Zgasić Słońce. Szpony Smoka

Eleonor & Grey Na pozór może wydawać Ci się, że książka „Eleanor & Grey” napisana przez Brittainy C. Cherry to klasyczna opowieść o miłości. Nie brakuje tu wzniosłych uczuć, ale mylisz się, jeśli uważasz, że autorka przedstawiła tu jedynie cukierkowy świat dwojga zakochanych. Jej opowieść jest absolutnie nietuzinkowa, a już po pierwszych kilku stronach lektury zatrzymasz się przy niej na dłużej. Odnaleźć siebie nawzajem Kiedy Eleonor i Greyson się poznali, byli młodymi ludźmi poszukującymi w życiu tego „czegoś”. Znaleźli siebie i uczucie, które połączyło ich i scaliło związek. Eleanor była wymarzoną dziewczyną dla Greyson, a on wyśnionym chłopakiem dla niej. Czy żyli długo i szczęśliwie? Przekonaj się, że rzeczywistość nawet przed wielkim uczuciem stawia wiele przeszkód i problemów, które przezwyciężyć musieli główni bohaterowie. Jak to się stało? Koniec szczęścia dwojga zakochanych W jaki sposób idylliczny związek Eleonory i Greysona został zburzony? Z książki Brittainy C. Cherry dowiesz się, że życie bywa przewrotne. Chcesz towarzyszyć bohaterom „Eleanor & Grey” w ich przygodach i kibicować im w życiu uczuciowym? Jak potoczą się losy bohaterów, którzy spotykają się ponownie, kiedy dziewczyna podejmuje pracę niani? Możesz być w wielce zdziwiony, jak oczami wyobraźni zobaczysz chłopaka, który zmienił się nie do poznania. Nie chce on odgrzebywać dawnego związku, ale czy na pewno już nic nie czuje do dziewczyny? Zobacz, czy Eleanora zawalczy o swoją miłość i jak skończy się ta historia.

Pasjonująca historia o kobiecie w centrum historii Polski z czasów upadku komunizmu. Biografia stanowiąca jednocześnie opowieść o odwadze i niezłomności, która wszystkim chętnym czytelnikom przybliży realia tamtej rzeczywistości. Publikacja zawiera nie tylko ogólnodostępne materiały, ale jest również zbiorem nigdy wcześniej niepublikowanych, archiwalnych nagrań i dokumentów, a także relacji świadków. Początki życia Anny Walentynowicz są nierozerwalnie związane z Rzezią Wołyńską. Gdy 1943 roku urodzona w ukraińskiej rodzinie przyszła bohaterka Polski ma kilkanaście lat, dowiaduje się, że cała jej rodzina zginęła. Podejmuje decyzję o ucieczce - zmienia wyznanie i tożsamość. W 1950 roku zaczyna pracę w stoczni, o której wzorcowości za chwilę będą się rozpisywać gazety Polski Ludowej. Później jej zwolnienie w 1980 przyczyni się do wybuchu strajku w Stoczni Gdańskiej. Do protestu przyłączają się tysiące innych zakładów, a historia zmienia się na naszych oczach. Z modelowej działaczki partyjnej kobieta staje się wrogiem partii. Życie prywatne Anny Walentynowicz opisane w książce zdradza czytelnikowi mniej znane szczegóły. Na przykład fakt ucieczki od rodziny, która zabrała ją z Wołynia albo owiana tajemnicą tożsamość ojca jej dziecka, której nigdy nie wyjawiła nawet synowi. Cierpienie też odegrało w jej życiu, znaczą rolę - przedwczesna śmierć ukochanego męża Kazimierza lub nieustanna walka z nowotworem. Powieść "Walentynowicz. Anna szuka raju" odsłania przed nami, jaka naprawdę była kobieta, która rozpoczęła niezwykle wielką i ważną zmianę w historii polskiego narodu. Dorota Karaś i Marek Sterlingow dotarli do nieznanych wcześniej materiałów, a także rozmawiali z synem Anny Walentynowicz i odwiedzili jej rodzinę na Ukrainie. Prowadzili konwersacje zarówno z poplecznikami kobiety, jak i z jej opozycją, dlatego obraz wyłaniający się z biografii jest możliwie obiektywny.

Połączenie retellingu Kopciuszka z Piękną i Bestią Królestwem Lagorii przed laty wstrząsnęła treść straszliwej przepowiedni – książę Rakshan będzie chciał zabić Aruna, brata bliźniaka. Gdy proroctwo nieomal się wypełnia, niedoszły bratobójca zostaje na zawsze zamknięty w więzieniu, którego nie zdoła sforsować nawet własną potężną magią. Jednak książę nadal potrafi dręczyć lagorski lud za pomocą skrzydlatych potworów, zyskując miano Bestii – najbardziej znienawidzonego człowieka w kraju. Natia została znaleziona w lesie jako niemowlę i przygarnięta przez rodzinę Waldorffów. Gdy dziewczyna podrosła, z każdym dniem coraz bardziej ma dość życia służącej. Marzy, by rozpocząć naukę krawiectwa w stolicy i odmienić swój los. Problem w tym, że gdy nadarza się taka okazja, młoda dziewczyna staje przed trudnym wyborem, który może sprowadzić na nią śmiertelne niebezpieczeństwo. Natia musi wejść w posiadanie unikatowego noża w trakcie wyprawianego przez księcia Aruna hucznego balu, na który zostały zaproszone jej przyszywane siostry i matka. Jak ma to zrobić bez zaproszenia? W całym tym zamieszaniu Natia nie ma pojęcia, że stała się celem zemsty, którą książę Rakshan planuje z ukrycia.

