W poszukiwaniu sensu. Inspiracje dla wrażliwych, bystrych i dociekliwych

Jest listopad, w Oslo właśnie spadł pierwszy śnieg. Birte Becker po powrocie z pracy do domu chwali syna i męża za ulepienie bałwana w ogrodzie. Nie jest on jednak ich dziełem. Stają przy oknie - i widzą, że bałwan jest skierowany twarzą w stronę domu. Patrzy wprost na nich. W tym samym czasie komisarz Harry Hole otrzymuje anonimowy list podpisany "Bałwan". Zaczyna dostrzegać wspólne cechy dawnych, niewyjaśnionych spraw. Okazuje się, że wraz z pierwszymi oznakami zimy do gazet trafia informacja o nowym morderstwie. Ofiara jest zawsze zamężną kobietą, a jednocześnie w pobliżu miejsca zbrodni pojawia się bałwan. Wszystko wskazuje na to, że po Oslo i okolicach znów krąży seryjny zabójca.

Rodzice dzieci w wieku przedszkolnym muszą zmierzyć się z nowymi wyzwaniami. Coraz bardziej samodzielny maluch intensywnie rozwija się fizycznie, emocjonalnie i społecznie. Nie ma niezawodnych recept wychowawczych skutecznych wobec każdego dziecka. Można jednak mądrzej i efektywnie wpływać na jego rozwój poprzez zrozumienie mechanizmów odpowiadających za postępowanie dziecka na różnych etapach jego rozwoju. Z poradnika dowiesz się m.in.: jak zmienia się dziecko między trzecim a siódmym rokiem życia, jak się nie dać „małemu despocie”, jak zabawa wpływa na rozwój malucha, czy edukacja przedszkolna jest korzystniejsza od domowej, dlaczego dzieci zmyślają, czy warto uczyć dzieci wartości pieniądza, jakie korzyści i zagrożenia stwarzają urządzenia cyfrowe, jak budować poczucie własnej wartości dziecka i nauczyć je samodzielności. Dr Aleksandra Piotrowska w rozmowach z Ireną A. Stanisławską w przystępny sposób przybliża rodzicom zagadnienia związane z wychowaniem dzieci w wieku przedszkolnym. Pokazuje nie tylko przyczyny, ale też skutki niektórych zachowań dzieci. Pomaga zrozumieć, jak bardzo pociechy zmieniają się w tym okresie i co rodzic może zrobić, by wspomóc je na tym niezwykle ważnym etapie życia.

Czy wiesz, jak brzmi największe finansowe kłamstwo? Otóż największe finansowe kłamstwo brzmi tak: pieniądze szczęścia nie dają. To zdanie, choć powtarzane do znudzenia, nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Liczne badania, prowadzone w różnych częściach świata, pokazują coś zupełnie przeciwnego: poziom życiowego szczęścia wiąże się bezpośrednio z zasobami finansowymi. Dlaczego zatem wciąż sięga się po wyświechtane hasło o niemożności połączenia życiowej satysfakcji z zamożnością? Być może ludzie powtarzają ten frazes dlatego, że wolność finansowa wymaga wysiłku? A może dlatego, że prowadząca do niej droga kojarzy im się z nieprzyjemnymi wyrzeczeniami? Autor tej książki podszedł do tematu inaczej. Jako wykształcony ekonomista i pracownik międzynarodowej instytucji finansowej sam osiągnął upragniony stan finansowej wolności. Zrobił to mądrze, inwestując nadwyżki finansowe, budując własny zdywersyfikowany i odporny na trudne czasy portfel, przynoszący mu stałe miesięczne przychody, a także systematycznie pogłębiając swoją wiedzę finansową. Bez nadmiernych wyrzeczeń, za to z rozwagą i cierpliwością. Finansowa Podróż, która doprowadziła go do miejsca, w jakim znajduje się obecnie, sprawiła mu wiele radości. Tą radością, ale głównie wiedzą i doświadczeniem, pragnie podzielić się z Tobą, Czytelniku. Dowiedz się, jaką rolę w Twojej Finansowej Podróży mogą odgrywać obligację, akcje, ETF-y, nieruchomości i złoto.

