Czekoladowa dynastia. Czas Karola

Człowiek, będąc w gruncie rzeczy bezbronny wobec zimna, włożył mnóstwo wysiłku w znalezienie sposobów przeżycia w skrajnych warunkach atmosferycznych. Nauczyliśmy się tak budować domy, tak szyć ubrania, tak się odżywiać, by chronić się przed niskimi temperaturami. A mysikrólik? Ptaszek wielkości kciuka potrafi przetrwać kilkunastostopniowe mrozy, nastroszywszy piórka i odpowiednio spożytkowując energię. Podobnie radzą sobie inne stworzenia: zmiana ubarwienia, hibernacja, zwiększanie masy ciała, specjalna budowa kończyn czy dzioba, ocieplone schronienia, gromadzenie zapasów – każdy gatunek znalazł swój sposób na przetrwanie najmroźniejszych miesięcy. Ptaki mają pióra puchowe, ssaki futro, które chroni je przed zimnem. Liczne zwierzęta, takie jak bobry, niedźwiedzie i niektóre owady, budują gniazda i nory, które uzupełniają lub zastępują bezpośrednie okrycie ciała. A niektóre, jak niezwykły susłogon arktyczny, zamarzają, żeby nie zginąć. Zimą tylko pozornie nic się nie dzieje. Bernd Heinrich zabiera czytelnika do świata zasypanego śniegiem, skutego mrozem i… tętniącego życiem. „Bernd Heinrich, wielokrotnie nagradzany autor książek przyrodniczych, w „Zimowym świecie” opisuje, w jaki sposób zwierzęta radzą sobie podczas mroźnych miesięcy. Niektóre, na przykład norniki, przez całą zimę kryją się w podziemnych tunelach i wyściełanych trawą gniazdach. Inne małe ssaki, jak wiewiórki ziemne, przesypiają cały śnieżny sezon. Pewne owady dzięki specyficznym składnikom we krwi wprowadzają się w stan przechłodzenia, inne wręcz przeciwnie – zamarzają, by przetrwać. Wiele zwierząt pozostaje aktywnych: spędzają czas w ciepłych norach i gniazdach i wychodzą na zewnątrz tylko w poszukiwaniu pożywienia. Heinrich pokazuje czytelnikom skupiska zimujących owadów, podąża śladami łasicy zostawionymi na śniegu i podgląda malutkie mysikróliki poszukujące jedzenia. Ta książka to wspaniała pozycja zarówno dla fanów dobrej literatury, jak i miłośników przyrody.” Nancy Bent, „Booklist” „Z pewnością niewielu ludziom na świecie udało się wejść do bobrzego żeremia… Bernd Henrich, profesor biologii z uniwersytetu w Vermont, zrobił to, by dogłębnie poznać sposoby, dzięki którym zwierzęta przeżywają zimę. Latem, gdy rozlewiska wyschły, a bobry opuściły swoje gniazda, Heinrich z latarką w dłoni wczołgał się do legowiska, aby jak najdokładniej zbadać warunki mieszkaniowe tych zwierząt. Podobnie bada strategie przetrwania innych stworzeń. Zdumiewa go mysikrólik złotogłowy, „ptaszek niewiele większy od koliberka rubinobrodego”, który pozostaje aktywny w czasie mroźnych zim […] i który zdaniem autora symbolizuje „wykształcone ewolucyjnie, zdumiewające i odkrywcze strategie, dzięki którym zwierzęta radzą sobie w zimowym świecie”.” „Scientific American” „Historie opisywane przez Heinricha są niezwykłe i wciągające – dzięki mnogości wspaniałych przykładów, pasji dzielenia się wiedzą oraz szacunkowi i podziwowi autora dla otaczającej go przyrody.” „Kirkus”

W sercu malowniczej Mazur, w Trzcinicach, zło czai się w głębi lasu. To miejsce staje się tłem dla niecodziennych wydarzeń, które zmieniają życie głównej bohaterki. Mirka, wysłana na służbowy wyjazd, aby stworzyć cykl artykułów reklamowych dla nowo otwartego ośrodka wypoczynkowego, wkrótce odkrywa, że jej pobyt to nie tylko praca, ale i szansa na ucieczkę przed mrocznymi sekretami przeszłości. Zawirowania losu i tajemnice przeszłości W trakcie pobytu w ośrodku Mirka poznaje grupę studentów, którzy nie boją się stawić czoła legendom oraz tajemnicom prastarego grobowca. Ich wspólna pasja do odkrywania nieznanego wciąga ją w wir niezwykłych przygód. W miarę jak zacieśniają się więzi między nimi, Mirka zaczyna zmierzać w kierunku odkrycia, które może zmienić wszystko. Atmosfera tego miejsca jest gęsta od niepokoju, a każdy krok w stronę lasu staje się coraz bardziej niebezpieczny. Mroczne legendy i rzeczywistość Pewnego wieczoru, w grupie czterech osób, wyruszają w głąb lasu. Powracają tylko Mirka, ale nie pamięta, co wydarzyło się tej nocy. Zatracona w mroku, otoczona niepewnością, staje przed pytaniami, które dręczą jej umysł: Co wydarzyło się w cieniu grobowca? Jakie tajemnice skrywa ten las? Przygoda w głąb mrocznych legend – Odkrywanie prastarego grobowca to nie tylko fascynująca podróż, ale i test odwagi dla Mirkę i jej nowych przyjaciół. Psychologiczny thriller – Historia łączy w sobie elementy napięcia, psychologii oraz niepewności, prowadząc czytelnika przez labirynt emocji. Głębokie emocje – Każda strona tchnie autentycznymi odczuciami postaci, co sprawia, że czytelnik z łatwością utożsamia się z ich przeżyciami. Tajemnice, które muszą zostać odkryte Podczas gdy Mirka stara się rozwiązać zagadkę, staje w obliczu własnych demonów. Zderzenie z przeszłością, które na zawsze zmienia jej spojrzenie na świat, jest nieuniknione. Co jest prawdą, a co jedynie urojeniem? Odpowiedzi na te pytania prowadzą do emocjonującego finału, który zaskoczy niejednego czytelnika. Ta książka to nie tylko opowieść o odkrywaniu tajemnic, ale także o poszukiwaniu samej siebie w obliczu nieznanego. Jeśli szukasz wciągającego thrillera, który porwie cię od pierwszej strony, nie przegap tej fascynującej historii. Pozwól, aby mrok Mazurskich lasów wciągnął cię w swoją intrygującą opowieść.

