Córka generała

Korzystanie z chirurgii plastycznej jest już tak powszechne, że nikt się nie zastanawia, czy dana osoba wcześniej wyglądała inaczej. Jak jednak narodziła się ta dziedzina medycyny? Biografia "Facemaker. Historia człowieka, który stworzył chirurgię plastyczną" to znakomita biografia opisująca narodziny chirurgii plastycznej i jej twórcę Harolda Gilliesa. Autorka Lindsey Fitzharris w swojej książce w bardzo ciekawy i poruszający sposób opowiada o tym, jak narodził się dział medycyny plastycznej i kto był jej prekursorem. Pierwsza wojna światowa okazała się drastyczna i pochłonęła miliony żyć. Broń użyta podczas tej wojny zebrała niszczycielskie żniwo, a miotacze ognia, gazy bojowe czy bagnety powodowały rany, które nawet po zagojeniu wyglądały potwornie. Żołnierze, którzy wrócili do domu, często byli okaleczeni, a ich twarze budziły odrazę. Żony nie chciały patrzeć na swoich mężów, odchodziły od nich, a dzieciaki spoglądały na ojców ze strachem. Pomoc okazał im lekarz pochodzący z Nowej Zelandii - Harold Gillies, który został pionierem medycyny plastycznej.

Dworzec PKP zimą, a w poczekalni brudne, niezbyt pięknie pachnące kobiety w łachmanach - w Polsce to widok codzienny. Przyzwyczailiśmy się już do niego. Mijamy te osoby z obrzydzeniem; często nie zastanawiamy się, dlaczego popadły w kryzys bezdomności. A może warto spróbować zrozumieć i wraz z Sylwią Górą, autorką książki "Kobiety, których nie ma. Bezdomność kobiet w Polsce", poznać świat tych "niewidzialnych" kobiet. Sylwia Góra w książce "Kobiety, których nie ma. Bezdomność kobiet w Polsce" udziela głosu kobietom odsuniętym na społeczny margines. Słucha ich opowieści o noclegach na dworcach, w galeriach handlowych czy na działkach. Z rozmów ze swoimi bohaterkami dowiaduje się, jak wygląda życie w schroniskach, pobyt w noclegowniach i jak funkcjonują programy pomocowe. Rozmówczynie autorki opowiadają również o życiowych problemach, za sprawą których znalazły się na ulicy: doświadczeniach przemocy ze strony partnera, bezrobociu czy zawirowaniach rodzinnych. Sylwia Góra dopuszcza też go głosu kobiety, dla których brak domu jest szczególnie dotkliwy - ciężarne i wychowujące małe dzieci.

"Ci, którzy walczyli" to drugi tom sagi "Stulecie Winnych". Losy rodziny Winnych w czasach II wojny światowej i w pierwszych dekadach PRL. 1 września 1939 roku to dzień niezwykły w historii rodziny Winnych. Tego to właśnie dnia Mania rodzi kolejne w rodzinie bliźniaczki: Kasię i Basię. Nikt nie ma odwagi zmącić jej radości. Nikt nie chce powiedzieć młodej matce, że prawdopodobnie została właśnie wdową... Jest 1 września 1939 roku. Pierwsze bomby spadają na Wieluń, salwy z pancernika SMS Schleswig-Holstein sypią grad pocisków na Westerplatte. Rozpoczyna się II wojna światowa. W drugim tomie "Stulecia Winnych", bestsellerowej trylogii Ałbeny Grabowskiej, śledzimy losy tytułowej rodziny na tle wydarzeń I wojny światowej i kolejnych dekad. Winni stawiają czoła brutalnej, okupacyjnej rzeczywistości, podobnie zresztą jak setki tysięcy innych polskich rodzin. Jedni walczą z bronią w ręku, inni próbują przetrwać i zapewnić byt swoim bliskim. Wszyscy boją się nagłej śmierci i wywózki do jednego z nazistowskich obozów koncentracyjnych. A potem przychodzi tak zwane wyzwolenie, wraz z nim zaś inwigilacja i represje ze strony kolejnej, tym razem komunistycznej władzy. Jak poradzą sobie narodzone pierwszego dnia wojny bliźniaczki w zupełnie nowej nie tylko dla nich, ale i dla wszystkich rzeczywistości? "Stulecie Winnych" to najsłynniejszy jak dotąd cykl powieściowy Ałbeny Grabowskiej. Fabularny potencjał tej trzytomowej sagi dostrzegli filmowcy. Znakomity scenariusz na motywach powieści Grabowskiej stworzyła Ilona Łepkowska. Serial od marca 2019 roku emitowany jest na antenie TVP 1. Z ogromną przyjemnością prezentujemy specjalne wydanie drugiego tomu trylogii z serialową okładką! Cykl ten ukazuje nam losy kolejnych członków rodziny Winnych w ciągu stu lat: od momentu wybuchu I wojny światowej po czasy współczesne. Składają się nań następujące tomy: - "Ci, którzy przeżyli", - "Ci, którzy walczyli", - "Ci, którzy wierzyli". Ałbena Grabowska stworzyła również zbiór opowiadań nawiązujących do wydarzeń i postaci trylogii. Książki te ukazały się nakładem wydawnictwa Zwierciadło.

