Żona lobotomisty

Książka "Jeśli jutro nie nadejdzie" autorstwa Robbiego Coucha jest pełną zwrotów akcji powieścią dla młodzieży. Mimo że jest jedną z wielu pozycji literatury, w której pojawia się pętla czasu, nie sposób nie wciągnąć się w historię Clarka. Bohaterem i narratorem powieści jest Clark, którego życie jest pełne emocji i rozterek. Książka w niezwykle subtelny sposób porusza wątek społeczności LGBT+ z perspektywy nastolatka i jego przeżyć. Dopiero, gdy na jego drodze staje Beau, udaje mu się wyrwać z zapętlonej od ponad 300 dni poniedziałkowej rzeczywistości. Nowy przyjaciel staje się dla niego odpowiedzią na najtrudniejsze pytania, które postawiło przed nim życie. To kluczowy moment, w którym po raz pierwszy ma nadzieję, że jego los się odmieni, a nowe uczucia pozwolą przezwyciężyć trudności: samotność, rozwód rodziców, relację z własnym psychologiem. Niejeden czytelnik podczas lektury poczuje się jak główny bohater i będzie liczyć na podobny finał w swoim życiu. Lektura może być ukojeniem dla wszystkich zagubionych w świecie uczuć, które pojawiają się u progu dorosłości. To jedna z lepszych i dojrzalszych książek, w których tematyka osób LGBT+ poruszona jest w tak delikatny i pełen wzruszeń sposób. Każdy, kto sięgnie po książkę Robbiego Coucha, nie raz wzruszy się podczas lektury. Na pewno też inaczej spojrzy na problem osób wykluczonych i borykających się z brakiem tolerancji.

W tej historii nic nie jest tym, czym się wydaje. Konstancja - kobieta potrafiąca wyczuć zapach zbliżającej się śmierci, tajemnicza Stew, Markiz - dziedzic rodu di Sant’Angelo, oraz Pilot, który wybiera się w swoją ostatnią podróż. Czwórka bohaterów połączonych mroczną tajemnicą próbuje stanąć twarzą w twarz z prawdą o człowieku, która nie zawsze bywa łatwa do przełknięcia. Czy można eksperymentować z uczuciami i bezkarnie przekraczać własne granice? A może miłość wcale nie wymaga wyłączności?

Wstrząsająca, ale i wciągająca powieść sensacyjna z wątkiem kryminalnym. Przekonaj się, czy można dwa razy wejść do tej samej rzeki. Sięgnij po "Kiedyś Cię odnajdę" Małgorzaty Rogali. "Kiedyś Cię odnajdę" to jedna z fascynujących powieści sensacyjnych. Weronika Nowacka jest młodą, ambitną i niezależną kobietą. Pracuje jako grafik komputerowy, a większość zleceń wykonuje w domu, w którym mieszka wraz ze swoją najlepszą przyjaciółką, Olgą Cichoń. Olga od wielu lat jest dla niej ogromnym wsparciem, to ona pomagała Weronice powoli stawać na nogi po traumatycznych przeżyciach sprzed 10 lat. Weronika miała zaledwie 19 lat, gdy jej matkę brutalnie zgwałcono i zamordowano we własnym mieszkaniu. Niestety, policji nie udało się złapać sprawcy owego brutalnego czynu i sprawa została umorzona. Teraz, gdy Weronika jest wreszcie szczęśliwa i spełniona zawodowo, nawet nie spodziewa się, że jej świat ponownie legnie w gruzach. Pewnej nocy Olga nie wraca na noc do domu. Rano Weronikę odwiedza policja i informuje dziewczynę, że jej przyjaciółka zginęła w podobnych okolicznościach, jak jej matka: została brutalnie zgwałcona i uduszona. Dochodzenie w sprawie gwałtu i morderstwa prowadzi Szymon Pawelec z wydziału zabójstw. Gdy jednak mijają tygodnie, a policja nadal nie ma żadnego tropu i jest bezradna z powodu braku dowodów, na dodatek pojawia się kolejna ofiara, zrozpaczona i zniecierpliwiona Weronika postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Nie chcąc dopuścić do kolejnego umorzenia sprawy, poszukuje sprawcy na własną rękę. Rozpoczyna prywatne dochodzenie, w którym głównym podejrzanym staje się jeden z byłych współpracowników Olgi. Czy ten trop okaże się właściwy? Czy samodzielne śledztwo nie będzie zbyt ryzykowne i niebezpieczne? Czy Weronice uda się dotrzeć do prawdy? Małgorzata Rogala to polska pisarka, autorka książek kryminalnych i obyczajowych. Debiutowała w 2012 roku powieścią obyczajową "To, co najważniejsze". Największą popularność wśród czytelników przyniósł jej cykl o dwójce policjantów: Agacie Górskiej i Sławku Tomczyku, który tworzą takie tytuły, jak "Zapłata", "Dobra matka", "Ważka", "Zastrzyk śmierci", "Grzech zaniechania" i "Punkt widzenia".