Światowy bestseller autorki „Odwagi, zajączku” o przyjaźni i radości dzielenia się z innymi. Zachwycająca baśniowymi ilustracjami i kolorami, urzekająca prawdziwością wzruszających postaci, ciepła i zabawna jak każda książka Nicoli Kinnear. Mała smoczyca Rubinka tak bardzo chciała być dobrym smokiem, że z zapałem wypełniała zalecenia zapisane w „Księdze Praw Smoków”. Dlatego nie dzieliła się z nikim i gromadziła wszystko dla siebie. Ale czuła się bardzo samotna. Czy żabka Szmaragdka, gąska Złotka i pegaz Szafirek przekonają Rubinkę, jak fajnie jest dzielić się z innymi i cieszyć wspólną zabawą? Czy pomogą jej zmienić prawa smoków? Książki Nicoli Kinnear dają dzieciom radość i poczucie bezpieczeństwa.

"Niewidzialni rodzice. Jak rozmawiać o niepłodności" to książka poruszająca trudny temat bezpłodności, przeznaczona nie tylko dla osób borykających się z tym problemem, lecz również dla tych, którzy widzą go u swoich bliskich. Bezpłodność to często ogromny cios dla małżeństw starających się o dziecko. Niestety problem ten dotyka bardzo wielu ludzi, a jego przyczyny mogą być zróżnicowane - od uwarunkowań genetycznych, przez różne choroby, aż po nieprawidłowy styl życia. Wydaje się jednak, że w każdym przypadku jest to prawdziwe tabu. Większość osób nie wie, w jaki sposób rozmawiać o swojej sytuacji ani jak opowiedzieć o niej bliskim. Książka "Niewidzialni rodzice. Jak rozmawiać o niepłodności" porusza ten trudny temat i stara się go "oswoić". Dostarcza cennych wiadomości dotyczących jego przyczyn. Samo wyjaśnienie problemu jest pierwszym krokiem do jego zaakceptowania i zrozumienia. Z publikacji mogą skorzystać zarówno osoby, które nie mogą mieć dzieci, jak i ci, którzy mają bliskich dotkniętych problemem bezpłodności. Ci pierwsi lepiej zrozumieją swoją sytuację i otrzymają pomoc w jej zaakceptowaniu. Drudzy z kolei nauczą się, jak lepiej okazywać im wsparcie.

W głębinach Morza Karaibskiego, atomowy okręt podwodny w tajemniczych okolicznościach zostaje nagle zmuszony do przerwania swojej misji. Na jaw zaczynają wychodzić niezwykłe fakty, a ich tropem śledczy, John Clay, dociera do niewielkiej grupy biologów morskich, która niepostrzeżenie znalazła się o krok od historycznego odkrycia. Z pomocą potężnego systemu komputerowego, Alison Shaw i jej zespół

Szokująca autobiografia okrutnie okaleczonej ofiary zazdrości „Mówił, że nie potrafi beze mnie żyć. A potem oszpecił mnie tak, żeby każdy odwracał ode mnie wzrok…” Ta tragedia wstrząsnęła Wielką Brytanią. Pisały o niej wszystkie media: od „The Guardian”, przez „Mirror” „The Sun”, „Standard”, po „Marie Claire”. „Trudno wyobrazić sobie bardziej dzielną kobietę”. „THE GUARDIAN” „

Kiedy w 1991 roku znana węgierska psycholożka Alaine Polcz opublikowała swoje wspomnienia, potwierdziło się wszystko to, o czym przez ostatnie pięćdziesiąt lat spekulowano i snuto domysły. Opinia publiczna w końcu usłyszała o horrorze kobiet uwięzionych na linii frontu w ostatnich miesiącach drugiej wojny światowej: głodzie, spaniu w piwnicach, nędzy, brudzie, wszach i chorobach, niecichnących ani na moment strzałach i regularnych gwałtach. O tym wszystkim, co nie mieściło się w podręcznikach i wzniosłych opowieściach. I o tym, co w nowym socjalistycznym państwie objęte było absolutnym tabu: przemocy seksualnej ze strony żołnierzy wyzwolicielskiej Armii Czerwonej. Koniec wojny, który zbiegł się z pierwszym rokiem jej nieszczęśliwego małżeństwa, pozostawił w Alaine Polcz, wówczas zaledwie dziewiętnastoletniej dziewczynie, duchową traumę i śmiertelną chorobę, a także poczucie wielkiego osamotnienia. Mimo tego Kobieta na froncie to portret osoby niezwykłego hartu ducha, z której wojenna gehenna wysysała chęć do życia, lecz nigdy nie odebrała człowieczeństwa, która szukała w sobie zrozumienia nawet dla oprawców, która całe późniejsze życie zawodowe poświęciła pracy z umierającymi i ich rodzinami i która przełamując zmowę milczenia, oddała sprawiedliwość cierpieniu wielu anonimowych kobiet.