W 1967 r. Roy Bates, emerytowany brytyjski oficer, zajął opuszczoną platformę przeciwlotniczą na wodach międzynarodowych, a następnie nazwał ją Sealandią i ogłosił się jej księciem. W 1996 r. artysta Lars Vilks nazwał skrawek szwedzkiego wybrzeża Ladonią, tworząc swoje państwo dzieło sztuki, którego hymnem jest odgłos kamienia wpadającego do wody. W 2013 r. pewna dziewczynka z Virginii, Emily, zapytała tatę, czy mogłaby zostać prawdziwą księżniczką. Pół roku później jej tata utworzył na pustyni Królestwo Północnego Sudanu, a swoją córkę uczynił księżniczką. W 2016 r. Mieszko Makowski założył Królestwo Kabuto. Jego terytorium mieści się na działce pod Radomiem. Król Mieszko był rozczarowany Polską, więc stworzył państwo, w którym wartością nadrzędną jest absolutna wolność. To tylko przykłady kilku mikronacji – współczesnych tworów parapaństwowych – i ich pomysłodawców opisanych w tej niezwykłej książce. Bohaterowie Macieja Grzenkowicza to zapaleńcy, idealiści, outsiderzy, którym obecna oferta państwowa nie odpowiada, dlatego tworzą swoje. Swoje tycipaństwa.

Rafał Tomański opisuje dwanaście miesięcy z życia mieszkańców Półwyspu Koreańskiego – ich sukcesy, troski, niepokoje i nadzieje. Niniejsza książka jest zbiorem tekstów powstałych między czerwcem 2015 a czerwcem 2016 roku, zapisem wydarzeń, jakie miały miejsce po obu stronach 38. równoleżnika, wzdłuż którego biegnie granica oddzielająca Koreę Północną od Południowej – dwa sztucznie utworzone kraje, które pomimo wspólnej historii dzieli prawie wszystko. Trzeba jednak zaznaczyć, że tytułowe piekło nie odnosi się tylko do komunistycznego reżimu Kim Dzong Una na Północy, a niebo nie jest jedynie określeniem dynamicznie rozwijającego się Południa. Korea pokazana jest jako całość, w której można zaznać nieba i piekła równocześnie, gdzie rzeczywistość mieści w sobie wiele sprzeczności z naczelnym absurdem tego systemu na czele – pasem ziemi niczyjej przecinającym półwysep wszerz, oficjalnie nazywanym Koreańską Strefą Zdemilitaryzowaną, a faktycznie będącym jednym z najsilniej uzbrojonych terenów świata. Piekło – niebo przedstawia dwanaście miesięcy pełnych wydarzeń zapętlających się w mantrze „Korea Północna to...”, „Kim Dzong Un tamto...”, prowadzących donikąd i jednocześnie dających promyk nadziei.

Fascynuje Cię świat, w którym żyją muzułmanie? Chcesz poznać ich kulturę, a jednocześnie przeczytać prawdziwą, opartą na faktach historię? Sięgnij po książkę Igora Kaczmarczyka "Islamskie fatum", która pozwoli Ci wkroczyć do świata orientu! "Islamskie fatum" Igora Kaczmarczyka to pozycja dla osób ciekawych innego świata, innej religii czy innej kultury. Powstała na podstawie prawdziwych wydarzeń, co nadaje jej autentyczności i ciekawości. Oczami polskiego dyplomaty pokazuje życie, jakie toczy się w krajach muzułmańskich. Książka zawiera wątek zakazanej miłości afgańsko-polskiej, który jest przepełniony wieloma przeszkodami, smutkiem, cierpieniem i różnymi zwrotami akcji. W treści poruszane są również działania konsula, a także charakter jego pracy - jasne i ciemne strony. Dzięki temu można bliżej poznać działanie ambasad za granicą.

Kameralna opowieść o dojrzewaniu osadzona w powojennej Sofii. Czy przedmioty mają pamięć? Jeśli tak, jakie wspomnienia przechowują skrzypce, którym wybitnie uzdolniony lutnik szeptał intymne wyznania? Heniga poznajemy przez pryzmat wspomnień dojrzewającego chłopca. Magiczna osobowość mistrza wypełnia cały świat Wiktora. W warsztacie starego lutnika powstają nie tylko skrzypce – to także schronienie przed mrocznym światem stalinizmu w Bułgarii. Droga Wiktora do dorosłości prowadzi przez niełatwe spotkania z przemijaniem i śmiercią, z niezrozumieniem i sąsiadami z kamienicy, którzy przywodzą na myśl bohaterów prozy Eleny Ferrante. Moralitet, który jest wolny od moralizowania, powieść historyczna bez opisu wielkich wydarzeń, trzyma w napięciu, nie będąc książką sensacyjną, wzrusza, choć nie ma w niej romantyzmu. Mimo niewielkich rozmiarów jest książką bardzo ważną.