecie szansę, chociaż nie taką, o jakiej marzyła, bo do drogi ku wolności odprowadziły ją martwe oczy matki. Juliette uciekła. Dziesięć lat później kobieta prowadzi zwyczajne życie. Ma męża i małą córeczkę, a dramatyczna przeszłość wydaje się jedynie wspomnieniem. Jednak niebezpieczeństwo jest bliżej, niż myślała. Kiedy Juliette będzie na granicy życia i śmierci, Liam Harris, największy rywal i wróg jej ojca, zaoferuje pomoc. Dziewczyna szybko się przekona, że budowanie przyszłości na kłamstwach ma straszliwą cenę.