Osiedle Sielanka. Tom 1. Nieznajoma

Alessia De'Luca od zawsze wiedziała, jakie prawa rządzą jej światem. Mimo że na co dzień czuje się szczęśliwa, zdaje sobie sprawę, że szybko może się to zmienić. Ma świadomość, kim jest jej ojciec i jaki los spotyka córki ludzi zajmujących wysokie stanowiska w hierarchii mafijnej. W dniu swoich osiemnastych urodzin dziewczyna wychodzi razem z przyjaciółką, Brianną, na imprezę, którą organizuje Fabio, chłopak Alessi. Ten z pozoru niewinny wieczór sprawi, że jej życie przybierze nieoczekiwany obrót. Podczas zabawy Alessia poznaje tajemniczego Vincenta Castello. Mężczyzna wraz z braćmi pojawia się na tej samej imprezie. Nie jest on człowiekiem, z którym dziewczyna chciałaby mieć cokolwiek wspólnego. To brutalny, bezwzględny przyszły capo, który w swojej familii pełni funkcję egzekutora. Alessia na pewno wolałaby, żeby nigdy nie zwrócił na nią uwagi, ale stanie się inaczej.

Autumn planowała fantastyczną zimową wyprawę z przyjaciółmi poza miasto. Przypadek sprawia, że jadą bez niej, bo… zamknięto ją w budynku miejscowej biblioteki. Na cały weekend. Bez ogrzewania. Dziewczyna liczy, że znajomi odgadną, co się stało, ale nawet Jeff, jej prawie-chłopak, po nią nie wraca. Nikt jej nie szuka. Gorzej już być nie może? Niestety to jeszcze nie wszystko. Okazuje się, że Autumn ma towarzysza. Dax to gość, o którym niewiele wiadomo poza tym, że nie cieszy się dobrą opinią: ciągnie się za nim wspomnienie bójki i poprawczaka. Wygląda więc na to, że Autumn spędzi następne dni z obcym, groźnym gościem, który ewidentnie nie ma na to ochoty. Na początku rozmowa się nie klei, ale gdy Autumn i Dax stopniowo otwierają się przed sobą, dziewczyna widzi, że coś między nimi iskrzy... i zaskakuje. Ale czy poza szkolną biblioteką ich uczucia mają szansę na przetrwanie, skoro wszystko coraz bardziej się komplikuje?

Lubisz wielopokoleniowe powieści, w których więzy rodzinne są nitką łączącą współczesność z dawnymi czasami? Jeśli tak, to powieść "Przeklęte, zaklęte" Ireny Matuszkiewicz ma szansę zapewnić Ci sporo rozrywki i pochłonąć bez reszty. To czarująca opowieść o pięciu kobietach, czterech pokoleniach i jednej klątwie, która łączy je wszystkie tak silnie, jak więzy rodzinne. Jeszcze sto lat temu przekleństwo pewnej Cyganki dotyczyło tylko babki, ale po latach miało okazać się, że obejmie cały ród. Chociaż bohaterki powieści żyją w zupełnie innych czasach i różnych warunkach, klątwa nie przestała działać. Oprócz tego zmieniło się jednak wszystko. Marcysia była analfabetką, a jej wnuczka jest uznanym lekarzem. Czy czar rzucony przez Cygankę rzeczywiście ma aż taką moc, a może to te niezwykłe kobiety swoimi wyborami wpływają na własne życie? Odpowiedzi na to pytanie szuka Agnieszka, czyli najmłodsza reprezentantka rodu. Ich historia ukazuje, w jak wielkim stopniu na przestrzeni stu lat zmieniło się życie kobiet i otaczająca je rzeczywistość. Zmiany społeczne, jakie dokonały się w tym czasie, były niewyobrażalne w czasach Marcysi.

Molly właśnie stanęła oko w oko z mężczyzną, który dziesięć lat temu złamał jej serce. On również nie był szczęśliwy na jej widok. Co gorsza, zachował się jak palant, czym rozdrapał wciąż świeżą ranę w sercu Molly. Ich ostatnie spotkanie zakończyło się katastrofą. Ojciec Noaha nakrył ich w jego pokoju, do którego weszła przez okno, mając nadzieję uwieść gorącego sąsiada. Teraz Noah jest jednym z najlepszych futbolistów w kraju i właśnie dołączył do drużyny, z którą Molly i jej brat Logan są związani zawodowo. Dawni sąsiedzi, czujący do siebie urazę, znowu będą mieli ze sobą kontakt. Noah jest dla Molly przepustką do dalszej kariery, niestety jego zachowanie wskazuje na to, że nie zamierza niczego jej ułatwiać. Oboje są wrogo nastawieni, jednak będą musieli współpracować, żeby zrealizować projekt, w który są zaangażowani.

Urocza, ciepła i zabawna, pięknie ilustrowana książka o pokonywaniu nieśmiałości zdobywaniu pewności siebie. „Odwagi, zajączku” – książka Nicoli Kinnear o przezwyciężaniu lęku przed nieznanym podbiła serca dzieci i rodziców w 30 krajach, a w Polsce pokochało ją już ponad 30 000 dzieci. W „Ciii… Cichutko!” wracamy do tego samego lasu. Poznajemy Lisiczkę. Jest cichutka, a inni są hałaśliwi. Jest smutna, bo zna wiele bajek i ma dużo do opowiadania, ale nikt jej nie słucha ani nie słyszy. Ani jej, ani zbliżającego się Niedźwiedzia… Czy uda jej się przełamać nieśmiałość, by ostrzec i ochronić przyjaciół? A może nawet pomoże Niedźwiedziowi? Ta książka pokazuje, jak przyjaźń i troska o innych dają pewność siebie i odwagę. Jest cudowną zachętą do czytania, uczy dziecko, jak bajki i opowieści rozwijają wyobraźnię i uspokajają nie tylko na dobranoc.

