Niebo bez ptaków

Nawiązywanie bliskich relacji z innymi ludźmi bywa ekscytujące i ryzykowne zarazem. Igranie z uczuciami i emocjami może obrócić się przeciwko nam w najmniej spodziewanym momencie. Sięgnij po książkę "Sam w dolinie", którą napisała Hanna Greń, i sprawdź, czy miłość od szaleńczej nienawiści rzeczywiście dzieli tylko krok! Szymon Kliś nie mógł narzekać na brak powodzenia u przedstawicielek płci pięknej. Skwapliwie to wykorzystywał, wdając się w kolejne, mniej lub bardziej trwałe romanse i wzbudzając tym samym zainteresowanie otoczenia. Plotki przybierają na sile, gdy mężczyzna zostaje znaleziony martwy, a wkrótce potem wychodzi na jaw, że podano mu truciznę. Okoliczni mieszkańcy są przekonani, że zamordowała go jedna z byłych kochanek, a policja zdaje się podzielać ich przypuszczenia. W toku śledztwa pojawiają się pierwsi podejrzani, jednak sprawy nieoczekiwanie się komplikują, gdy miastem wstrząsa następna zbrodnia. Kto tak naprawdę jest winny?

Warszawa 1939. Normalne życie nastoletniego Bożka, chłopaka tuż przed małą maturą. Szkoła, dom, pierwsza miłość. I właściwie nic nie wskazuje, że to mogłoby się skończyć. A potem przychodzi wrzesień. Gwarna kamienica przy Nalewkach obserwuje pierwsze nadlatujące samoloty, dyżurni na dachach informują o niebezpieczeństwach. Powstaje komitet mieszkańców. W domu nie ma wody, trzeba biegać z kanką, daleko, a po chleb stać w godzinnych kolejkach. Niby było wiadomo, że wojna, ale jakoś przed snem każdy myślał, że przecież to nieracjonalne, że to nie ma sensu, że się nie wydarzy… a jednak weszli. Poczucie wstrząsu, rozpaczy, przerażenia, ale też nadziei, że to tylko na chwilę, że zaraz wygramy, że alianci… A czas nieubłaganie prze jak niemiecka armia, nadzieja powoli się ulatnia, pierwsze oddziały wchodzą do miasta, trzeba się poddać… Co będzie dalej? Jakoś się wszystko ułoży, jak w poprzednich wojnach, przecież to nie barbarzyńcy… Czy umiemy to sobie wyobrazić, te pierwsze dni… pierwsze zdumienie, strach, co dalej, czy opór czy pogodzenie? Starsi mówią swoje, a młodzi chcą walczyć, nie poddawać się, bo mają po 16 lat… Ciekawe, jak każdy z nas zachowałby się dziś… Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Pozycja zaliczana do powieści sentymentalnych w dorobku pisarza. W utworach tych autor nie wzdraga się przed obnażaniem jasnych i ciemnych (tych jest więcej) stron z życia marginesów społecznych Petersburga. Znamienne jest to, że zło i zgnilizna moralna dominują nad dobrem. Dominują naturalnie w sensie ilościowym, bo przewagę moralną Dostojewski daje dobru. "Skrzywdzeni i poniżeni" to przede wszystkim powieść o przebaczeniu. Dokładniej mówiąc, o przebaczeniu przez ojca córce, ale i na odwrót. Narrator, Iwan Pietrowicz, to młody pisarz ledwo wiążący koniec z końcem. Nosi ON wyraźne cechy samego Dostojewskiego. Nasz narrator jest postacią jednoznacznie pozytywną, altruistyczną i praktycznie pozbawioną wad. Wyidealizowany i poczciwy Wania w żadnym wypadku nie drażni. Po prostu pozwala nam spokojnie myśleć o całej reszcie, co zresztą i ON sam robi. Iwan pomaga bowiem Natalii Nikołajewnej, która uciekła z rodzinnego domu, by zamieszkać z ukochanym Aloszą…

Żeby uratować świat, trzeba działać Tu i teraz! Dzieci, jak mało który dorosły, żyją tu i teraz. Uważnie przyglądają się światu i całkowicie poświęcają się swoim sprawom. Kiedy w Miastoszewie nieoczekiwanie pojawia się uwolniona z roztopionego lodowca brontozaurzyca o wdzięcznym imieniu Nadzieja, natychmiast rozpoczynają wspólną przygodę. Sprawdźcie, czego dzieci nauczą ją o dzisiejszym świecie u progu katastrofy klimatycznej i co dostaną w zamian… Nieoczywista i zabawna książka o ekologii jest kontynuacją współpracy autorów książki Miasto Potwór Joanny Guszty i Przemka Liputa z wydawnictwem Kropka.

