Skradzione dziecko

Ukraiński gambit należy do gatunku political fiction. Jest to thriller polityczny doskonale osadzony w realiach ukraińskich, które autor zna z autopsji. Akcja powieści obejmuje okres między listopadem 2013 r. a lutym 2014 r. i w znacznej części rozgrywa się na kijowskim Majdanie Niezależności. Zręcznie poprowadzona intryga ujawnia kulisy gry, której stawką jest europejska

Agata Johnson, twarda kobieta detektyw o wojskowej przeszłości powraca w „Śmiertelnej zagrywce”. Czy historia może się zazębić i to nierozerwalnie z teraźniejszością? Czy opowieść starego Hiszpana przypadkowo spotkanego na nadmorskiej promenadzie może przyczynić się do rozwiązania dwóch bardzo głośnych polskich zagadek kryminalnych, jakimi były zabójstwo generała Karola Świerczewskiego i pisarza Jana Gerharda? Czy ta opowieść wyjaśni najbardziej tajemniczą zbrodnię w historii Norwegii, jaką było zabójstwo „Kobiety z Isdal”? Agata Johnson zostaje niespodziewanie wciągnięta w śmiertelnie niebezpieczną rozgrywkę, której stawką jest pół miliona euro, a przede wszystkim jej życie. „Śmiertelna zagrywka”, to powieść dla ludzi o silnych nerwach, chwilami wciska czytelnika w fotel, bo trup ściele się gęsto, a akcja w zawrotnym tempie przenosi się z miejsca na miejsce. Powieść oparta na prawdziwych wydarzeniach, zainspirowana historią pewnego Hiszpana, który znalazł się w złym miejscu w bardzo złych czasach…

Rodzice chcieli wydać ją za mąż. Uciekła. Nagrała film z apelem o pomoc i wstawiła na YouTube. Obejrzały go miliony ludzi na całym świecie… Nada ma jedenaście lat. Mieszka w małej wiosce w Jemenie. Jak inne dzieci chodzi do szkoły, bawi się, pomaga w domu. Pewnego dnia rodzice postanawiają wydać ją za mąż... Dla dziewczynki to koniec wszystkiego. Dobrze pamięta, jak jej

Światowy bestseller autorów Złota nazistów, który jest nie tylko fascynującą opowieścią biograficzną, ale rzuca nowe światło na osobowość Hitlera i jego decyzje polityczne. „Moją miłością są Niemcy. Ożeniłem się ze wszystkimi niemieckimi kobietami.” ADOLF HITLER Kobiety Hitlera… Jedna odebrała sobie życie, druga po nieudanej próbie samobójczej do śmierci pozostała w szpitalu. Inna wiele lat po wojnie z rozrzewnieniem wspominała, jak ziściła się jej

Bailey jest rudowłosą pięknością, a Kalen zniewalającym Szkotem. Żadne z nich nie chce się wiązać, ale przygodny seks okazuje się początkiem czegoś znacznie poważniejszego. "Money Man. King Maker. Tom 1" to wciągająca, erotyczna powieść bestsellerowej autorki Terri E. Laine. Bailey jest piękną, choć skromną dziewczyną, która pochodzi ze specyficznej społeczności bardzo rygorystycznie podchodzącej do życia. Łagodna bohaterka przeżywa jednak kryzys i zdradzona przez narzeczonego postanawia zaszaleć. Łamie więc rodzinne zasady i w sylwestrową noc w toalecie uprawia namiętny seks z obcym mężczyzną. Nie jest z tego dumna, ale przecież właśnie tego potrzebowała. Teraz cieszy się, że już nigdy nie spotka go na swojej drodze. Kalen żyje chwilą i nawet nie myśli o związkach. To człowiek sukcesu - mężczyzna pociągający, pełen tajemnic, a jednocześnie niemożliwy do okiełznania. Tak mu się do tej pory wydawało, lecz spotkanie z Bailey sprawiło, że nie jest w stanie o niej zapomnieć. Przewrotny los nie raz skojarzy ich ze sobą, oboje namieszają jeszcze w swoich życiach. Czy zdołają powstrzymać wzajemne pożądanie? Jaka przyszłość ich czeka? "Money Man" to pierwsza część serii "King Maker", której autorką jest amerykańska pisarka Terri E. Laine. Jej twórczość to połączenie zmysłowego, erotycznego romansu oraz sekretów skrywanych przez bohaterów. Idealnie wpisze się w gusta osób zaczytujących się w dziełach Sarah Brianne (cykl "Made Man"), Melissy Darwood ("(Nie)zdobyta") oraz Agnieszki Lingas-Łoniewskiej ("Bezlitosna siła").

