Doktor Stanton

Z cyklu o Zatoce Aniołów Laureen Jamison nie była w rodzinnym miasteczku od lat. Wyjechała jako nastolatka, gdy została zamordowana jej siostra Abby, a o morderstwo podejrzewano jej chłopaka Shane’a. Teraz Laureen powraca nad Zatokę Aniołów, by zaopiekować się cierpiącym na chorobę Alzheimera ojcem. Trudne przeżycia i przykre wspomnienia ożywają. Ożywa także dawne uczucie, gdy Laureen po latach spotyka

Ach, te święta! Radosne uśmiechy, rodzina zgromadzona przy świątecznym stole, prezenty i migocące bombki na choince. Obraz świąt, jaki maluje Alice Oseman w nowelce "This Winter", nie jest jednak bajkowy. Święta lubi chyba jedynie najmłodszy syn państwa Springów, Oliver. Może dlatego, że starsze rodzeństwo wreszcie ma dla niego czas, Charlie, starszy brat, gra z nim w gry, jedzenie jest super, są prezenty. Charlie jednak bał się świąt. Niedawno wyszedł ze szpitala psychiatrycznego, gdzie leczył zaburzenia odżywiania, a dokładniej anoreksję. Zastawiony potrawami stół to nie jest to, o czym marzy nastolatek. Atmosfera przy stole w rodzinie Springów też nie jest najlepsza. Ciągle słowne potyczki między rodzicami a dziadkami, bezustanne pytania przypominające przesłuchanie. A odpowiedzi w zasadzie i tak nikt nie słucha. Charlie czuje się niezrozumiany i nieszczęśliwy. Rodzice omijają temat jego choroby, tak jakby milczenie na ten temat powodowało, że problem znika. Jest jeszcze starsza o rok siostra Charliego, Tori. Tori jest bohaterką debiutanckiej powieści Alice Oseman, "Solitaire". Dla niej święta to równie męczący czas, jak chyba dla wszystkich nastolatków, którzy nudzą się przy stole. Dzieje się tak zawsze, gdy brak prawdziwego porozumienia między rodzicami a dziećmi, gdy wspólnie spędzony czas nie cieszy, ale męczy. Charlie nie wytrzymuje napięcia, wychodzi z domu, choć ma wyrzuty, że Tori zostaje sama z trudną rodziną. Charlie idzie do Nicka Nelsona. Nie znają się długo, ale świetnie się rozumieją i, chyba, kochają. Rodzina Nicka jest inna, akceptuje wybory syna. "This Winter", nowelka z serii “Hearstopper”, porusza całą gamę trudnych problemów siłą rzeczy w sposób dość skrótowy. Jest to jednak książka warta przeczytania.

"Mansfield Park" - jedna z najbardziej znanych powieści Jane Austen! Poznaj klasykę literatury angielskiej i przenieś się wraz z bohaterami na dwór w XIX-wiecznej Anglii. "Mansfield Park" opowiada o losach dziesięcioletniej Fanny Price - sympatycznej i skromnej dziewczynki, która zostaje wysłana na wychowanie do swoich bogatych krewnych, mieszkających w tytułowym dworze Mansfield Park. Życie tam płynie bardzo spokojnie. Mimo ciepłego przyjęcia przez wujostwo Fanny czuje, że nie pasuje do nowego środowiska. Na szczęście zaprzyjaźnia się ze swoim kuzynem, Edmundem. Jednak pewnego dnia sielskie życie mieszkańców Mansfield Park zostaje zaburzone przez wprowadzenie się nowych sąsiadów - Henry'ego i Mary Crawfordów z Londynu. Spokój prowincji zostaje skonfrontowany z wielkim światem. Nawet Edmund zaczyna zachowywać się inaczej. Jak Fanny poradzi sobie w nowej sytuacji? Czy dziewczynce uda się pozostać wierną sobie i swojemu sercu?