"Psia gwiazda. Kobiety z rodziny Wierzbickich. Tom 1" to opowieść o silnych kobietach walczących z przeciwnościami losu, zwłaszcza po wybuchu I wojny światowej. Ponadto książka doskonale oddaje przepełniony mistycyzmem klimat podkrakowskiej wsi z początku dwudziestego wieku. Głównymi bohaterkami powieści są trzy panie najbliższe sercu Antoniego Wierzbickiego, który - mimo że po raz trzeci został wdowcem - postanowił znowu się ożenić. Malwina w zasadzie sama wybrała go na męża, gdyż pragnęła jak najszybciej opuścić dom rodzinny, a szczególnie surowego ojca. Postawiła ukochanemu jeden warunek: jeśli będzie chciał po ślubie wejść do jej sypialni, wcześniej musi nauczyć ją czytać i pisać. Dionizja, zwana Dyzią, była jego kochanką. Niegdyś podchodziła do życia bardzo lekko, ale wojna spowodowała, że stała się lepszym człowiekiem. Z kolei Urszula, córka Antoniego, to wchodząca w dorosłość odważna i wytrwała dziewczyna, która urodziła się pod tytułową Psią gwiazdą, dlatego wszyscy uważali, że jest naznaczona. Nie mogła liczyć na wsparcie ojca, dlatego wyjechała do Lwowa, gdzie zaprzyjaźniła się z Ireną.

Kapitalizm mówi, że każdy może stać się bogaty, jeśli tylko będzie miał na siebie dobry pomysł i zabierze się do niego z wielkim oddaniem. Czasem tak jest, a czasem trafiamy na stanowiska, które zwyczajnie nie mają żadnego sensu. Bardzo często nie są potrzebne nikomu, a ich efekty nie mają znaczenia w żadnym aspekcie. Zakład pracy nigdy nie jest miejscem, w którym chcemy być, a jednak wciąż tam pozostajemy. Z humorem i smutkiem poczytaj o tym w książce "Każda praca hańbi. Pozdrowienia z późnego kapitalizmu". Książka ta została napisana przez osobę, która niegdyś była naiwnym studentem socjologii. Naiwnym, bo sądził, że praca jest, jak go uczono, celową i rozumną działalnością człowieka. Nie ma to wiele wspólnego z rzeczywistością, z którą się spotkał. Dookoła niego były jedynie nadmierna władza, taśmowa powtarzalność czynności, eksploatacja i ciągłe specjalizacje, które nie miały żadnego sensu. W prosty sposób można to nazwać kretynizmem, który rozwija się nadzwyczaj dobrze. Jest to zbiór przemyśleń osoby, która przeszła przez różne stanowiska w swoim życiu. Zaczynała od sprzedaży na stoisku z okularami przeciwsłonecznymi, przeszła przez bycie wykładowcą na katolickiej uczelni, aby znaleźć się w korporacyjnym świecie zachodniego kapitału. Opowieść ta, choć smutna, jest też przepełniona gorzkim humorem.

Wojna raz na zawsze odmienia losy tych, którzy jej doświadczyli. Jest nieodłącznie związana ze strachem, cierpieniem, a także niepewnością jutra. Sięgnij po książkę pod tytułem "Egzekutor", którą napisał Marcel Woźniak i przekonaj się, czy nawet w tak trudnym czasie można zachować człowieczeństwo! Felix Landau zapisał się na kartach historii jako wcielenie najprawdziwszego zła. Bezgranicznie oddany Hitlerowi posłusznie wypełniał rozkazy swego przywódcy, bez mrugnięcia okiem pozbawiając życia Żydów. Swoje obowiązki wykonywał z radością i zatrważającym zaangażowaniem. Mordowanie szybko stało się dla niego rozrywką, do której nie potrzebował żadnego pretekstu. Wystarczyło, aby ktoś spojrzał na mężczyznę w niewłaściwy sposób, powiedział o jedno słowo za dużo lub po prostu nie przypadł mu do gustu. Było to jednoznaczne z wyrokiem śmierci. Jedyną osobą, wobec której Landau żywił ciepłe uczucia, była wybranka jego serca. To do niej pisał listy miłosne, w których nie tylko zapewniał o oddaniu i miłości, ale i dzielił się szczegółami zabójstw, których dokonywał. Ta książka to fascynująca podróż do umysłu bezwzględnego nazisty, w którym nie było miejsca nawet na odrobinę dobra.

Nie miały głosu. Nie miały praw. Nie miały przyszłości. Więc z bronią w ręku postanowiły to sobie wywalczyć. Kobiety, których nikt nie słuchał. Które nie mogły same o sobie decydować. Które mężczyźni traktowali jak swoją własność. Kobiety, które zatrzymały krwawy pochód ISIS przez Syrię. Wojowniczki, żołnierki, dowódczynie - Kurdyjki zbuntowały się przeciw niesprawiedliwości i ruszyły do walki. Walki o kolejne miasta odbijane z rąk Państwa Islamskiego i walki o równe prawa - kobiet i wszystkich Kurdów. Bo nie ma prawdziwej wolności bez równości.