"Nic bez ryzyka" to pierwszy tom nowego cyklu autorstwa byłego brytyjskiego polityka - Jeffreya Archera. Kryminał pełny jest zwrotów akcji i trzyma czytelnika w napięciu już od pierwszych stron. Akcja powieści rozgrywa się na początku lat 80. XX wieku, gdy główny bohater, Wiliam, pełen wigoru i entuzjazmu młodzieniec, kończy edukację na uniwersytecie. Wbrew oczekiwaniom ojca, nie podejmuje ON pracy w jego kancelarii, lecz postanawia wstąpić do policji. Tą decyzją wywołuje u rodzica konsternację, a sam wybór będzie miał wpływ na całe późniejsze życie naszego detektywa, którego poznamy od podszewki. Po trafieniu do Scotland Yardu William mierzy się ze swoim pierwszym zadaniem: odnalezieniem Milesa Faulknera, człowieka dopuszczającego się kradzieży i fałszerstw angielskich dzieł sztuki. Jeffrey Archer nie tylko barwnie opisuje przygody naszego detektywa, ale też wnikliwie nakreśla jego obraz jako człowieka. Autor "Nic bez ryzyka" dodatkowo wplątuje bohatera w wątek miłosny z Beth, kobietą, która także skrywa mroczne tajemnice. Jak więc z tym wszystkim upora się nasz detektyw? Książka jest nie tylko doskonałym wyborem dla miłośników powieści sensacyjnych, ale również dla osób lubujących się w odkrywaniu natury bohaterów.

"Okrutna jak Polka" to książka, którą powinna przeczytać każda polska kobieta. Przeczytać i głęboko przemyśleć. "Okrutna jak Polka" to książka o nas. Każdy zna pojęcie "męska solidarność". Czy istnieje solidarność kobiet? Autorka książki w to wątpi. No, może w niektórych sprawach... Młynarska udowadnia, że jesteśmy ofiarami patriarchatu. Żyjemy w państwie, w którym, mimo pozornego równouprawnienia, kobiety mniej zarabiają i zajmują mniej lukratywne stanowiska. Każda kobieta zna uczucie poniżenia i padła ofiarą przekraczania granic przez mężczyzn. Jednak Młynarska naświetla obraz z nieco innej strony. Zwraca uwagę na wzajemnie relacje kobiet, na to, że kobiety się wzajemnie nie lubią i nie szanują, mało tego - bezlitośnie się zwalczają. Jest w tym sporo prawdy. Jesteśmy dobre w tym, aby dogryzać sobie nawzajem tak, żeby zabolało. Poza tym same wpadamy w tę pułapkę - jak często za uchybienia mężczyzn winimy nie ich, a inne kobiety? Autorka, akcentując ten fakt, dowodzi, że jeśli nie zmienimy stosunku do innych kobiet, pozostaniemy skazane na życie w cieniu mężczyzn. Powodów do zwalczania siebie nawzajem upatruje w kompleksach kobiet, w poczuciu niższości - od dzieciństwa wpajano nam uległość i posłuszeństwo. Ale jesteśmy dorosłe - mamy moc, by to zmienić. Tylko trzeba chcieć.

W trakcie dwóch miesięcy 1944 roku zawarto kilkaset małżeństw, a mniej formalne związki we wszelkich możliwych konfiguracjach tworzyły się rozpadały każdego dnia. Praktycznie codziennie odbywały się koncerty, często w działających kawiarniach, a informowały o nich zgrabnie wykonane plakaty. W kinie pokazywano premierowe filmy, w radiu nadawano gorące newsy i przedwojenne szlagiery, a jeśli chodzi o prasę - konkurowało ze sobą kilkadziesiąt tytułów. Nie zapomniano nawet o pisemkach dla dzieci, podobnie zresztą jak o teatrach lalkowych. Bardzo sprawnie działała poczta, a komunikację zapewniły kilometry nowych ulic z odpowiednią sygnalizacją. Była też policja i sądy, ponieważ nie zabrakło, jak to w milionowym mieście, przestępczości. Wbrew pozorom zupełnie nieźle radziła sobie nawet warszawska roślinność - choć istotnie nie miała łatwego zadania. Ta książka to opowieść również o niej, podobnie jak o zwierzętach, a nawet o Wiśle. To opowieść o Życiu w sytuacji ekstremalnej, bo w Powstaniu Warszawskim nie tylko walczono i umierano, ale przede wszystkim starano się właśnie żyć. Nie wszędzie się dało, a tam gdzie jednak się dało, to zazwyczaj jednak tylko przez jakiś czas. A jednak próbowano. Gdzie tylko pojawił się najmniejszy wentyl wolności, odradzało się normalne życie. "W sierpniu, w naszej szczęśliwej dzielnicy było wszystko: biało-czerwone flagi, gazeta >Barykady Powiśla<, odezwy porozklejane na murach, komitet samoobrony (). Łapaliśmy audycje powstańczego radia. Zachłystywaliśmy się wolnością. Było, powtarzam, wszystko. A skoro tak, to musiał być i teatr" - wspominała Krystyna Berwińska, która właśnie na Powiślu współtworzyła w tych dniach teatrzyk "Kukiełki pod Barykadą". Powstanie nie było martyrologicznym capstrzykiem, staniem na baczność i recytowaniem "Roty" - choć bardzo się o to starano. Było przede wszystkim wielką eksplozją witalnej siły ówczesnych dwudziestolatków. A tego na szczęście nigdy, nigdzie i nikomu nie udało się do końca kontrolować.