Bestsellerowa seria „Za dużo marchewek” Zabawna, pełna wdzięku i szalonych przygód, cudownie ilustrowana książka pokazuje, że nie zawsze trzeba być perfekcyjnym i chcieć zrobić wszystko samemu. Nieraz trzeba skorzystać z pomocy przyjaciół, a dobra zabawa i współdziałanie mogą dać wiele satysfakcji i przyjemności. Niepowtarzalny, kolorowy i radosny – wykreowany przez Katy Hudson – świat,w którym przyjaźń, umiejętność dzielenia się i współdziałania są najważniejsze powraca w Amberku! Po Króliku, który gromadził marchewki („Za dużo marchewek”), Żółwiu, który chciał przespać zimę („Za dużo zimowych zabaw”), Wiewiórce, która sama chciała wygrać wyścig („Wyścig po Złotego Żołędzia”), teraz kolej na Bobra. Bóbr zawsze CHCE BYĆ PERFEKCYJNY! Wszystko robi starannie, uważnie i rozważnie. Teraz ma doskonały przepis na doskonały tort urodzinowy. Przyjaciele chcą mu pomóc i podzielić się radością wspólnego przygotowywania święta. Bóbr nie jest tym pomysłem zachwycony. A będzie jeszcze mniej zachwycony, kiedy zabiorą się do pracy... Oj, wiele się będzie działo! Czy Bóbr przekona się, że dzieło nawet mniej doskonałe, ale wspólne, jest lepsze niż dzieło doskonałe stworzone samemu?

Bezwzględna despotka i przyjaciółka filozofów, przebiegła w polityce i rozmiłowana w sztuce. Zwycięska cesarzowa i nienasycona kochanka. Semiramida i Messalina Północy. Caryca Rosji Katarzyna II zwana Wielką przez ponad 34 lata (1762-1796) rządzi twardą ręką, krwawo tłumi bunty, prowadzi zręczne gry polityczne i zwycięskie wojny. Unicestwienie potęgi tureckiej, przyłączenie Krymu, rozbiory Polski – zawsze w imię świętych interesów imperium. Mieni się liberalną, a postępuje jak autokratka: tortury i morderstwa są nieodłączną częścią jej polityki. Wzniosłe idee filozofów nie przeszkadzają jej umacniać poddaństwa, a mimo to dla swego ludu pozostaje ukochaną „mateczką”. Ostentacyjnie wspiera pisarzy i artystów, ale to tylko propaganda na użytek oświeconej Europy. W miłości jest wstydliwa w słowach, rozwiązła w czynach. Obdarzona krwistym i porywczym temperamentem, mężczyzn ma za narzędzia rozkoszy. Żelazną wolą, pracowitością i inteligencją osiąga wszystko, czego pragnęła. Poślubia nie tylko następcę rosyjskiego tronu, którego niebawem zamorduje – poślubia samą duszę rosyjskiego narodu. Niemka, w której żyłach nie płynie ani kropla krwi rosyjskiej, staje się ucieleśnieniem Rosji. HENRI TROYAT to wybitny pisarz francuski, historyk i biograf pochodzenia rosyjskiego, laureat Nagrody Goncourtów, członek Akademii Francuskiej, znawca dziejów Rosji, autor wielu powieści oraz biografii, m.in. Piotr Wielki i Iwan Groźny. W porywającej książce kreśli barwny, wielowymiarowy portret Katarzyny Wielkiej: wybitnej i przerażającej władczyni rozkazującej królom i kobiety z krwi i kości, ulegającej skrajnym namiętnościom.