Nadchodzi drugi tom wyczekiwanej przez czytelników powieści "Pod tym samym niebem"! Jak tym razem potoczą się losy bohaterów serii "Lilka i Śliwa"? Odpowiedzi szukajcie na kartach "Na tej samej ziemi", autorstwa Katarzyny Kieleckiej. Święta Bożego Narodzenia to czas przepełniony magią; czas, w którym dzieją się cuda. Lilka i Kinga jeszcze nie zdają sobie sprawy z tego, że już wkrótce ich życie wywróci się do góry nogami. Zajęta świąteczną bieganiną Lilka, nieustannie skupiona na wychowaniu małej Neli, wciąż nie potrafi wsłuchać się we własną intuicję, ciągle znajdując się między młotem a kowadłem. Przed Kingą z kolei rozciąga się perspektywa Wigilii bez ukochanego, który od kilku miesięcy przebywa na Spitsbergenie. Świąteczny nastrój, który wypełnia każdą przestrzeń w sklepach, autobusach i na ulicach zdaje się omijać obie kobiety. Monotonną grudniową codzienność odmienia tajemniczy pakunek, zaadresowany do Lilianny. Kobieta jeszcze nie wie, że los szykuje jej nie lada niespodziankę. Przesyłka bez adresu zwrotnego zaskakuje nie tylko Lilkę, ale także Kingę - okazuje się, że w Górach Połabskich na Liliannę czeka ukryta zagadka, która pomoże odkryć rodzinną tajemnicę sprzed lat. Przyjaciółki podejmują wyzwanie i wyruszają w niezwykłą podróż. Czy kobietom uda się odkryć skrywane sekrety z przeszłości? Jaką rolę w życiu Lilki odegra wola jej zmarłego dziadka? Czy dziewczyna odnajdzie wreszcie szczęście, o którym marzy? "Na tej samej ziemi" to ciepła opowieść o przywiązaniu, tęsknocie i nadziei, dzięki której można przetrwać najmroczniejsze chwile. Na kartach powieści przeplatają się historie, ludzkie losy i emocje, które niejednemu czytelnikowi dostarczą chwil pełnych wzruszeń i refleksji.

Poruszająca opowieść o niespełnionej w dzieciństwie potrzebie przynależności. Anna, trzydziestokilkuletnia historyczka sztuki i kustoszka muzealna jest kobietą inteligentną, pewną siebie i zdecydowaną, ale też egoistyczną w swoich życiowych dążeniach. Realizując plany i zmierzając do wyidealizowanego celu, nieświadomie niszczy wszystko, co tak naprawdę się liczy. Komplikuje swoje małżeństwo i relacje z matką, ignoruje piętrzące się problemy zawodowe. Całkowicie zatraca się w realizowaniu ostatniego marzenia, jakie jej pozostało - odnowie dworku, należącego niegdyś do rodzinnego majątku. Jednak nowy dom nie może być remedium na wszystkie problemy, a skomplikowana historia rodziny stawia jej wybory życiowe w zupełnie innym świetle Magdalena Kopeć - autorka "Lata Sabiny", w kolejnej powieści buduje pozbawiony lukru obraz współczesnej kobiety - obraz realny, niemal intymny. Snuta przez nią historia ukazuje życie bohaterów pełne trudnych wyborów i nie zawsze trafnych decyzji, naznaczone desperackim pragnieniem posiadania korzeni. Pragnieniem przynależności i oparcia w świecie, którego istotą jest zmiana.

Słynna Róża Krull powraca w nowej powieści Alka Rogozińskiego "Póki śnieg nas nie rozłączy"! Nie może jednak nacieszyć się dniem, który miał być najważniejszy w całym jej życiu. Seria tajemniczych zdarzeń psuje… jej zaślubiny. Znana autorka powieści kryminalnych - Róża Krull - po raz kolejny musi stawić czoła przeciwnościom losu. Tym razem sprawa jest jednak dużo bardziej osobista. Porwany zostaje bowiem jej niedoszły mąż. Zamiast wypowiadać słowa przysięgi małżeńskiej, kobieta dostaje tajemniczy, złoty kluczyk. Przyjaciele powieściopisarki chcą wyrwać ją ze spirali czarnych myśli, więc namawiają ją do udziału w pewnej imprezie literackiej. Róża jednak (jak zawsze) wpada w sam środek wydarzeń i razem z innymi uczestnikami zabawy staje się świadkiem morderstwa. Jakie sekrety skrywa zabytkowy kościół, do którego prowadzą wszystkie tropy? Jak ta sprawa łączy się z zaginięciem jej ukochanego? "Póki śnieg nas nie rozłączy" jest szóstą powieścią należącą do serii "Róża Krull na tropie". W skład cyklu wchodzą m.in. "Do trzech razy śmierć", "Lustereczko, powiedz przecie" oraz "Złap mnie, jeśli umiesz".

“Łazarz” to trzymający w napięciu thriller, po którym trudno się pozbierać. Jeśli lubisz mocne wrażenia, a mroczne zagadki to Twoja specjalność, od tej książki trudno będzie Ci się oderwać. “Łazarz” to wielotorowa powieść, która w specyficzny sposób przedstawia działania psychopatycznego mordercy Książka napisana jest w czasie teraźniejszym, co potęguje napięcie w czytelniku i nie pozwala zmniejszyć dawki emocji podczas czytania. W apartamencie w Oslo zostają znalezione zwłoki mężczyzny. Nie to jest jednak w tej sprawie najdziwniejsze. Na miejscu zbrodni w lodówce policja natrafia także na inne sprofanowane ciało. Okazuje się, że zamordowany mężczyzna sam był mordercą, którego ktoś postanowił wysłać na tamten świat. Podobne zbrodnie mają miejsce w różnych zakątkach Europy. Nie ulega wątpliwości, że sprawy mają wspólny mianownik, choć nie wszystko jest tu tak oczywiste... Niemiecka policja zwraca się o pomoc do komisarza Jonny Linna. Okazuje się, że tylko ON może pomóc w tym zaskakującym śledztwie, w którym morderca, powstały z martwych zupełnie jak tytułowy Łazarz, zabija według własnego upodobania, dopuszczając się przy tym wielu okrucieństw. Czy uda się rozwikłać tę skomplikowaną zagadkę i zwyciężyć w rozgrywce, w której to zabójca ma znaczną przewagę?

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.