Namaluj mi słońce

"Pamiętniki. Największy kochanek wszech czasów" to wybór wspomnień najsłynniejszego uwodziciela w dziejach ludzkości. Miał 186 cm wzrostu, ciemną karnację, czarne oczy i włosy, które wszakże (wedle ówczesnej mody) skrywał zazwyczaj pod peruką. Giacomo Casanova to jedno z najbardziej znanych nazwisk w dziejach. Ten XVIII-wieczny prawnik, złodziej, oszust, karciarz, filozof, dyplomata i pisarz stał się dla potomnych synonimem uwodziciela. Pierwsze (choć niespełnione) miłosne uniesienia poznał już w wieku lat dwunastu. Przez ponad siedemdziesiąt lat burzliwego życia przeżył tyle przygód, że można by nimi obdzielić kilku filmowych bohaterów. Uwodził i był uwodzony, wiązał się z kobietami z różnych sfer i środowisk. Pojedynkował się (słynne starcie z Branickim), siedział w więzieniu, podróżował... Podawał się za kabalistę, alchemika i cudotwórcę. Należał do masonerii... I uwierzcie na słowo, że to wszystko to jeszcze nic! Casanova pozostawił po sobie pokaźny dorobek literacki. Składają się nań sztuki teatralne, dysputy, rozprawy, zbiory anegdot i opowiastek. Przekłady literackie i oczywiście wspomnienia. Najbardziej obszernym dziełem jest "Historia mojego życia", czyli 12-tomowy cykl wydany po raz pierwszy w Lipsku w latach 20-stych XIX wieku pod nazwą "Pamiętniki". Jak do tej pory nie doczekaliśmy się jeszcze na pełny polski przekład pamiętników Casanovy. Z prawdziwą przyjemnością prezentujemy więc naszym czytelnikom ich obszerne fragmenty zawarte w niniejszej książce. Składają się one na spójną i barwną opowieść o człowieku, który stał się pionierem pewnej rewolucji obyczajowej. W czasach form i konwenansów oraz wszechobecnej pruderii pokazał, że fizyczność może być równie ważna co szlachetne, wzniosłe uczucia. Udowodnił, że mężczyzna również pragnie podobać się kobietom i zabiegać o ich względy i że nawet zawołany uwodziciel sam może paść ofiarą swoich własnych uczuć. W pamiętnikach wspomina o związkach z grubo ponad setką kobiet. Były to zarówno przelotne miłostki, jak i długoletnie, wartościowe relacje. A tajemnica tego jakby nie patrzeć sukcesu tkwi być może w tym, że uwodził, nie mając świadomości tego; będąc sam uwodzonym. Tak przynajmniej pisał. Ale czy to aby na pewno prawda?

Tom 2 tryskającej humorem serii fantasy autora cyklu światowych bestsellerów Zabójcze maszyny sfilmowanych przez twórców Hobbita i Władcy Pierścieni Armia tęgich i tęgo owłosionych krasnoludów drąży tunele pod ziemiami goblinów. Mają niecne plany – zakraść się do zamku Clovenstone i zrabować najcenniejsze skarby. Gobliny kochają dobrą bitkę, ale nawet chojrackie chłopaki z plemienia Skarpera i Henwyna nie

"Rok Zaćmienia" przeniesie Cię do innej czasoprzestrzeni i całkowicie wciągnie w wir fantastycznych wydarzeń. Świat zupełnie nowy, nieznany i pełen wyzwań. Owiany tajemnicą, którą każdy zechce odkryć. Cały zamknięty w jednej książce - świetnej publikacji od Marty Knopik, która zrobiła ogromne wrażenie na polskich Czytelnikach. Kończy się tysiąclecie, a wraz z nim przybywa coraz więcej głosów o nadchodzącym końcu świata. Wróżbici przewidują apokalipsę, a zagłada jest głównym tematem wśród ludzkości. Z niczego nie zdaje sobie sprawy chicagowski prawnik, John Fox, który poszukuje spadkobiercy w Polsce. Pierwotnie ma przybyć na Śląsk - w końcu jednak trafia do Czarnego Miasta i zderza się z rzeczywistością Roku Zaćmienia. Czarne Miasto to teraz bardziej zgliszcza przedstawiające dantejskie sceny. W żadnym stopniu nie przypomina dawnego miasteczka - przestrzeń przykrywa gęsta warstwa dymu, a ziemią co chwilę szarpią potężne wstrząsy, zapadają się chodniki i ulice, a domy ulegają całkowitemu zniszczeniu. John Fox nie może uwierzyć własnym oczom. Czarne Miasto wygląda jak miasto śmierci i - jakby nie patrzeć - na takie się zapowiada... Prawnik z Chicago musi więc zmierzyć się ze samym sobą. Trudne, ale znaczące sny, intensywne wizje i niekończące się zagadki plączą się w głowie Foxa. Do czego doprowadzi go cała sytuacja i jak zachowa się jego umysł? "Rok Zaćmienia" to propozycja od Marty Knopik, która specjalizuje się w literaturze pięknej. Ta publikacja należy do serii, która przypadła do gustu polskim Czytelnikom - drugą, która ukazała się w tym cyklu jest "Czarne Miasto".