W świecie magii, gdzie niepewność i pech są na porządku dziennym, Arleta staje przed niezwykłym wyzwaniem. Po pięciu latach nauki w szkole Baby Jagi, los nie jest dla niej łaskawy. Jej zaklęcia często się nie udają, a kociołki zamiast doskonale warzyć eliksiry, uciekają w las. Teraz, mając zaledwie dwa miesiące na przygotowanie się do poprawkowego egzaminu, musi skorzystać z pomocy korepetytora, aby zdobyć upragnioną licencję na czarowanie. Ta historia to nie tylko walka z losem, ale także pełna humoru opowieść o przygodach, które zaskoczą niejednego czytelnika. Czarujący świat pełen przygód Arleta zmaga się z nieustannym pechem, który wydaje się być jej towarzyszem na każdym kroku. Jej eliksiry, które miały przynieść radość, często kończą się katastrofą. W tej książce można odnaleźć: Nieoczekiwane zwroty akcji – każda strona przynosi nowe niespodzianki, które sprawiają, że nie można się oderwać od lektury. Humor – pełna śmiechu narracja, która wciąga czytelnika w wir przygód Arlety. Magiczne elementy – czary, kociołki i miotły z GPS to tylko niektóre z niezwykłych detali, które budują atmosferę tej opowieści. Bohaterowie, z którymi można się utożsamić Wraz z Arletą poznajemy szereg barwnych postaci, które wprowadzają różnorodność do fabuły. Wspólnie z korepetytorem, który ma swoje własne tajemnice, stają w obliczu nie tylko egzaminu, ale także własnych lęków i marzeń. Dzięki tym interakcjom czytelnik odkrywa nie tylko magię, ale również ludzkie emocje i relacje. Idealna lektura dla młodych i starszych Ta książka to znakomity wybór dla miłośników fantastiki i magii. Oferuje lekkość i radość, które sprawiają, że jest idealna zarówno dla nastolatków, jak i dorosłych, którzy chcą na chwilę uciec od szarej rzeczywistości. Wciągająca fabuła oraz zabawne dialogi gwarantują, że każda chwila spędzona z tą historią będzie cennym doświadczeniem. Zanurz się w świat magii i przygód, gdzie każdy kociołek może przynieść nieoczekiwane rezultaty, a każda chwila z Arletą staje się wyjątkowa. To lektura, która nie tylko bawi, ale także skłania do refleksji nad własnym życiem i wyzwaniami. Jeśli szukasz książki, która połączy humor z magią, to ta historia jest dla Ciebie.

Fenomenalna historia autorki `Wrednego szefa`! Ustalili granicę, której nie mogą przekroczyć. Przeszłość Kamili jest owiana mgłą tajemnicy. Na skutek obrażeń doznanych podczas napaści dziewczyna straciła pamięć. Dochodzenie do siebie będzie trudne i niezmiernie długie. Aby nabrać sił i przyspieszyć ten proces, Kamila postanawia przez jakiś czas zostać w rodzinnym domu. Kobieta dowiaduje się tyle, ile jej bliscy sądzą, że powinna wiedzieć. Między innymi tego, że mieszkający w pobliżu Tymon jest

Książka "Zachmurzenie umiarkowane" autorstwa Barbary Kosmowskiej jest powieścią o tym, że w życiu nie ma nic przewidywalnego. Choćbyśmy planowali wszystko w najdrobniejszych szczegółach, nawet najbliższy człowiek może wprowadzić w nasze życie zamęt, który okaże się szokiem. Tak jak dla Róży szokiem było odejście Karola... Małżeństwo z wieloletnim stażem. Róża i Karol są już po sześćdziesiątce. W pewien sylwestrowy wieczór Karol bez słowa wychodzi z domu i... nie wraca. Przenosi się do małego domku na działkach. Róża przeżywa szok. Karol nikogo nie ma, nie zdradzał jej! Więc dlaczego? Tytuł książki jest poetycką przenośnią. W małżeństwach bywają burze, sztormy, huragany. Niektórzy ludzie wtedy się rozstają, inni wychodzą z tych prób zwycięsko. W małżeństwie Karola i Róży było jedynie umiarkowane zachmurzenie... Cóż? nie można całe życie walczyć. Karol dawniej próbował zawalczyć o własne marzenia, o to, by coś mieć do powiedzenia nie tylko w pracy, ale i w domu. Potem się poddał. Pokonały go perfekcjonizm żony i jej wieczne utyskiwanie. Róża zawsze wiedziała wszystko najlepiej. Karol obrywał za jej niespełnione marzenia i za wszystko, co jej się w życiu nie udało. Nie chciał być dłużej chłopcem do bicia. Nie zawsze odchodzi się od partnera do kogoś czy dla kogoś innego. Karol odszedł dla siebie. A Róża? Co ona zrozumiała? Jak odnalazła się w nowej dla siebie sytuacji?