Kim naprawdę był twórca Imperium Rosyjskiego? Fascynującym geniuszem, który słaby i zacofany kraj przekształcił w mocarstwo? Czy przerażającym szaleńcem, który bez wahania przelewał krew poddanych i własną ręką zadał śmierć zbuntowanemu synowi? Nigdy nie zostało rozstrzygnięte, kto naprawdę był ojcem Piotra, bo ani fizycznie, ani psychicznie nie był podobny do cara Aleksego. Piotr I Wielki, koronowany na cara w 1689 roku, w 1721 roku przyjmuje tytuł Cesarza Wszechrusi. Obala dawne obyczaje z niewiarygodną zaciekłością, obcinając brody i głowy, narzucając swym rodakom europejskie stroje i poglądy. Przeprowadza radykalne reformy administracji, prawa, finansów, gospodarki. Tworzy regularną armię i flotę. Wojuje kosztem tysięcy ludzkich istnień z Turkami i Szwedami. Poświęca życie tysięcy, wznosząc na moczarach nową stolicę – Sankt Petersburg. Kładzie podwaliny pod nowoczesny przemysł, buduje drogi, zakłada szkoły, unowocześnia rolnictwo. A wszystko za cenę zniewolenia narodu, wydanego na łup skorumpowanej biurokracji. Władca niezmierzonego kraju umie posługiwać się kompasem, siekierą cieśli i katowskim toporem. Buduje statki i wyrywa zęby swoim poddanym. To olbrzym, który góruje wzrostem nad otoczeniem. Mocarz, który łamie w rękach podkowy. Prostak, który znajduje upodobanie w obżarstwie, pijaństwie, rozpuście i błazenadach, rozmiłowany jest w europejskiej cywilizacji i przemocą chce do niej wprowadzić Rosję. Gdyby nie świadectwa historyczne, można by sądzić, że car Piotr I Wielki jest mitycznym tworem ludowej wyobraźni, nie zaś autentyczną postacią z krwi i kości.

Jej córeczka miała pierwszy raz w życiu nocować u koleżanki. dziecięca zabawa zmieniła się jednak w tragedię… Lucia Blix po szkole poszła się pobawić z nową przyjaciółką Josie. Wieczorem mama Lucii, Elisa, przywiozła do Josie piżamkę i wypiła kieliszek wina z jej mamą. Pocałowała córeczkę na dobranoc i pojechała do domu. Więcej nie zobaczyła już swojego dziecka. Następnego dnia dom świecił pustkami. Nie było mebli, rodziny. Nie było Lucii. To była szczęśliwa rodzina. kto uprowadził Lucię? Dlaczego to zrobił? Na podstawie książki powstał serial "Skradzione dziecko"

Odkryj najskrytsze zakamarki pewnej niezwykłej wypożyczalni. Dla Magdy i jej syna Kajtka to będą dziwne święta, ale kobieta jest gotowa na wiele, by uchwycić ich magię. Grzegorz to pracoholik, który cały swój czas poświęca rozwojowi firmy. Czy zdarzy się grudniowy cud i mężczyzna postanowi zmienić coś w swoim życiu? Justynę czeka kolejne Boże Narodzenie w towarzystwie przekomarzających się rodziców. Ale może i do niej uśmiechnie się w tym roku… mikołaj? Amanda i Tomek kolejną Gwiazdkę planują spędzić jako mąż i żona. Teraz pochłaniają ich przygotowania do ślubu, a przyjaciółka panny młodej organizuje szalony wieczór panieński. Bohaterów dzieli wiele, ale łączy jedno – wszyscy przygotowują się do świąt, które będą w tym roku inne niż dotychczas. Agata Przybyłek otula nas historią, która jest jak koc utkany ze świątecznych życzeń i małych codziennych cudów. Czy i Ty odnajdziesz tę magię?

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.

Przerażająca, oparta na faktach historia kobiet o bezwzględnych duszach, które morderstwo traktowały jako najprostszy sposób na pozbycie się problemu. „Wioska wdów” to powieść z kategorii true crime opisująca wydarzenia z wioski Nagyrév na Węgrzech, której mieszkanki otruły co najmniej 160 mężczyzn oraz dzieci w latach 1914– 1929. Patrząc na nieprawdopodobny skład morderczyń – wiejskich żon, matek i córek – można dojść do wniosku, że to mogło się zdarzyć każdemu i wszędzie. Główną postacią i prowodyrką wydarzeń była wiejska akuszerka, znana jako ciocia Suzy. Kobieta destylowała arszenik z lepiku na muchy i rozdawała kobietom z Nagyrév, pytając przy okazji: „Dlaczego zawracasz sobie nim głowę?”. W ten sposób zachęcała do pozbycia się niechcianych dzieci czy okrutnych małżonków. Liczba zmarłych rosła bez konsekwencji. „Wioska wdów” opowiada o tym, jak niektóre kobiety pozbywały się chorych krewnych, a inne używały arszeniku jako sposobu na otrzymanie spadku. Koszmar trwał przez ponad piętnaście lat, aż niezwykła wskazówka ujawniła zbrodnie w 1929 roku. Gdy prokurator żądny sprawiedliwości prowadził śledztwo, dziennikarze z całego świata – w tym „New York Timesa” – przyjeżdżali, by relacjonować dramatyczne wydarzenia. „Wioska wdów” to napisane przez zręczną dziennikarkę, fachowe przedstawienie tej wstrząsającej historii w szczegółach. Poczynając od pierwszych morderstw, aż po ostatnie powieszenie.