Poruszająca opowieść o potędze miłości! Hania i Arkadiusz są małżeństwem od 20 lat. Arkadiusz myśli o zakończeniu kariery wojskowej. Chce wyjechać na kilkumiesięczną misję do Afganistanu. Pieniądze, które zarobi pozwolą im na spokojne życie bez kredytu. Ma wrócić w listopadzie. Hania pogodziła się z decyzją o misji, aczkolwiek boi się o męża. Kiedy on jest na misji, Hania zajmuje się doglądaniem ostatnich remontów w domu, projektowaniem ogrodu oraz swoją pracą zawodową. Codziennie kontaktuje się z mężem, drżąc o jego bezpieczeństwo. Święta zbliżają się wielkimi krokami. Wkrótce w mediach pojawia się wiadomość o wybuchu bomby w bazie wojskowej. Jak potoczą się losy szczęśliwego dotąd małżeństwa? I czy faktycznie świąteczny czas jest pełen cudów?

Masz wrażenie, że żyjesz w morzu ignorancji i głupoty, idiotyzmów i półprawd, populizmu i bezmyślnie powtarzanych bzdur? Jeśli tak, sięgnij po opinię specjalistów. Francuski psycholog Jean-François Marmion poprosił ekspertów w dziedzinie ludzkich zachowań - socjologów, psychologów, filozofów, neuropsychiatrów - by zmierzyli się z tematem i spróbowali zdefiniować idiotyzmy, które tak nam doskwierają. Efektem jest błyskotliwa, pełna humoru książka "Głupota. Nieoficjalna biografia", która pozwoli (po części) zrozumieć, dlaczego pływamy w morzu bredni. Różnorodność form i poziomów głupoty przedstawiona w książce może przyprawić o zawrót głowy. Trzydzieści jeden tekstów i wywiadów zawiera bogaty przegląd idiotycznych przekonań, teorii spiskowych, internetowych fejków i innych bredni. Czy żyjemy w złotym wieku bzdur? - pytają autorzy. I pochylają się nad wszystkimi, analizując pod tym kątem zarówno naszą codzienność, jak i brednie globalne, z szybkością światła ogarniające całe społeczności ery cyfrowej. Z tej książki dowiemy się, dlaczego często wierzą w nie nawet bardzo inteligentni ludzie i kto jest najbardziej podatny na ich działanie. Znajdziemy też naukową definicję dupka i dowiemy się, dlaczego tak bardzo pasuje ona do Donalda Trumpa. Autorzy różnie definiują głupotę, ale większość zgadza się ze słowami amerykańskiego filozofa Harry'ego Frankfurta, który zasłynął bestsellerową książką "O wciskaniu kitu". Pisał on, że istotą głupoty jest obojętność na prawdę. W przeciwieństwie do kłamcy, który prawdę stara się świadomie ukryć, głupiec ją po prostu ignoruje. Rozwodzi się o wszystkim, cokolwiek przyjdzie mu do głowy, bez najmniejszej troski o prawdziwość czy fałsz swoich stwierdzeń. A jeśli jest obdarzony narcystyczną pewnością siebie, to łatwo uwiedzie audytorium, które odruchowo doszukuje się sensu w jego słowach. Jak się przed tym bronić? Poza włączeniem krytycznego myślenia niewiele da się zrobić. Jak mawiał Albert Einstein: "Istnieją tylko dwie nieskończone rzeczy: wszechświat i ludzka głupota. Choć co do tej pierwszej nie mam absolutnej pewności".

"Dekameron" to zbiór stu opowieści, które w ciągu dziesięciu dni 1348 roku opowiada sobie grupa dziesięciu szlachetnie urodzonych florentczyków (siedem pań i trzech młodzieńców), którzy schronili się przed zarazą w okolicach Florencji. Każdy dzień miał swój temat zadany przez kolejno wybieranych „króla” lub „królową”. Nowele stanowią opis obyczajów w epoce włoskiego renesansu, dając wyraz z jednej strony bujnemu życiu, pełnemu miłości i przygód erotycznych, z drugiej zaś wyrażając podziw dla inteligencji, sprawności ludzkiego umysłu, bystrości i sprytu. Głównym motywem opowiadań jest miłość: małżeńska i pozamałżeńska, zmysłowa i platoniczna, tragiczna i idylliczna. Lektura dla szkół średnich

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła. Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej. Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo. Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują… na drzewa. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem – walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście. Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane. Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział. Samaa nie zna innego świata. Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności. Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami. Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki. Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę. Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury – istotę życia.