Dziennik 2005 - 2006

Do biura hamburskiego sutenera wpada zrozpaczona kobieta. Potrzebuję paszportów, dla siebie i dwóch córeczek, mówi. Jeśli mi pomożesz, mogę dla ciebie kogoś zabić. To nie byłoby jej pierwsze zabójstwo…Brünhilde Blum. Poszukiwana międzynarodowym listem gończym zabójczyni, troskliwa matka dwóch dziewczynek, od kilku miesięcy zbieg. Chce zacząć w Hamburgu

W dzisiejszych czasach w kwestii religii państwa zachodnie mają zwykle do niej podejście dość proste - wierzysz, jeśli tego pragniesz, jednak nie jest to nakaz. Zupełnie inaczej jest w Arabii Saudyjskiej, gdzie wiara jest w dużej mierze nakazana, a dotyczy to głównie kobiet, które nie mają zbyt wielu praw. Książka "Porzuciłam islam, muszę umrzeć" jest słowami kobiety, która zakwestionowała wiarę, co sprowadziło na nią wyrok śmierci. Poznajemy historię Farity, która od dzieciństwa była dość krnąbrnym dzieckiem, nigdy nie biorąc za prawdę wszystkiego, co słyszała. W zachodnim świecie byłoby to pochwalane, jednak w Arabii jest to wręcz zakazane, szczególnie jeśli chodzi o islam. Farita ciągle zadawała pytania i nigdy nie była usatysfakcjonowana odpowiedziami, które dostawała wprost z Koranu. To zwróciło na nią uwagę zarówno nauczycieli, jak i innych dorosłych. Im była starsza, tym trudniej było jej zaakceptować świat, który ją otaczał. Postanowiła uciec z kraju, odrzucając wiarę. Niestety, w Arabii łączy się to z wyrokiem śmierci. Oficjalnie jednak nigdy go nie wydano - sam ojciec Farity powziął się tego zadania, oddelegowując do tego jej brata. Kobieta musiała ukryć się w Europie. Kiedy umarł jej ojciec, myślała, że w końcu jest bezpieczna, jednak nic nie jest takie proste.

Szokujące wyznania znanej aktorki o jej arabskim małżeństwie Jak długo można być katowaną i narażaną na śmierć przez ukochanego? Miała osiemnaście lat, kiedy w rodzinnym Quebecu poznała pełnego uroku i tajemniczej charyzmy arabskiego studenta. Wyjechała z nim w jego rodzinne strony do Afryki, na najwspanialszą wycieczkę życia. Potem był ślub. Nie zauważyła, kiedy zdobył nad nią władzę, która zmieniła jej życie w

Zdawać by się mogło, że literatura wojenna zaserwowała już czytelnikom wszystko, co miała do zaoferowania. Otóż nie! Jeśli lubisz książki oparte na faktach, wspomnieniowe, związane z tematyką wojenną i tworzone na podstawie przeżyć osób, które funkcjonowały w tych trudnych realiach, koniecznie sięgnij po publikację "Kot Mali. Wspomnienia dziewczynki, która przetrwała Zagładę". To poruszający obraz wojny widziany oczami dziecka. Akcja książki dzieje się w Tarnogrodzie na Lubelszczyźnie. Mala Kacenberg jest młodą Żydówką, którą wojna brutalnie oderwała od dziecięcych zabaw i gier. Strach i głód stały się natomiast jej codziennością. Mala wraz z rodziną zostaje umieszczona w getcie i codziennie musi zaglądać śmierci w oczy, aby przeżyć. Dziewczynka wymyka się z miejsca kaźni, by zdobywać pożywienie dla siebie i najbliższych, co nieustannie wiąże się z ryzykiem. W tym czasie ginie tragicznie jej brat. Jedynym przyjacielem, który dodaje dziewczynce otuchy, jest bezdomny kot. Zwierzę towarzyszy małej bohaterce w najtragiczniejszych chwilach, stając się kimś na kształt jej osobistego Anioła Stróża. Pamiętnik Mali Kacenberg to poruszająca książka, którą zapamiętasz na długo. Jeśli czytałeś takie pozycje, jak np. "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku" Romy Ligockiej czy "Chłopiec w pasiastej piżamie" Johna Boyne'a, historia Mali z pewnością Cię zainteresuje. Wojna relacjonowana przez dziecko to wstrząsający obraz brutalnego końca dzieciństwa, beztroski i poczucia bezpieczeństwa. Wspomnienia Mali stanowią zatem pozycję obowiązkową dla pasjonatów tematu.

Barwna saga rodzinna popularnej autorki! Miłość, nienawiść, zaufanie i zdrada na tle przepięknych krajobrazów owianej legendami Nowej Zelandii! Poznaj losy dwóch kobiet, które chcą odnaleźć prawdziwą miłość i upragnione szczęście! "W krainie białych obłoków" to opowieść osadzona w 1852 roku. Helen Davenport jest młodą guwernantką bogatego londyńskiego gospodarza, która tęskni za swoją rodziną. Dziewczyna odpowiada na anons szanowanego farmera, który poszukuje żony. W tym samym czasie w pobliskiej Walii piękna Gwyneira Silkham, która jest córką zubożałego hodowcy, przygotowuje się do zaaranżowanego przez jej ojca małżeństwa. Gwyneira ma wyjść za syna "owczego barona". Dziewczyna potajemnie marzy, że czekająca ją przeprowadzka do Nowej Zelandii całkowicie odmieni jej życie. Te dwie młode kobiety, pozornie niemające ze sobą nic wspólnego, spotykają się na statku, który płynie do Christchurch. Obie wybierają się w rejs na tajemniczą wyspę, rozpoczynając w ten sposób nowy etap swojego życia. Nowa Zelandia jawi się im jako obietnica raju. Lecz czy odnajdą tam szczęście i prawdziwą miłość?