Niespotykany duet śledczy: młoda podcasterka, Jula Ansorge, która specjalizuje się w rehabilitacji niesłusznie skazanych za zbrodnie, i oskarżony o morderstwo genialny fonetyk sądowy, Matthias Hegel, powracają w drugim tomie bestsellera Auris, by ratować uprowadzone niemowlę. "Ratunku, moje dziecko zniknęło! Tu jest... krew...". Potem odgłos walki i paniczny telefon matki pod numer alarmowy 112 się urywa. Jeżeli z fragmentu tego nagrania ktoś jest w stanie wyciągnąć informacje mogące uratować dziecko, to tylko fonetyk sądowy, Matthias Hegel - którego niektórzy nadal uważają za mordercę. Jula Ansorge, poszukiwaczka prawdy, twórczyni podcastów kryminalnych, znalazła dowody oczyszczające Hegla z zarzutu morderstwa. Ale wtedy aż nazbyt dobrze poznała ciemną stronę wybitnego profilera. Teraz Hegel znowu potrzebuje jej pomocy. Jula się waha. Czy może mu ufać? Hegel przekonuje, że chce ratować dziecko i matkę, która też jest w niebezpieczeństwie. A poza tym obiecuje Juli osobistą przysługę - wyjawi, co naprawdę stało się z jej bratem. Razem wpadają w wir nieoczekiwanych zbrodniczych rozgrywek, gdzie nikt nie jest tym, kim się wydaje i nikt nie jest bez winy, nawet jeśli ma dobre intencje.

Kara tu i teraz czy kara bez końca? Czwórka przyjaciół przyjeżdża na popularny festiwal muzyczny. Chcą odreagować traumatyczne wydarzenia z przeszłości i zamierzają bawić się tak, jakby jutra miało nie być. Gdy jedno z nich znika, pozostała trójka natychmiast staje się głównymi podejrzanymi w śledztwie. Zdesperowani przyjaciele postanawiają na własną rękę odnaleźć zaginioną. Okazuje się jednak, że ściągają na siebie śmiertelne niebezpieczeństwo. Dobrymi chęciami wybrukowane jest PIEKŁO. Jak zachowałbyś się na ich miejscu?

"Ostatni pojedynek. Zbrodnia, skandal i sąd boży w średniowiecznej Francji" Erica Jagera to fascynująca podróż do średniowiecznej Francji, gdzie wielka polityka i historyczne wydarzenia mieszają się z niezwykłymi losami nietuzinkowych jednostek. Trwa wojna stuletnia, w której w kolejnych konfliktach zbrojnych biorą udział Francuzi i Anglicy. Kościół przechodzi kryzys i to nie tylko w związku z muzułmańskimi podbojami, na francuskim dworze zapanował chaos, a społeczeństwo żyje w strachu przed zarazą. Normański rycerz, Jean de Carrouges, wraca do domu ze Szkocji. Na miejscu okazuje się, że żona Jeana została brutalnie zgwałcona przez jego giermka i przyjaciela. Decyzją sądu mężczyźni mają stanąć do pojedynku na śmierć i życie, a jeśli Jean przegra, jego żona zostanie skazana na śmierć za krzywoprzysięstwo. Tak zwany ostatni pojedynek znajduje się na ustach Francuzów i dodaje pikanterii okresowi, który i tak już jest wyjątkowo ciekawy pod każdym względem. Czy elementarna sprawiedliwość i tak zwany sąd boży idą ze sobą w parze? Na podstawie tej niesamowitej powieści powstał film Ridleya Scotta z Benem Affleckiem i Mattem Damonem w rolach głównych.

Lubisz zagadki i niebanalnych bohaterów? Kręcą Cię historie detektywistyczne? Zdecydowanie musisz sięgnąć po książkę "Tajemnica brakującej głowy" autorstwa Jeffa Cohena i E.J. Coppermana. Samuel Hoenig to popularny detektyw, który zarabia na życie poprzez odpowiadanie na niedorzeczne i irracjonalne pytania. Mężczyzna ma zespół Aspergera, dzięki czemu potrafi odnaleźć nawet najbardziej skryte odpowiedzi. Jakiś czas temu zadał sobie nowe, oryginalne pytania: Kto ukradł zamrożoną głowę z Instytutu Krioniki Garden State? Kto inny, jak nie ON znajdzie rozwiązanie tej nietypowej zagadki? Hoenig jedzie wraz z nową znajomą do Instytutu, gdzie odkrywa, że kradzież to nie najgorsza zbrodnia, do jakiej doszło w tym budynku. Drogą dedukcji Samuel znajduje kolejne tropy, ale czy uda mu się odkryć, kto jest sprawcą tego wszystkiego? Dowiesz się tylko i wyłącznie, jeśli przeczytasz "Tajemnicę brakującej głowy".

Prawdziwa historia tragicznego dzieciństwa Zawsze byłam chora. Chuda jak tyczka i delikatna jak suflet; łatwo dostawałam siniaków i szybko słabłam. W szkole dzieciaki pytały wprost, czy mam anoreksję. Nie miałam; byłam chora. Następny lekarz, następny gabinet, następny opuszczony dzień w szkole. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Była wyjątkowo chorowita. Matka z niezwykłą energią usiłowała ustalić