"Ratowałam od zagłady. Wspomnienia Irene Gut-Opdyke" to opowieść o siedemnastoletniej uczennicy szkoły pielęgniarskiej w Radomiu. Wybuch wojny zmusił młodą dziewczynę do rezygnacji z wielu ważnych dla niej wówczas spraw. Stała się bohaterką, jednak przez cały czas trwania wojny, los jej nie oszczędzał. Irenę spotkało wiele cierpienia i poniżeń. Jednak te wszystkie przykre doświadczenia sprawiły, że dziewczyna znalazła w sobie potężną siłę, która pozwoliła jej przetrwać i nieść ratunek innym. Irene zaangażowała się w konspirację. Swoje niemieckie w brzmieniu nazwisko wykorzystała, by ratować Żydów. Na każdym kroku ryzykując własnym życiem - pomagała ludziom w uciecze z getta. Ukrywała ich w lesie oraz w piwnicy majora SS, u którego pracowała w roli gosposi. Nie kierowała się nienawiścią, lecz miłością. Jej czyny są najwyraźniejszym przykładem potwierdzającym tezę, że zło można pokonać, czyniąc dobro. Po wojnie Irene wyjechała do USA. Przez wiele lat milczała na temat tych dramatycznych wydarzeń. Do spisania wspomnień skłoniły ją teorie, które zaprzeczały istnieniu Holocaustu i obozów koncentracyjnych. Książka ze wspomnieniami Irene Gut-Opdyke to niezwykle wstrząsające świadectwo heroizmu młodej, polskiej dziewczyny. Jej działania były największym buntem wobec zła, jakiego doświadczył świat i krzywdy innych ludzi. Publikacja książki odbiła się szerokim echem, a na jej podstawie w Nowym Jorku powstała sztuka teatralna.

Książka, która podpowie Ci, gdzie szukać źródeł swojej kreatywności. Przekonaj się, skąd biorą się najlepsze pomysły i spróbuj zrozumieć, z jakiego powodu przychodzą w najmniej oczekiwanych momentach. "Dlaczego marzyciele uratują świat, czyli co nauka o mózgu mówi na temat kreatywności" to pozycja przedstawiająca fakty na temat tego, skąd bierze się kreatywność. Naukowe spojrzenie pozwala zrozumieć podstawy wyobraźni oraz potrzeby tworzenia, jaka tkwi w każdym człowieku. Autorka tej publikacji stara się odnaleźć wszystkie źródła kreatywności. Jednocześnie stara się przedstawić, w jaki sposób wpływają na nie: aktualnie działający system edukacji, tryb pracy charakterystyczny dla konkretnych zawodów, znudzenie, a także częste przebywanie na świeżym powietrzu, zwłaszcza pośród natury. Jednocześnie zadaje sobie pytanie, czy technologia wpływa na oddalenie się ludzi od osiągania szczytów kreatywności. A może jednak jest zupełnie odwrotnie? Swoją książkę autorka oparła na wiadomościach, które zdobyła w trakcie licznych rozmów: z neurologami, pisarzami, naukowcami, muzykami, filozofami, a także artystami. Spróbowała, w ramach eksperymentu, także różnych rzeczy mogących ją przybliżyć do znalezienia odpowiedzi na nurtujące ją pytania: wzięła udział w zajęciach z improwizacji oraz jogi nidry, zagląda do kapsuły floatingowej czy decyduje się na nudę.

“Garść popiołu” to trzecia część opowieści o dzielnych siostrach, które bohatersko radzą sobie w realiach pierwszej wojny światowej. Miłośniczki "Zawieruchy" doczekały się kontynuacji swojej ukochanej powieści. Ida Żmiejewska kolejny raz przenosi nas do świata sióstr: Julii, Niny, Poli i Zosi, których wzajemna miłość i troska są w stanie przezwyciężyć trudny czas pierwszej wojny światowej. Tym razem jesteśmy w 1916 r. Warszawa jest pod zaborem niemieckim. Pomimo lekkiej "odwilży", miasto boryka się z głodem i zimnem, a także represjami wobec mieszkańców. Nina zostaje matką. Julia trafia na wschód, skąd nie daje znaku życia. Pola wraz z ciotką Klarą robią wszystko, by przetrwać ten trudny czas. W najlepszym położeniu wydaje się być Zosia, która pomimo przymusowego rozdzielenia z rodziną, znajduje się w Petersburgu pod opieką Witolda Tarłowskiego, do którego zaczyna czuć coś więcej... Nadal nierozwiązana zostaje sprawa bankructwa i śmierci ojca kobiet, Maksymiliana. Dodatkowo nie wiadomo, co stało się ze Stanisławem i doktorem Warlińskim. Czy siostry poukładają życie rodzinne w tym trudnym czasie? Czy uda im się znaleźć rozwiązania rodzinnych tajemnic? Przejmująca opowieść o sile kobiet, ale także o mocy nadziei, która nie umiera i daje pocieszenie nawet w najtrudniejszych czasach.