Czy literatura faktu opisująca czasy II wojny światowej może mieć szczęśliwe zakończenie? Książka "Pod osłoną lasu. Walka, miłość i przetrwanie w czasach Zagłady" jest dowodem na to, że happy end był możliwy w tamtych czasach. Przywraca wiarę w ludzi i podnosi na duchu, ale też nie pozostawia złudzeń, że wojna to zło w czystej postaci. Historia żydowskiej rodziny Rabinowiczów, która, uciekając z getta w 1942 roku, schroniła się w Puszczy Białowieskiej z dwójką małych dzieci. Życie pod skrzydłami matki natury trwało aż dwa lata. Dwa lata pełne wyrzeczeń, zimna, głodu i zwątpienia. I wcale nie to było najgorsze. Nieustanny brak poczucia bezpieczeństwa okazał się najdotkliwszą torturą. Oprócz niebezpieczeństwa ze strony niemieckich oddziałów rodzinie groziło również wydanie przez kolaborantów - współpracowników gestapo. Urządzali oni regularne polowania na Żydów, licząc na nagrodę. Autorka, pracując pięć lat nad książką i poznając członków cudem ocalałej rodziny, stworzyła lekturę autentyczną i wciągającą od pierwszych stron. Nie nuży nadmiarem faktów historycznych, umiejętnie włącza je w treść, przeplatając relacjami z pierwszej ręki. W ten sposób tworzy tekst rzetelny faktograficznie, a zarazem powieściowy, przystępny pasjonatom beletrystycznego czytelnictwa.

Najnowsza książka Józefa Hena, kolejna dawka charakterystycznego spojrzenia na teraźniejszość i przeszłość. Zapiski migawek z życia wybitnego pisarza zatytułowane "Bez strachu. Dziennik współczesny". Publikacja "Bez strachu. Dziennik współczesny" to kolejny tom dzienników Józefa Hena. Po wydanej w 2018 roku książce "Ja, deprawator", pisarz podpisał z wydawcą umowę na kolejny tom swoich dzienników. I gdy nowe dzienniki były skończone i gotowe do opublikowania pod tytułem "Do was i od was", rozpoczęła się epidemia koronawirusa, ludzie poprzez lockdown i strach o własne zdrowie doświadczyli innego świata. Józef Hen, wraz z wydawcą, zdecydował wówczas, że ten inny świat powinien pojawić się i w jego książce. W ten oto sposób, po refleksji kończącej przygotowaną przez pisarza treść, autor dopisał zdanie "W tym miejscu książka miała się zakończyć" oraz kontynuował swoje obserwacje i rozmyślania przez kolejnych kilka miesięcy. Tytuł, "Bez strachu", można interpretować wielorako, choć sam autor mówi, że nie odnosi się on jedynie do koronawirusa. Tak się złożyło, że niemal na początku tego tomu opowiada on o zwalczaniu strachu podczas oblężenia we wrześniu 1939. Walka ze strachem jest więc klamrą spinającą całość. Pomiędzy codziennymi obserwacjami i spostrzeżeniami na temat otaczającej go rzeczywistości, Józef Hen snuje swoje wspomnienia z czasów wojny, a także swego życia przed wojną czy odnajdywania się w polskim socjalizmie. Jego opowieść smuci i bawi, wstrząsa i napawa nostalgią, przepełniona jest melancholią, ale niepozbawiona ironii. Józef Hen, a właściwie Józef Henryk Cukier, to urodzony w 1923 roku polski pisarz i publicysta żydowskiego pochodzenia, dramaturg, reportażysta i scenarzysta filmowy. Ma na swoim koncie reportaże, nowele, opowiadania, prozę historyczną, a także powieści dla dorosłych i młodzieży oraz scenariusze filmowe.

Zjednoczone Emiraty Arabskie kojarzą się z luksusem i przepychem, ale pod tą maską skrywa się przerażający obraz ludzkiego cierpienia. W książce "Dubaj krwią zbudowany" zobaczysz to, czego nie pokażą w oficjalnych wiadomościach ani raportach. Co próbują ukryć władcy Złotego Miasta? Częstą praktyką jest wykorzystywanie pracowników. Jedni muszą ciężko pracować, żeby inni mogli wieść wygodne życie w luksusie i bogactwie. Nie inaczej jest w Dubaju, chociaż w Złotym Mieście skala tego procederu dawno wymknęła się spod kontroli. W jakich warunkach żyją inżynierowie, którzy wznoszą zapierające dech w piersiach budowle? Marcin Margielewski postanowił rozpowszechnić informacje uzyskane od polskiego inżyniera, który przez lata pracował dla największych deweloperów pracujących na terenach Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Okazuje się, że zaglądając za kurtynę Dubaju, można ujrzeć szokujące praktyki. Osoby pracujące przy wznoszeniu zachwycających budynków, każdego dnia ryzykują życie, a ciężkie warunki i ekstremalne temperatury sprawiają, że wielu z nich nie dotrwa do końca projektu. Na porządku dziennym są choroby, zatrucia, udary i zawały, a nawet samobójstwa. W oficjalnych raportach przedstawiane są jedynie te przypadki, których nie da się ukryć. Nie mniej jednak ambasady liczą wszystkich zmarłych i okazuje się, że każdego roku liczby te zapisywane są w tysiącach. "Dubaj krwią zbudowany" jest trzecią książką z poruszającej serii "Niewolnicy". Poprzednie pozycje to "Modelki z Dubaju" oraz "Koszmar arabskich służących". Dużą popularnością wśród publikacji Marcina Margielewskiego cieszą się również tytuły "Zaginione arabskie księżniczki" oraz "Była arabską stewardesą".